மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.45.1
सरस्वत्याः प्रभावोऽयमुक्तस्ते द्विजसत्तम ।
कुमारस्याभिषेकं तु ब्रह्मन्नाख्यातुमर्हसि ॥ ९.४५.१ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, சரஸ்வதியின் இந்த மகிமையை நீர் கூறினீர். ஓ பிராமணரே, குமாரனின் அபிஷேகத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.
9.45.2
यस्मिन्देशे च काले च यथा च वदतां वर ।
यैश्चाभिषिक्तो भगवान्विधिना येन च प्रभुः ॥ ९.४५.२ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, எந்த இடத்தில், எந்த காலத்தில், எவ்வாறு, எவர்களால், எந்த விதிப்படி பகவான் பிரபு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார் என்பதையும் கூறுங்கள்.
9.45.3
स्कन्दो यथा च दैत्यानामकरोत्कदनं महत् ।
तथा मे सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४५.३ ॥
ஸ்கந்தன் தைத்தியர்களை எவ்வாறு பெரிதும் அழித்தார் என்பதை எல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள், ஏனெனில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.
9.45.4
कुरुवंशस्य सदृशं कौतूहलमिदं तव ।
हर्षमुत्पादयत्वेव वचो मे जनमेजय ॥ ९.४५.४ ॥
ஓ ஜனமேஜயா, உன் இந்த ஆர்வம் குரு வம்சத்திற்கு ஏற்றதே. என் சொற்கள் உனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்கட்டும்.
9.45.5
हन्त ते कथयिष्यामि शृण्वानस्य नराधिप ।
अभिषेकं कुमारस्य प्रभावं च महात्मनः ॥ ९.४५.५ ॥
சரி, ஓ நராதிபா, நீ கேட்கும்போது குமாரனின் அபிஷேகத்தையும் அந்த மகாத்மாவின் மகிமையையும் உனக்குச் சொல்வேன்.
9.45.6
तेजो माहेश्वरं स्कन्नमग्नौ प्रपतितं पुरा ।
तत्सर्वं भगवानग्निर्नाशकद्धर्तुमक्षयम् ॥ ९.४५.६ ॥
முன்பொரு காலத்தில் மகேஸ்வரரின் (சிவனின்) தேஜஸ் சிந்தி அக்னியில் விழுந்தது. பகவான் அக்னி அந்த அழியாத தேஜஸ் முழுவதையும் தாங்க இயலவில்லை.
9.45.7
तेन सीदति तेजस्वी दीप्तिमान्हव्यवाहनः ।
न चैवं धारयामास ब्रह्मणे उक्तवान्प्रभुः ॥ ९.४५.७ ॥
அதனால் ஒளிமிக்க, பிரகாசமான ஹவ்யவாஹனன் (அக்னி) தளர்ந்தார். இவ்வாறு அதைத் தாங்க இயலாமல், பிரபுவான அவர் பிரம்மாவிடம் கூறினார்.
9.45.8
स गङ्गामुपसगम्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभुः ।
गर्भमाहितवान्दिव्यं भास्करोपमतेजसम् ॥ ९.४५.८ ॥
அந்தப் பிரபு பிரம்மாவின் கட்டளைப்படி கங்கையை அணுகி, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய அந்த தெய்வீகக் கருவை அதில் வைத்தார்.
9.45.9
अथ गङ्गापि तं गर्भमसहन्ती विधारणे ।
उत्ससर्ज गिरौ रम्ये हिमवत्यमरार्चिते ॥ ९.४५.९ ॥
பின்னர் கங்கையும் அந்தக் கருவைத் தாங்க இயலாமல், தேவர்களால் வணங்கப்படும் இமயமலையின் அழகிய மலையில் அதை விட்டுவிட்டாள்.
9.45.10
स तत्र ववृधे लोकानावृत्य ज्वलनात्मजः ।
ददृशुर्ज्वलनाकारं तं गर्भमथ कृत्तिकाः ॥ ९.४५.१० ॥
அங்கே அக்னியின் மகன் வளர்ந்து உலகங்கள் அனைத்தையும் சூழ்ந்தான். பின்னர் கிருத்திகைகள் அந்த நெருப்பு வடிவக் கருவைக் கண்டனர்.
9.45.11
शरस्तम्बे महात्मानमनलात्मजमीश्वरम् ।
ममायमिति ताः सर्वाः पुत्रार्थिन्योऽभिचुक्रुशुः ॥ ९.४५.११ ॥
நாணல் புதரில் அந்த மகாத்மாவும், அக்னியின் மகனும், ஈசுவரனுமான அவனைக் கண்டு, 'இவன் என் மகன்' என்று மகனை விரும்பிய அவர்கள் அனைவரும் கூவினர்.
9.45.12
तासां विदित्वा भावं तं मातॄणां भगवान्प्रभुः ।
प्रस्नुतानां पयः षड्भिर्वदनैरपिबत्तदा ॥ ९.४५.१२ ॥
அவர்களின் அந்த உணர்வை அறிந்த பகவான் பிரபு, அந்தத் தாய்மார்களின் சுரந்த பாலை அப்போது ஆறு முகங்களால் பருகினார்.
9.45.13
तं प्रभावं समालक्ष्य तस्य बालस्य कृत्तिकाः ।
परं विस्मयमापन्ना देव्यो दिव्यवपुर्धराः ॥ ९.४५.१३ ॥
அந்தக் குழந்தையின் அந்த மகிமையைக் கண்டு, தெய்வீக உடல் தாங்கிய கிருத்திகைத் தேவியர் பெரும் வியப்பை அடைந்தனர்.
9.45.14
यत्रोत्सृष्टश्च गर्भः स गङ्गया निरिमूर्धनि ।
स शैलः काञ्चनः सर्वः सम्बभौ मेरुवत्तदा ॥ ९.४५.१४ ॥
கங்கையால் அந்தக் கரு மலை முகட்டில் விடப்பட்ட இடத்தில், அந்த மலை முழுவதும் பொன்மயமாகி அப்போது மேருவைப்போல் ஒளிர்ந்தது.
9.45.15
वर्धता चैव गर्भेण पृथिवी तेन रञ्जिता ।
अतश्च सर्वे संवृत्ता गिरयः काञ्चनात्मकाः ॥ ९.४५.१५ ॥
வளர்ந்து கொண்டிருந்த அந்தக் கருவால் பூமி வண்ணம் பெற்றது; அதனால் எல்லா மலைகளும் பொன்மயமாயின.
9.45.16
कुमारः सुमहावीर्यः कार्तिकेय इति स्मृतः ।
गाङ्गेयः पूर्वमभवन्महाकायो बलान्वितः ॥ ९.४५.१६ ॥
அந்தக் குமாரன், மிகுந்த வீரியமுடையவன், கார்த்திகேயன் என்று அறியப்பட்டான்; முன்பு கங்கையின் மகனாகிய அவன் பெரிய உடலும் பலமும் உடையவனாக இருந்தான்.
9.45.17
शमेन तपसा चैव वीर्येण च समन्वितः ।
ववृधेऽतीव राजेन्द्र चन्द्रवत्प्रियदर्शनः। ॥ ९.४५.१७ ॥
அமைதியும் தவமும் வீரியமும் கொண்டவனாக அவன் மிகவும் வளர்ந்தான், ஓ மன்னர்களின் தலைவனே; சந்திரனைப்போல் காண இனியவனாக.
9.45.18
स तस्मिन्काञ्चने दिव्ये शरस्तम्बे श्रिया वृतः ।
स्तयमानः सदा शेते गन्धर्वैर्मुनिभिस्तथा ॥ ९.४५.१८ ॥
அவன் அந்தப் பொன்னிறமான தெய்வீக நாணல் புதரில், ஒளியால் சூழப்பட்டவனாக, எப்போதும் கந்தர்வர்களாலும் முனிவர்களாலும் போற்றப்பட்டு உறங்குகிறான்.
9.45.19
तथैनमन्वनृत्यन्त देवकन्याः सहस्रशः ।
दिव्यवादित्रनृत्यज्ञाः स्तुवन्त्यश्चारुदर्शनाः ॥ ९.४५.१९ ॥
இவ்வாறே ஆயிரக்கணக்கான தேவகன்னியர் இவனைச் சுற்றி நடனமாடினர். தெய்வீக இசைக்கருவிகளிலும் நடனத்திலும் வல்லவர்களான அந்த அழகியர் அவனைப் போற்றினர்.
9.45.20
अन्वयुश्चाग्नयः सर्वे गङ्गा च सरितां वरा ।
दधार पृथिवी चैनं बिभ्रती रूपमुत्तमम्। ॥ ९.४५.२० ॥
அனைத்து அக்னிகளும் இவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்; நதிகளில் சிறந்த கங்கையும் பின்தொடர்ந்தாள். உயர்ந்த வடிவம் தாங்கிய பூமியும் இவனைத் தாங்கினாள்.
9.45.21
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाश्चक्रे बृहस्पतिः ।
वेदश्चैनं चतुर्मूर्तिरपतस्थे कृताञ्जलिः ॥ ९.४५.२१ ॥
பிருஹஸ்பதி இவனுக்கு ஜாதகர்மம் முதலிய சடங்குகளைச் செய்தார். நான்கு வடிவம் கொண்ட வேதம் கூப்பிய கரங்களுடன் இவனிடம் வந்து நின்றது.
9.45.22
धनुर्वेदश्चतुष्पादः सास्त्रग्रामः ससङ्ग्रहः ।
तत्रैनं समुपातिष्ठत्साक्षाद्वाणी च केवला ॥ ९.४५.२२ ॥
நான்கு பகுதிகளைக் கொண்ட வில்வேதமும், ஆயுதத் தொகுதிகளும், அவற்றின் தொகுப்பும் அங்கே இவனிடம் வந்தன; நேரடியாக வாக் தேவியும் தனியாக வந்தாள்.
9.45.23
स ददर्श महात्मानं देवदेवमुमापतिः ।
शैलपुत्र्या समागम्यभूतसङ्घशतैर्वृतः ॥ ९.४५.२३ ॥
உமாபதி, தேவர்களின் தேவனாகிய அவர், அந்த மகாத்மாவைக் கண்டார். மலைமகளுடன் கூடி, நூற்றுக்கணக்கான பூதக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டவராக அவர் அவனைக் கண்டார்.
9.45.24
निकाया भूतसङ्घानां परमाद्भुतदर्शनाः ।
विकृता विकृताकारा विकृताभरणध्वजाः ॥ ९.४५.२४ ॥
பூதக் கூட்டங்களின் அந்தப் பிரிவுகள் மிகவும் அற்புதமான தோற்றம் கொண்டவை; விகாரமானவை, விகாரமான உருவங்களுடையவை, விகாரமான அணிகலன்களும் கொடிகளும் உடையவை.
9.45.25
व्याघ्रसिंहर्क्षवदना बिडालमकराननाः ।
वृषदंशमुखाश्चान्ये गजोष्ट्रवदनास्तथा ॥ ९.४५.२५ ॥
புலி, சிங்கம், கரடி முகம் கொண்டவர்கள்; பூனை, முதலை முகம் கொண்டவர்கள்; மற்றவர்கள் காளை, ஈ முகம் கொண்டவர்கள்; அவ்வாறே யானை, ஒட்டகை முகம் கொண்டவர்களும்.
9.45.26
उलूकवदनाः केचिद्गृध्रगोमायुदर्शनाः ।
क्रौञ्चपारावतनिभैर्वदनै राङ्कवैरपि ॥ ९.४५.२६ ॥
சிலர் ஆந்தை முகம் கொண்டவர்கள்; சிலர் கழுகு, நரி போன்றவர்கள்; கொக்கு, புறா போன்ற முகங்களும், ராங்கவ பறவை முகங்களும் கொண்டவர்கள்.
9.45.27
श्वाविच्छल्यकगोधानामजैडकगवां तथा ।
सदृशानि वपूंष्यन्ये तत्रतत्र व्यधारयन् ॥ ९.४५.२७ ॥
நாய், பல்லி, முள்ளம்பன்றி, ஓணான் போன்ற உடல்களும், வெள்ளாடு, செம்மறி, பசு போன்ற உடல்களும்; மற்றவர்கள் இங்கும் அங்கும் அத்தகைய உடல்களைக் கொண்டிருந்தனர்.
9.45.28
केचिच्छेलाम्बुदप्रख्याश्चक्रालातगदायुधाः ।
केचिदञ्जनपुञ्जाभाः केचिच्छ्वेताचलप्रभाः ॥ ९.४५.२८ ॥
சிலர் மலையும் மேகமும் போன்றவர்கள், சக்கரம், எரி கொள்ளி, கதை ஆயுதங்களை ஏந்தியவர்கள்; சிலர் மையின் குவியல் போல், சிலர் வெண்மலையின் ஒளியுடையவர்கள்.
9.45.29
सप्तमातृगणाश्चैव समाजग्मुर्विशाम्पते ।
साध्या विश्वेऽथ मरुतो वसवः पितरस्तथा ॥ ९.४५.२९ ॥
மக்கள் தலைவனே, ஏழு தாய்த் தெய்வக் கூட்டங்களும் ஒன்று கூடின; சாத்தியர், விசுவதேவர், பின் மருத்துக்கள், வசுக்கள், பித்ருக்களும் அவ்வாறே.
9.45.30
रुद्रादित्यास्तथा सिद्धा भुजगा दानवाः खगाः ।
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान्सपुत्रः सहविष्णुना ॥ ९.४५.३० ॥
ருத்திரர், ஆதித்தியர், அவ்வாறே சித்தர், நாகர், தானவர், பறவைகள்; சுயம்பு பகவான் பிரம்மா தம் மக்களுடன், விஷ்ணுவுடன்.
9.45.31
शक्रस्तथाऽभ्ययाद्द्रष्टुं कुमारममितप्रभम् ।
नारदप्रमुखाश्चापि देवगन्धर्वसत्तमाः ॥ ९.४५.३१ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய அந்தக் குமாரனைக் காண இந்திரனும் வந்தான்; நாரதர் முதலான தேவகந்தர்வர்களில் சிறந்தோரும் வந்தனர்.
9.45.32
देवर्षयश्च सिद्धाश्च बृहस्पतिपुरोगमाः ।
पितरो जगतः श्रेष्ठा देवानामपि देवताः।
तेऽपि तत्र समाजग्मुर्यामा धामाश्च सर्वशः ॥ ९.४५.३२ ॥
தேவரிஷிகளும், பிருஹஸ்பதி தலைமையிலான சித்தர்களும், உலகின் சிறந்த பிதிரர்களும், தேவர்களுக்கும் தேவர்களான தெய்வங்களும் அங்கு கூடினர்; யாமர்களும் தாமர்களும் எல்லா இடங்களிலிருந்தும் வந்தனர்.
9.45.33
स तु बालोऽपि बलवान्महायोगबलान्वितः ।
अभ्याजगाम देवेशं शूलहस्तं पिनाकिनम् ॥ ९.४५.३३ ॥
அந்தச் சிறுவன் இளையவனாயினும் வலிமை மிக்கவன்; பெரிய யோக வலியுடையவன். சூலம் ஏந்தி பினாகி ஆகிய தேவேசனிடம் அவன் அணுகினான்.
9.45.34
तमाव्रजन्तमालक्ष्य शिवस्यासीन्मनोगतम् ।
युगपच्छैलपुत्र्याश्च गङ्गायाः पावकस्य च ॥ ९.४५.३४ ॥
அவன் அணுகுவதைக் கண்டு சிவனின் மனதில் ஒரு எண்ணம் எழுந்தது; அதேபோல் மலைமகள், கங்கை, அக்னி ஆகியோரின் மனங்களிலும் அது ஒரே நேரத்தில் எழுந்தது.
9.45.35
कं नु पूर्वमयं बालो गौरवादभ्युपैष्यति ।
अपि मामिति सर्वेषां तेषामासीन्मनोगतम् ॥ ९.४५.३५ ॥
'இந்தச் சிறுவன் முதலில் யாரிடம் வருவான்? மரியாதையால் என்னிடம் வருவானோ?' என்பதே அவர்கள் அனைவரின் மனத்திலும் இருந்த எண்ணம்.
9.45.36
तेषामेतमभिप्रायं चतुर्णामुपलक्ष्य सः ।
युगपद्योगमास्थाय ससर्ज विविधास्तनूः ॥ ९.४५.३६ ॥
அந்த நால்வரின் இந்த நோக்கத்தை அறிந்து, அவன் ஒரே நேரத்தில் யோகத்தை மேற்கொண்டு பல வடிவங்களைப் படைத்தான்.
9.45.37
ततोऽभवच्चतुर्मूर्तिः क्षणेन भगवान्प्रभुः ।
तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेयश्च पृष्ठतः ॥ ९.४५.३७ ॥
பின்னர் அந்த பகவான் பிரபு ஒரு கணத்தில் நான்கு உருவங்கள் கொண்டவரானார். அவருக்குப் பின்னால் சாகன், விசாகன், நைகமேயன் ஆகியோர் தோன்றினர்.
9.45.38
एवं स कृत्वा ह्यात्मानं चतुर्धा भगवान्प्रभुः ।
यतो रुद्रस्ततः स्कन्दो जगामाद्भुतदर्शनः ॥ ९.४५.३८ ॥
இவ்வாறு அந்த பகவான் பிரபு தன்னை நான்காகப் பிரித்தார். ருத்ரனிடமிருந்து தோன்றிய ஸ்கந்தன் அற்புதத் தோற்றத்துடன் சென்றார்.
9.45.39
विशाखस्तु ययौ देवीं ततो गिरिवरात्मजाम् ।
शाखो ययौ स भगवान्दिव्यमूर्तिर्विभावसुम् ॥ ९.४५.३९ ॥
விசாகன் தேவியிடம், மலைகளின் சிறந்தவரின் மகளிடம் சென்றார். பகவான் சாகன், தெய்வீக உருவத்துடன் விபாவசுவிடம் சென்றார்.
9.45.40
नैगमेयोऽगमद्गङ्गां कुमारः पावकप्रभः ॥ ९.४५.४० ॥
நைகமேயன் கங்கையிடம் சென்றார். குமாரன் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தார்.
9.45.41
सर्वे भासुरदेहास्ते चत्वारः समरूपिणः ।
तान्समभ्ययुरव्यग्रास्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.४५.४१ ॥
ஒளிரும் உடல்களுடன், ஒரே உருவத்தில் அவர்கள் நால்வரும் இருந்தனர். கலக்கமின்றி அவர்கள் அவர்களை அணுகினர்; அது அற்புதம் போல் ஆனது.
9.45.42
हाहाकारो महानासीद्देवदानवरक्षसाम् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ९.४५.४२ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரிடையே பெரும் ஹாஹாகாரம் எழுந்தது. அந்த மகத்தான, அற்புதமான, மயிர்க்கூச்செறியும் அதிசயத்தைக் கண்டு (அவர்கள் வியந்தனர்).
9.45.43
ततो रुद्रश्च देवी च पावकश्च पितामहम् ।
गङ्गया सहिताः सर्वे प्रणिपेतुर्जगत्पतिम् ॥ ९.४५.४३ ॥
பின்பு ருத்திரனும், தேவியும், அக்னியும், கங்கையுடன் அனைவரும் உலகநாதரான பிதாமகரை வணங்கினர்.
9.45.44
प्रणिपत्य ततस्ते तु विधिवद्राजपुङ्गव ।
इदमूचुर्वचो राजन्कार्तिकेयप्रियेप्सया ॥ ९.४५.४४ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, அவர்கள் முறைப்படி வணங்கி, கார்த்திகேயனுக்கு இன்பம் தர விரும்பி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
9.45.45
अस्य बालस्य भगवन्नाधिपत्य यथेप्सितम् ।
अस्मत्प्रियार्थं देवेश सदृशं दातुमर्हसि ॥ ९.४५.४५ ॥
பகவானே, தேவர்களின் தலைவரே, எங்கள் மகிழ்ச்சிக்காக இந்தக் குழந்தைக்கு விரும்பிய தகுந்த ஆதிபத்தியத்தை நீர் தரவேண்டும்.
9.45.46
ततः स भगवान्धीमान्सर्वलोकपितामहः ।
मनसा चिन्तयामास किमयं लभतामिति ॥ ९.४५.४६ ॥
பின்பு அந்த பகவானும், அறிவுடையவரும், எல்லா உலகங்களுக்கும் பிதாமகருமானவர், இவன் எதைப் பெறலாம் என்று மனதில் சிந்தித்தார்.
9.45.47
ऐश्वर्याणि च सर्वाणि देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
भूतयक्षविहङ्गानां पन्नगानां च सर्वशः ॥ ९.४५.४७ ॥
தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சசர்கள், பூதங்கள், யக்ஷர்கள், பறவைகள், நாகங்கள் ஆகியோரின் எல்லா ஐஸ்வரியங்களும்.
9.45.48
सर्वमेवादिदेशासौ कौरवेय महात्मनः ।
समर्थं च तमैश्वर्ये महामतिरमन्यत ॥ ९.४५.४८ ॥
குருவின் மகனே, அந்த மகாமதியானவர் அந்த மகாத்மாவுக்கு எல்லாவற்றையும் அளித்தார்; அவனை ஐஸ்வரியத்திற்குத் தகுதியானவன் என்று கருதினார்.
9.45.49
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा देवानां स्रेयसि स्थितः ।
सैनापत्यं ददौ तस्मै सर्व भूतेषु भारत ॥ ९.४५.४९ ॥
பின்னர் ஒரு கணம் தியானித்து, தேவர்களின் நலனில் நிலைத்து, அவனுக்கு அனைத்து உயிர்களின் படைத்தலைமையைக் கொடுத்தார், பாரதனே.
9.45.50
सर्वदेवनिकायानां ये राजानः परिश्रुताः ।
तान्सर्वान्व्यादिदेशास्मै सर्वभूतपितामहः ॥ ९.४५.५० ॥
அனைத்து தேவ வகுப்புகளிலும் புகழ்பெற்ற அரசர்கள் யாவரையும், அனைத்து உயிர்களின் பிதாமகர் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டார்.
9.45.51
ततः कुमारमादाय देवा ब्रह्मपुरोगमाः ।
अभिषेकार्थमाजग्मुः शैलेन्द्रं सहितास्ततः ॥ ९.४५.५१ ॥
பின்னர், குமரனை அழைத்துக்கொண்டு பிரம்மனை முன்னிட்டுத் தேவர்கள் அபிஷேகத்திற்காக ஒன்றுகூடி மலைகளின் அரசனிடம் வந்தனர்.
9.45.52
पुण्यां हैमवतीं देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ।
समन्तपञ्चके या वै त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ९.४५.५२ ॥
புனிதமான, இமயத்திலிருந்து வந்த தேவி, நதிகளில் சிறந்த சரஸ்வதி — சமந்தபஞ்சகத்தில் உள்ளவளும், மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவளுமான அவள்.
9.45.53
तत्र तीरे सरस्वत्याः पुण्ये सर्वगुणान्विते ।
निषेदुर्देवगन्धर्वाः सर्वे सम्पूर्णमानसाः ॥ ९.४५.५३ ॥
அங்கே சரஸ்வதியின் புனிதமான, அனைத்து நற்குணங்களும் நிறைந்த கரையில், நிறைவுற்ற மனதுடன் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் அனைவரும் அமர்ந்தனர்.