Mahābhārata · Adhyāya 9.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.45.1
सरस्वत्याः प्रभावोऽयमुक्तस्ते द्विजसत्तम ।
कुमारस्याभिषेकं तु ब्रह्मन्नाख्यातुमर्हसि ॥ ९.४५.१ ॥
Oh, el mejor de los dvija, has contado este poder del Sarasvatī. Oh brahmán, debes narrar también la consagración del joven.
9.45.2
यस्मिन्देशे च काले च यथा च वदतां वर ।
यैश्चाभिषिक्तो भगवान्विधिना येन च प्रभुः ॥ ९.४५.२ ॥
Oh, el mejor de los oradores, dime en qué lugar y en qué tiempo, de qué manera, por quiénes y según qué rito fue consagrado el venerable señor.
9.45.3
स्कन्दो यथा च दैत्यानामकरोत्कदनं महत् ।
तथा मे सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४५.३ ॥
Cuéntame todo cómo Skanda hizo la gran matanza de los daitya, pues mi curiosidad es, en verdad, muy grande.
9.45.4
कुरुवंशस्य सदृशं कौतूहलमिदं तव ।
हर्षमुत्पादयत्वेव वचो मे जनमेजय ॥ ९.४५.४ ॥
Oh Janamejaya, esta curiosidad tuya es digna del linaje de los Kuru; que mis palabras te den alegría.
9.45.5
हन्त ते कथयिष्यामि शृण्वानस्य नराधिप ।
अभिषेकं कुमारस्य प्रभावं च महात्मनः ॥ ९.४५.५ ॥
Bien, oh señor de los hombres, mientras tú escuchas te contaré la consagración del joven y el poder del magnánimo.
9.45.6
तेजो माहेश्वरं स्कन्नमग्नौ प्रपतितं पुरा ।
तत्सर्वं भगवानग्निर्नाशकद्धर्तुमक्षयम् ॥ ९.४५.६ ॥
Hace tiempo, el resplandor de Maheśvara (Śiva) se derramó y cayó en el fuego; el venerable Agni no pudo sostener toda aquella energía imperecedera.
9.45.7
तेन सीदति तेजस्वी दीप्तिमान्हव्यवाहनः ।
न चैवं धारयामास ब्रह्मणे उक्तवान्प्रभुः ॥ ९.४५.७ ॥
Por aquella energía, el radiante y brillante Havyavāhana (Agni) se debilitó; incapaz de soportarla así, el señor habló a Brahmā.
9.45.8
स गङ्गामुपसगम्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभुः ।
गर्भमाहितवान्दिव्यं भास्करोपमतेजसम् ॥ ९.४५.८ ॥
Por orden de Brahmā, el señor se acercó al Gaṅgā y depositó en ella aquel embrión divino, cuyo esplendor igualaba al del sol.
9.45.9
अथ गङ्गापि तं गर्भमसहन्ती विधारणे ।
उत्ससर्ज गिरौ रम्ये हिमवत्यमरार्चिते ॥ ९.४५.९ ॥
Entonces también el Gaṅgā, incapaz de sostener aquel embrión, lo abandonó en una hermosa montaña del Himavat, venerada por los dioses.
9.45.10
स तत्र ववृधे लोकानावृत्य ज्वलनात्मजः ।
ददृशुर्ज्वलनाकारं तं गर्भमथ कृत्तिकाः ॥ ९.४५.१० ॥
Allí creció el hijo del fuego, envolviendo los mundos; entonces las Kṛttikās vieron aquel embrión de forma ígnea.
9.45.11
शरस्तम्बे महात्मानमनलात्मजमीश्वरम् ।
ममायमिति ताः सर्वाः पुत्रार्थिन्योऽभिचुक्रुशुः ॥ ९.४५.११ ॥
En el matorral de cañas, al ver a aquel gran alma, hijo del fuego, el poderoso, todas ellas, deseosas de un hijo, clamaron: «¡Este es mío!».
9.45.12
तासां विदित्वा भावं तं मातॄणां भगवान्प्रभुः ।
प्रस्नुतानां पयः षड्भिर्वदनैरपिबत्तदा ॥ ९.४५.१२ ॥
Conociendo su sentimiento, el bienaventurado señor bebió entonces la leche que fluía de aquellas madres con seis bocas.
9.45.13
तं प्रभावं समालक्ष्य तस्य बालस्य कृत्तिकाः ।
परं विस्मयमापन्ना देव्यो दिव्यवपुर्धराः ॥ ९.४५.१३ ॥
Al contemplar aquel poder del niño, las diosas Kṛttikā, portadoras de cuerpos divinos, quedaron llenas de gran asombro.
9.45.14
यत्रोत्सृष्टश्च गर्भः स गङ्गया निरिमूर्धनि ।
स शैलः काञ्चनः सर्वः सम्बभौ मेरुवत्तदा ॥ ९.४५.१४ ॥
Donde el Ganges depositó aquel embrión sobre la cima del monte, toda aquella montaña brilló entonces dorada como el Meru.
9.45.15
वर्धता चैव गर्भेण पृथिवी तेन रञ्जिता ।
अतश्च सर्वे संवृत्ता गिरयः काञ्चनात्मकाः ॥ ९.४५.१५ ॥
Y al crecer aquel embrión, la tierra fue teñida por él; por eso todas las montañas se volvieron de oro.
9.45.16
कुमारः सुमहावीर्यः कार्तिकेय इति स्मृतः ।
गाङ्गेयः पूर्वमभवन्महाकायो बलान्वितः ॥ ९.४५.१६ ॥
Aquel joven de gran valor fue conocido como Kārttikeya; antes había sido Gāṅgeya, de cuerpo poderoso y dotado de fuerza.
9.45.17
शमेन तपसा चैव वीर्येण च समन्वितः ।
ववृधेऽतीव राजेन्द्र चन्द्रवत्प्रियदर्शनः। ॥ ९.४५.१७ ॥
Dotado de calma, austeridad y valor, creció grandemente, oh señor de reyes, agradable a la vista como la luna.
9.45.18
स तस्मिन्काञ्चने दिव्ये शरस्तम्बे श्रिया वृतः ।
स्तयमानः सदा शेते गन्धर्वैर्मुनिभिस्तथा ॥ ९.४५.१८ ॥
Yace allí, en aquel divino cañaveral dorado, rodeado de esplendor, siempre alabado por los gandharvas y los sabios.
9.45.19
तथैनमन्वनृत्यन्त देवकन्याः सहस्रशः ।
दिव्यवादित्रनृत्यज्ञाः स्तुवन्त्यश्चारुदर्शनाः ॥ ९.४५.१९ ॥
Así, miles de doncellas celestiales danzaban en torno a él, diestras en los instrumentos divinos y en la danza, bellas de contemplar, alabándolo.
9.45.20
अन्वयुश्चाग्नयः सर्वे गङ्गा च सरितां वरा ।
दधार पृथिवी चैनं बिभ्रती रूपमुत्तमम्। ॥ ९.४५.२० ॥
Todos los fuegos sagrados lo siguieron, y el Ganges, el mejor de los ríos. La tierra, portando una forma suprema, lo sostuvo.
9.45.21
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाश्चक्रे बृहस्पतिः ।
वेदश्चैनं चतुर्मूर्तिरपतस्थे कृताञ्जलिः ॥ ९.४५.२१ ॥
Bṛhaspati realizó sus ritos de nacimiento y los demás; el Veda, en su forma cuádruple, se presentó ante él con las manos juntas.
9.45.22
धनुर्वेदश्चतुष्पादः सास्त्रग्रामः ससङ्ग्रहः ।
तत्रैनं समुपातिष्ठत्साक्षाद्वाणी च केवला ॥ ९.४५.२२ ॥
Allí se le presentó la ciencia del arco de cuatro partes, con su hueste de armas y su compendio; y también la palabra misma, en persona, sola.
9.45.23
स ददर्श महात्मानं देवदेवमुमापतिः ।
शैलपुत्र्या समागम्यभूतसङ्घशतैर्वृतः ॥ ९.४५.२३ ॥
Umāpati, el dios de los dioses, vio a aquel de gran alma, reunido con la hija de la montaña y rodeado de cientos de huestes de seres.
9.45.24
निकाया भूतसङ्घानां परमाद्भुतदर्शनाः ।
विकृता विकृताकारा विकृताभरणध्वजाः ॥ ९.४५.२४ ॥
Las compañías de las huestes de seres, de aspecto sumamente maravilloso, eran deformes, de formas deformes, con adornos y estandartes deformes.
9.45.25
व्याघ्रसिंहर्क्षवदना बिडालमकराननाः ।
वृषदंशमुखाश्चान्ये गजोष्ट्रवदनास्तथा ॥ ९.४५.२५ ॥
Algunos tenían rostros de tigre, león y oso; otros, de gato y cocodrilo; otros más, de toro y tábano; y asimismo los había con rostros de elefante y camello.
9.45.26
उलूकवदनाः केचिद्गृध्रगोमायुदर्शनाः ।
क्रौञ्चपारावतनिभैर्वदनै राङ्कवैरपि ॥ ९.४५.२६ ॥
Algunos tenían rostros de búho, otros parecían buitres y chacales; con rostros semejantes a grullas y palomas, y también con rostros de aves ṅkava.
9.45.27
श्वाविच्छल्यकगोधानामजैडकगवां तथा ।
सदृशानि वपूंष्यन्ये तत्रतत्र व्यधारयन् ॥ ९.४५.२७ ॥
Algunos tenían cuerpos semejantes a perros, lagartos, puercoespines e iguanas, y cuerpos de cabras, carneros y vacas; otros, aquí y allá, también llevaban cuerpos semejantes.
9.45.28
केचिच्छेलाम्बुदप्रख्याश्चक्रालातगदायुधाः ।
केचिदञ्जनपुञ्जाभाः केचिच्छ्वेताचलप्रभाः ॥ ९.४५.२८ ॥
Algunos eran como montañas y nubes, armados con discos, teas encendidas y mazas; algunos eran negros como montones de kohl, y otros brillaban como montañas blancas.
9.45.29
सप्तमातृगणाश्चैव समाजग्मुर्विशाम्पते ।
साध्या विश्वेऽथ मरुतो वसवः पितरस्तथा ॥ ९.४५.२९ ॥
Oh señor de los pueblos, también se reunieron los grupos de las siete Madres; los Sādhyas, los Viśve, luego los Marutas, los Vasus y los ancestros igualmente.
9.45.30
रुद्रादित्यास्तथा सिद्धा भुजगा दानवाः खगाः ।
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान्सपुत्रः सहविष्णुना ॥ ९.४५.३० ॥
Los Rudras y Ādityas igualmente, los Siddhas, serpientes, Dānavas y aves; y el bienaventurado Brahmā, el Autoexistente, con sus hijos, junto a Viṣṇu.
9.45.31
शक्रस्तथाऽभ्ययाद्द्रष्टुं कुमारममितप्रभम् ।
नारदप्रमुखाश्चापि देवगन्धर्वसत्तमाः ॥ ९.४५.३१ ॥
También Śakra vino a ver al joven de esplendor sin medida, y los mejores de los dioses y gandharvas, encabezados por Nārada.
9.45.32
देवर्षयश्च सिद्धाश्च बृहस्पतिपुरोगमाः ।
पितरो जगतः श्रेष्ठा देवानामपि देवताः।
तेऽपि तत्र समाजग्मुर्यामा धामाश्च सर्वशः ॥ ९.४५.३२ ॥
Los sabios divinos y los siddhas encabezados por Bṛhaspati, los ancestros más excelsos del mundo y hasta las deidades de los dioses se reunieron allí; los Yāmas y los Dhāmas llegaron de todas partes.
9.45.33
स तु बालोऽपि बलवान्महायोगबलान्वितः ।
अभ्याजगाम देवेशं शूलहस्तं पिनाकिनम् ॥ ९.४५.३३ ॥
Aunque niño, era poderoso, dotado del poder del gran yoga; se acercó al señor de los dioses, Pinākin, que empuñaba el tridente.
9.45.34
तमाव्रजन्तमालक्ष्य शिवस्यासीन्मनोगतम् ।
युगपच्छैलपुत्र्याश्च गङ्गायाः पावकस्य च ॥ ९.४५.३४ ॥
Al verlo acercarse, surgió un pensamiento en la mente de Śiva, y al mismo tiempo en la de la hija de la montaña, en la de Gaṅgā y en la de Agni.
9.45.35
कं नु पूर्वमयं बालो गौरवादभ्युपैष्यति ।
अपि मामिति सर्वेषां तेषामासीन्मनोगतम् ॥ ९.४५.३५ ॥
'¿A quién se acercará primero este niño por respeto? ¿Quizás a mí?'; este era el pensamiento en la mente de todos ellos.
9.45.36
तेषामेतमभिप्रायं चतुर्णामुपलक्ष्य सः ।
युगपद्योगमास्थाय ससर्ज विविधास्तनूः ॥ ९.४५.३६ ॥
Percibiendo la intención de los cuatro, recurrió de inmediato al yoga y creó muchas formas de sí mismo.
9.45.37
ततोऽभवच्चतुर्मूर्तिः क्षणेन भगवान्प्रभुः ।
तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेयश्च पृष्ठतः ॥ ९.४५.३७ ॥
Entonces el bienaventurado señor adoptó una forma cuádruple en un instante; detrás de él estaban Śākha, Viśākha y Naigameya.
9.45.38
एवं स कृत्वा ह्यात्मानं चतुर्धा भगवान्प्रभुः ।
यतो रुद्रस्ततः स्कन्दो जगामाद्भुतदर्शनः ॥ ९.४५.३८ ॥
Habiéndose dividido así en cuatro, el bienaventurado y poderoso señor —de quien procedió Rudra— Skanda partió, de aspecto maravilloso.
9.45.39
विशाखस्तु ययौ देवीं ततो गिरिवरात्मजाम् ।
शाखो ययौ स भगवान्दिव्यमूर्तिर्विभावसुम् ॥ ९.४५.३९ ॥
Viśākha fue hacia la diosa, hija del mejor de los montes; el bienaventurado Śākha, de forma divina, fue hacia Vibhāvasu.
9.45.40
नैगमेयोऽगमद्गङ्गां कुमारः पावकप्रभः ॥ ९.४५.४० ॥
Naigameya fue hacia el Gaṅgā; el joven, resplandeciente como el fuego,
9.45.41
सर्वे भासुरदेहास्ते चत्वारः समरूपिणः ।
तान्समभ्ययुरव्यग्रास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.४५.४१ ॥
Los cuatro tenían cuerpos resplandecientes y forma igual; se acercaron a ellos sin agitación, y aquello se volvió algo maravilloso.
9.45.42
हाहाकारो महानासीद्देवदानवरक्षसाम् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ९.४५.४२ ॥
Un gran clamor se alzó entre dioses, dānavas y rākṣasas; al ver aquella gran maravilla, asombrosa y que erizaba el cabello, (todos quedaron asombrados).
9.45.43
ततो रुद्रश्च देवी च पावकश्च पितामहम् ।
गङ्गया सहिताः सर्वे प्रणिपेतुर्जगत्पतिम् ॥ ९.४५.४३ ॥
Entonces Rudra, la diosa, Pāvaka y Gaṅgā, todos juntos, se postraron ante Pitāmaha, señor del mundo.
9.45.44
प्रणिपत्य ततस्ते तु विधिवद्राजपुङ्गव ।
इदमूचुर्वचो राजन्कार्तिकेयप्रियेप्सया ॥ ९.४५.४४ ॥
Tras postrarse según el rito, oh mejor de los reyes, pronunciaron estas palabras deseando complacer a Kārttikeya.
9.45.45
अस्य बालस्य भगवन्नाधिपत्य यथेप्सितम् ।
अस्मत्प्रियार्थं देवेश सदृशं दातुमर्हसि ॥ ९.४५.४५ ॥
Oh venerable, señor de los dioses, por nuestro bien debéis conceder a este niño el dominio que desea, uno digno.
9.45.46
ततः स भगवान्धीमान्सर्वलोकपितामहः ।
मनसा चिन्तयामास किमयं लभतामिति ॥ ९.४५.४६ ॥
Entonces aquel venerable, sabio, abuelo de todos los mundos, reflexionó en su mente sobre qué debería obtener este.
9.45.47
ऐश्वर्याणि च सर्वाणि देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
भूतयक्षविहङ्गानां पन्नगानां च सर्वशः ॥ ९.४५.४७ ॥
Y todos los dominios de dioses, gandharvas y rākṣasas, de espíritus, yakṣas y aves, y de serpientes, por completo.
9.45.48
सर्वमेवादिदेशासौ कौरवेय महात्मनः ।
समर्थं च तमैश्वर्ये महामतिरमन्यत ॥ ९.४५.४८ ॥
Oh Kaurava, aquel de gran mente le asignó todo a aquel de gran alma, y lo consideró capaz de dominio.
9.45.49
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा देवानां स्रेयसि स्थितः ।
सैनापत्यं ददौ तस्मै सर्व भूतेषु भारत ॥ ९.४५.४९ ॥
Entonces, tras meditar un momento, establecido en el bienestar de los dioses, le otorgó el mando del ejército sobre todos los seres, oh Bhārata.
9.45.50
सर्वदेवनिकायानां ये राजानः परिश्रुताः ।
तान्सर्वान्व्यादिदेशास्मै सर्वभूतपितामहः ॥ ९.४५.५० ॥
A todos los reyes renombrados de todas las clases de dioses, a todos ellos los asignó a él el abuelo de todos los seres.
9.45.51
ततः कुमारमादाय देवा ब्रह्मपुरोगमाः ।
अभिषेकार्थमाजग्मुः शैलेन्द्रं सहितास्ततः ॥ ९.४५.५१ ॥
Entonces, llevando al joven, los dioses encabezados por Brahmā llegaron juntos para la consagración al rey de las montañas.
9.45.52
पुण्यां हैमवतीं देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ।
समन्तपञ्चके या वै त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ९.४५.५२ ॥
La sagrada diosa nacida del Himālaya, Sarasvatī, la mejor de los ríos, que está en Samantapañcaka y es renombrada en los tres mundos.
9.45.53
तत्र तीरे सरस्वत्याः पुण्ये सर्वगुणान्विते ।
निषेदुर्देवगन्धर्वाः सर्वे सम्पूर्णमानसाः ॥ ९.४५.५३ ॥
Allí, en la orilla sagrada de Sarasvatī, dotada de todas las virtudes, se sentaron todos los dioses y gandharvas, con las mentes colmadas.