ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.43.1
वसिष्ठापवाहो ब्रह्मन्वै भीमवेगः कथं नु सः ।
किमर्थं च सरिच्छ्रेष्ठा तमृषिं प्रत्यवाहयत् ॥ ९.४३.१ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಆ ಭೀಕರ ವೇಗ ಹೇಗಾಯಿತು? ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆ ನದಿ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು?
9.43.2
कथमस्याभवद्वैरं कारणं किं च तत्प्रभो ।
शंस पृष्टो महाप्राज्ञ न हि तृप्यामि कथ्यति ॥ ९.४३.२ ॥
ಅವರ ನಡುವೆ ಈ ವೈರ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಅದರ ಕಾರಣವೇನು? ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಹೇಳು; ಹೇಳಿದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
9.43.3
विश्वामित्रस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठस्य च भारत ।
भृशं वैरमभूद्राजंस्तपःस्पर्धाकृतं महत् ॥ ९.४३.३ ॥
ಓ ಭಾರತನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ವೈರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅದು ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮಹಾ ವೈರವಾಗಿತ್ತು.
9.43.4
आश्रमो वै वसिष्ठस्य स्थाणुतीर्थेऽभवन्महान् ।
पूर्वतः पार्श्वतश्चासीद्विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ ९.४३.४ ॥
ಸ್ಥಾಣುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು. ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಆಶ್ರಮ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿತ್ತು.
9.43.5
यत्र स्थाणुर्महाराज तप्तवान्परमं तपः ।
तत्रास्य कर्म तद्धोरं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ९.४३.५ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸ್ಥಾಣು ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಆ ಘೋರ ಕರ್ಮ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಮನೀಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
9.43.6
यत्रेष्ट्वा भगवान्स्थाणुः पूजयित्वा सरस्वतीम् ।
स्थापयामास तत्तीर्थं स्थाणुतीर्थमिति प्रभो ॥ ९.४३.६ ॥
ಭಗವಾನ್ ಸ್ಥಾಣು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸ್ಥಳವೇ ಅದು; ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅದು ಸ್ಥಾಣುತೀರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
9.43.7
तत्र तीर्थे सुराः स्कन्दमभ्यषिञ्चन्नराधिप ।
सैनापत्येन महता सुरारिविनिबर्हणम् ॥ ९.४३.७ ॥
ನರಾಧಿಪನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು; ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ ಮಹಾ ಸೇನಾಪತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
9.43.8
तस्मिन्सारस्वते तीर्थे विश्वामित्रो महामुनिः ।
वसिष्ठं चालयामास तपसोग्रेण तच्छृणु ॥ ९.४३.८ ॥
ಆ ಸಾರಸ್ವತ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತನ್ನ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಕಲಕಿದನು; ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
9.43.9
विश्वामित्रवसिष्ठौ तावहन्यहनि भारत ।
स्पर्धां तपः कृतां तीव्रां चक्रतुस्तौ वतपोधनौ ॥ ९.४३.९ ॥
ಭಾರತ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠರು — ತಪಸ್ಸೇ ಸಂಪತ್ತಾಗಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ — ದಿನದಿನವೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
9.43.10
तत्राप्यधिकसन्तप्तो विश्वामित्रो महामुनिः ।
दृष्ट्वा तेजो वसिष्ठस्य चिन्तामभिजगाम ह ॥ ९.४३.१० ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ವಸಿಷ್ಠನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.
9.43.11
तस्य बुद्धिरियं ह्यासीद्धर्मनित्यस्य भारत ।
इदं सरस्वती तूर्णं मत्समीपं तपोधनम् ॥ ९.४३.११ ॥
ಭಾರತ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಅವನಿಗೆ ಈ ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: 'ಸರಸ್ವತಿ ಈ ತಪೋಧನನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತರಲಿ.'
9.43.12
आनयिष्यति वेगेन वसिष्ठं जपतां वरम् ।
इहागतं द्विजश्रेष्ठं हनिष्यामि न संशयः ॥ ९.४३.१२ ॥
'ಜಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಅವಳು ವೇಗವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರುತ್ತಾಳೆ; ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.'
9.43.13
एवं निश्चित्य भगवान्विश्वामित्रो महामुनिः ।
सस्मार सरितां श्रेष्ठां क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ९.४३.१३ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದವಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.
9.43.14
सा ध्याता मुनिना तेन व्याकुलत्वं जगाम ह ।
गत्वा चैनं महावीर्यं महाकोपं च भामिनी ॥ ९.४३.१४ ॥
ಆ ಮುನಿಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಳು. ಆ ಭಾಮಿನಿ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಮಹಾಕೋಪಿಯೂ ಆದವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
9.43.15
तदा तं वेपमानाङ्गी विवर्णा प्राञ्जलिर्भृशम् ।
उपतस्थे मुनिवरं विश्वामित्रं सरस्वती ॥ ९.४३.१५ ॥
ಆಗ ಅಂಗಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಬಣ್ಣ ಮಸುಕಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಕೈಮುಗಿದ ಸರಸ್ವತಿ ಮುನಿವರ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಬಳಿ ನಿಂತಳು.
9.43.16
हतवीरा यथा नारी साऽभवद्दुःखिता भृशम् ।
ब्रूहि किं करवाणीति प्रोवाच मुनिसत्तमम् ॥ ९.४३.१६ ॥
ವೀರ ಪತಿ ಹತನಾದ ನಾರಿಯಂತೆ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. 'ಹೇಳಿ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
9.43.17
तामुवाच मुनिः क्रुद्धो वसिष्ठं शीघ्रमानय ।
यावदेनं निहन्म्यद्य तच्छ्रुत्वा व्यथिता नदी ॥ ९.४३.१७ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಮುನಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕರೆತಾ; ಇಂದೇ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.' ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ನದಿ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಳು.
9.43.18
साञ्जलिं तु ततः कृत्वा पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
प्राकम्पत भृशं भीता वायुनेवाहता लता ॥ ९.४३.१८ ॥
ಆಗ ಕೈಮುಗಿದ, ಕಮಲನೇತ್ರೆಯಾದ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಭೀತಳಾಗಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ನಡುಗಿದಳು.
9.43.19
तथारूपां तु तां दृष्ट्वा मुनिराह महानदीम् ।
अविचारं वसिष्ठं त्वमानयस्त्वान्तिकं मम ॥ ९.४३.१९ ॥
ಅವಳನ್ನು ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಮುನಿ ಆ ಮಹಾನದಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ವಿಚಾರ ಮಾಡದೆ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಾ.'
9.43.20
सा तस्य वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा पापं चिकीर्षितम् ।
वसिष्ठस्य प्रभावं च जानन्त्यप्रतिमं भुवि ॥ ९.४३.२० ॥
ಅವಳು ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಮಾಡಬಯಸಿದ ಪಾಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನ ಅಸದೃಶ ಪ್ರಭಾವವನ್ನೂ ಅರಿತಳು.
9.43.21
साऽभिगम्य वसिष्ठं च इदमर्थमचोदयत् ।
यदुक्ता सरितांश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता ॥ ९.४३.२१ ॥
ಅವಳು ವಸಿಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದ ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಳು.
9.43.22
उभयोः शापयोर्भीता वेपमाना पुनःपुनः ।
चिन्तयित्वा महाशापमृषिविप्रासिता भृशम् ॥ ९.४३.२२ ॥
ಎರಡು ಶಾಪಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ, ಪದೇ ಪದೇ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಮಹಾಶಾಪವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಪ್ರರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು.
9.43.23
तां कृशां च विवर्णां च दृष्ट्वा चिन्तासमन्विताम् ।
उवाच राजन्धर्मात्मा वसिष्ठो द्विपदां वरः ॥ ९.४३.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವಳು ಕೃಶಳಾಗಿ, ವಿವರ್ಣಳಾಗಿ, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಮಾನವಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು.
9.43.24
पाह्यात्मानं सरिच्छेष्ठे वह मां शीघ्रगामिनी ।
विश्वामित्रः शपेद्वि त्वां मा कृथास्त्वं विचारणाम् ॥ ९.४३.२४ ॥
'ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೋ; ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯು. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುವನು; ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.'
9.43.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृपाशीलस्य सा सरित् ।
चिन्तयामास कौरव्य किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ॥ ९.४३.२५ ॥
ಕರುಣಾಶೀಲನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಆ ನದಿ ಯಾವ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಚಿಂತಿಸಿತು.
9.43.26
तस्याश्चिन्ता समुत्पन्ना वसिष्ठो मय्यतीव हि ।
कृतवान्हि दयां नित्यं तस्या कार्यं हितं मया ॥ ९.४३.२६ ॥
ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ವಸಿಷ್ಠರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಅತ್ಯಧಿಕ ದಯೆ ತೋರಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.
9.43.27
अथ कूले स्वके राजञ्जपन्तमृषिसत्तमम् ।
जुह्वानं कौशिकं प्रेक्ष्य सरस्वत्यभ्यचिन्तयत् ॥ ९.४३.२७ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ತೀರದಲ್ಲೇ ಜಪ ಮತ್ತು ಹವನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೌಶಿಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಸರಸ್ವತಿ ಚಿಂತಿಸಿದಳು.
9.43.28
इदमन्तरमित्येवं ततः सा सरितां वरा ।
कूलापहारमकरोत्स्वेन वेगेन सा सरित् ॥ ९.४३.२८ ॥
'ಇದೇ ಅವಕಾಶ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವೇಗದಿಂದ ತೀರವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಳು.
9.43.29
तेन कूलापहारेण मैत्रावरुणिरौह्यत ।
उह्यमानः स तुष्टाव तदा राजन्सरस्वतीम् ॥ ९.४३.२९ ॥
ಆ ತೀರ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಮೈತ್ರಾವರುಣಿ (ವಸಿಷ್ಠ) ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಅವನು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
9.43.30
पितामहस्य सरसः प्रवृत्ताऽसि सरस्वति ।
व्याप्तं चेदं जगत्सर्वं तवैवाम्भोभिरुत्तमैः ॥ ९.४३.३० ॥
ಓ ಸರಸ್ವತಿ, ನೀನು ಪಿತಾಮಹನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಸರೋವರದಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದವಳು; ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನ ಉತ್ತಮ ಜಲಗಳಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
9.43.31
त्वमेवाकाशगा देवि मेघेषु सृजसे पयः ।
सर्वाश्चापस्त्वमेवेति यथा वयमधीमहि ॥ ९.४३.३१ ॥
ಓ ದೇವಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳೇ, ನೀನೇ ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ಜಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ. ಎಲ್ಲ ಜಲಗಳೂ ನೀನೇ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತಿರುವಂತೆ.
9.43.32
पुष्टिर्द्युतिस्तथा कीर्तिः सिद्धिर्बुद्धिरमा तथा ।
त्वमेव वाणी स्वाहा त्वं तवायत्तमिदं जगत्।
त्वमेव सर्वभूतेषु वससीह चतुर्विधा ॥ ९.४३.३२ ॥
ಪುಷ್ಟಿ, ದ್ಯುತಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಸಿದ್ಧಿ, ಬುದ್ಧಿ, ರಮಾ ಕೂಡ ನೀನೇ. ವಾಣಿಯೂ ಸ್ವಾಹಾ ಕೂಡ ನೀನೇ. ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನ ಅಧೀನವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ವಾಸಿಸುತ್ತೀ.
9.43.33
एवं सरस्वती राजन्स्तूयमाना महर्षिणा ।
वेगेनोवाह तं विप्रं विश्वामित्राश्रमं प्रति ॥ ९.४३.३३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸರಸ್ವತಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಒಯ್ದಳು.
9.43.34
न्यवेदयत चाक्षीक्ष्णं विश्वामित्राय तं मुनिम् ॥ ९.४३.३४ ॥
ಅವಳು ಆ ಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು.
9.43.35
तमानीतं सरस्वत्या दृष्ट्वा कोपसमन्वितः ।
अथान्वेषत्प्रहरणं वसिष्ठान्तकरं तदा ॥ ९.४३.३५ ॥
ಸರಸ್ವತಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆತಂದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಆಗ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಆಯುಧವನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು.
9.43.36
तं तु क्रुद्धमभिप्रेक्ष्य ब्रह्मवध्याभयान्नदी ।
अपोवाह वसिष्ठं तु प्राचीं दिशमतन्द्रिता।
उभयोः कुर्वती वाक्यं वञ्चयित्वा च गाधिजम् ॥ ९.४३.३६ ॥
ಅವರು ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಭಯದಿಂದ, ನದಿ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಗಾಧಿಯ ಮಗನನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಾ.
9.43.37
ततोपवाहितं दृष्ट्वा वसिष्ठमृषिसत्तमम् ।
अब्रवीत्त्वथ सङ्क्रुद्धो विश्वामित्रः सरस्वतीम् ॥ ९.४३.३७ ॥
ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.43.38
यस्मान्मां त्वं सरिच्छ्रेष्ठे वञ्चयित्वा पुनर्गता ।
शोणितं वह कल्याणि राक्षसानां च सम्मतम् ॥ ९.४३.३८ ॥
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹೋದ ಕಾರಣ, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ರಕ್ತವನ್ನು ಹರಿಸು.
9.43.39
ततः सरस्वती शप्ता विश्वामित्रेण धीमता ।
अवहच्छोणितोन्मिश्रं तोयं संवत्सरं तदा ॥ ९.४३.३९ ॥
ಆಗ ಜ್ಞಾನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸರಸ್ವತಿಯು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ರಕ್ತ ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸಿದಳು.
9.43.40
अथर्षयश्च देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तदा ।
सरस्वतीं तथा दृष्ट्वा बभूवुर्भृशदुःखिताः ॥ ९.४३.४० ॥
ಆಗ ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರು.
9.43.41
एवं वसिष्ठापवाहो लोके ख्यातो जनाधिप ।
आगच्छच्च पुनर्मार्गं स्वमेव सरितां वरा ॥ ९.४३.४१ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪ, ಹೀಗೆ ವಸಿಷ್ಠನ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವಿಕೆಯು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಸರಸ್ವತಿಯು ತನ್ನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂದಳು.