ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 9.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.43.1
वसिष्ठापवाहो ब्रह्मन्वै भीमवेगः कथं नु सः ।
किमर्थं च सरिच्छ्रेष्ठा तमृषिं प्रत्यवाहयत् ॥ ९.४३.१ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਰੋੜ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਵੇਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਸ ਨਦੀ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਰੋੜ੍ਹਿਆ?
9.43.2
कथमस्याभवद्वैरं कारणं किं च तत्प्रभो ।
शंस पृष्टो महाप्राज्ञ न हि तृप्यामि कथ्यति ॥ ९.४३.२ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਵੈਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ? ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਯ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਦੱਸੋ; ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
9.43.3
विश्वामित्रस्य विप्रर्षेर्वसिष्ठस्य च भारत ।
भृशं वैरमभूद्राजंस्तपःस्पर्धाकृतं महत् ॥ ९.४३.३ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਸੀ।
9.43.4
आश्रमो वै वसिष्ठस्य स्थाणुतीर्थेऽभवन्महान् ।
पूर्वतः पार्श्वतश्चासीद्विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ ९.४३.४ ॥
ਸ੍ਥਾਣੁਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
9.43.5
यत्र स्थाणुर्महाराज तप्तवान्परमं तपः ।
तत्रास्य कर्म तद्धोरं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ९.४३.५ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਥਾਣੂ ਨੇ ਪਰਮ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਘੋਰ ਕਰਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਵਿਦਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
9.43.6
यत्रेष्ट्वा भगवान्स्थाणुः पूजयित्वा सरस्वतीम् ।
स्थापयामास तत्तीर्थं स्थाणुतीर्थमिति प्रभो ॥ ९.४३.६ ॥
ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਥਾਣੂ ਨੇ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ੍ਥਾਣੁਤੀਰਥ ਕਹਿਲਾਇਆ।
9.43.7
तत्र तीर्थे सुराः स्कन्दमभ्यषिञ्चन्नराधिप ।
सैनापत्येन महता सुरारिविनिबर्हणम् ॥ ९.४३.७ ॥
ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਕੰਦ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾਪਤਿਪਦ ਦੇ ਕੇ।
9.43.8
तस्मिन्सारस्वते तीर्थे विश्वामित्रो महामुनिः ।
वसिष्ठं चालयामास तपसोग्रेण तच्छृणु ॥ ९.४३.८ ॥
ਉਸ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਮਹਾਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਗਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਡੋਲਾਇਆ; ਇਹ ਸੁਣ।
9.43.9
विश्वामित्रवसिष्ठौ तावहन्यहनि भारत ।
स्पर्धां तपः कृतां तीव्रां चक्रतुस्तौ वतपोधनौ ॥ ९.४३.९ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤਪ ਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਹੈ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
9.43.10
तत्राप्यधिकसन्तप्तो विश्वामित्रो महामुनिः ।
दृष्ट्वा तेजो वसिष्ठस्य चिन्तामभिजगाम ह ॥ ९.४३.१० ॥
ਉੱਥੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੰਤਪਤ ਮਹਾਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਤੇਜ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
9.43.11
तस्य बुद्धिरियं ह्यासीद्धर्मनित्यस्य भारत ।
इदं सरस्वती तूर्णं मत्समीपं तपोधनम् ॥ ९.४३.११ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਦਾ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ: 'ਸਰਸਵਤੀ ਇਸ ਤਪੋਧਨ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਵੇ।'
9.43.12
आनयिष्यति वेगेन वसिष्ठं जपतां वरम् ।
इहागतं द्विजश्रेष्ठं हनिष्यामि न संशयः ॥ ९.४३.१२ ॥
'ਜਪਕਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉਹ ਛੇਤੀ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਵੇਗੀ; ਇੱਥੇ ਆਏ ਉਸ ਦਵਿਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
9.43.13
एवं निश्चित्य भगवान्विश्वामित्रो महामुनिः ।
सस्मार सरितां श्रेष्ठां क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ९.४३.१३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਨੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ (ਸਰਸਵਤੀ) ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
9.43.14
सा ध्याता मुनिना तेन व्याकुलत्वं जगाम ह ।
गत्वा चैनं महावीर्यं महाकोपं च भामिनी ॥ ९.४३.१४ ॥
ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਭਾਮਿਨੀ ਮਹਾਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਗਈ।
9.43.15
तदा तं वेपमानाङ्गी विवर्णा प्राञ्जलिर्भृशम् ।
उपतस्थे मुनिवरं विश्वामित्रं सरस्वती ॥ ९.४३.१५ ॥
ਤਦ ਕੰਬਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਫਿੱਕੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਹੱਥ ਜੋੜੀ ਸਰਸਵਤੀ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ।
9.43.16
हतवीरा यथा नारी साऽभवद्दुःखिता भृशम् ।
ब्रूहि किं करवाणीति प्रोवाच मुनिसत्तमम् ॥ ९.४३.१६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਵੀਰ ਪਤੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
9.43.17
तामुवाच मुनिः क्रुद्धो वसिष्ठं शीघ्रमानय ।
यावदेनं निहन्म्यद्य तच्छ्रुत्वा व्यथिता नदी ॥ ९.४३.१७ ॥
ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਲੈ ਆ; ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਨਦੀ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਈ।
9.43.18
साञ्जलिं तु ततः कृत्वा पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
प्राकम्पत भृशं भीता वायुनेवाहता लता ॥ ९.४३.१८ ॥
ਫਿਰ ਹੱਥ ਜੋੜੀ, ਕਮਲ-ਨੈਣੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਕੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੰਬੀ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਕੰਬ ਉੱਠੀ।
9.43.19
तथारूपां तु तां दृष्ट्वा मुनिराह महानदीम् ।
अविचारं वसिष्ठं त्वमानयस्त्वान्तिकं मम ॥ ९.४३.१९ ॥
ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨਦੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆ।'
9.43.20
सा तस्य वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा पापं चिकीर्षितम् ।
वसिष्ठस्य प्रभावं च जानन्त्यप्रतिमं भुवि ॥ ९.४३.२० ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪੀ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ।
9.43.21
साऽभिगम्य वसिष्ठं च इदमर्थमचोदयत् ।
यदुक्ता सरितांश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता ॥ ९.४३.२१ ॥
ਉਹ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
9.43.22
उभयोः शापयोर्भीता वेपमाना पुनःपुनः ।
चिन्तयित्वा महाशापमृषिविप्रासिता भृशम् ॥ ९.४३.२२ ॥
ਦੋਹਾਂ ਸਰਾਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੰਬਦੀ, ਮਹਾਸਰਾਪ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਠੁਕਰਾਈ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ।
9.43.23
तां कृशां च विवर्णां च दृष्ट्वा चिन्तासमन्विताम् ।
उवाच राजन्धर्मात्मा वसिष्ठो द्विपदां वरः ॥ ९.४३.२३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਫਿੱਕੀ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ।
9.43.24
पाह्यात्मानं सरिच्छेष्ठे वह मां शीघ्रगामिनी ।
विश्वामित्रः शपेद्वि त्वां मा कृथास्त्वं विचारणाम् ॥ ९.४३.२४ ॥
'ਹੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੇ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ।'
9.43.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृपाशीलस्य सा सरित् ।
चिन्तयामास कौरव्य किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ॥ ९.४३.२५ ॥
ਉਸ ਕਿਰਪਾਸ਼ੀਲ ਦੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ੍ਯ, ਉਸ ਨਦੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
9.43.26
तस्याश्चिन्ता समुत्पन्ना वसिष्ठो मय्यतीव हि ।
कृतवान्हि दयां नित्यं तस्या कार्यं हितं मया ॥ ९.४३.२६ ॥
ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਬਹੁਤ ਦਇਆ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
9.43.27
अथ कूले स्वके राजञ्जपन्तमृषिसत्तमम् ।
जुह्वानं कौशिकं प्रेक्ष्य सरस्वत्यभ्यचिन्तयत् ॥ ९.४३.२७ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਜਪ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
9.43.28
इदमन्तरमित्येवं ततः सा सरितां वरा ।
कूलापहारमकरोत्स्वेन वेगेन सा सरित् ॥ ९.४३.२८ ॥
'ਇਹੀ ਮੌਕਾ ਹੈ' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੇਗ ਨਾਲ ਕੰਢਾ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
9.43.29
तेन कूलापहारेण मैत्रावरुणिरौह्यत ।
उह्यमानः स तुष्टाव तदा राजन्सरस्वतीम् ॥ ९.४३.२९ ॥
ਉਸ ਕੰਢੇ ਦੇ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿ (ਵਸਿਸ਼ਠ) ਰੁੜ੍ਹ ਗਏ; ਰੁੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
9.43.30
पितामहस्य सरसः प्रवृत्ताऽसि सरस्वति ।
व्याप्तं चेदं जगत्सर्वं तवैवाम्भोभिरुत्तमैः ॥ ९.४३.३० ॥
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਤੂੰ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਆਈ ਹੈਂ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਹੀ ਉੱਤਮ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
9.43.31
त्वमेवाकाशगा देवि मेघेषु सृजसे पयः ।
सर्वाश्चापस्त्वमेवेति यथा वयमधीमहि ॥ ९.४३.३१ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੀ ਤੂੰ ਹੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਰਚਦੀ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ।
9.43.32
पुष्टिर्द्युतिस्तथा कीर्तिः सिद्धिर्बुद्धिरमा तथा ।
त्वमेव वाणी स्वाहा त्वं तवायत्तमिदं जगत्।
त्वमेव सर्वभूतेषु वससीह चतुर्विधा ॥ ९.४३.३२ ॥
ਪੁਸ਼ਟੀ, ਦਿਊਤੀ, ਕੀਰਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਰਮਾ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਵਾਣੀ ਅਤੇ ਸਵਾਹਾ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ।
9.43.33
एवं सरस्वती राजन्स्तूयमाना महर्षिणा ।
वेगेनोवाह तं विप्रं विश्वामित्राश्रमं प्रति ॥ ९.४३.३३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਰਸਵਤੀ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ।
9.43.34
न्यवेदयत चाक्षीक्ष्णं विश्वामित्राय तं मुनिम् ॥ ९.४३.३४ ॥
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
9.43.35
तमानीतं सरस्वत्या दृष्ट्वा कोपसमन्वितः ।
अथान्वेषत्प्रहरणं वसिष्ठान्तकरं तदा ॥ ९.४३.३५ ॥
ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਸਿਸ਼ਠ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੱਭਿਆ।
9.43.36
तं तु क्रुद्धमभिप्रेक्ष्य ब्रह्मवध्याभयान्नदी ।
अपोवाह वसिष्ठं तु प्राचीं दिशमतन्द्रिता।
उभयोः कुर्वती वाक्यं वञ्चयित्वा च गाधिजम् ॥ ९.४३.३६ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਡਰੋਂ, ਨਦੀ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਆਲਸ ਕੀਤੇ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਿਆਂ।
9.43.37
ततोपवाहितं दृष्ट्वा वसिष्ठमृषिसत्तमम् ।
अब्रवीत्त्वथ सङ्क्रुद्धो विश्वामित्रः सरस्वतीम् ॥ ९.४३.३७ ॥
ਫਿਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਰੁੜ੍ਹਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
9.43.38
यस्मान्मां त्वं सरिच्छ्रेष्ठे वञ्चयित्वा पुनर्गता ।
शोणितं वह कल्याणि राक्षसानां च सम्मतम् ॥ ९.४३.३८ ॥
ਹੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਮੁੜ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲਹੂ ਵਹਾ।
9.43.39
ततः सरस्वती शप्ता विश्वामित्रेण धीमता ।
अवहच्छोणितोन्मिश्रं तोयं संवत्सरं तदा ॥ ९.४३.३९ ॥
ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸਰਾਪੀ ਹੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਹੂ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਵਹਾਇਆ।
9.43.40
अथर्षयश्च देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तदा ।
सरस्वतीं तथा दृष्ट्वा बभूवुर्भृशदुःखिताः ॥ ९.४३.४० ॥
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ।
9.43.41
एवं वसिष्ठापवाहो लोके ख्यातो जनाधिप ।
आगच्छच्च पुनर्मार्गं स्वमेव सरितां वरा ॥ ९.४३.४१ ॥
ਹੇ ਜਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਦਾ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਣਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਰਸਵਤੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਾਹ ਮੁੜ ਆਈ।