மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.47.1
शृणु मातृगणान्राजन्कुमारानुचरानिमान् ।
कीर्त्यमानान्मया वीर सपत्नगणसूदनान्
एतत्ते कथितं राजन्कार्तिकेयाभिषेचनम् ।
शृणु चैव सरस्वत्यास्तीर्थवंशस्य पुण्यताम् ॥ ९.४७.१ ॥
ராஜனே, குமாரனின் இந்த அனுசரிகளான மாதிருகணங்களைக் கேள். வீரனே, நான் வர்ணிக்கும் இவர்கள் எதிரிக் கூட்டங்களை அழிப்பவர்கள். ராஜனே, கார்த்திகேயனின் அபிஷேகம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. சரஸ்வதியின் தீர்த்தவம்சத்தின் புனிதத்தையும் கேள்.
9.47.2
यशस्विनीनां मातॄणां शृणु नामानि भारत ।
याभिर्वायप्तास्त्रयोलोकाः कल्याणीभिश्च भागशः
बभूव तीर्थप्रवरं हतेषु सुरशत्रुषु ।
कुमारेण महाराज त्रिविष्टपमिवापरम् ॥ ९.४७.२ ॥
பாரதனே, புகழ்மிக்க மாதர்களின் பெயர்களைக் கேள். அவர்களால் மூன்று உலகங்களும் நிறைந்தன; மங்கலமானவர்களாலும் பங்கு பங்காக. தேவ எதிரிகள் கொல்லப்பட்டபோது குமாரனால், மகாராஜனே, இந்த உயர்ந்த தீர்த்தம் உண்டானது, மற்றொரு சுவர்க்கம் போல.
9.47.3
प्रभावती विशालाक्षी पालिता गोस्तानी तथा ।
श्रीमती बहुला चैव तथैव बहुपुत्रिका
ऐश्वर्याणि च तत्रस्थो ददावीशः पृथक्पृथक् ।
ददौ नैर्ऋतमुख्येभ्यस्त्रैलोक्यं पावकात्मजः ॥ ९.४७.३ ॥
பிரபாவதி, விசாலாக்ஷி, பாலிதை, கோஸ்தானி, அவ்வாறே ஸ்ரீமதி, பஹுலை, அவ்வாறே பஹுபுத்ரிகை. அங்கிருந்த ஈசன் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாக ஐஸ்வரியங்களைக் கொடுத்தான். அக்னியின் மகன் நைர்ருத தலைவர்களுக்கு மூன்று உலகங்களையும் கொடுத்தான்.
9.47.4
अप्सुजाता च गोपाली बृहदम्बालिका तथा ।
जयावती मालतिका ध्रुवरत्ना भयङ्करी
एवं स भगवांस्तस्मिंस्तीर्थे दैत्यकुलान्तकः ।
अभिषिक्तो महाराज देवसेनापतिः सुरैः ॥ ९.४७.४ ॥
அப்ஸுஜாதா, கோபாலீ, ப்ருஹதம்பாலிகா, ஜயாவதீ, மாலதிகா, த்ருவரத்னா, பயங்கரீ ஆகியோரும். இவ்வாறு அந்தத் தீர்த்தத்தில், மஹாராஜனே, தைத்ய குலத்தை அழிப்பவரான பகவான் தேவசேனாபதியாக தேவர்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார்.
9.47.5
वसुदामा च दामा च विशोका नन्दिनी तथा ।
एकचूडा महाचूडा चक्रनेमिश्च भारत
औशनं नाम तत्तीर्थं यत्र पूर्वमपाम्पतिः ।
अभिषिक्तः सुरगणैर्वरुणो भरतर्षभ ॥ ९.४७.५ ॥
வஸுதாமா, தாமா, விசோகா, நந்தினீ, ஏகசூடா, மஹாசூடா, சக்ரநேமி ஆகியோரும், பாரதா. அது அவுசனம் என்னும் தீர்த்தம்; அங்கே முன்பு நீரின் தலைவரான வருணன் தேவர் கூட்டங்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார், பரதர்களில் சிறந்தவரே.
9.47.6
उत्तेजनी जयत्सेना कमलाक्ष्यथ शोभना ।
शत्रुञ्जया तथा चैव क्रोधना शलभी खरी
अस्मिंस्तीर्थवरे स्नात्वा स्कन्दं चाभ्यर्च्य लाङ्गली ।
ब्राह्मणेभ्योददौ रुक्मं वासांस्याभरणानि च ॥ ९.४७.६ ॥
உத்தேஜனீ, ஜயத்சேனா, கமலாக்ஷீ, ஶோபனா, ஶத்ருஞ்ஜயா, அவ்வாறே க்ரோதனா, ஶலபீ, கரீ. இந்த சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடி, ஸ்கந்தனை வழிபட்டு, லாங்கலீ (பலராமர்) பிராமணர்களுக்கு பொன், ஆடைகள், ஆபரணங்களை அளித்தார்.
9.47.7
माधवी शुभवक्त्रा च तीर्थसेनिश्च भारत ।
गीतप्रिया च कल्याणी रुद्ररोमाऽमिताशना
उषित्वा रजनीं तत्र माधवः परवीरहा ।
पूज्यतीर्थवरं तच्च स्पृष्ट्वा तोयं च लाङ्गली ॥ ९.४७.७ ॥
பாரதா, மாதவி, சுபவக்த்ரா, தீர்த்தசேனி, கீதப்ரியா, கல்யாணி, ருத்ரரோமா, அமிதாசனா ஆகியோருடன், அங்கே இரவு தங்கி, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவரான மாதவன் (பலராமன்) அந்தச் சிறந்த புனிதத் துறையின் நீரைத் தொட்டார்.
9.47.8
मेघस्वना भोगवती सुभ्रूश्च कनकावती ।
अलाताक्षी वीर्यवती विद्युज्जिह्वा च भारत
हृष्टः प्रीतमनाश्चैव ह्यभवन्माधवोत्तमः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ९.४७.८ ॥
மேகஸ்வனா, போகவதி, சுப்ரூ, கனகாவதி, அலாதாக்ஷி, வீர்யவதி, பாரதா, வித்யுஜ்ஜிஹ்வா ஆகியோருடன் சிறந்த மாதவன் (பலராமன்) மகிழ்ச்சியும் நிறைவும் அடைந்தான். நீ என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.
9.47.9
पुन्नावती सुनक्षत्रा कन्दरा बहुयोजना ।
सन्तानिका च कौरव्य कमला च महाबला
यथाऽभिषिक्तो भगवान्स्कन्दो देवैः समागतैः ।
सेनानीश्च कृतो राजन्बाल एव महाबलः ॥ ९.४७.९ ॥
புன்னாவதி, சுநக்ஷத்ரா, கந்தரா, பஹுயோஜனா, சந்தானிகா, கௌரவ்யா, கமலா, மஹாபலா ஆகியோருடன்; தேவர்கள் கூடி பகவான் ஸ்கந்தனுக்கு அபிஷேகம் செய்தது போல, ராஜனே, அவர் குழந்தையாக இருந்தபோதும் மகாபலசாலியான படைத்தலைவனாக ஆக்கப்பட்டார்.
9.47.10
सुदामा बहुदामा च सुप्रभा च यशस्विनी ।
नृत्यप्रिया च राजेन्द्र शतोलूखलमेखला ॥ ९.४७.१० ॥
சுதாமா, பஹுதாமா, சுப்ரபா, யசஸ்வினி, நிருத்யப்ரியா மற்றும் ராஜேந்திரா, சதோலூகலமேகலா ஆகியோருடன்.
9.47.11
शतघण्टा शतानन्दा भगनन्दा च भाविनी ।
वपुष्मती चन्द्रशीता भद्रकाली च भारत ॥ ९.४७.११ ॥
சதகண்டா, சதானந்தா, பகநந்தா, பாவினி, வபுஷ்மதீ, சந்திரசீதா, பத்ரகாளி ஆகியோரும், பாரதனே.
9.47.12
ऋक्षाम्बिका निष्कुटिका वामा चत्वरवासिनी ।
सुमङ्गला स्वस्तिमती बुद्धिकामा जयप्रिया ॥ ९.४७.१२ ॥
ருக்ஷாம்பிகா, நிஷ்குடிகா, வாமா, சத்வரவாசினீ, சுமங்களா, ஸ்வஸ்திமதீ, புத்திகாமா, ஜயப்ரியா.
9.47.13
धनदा सुप्रसादा च भवदा च जलेश्वरी ।
एडी भेडी समेडी च वेतालजननी तथा ॥ ९.४७.१३ ॥
தனதா, சுப்ரசாதா, பவதா, ஜலேஸ்வரீ, ஏடீ, பேடீ, சமேடீ, வேதாலஜனனீ ஆகியோரும்.
9.47.14
कण्डूतिः कालिका चैव देवमित्रा च भारत ।
वसुश्रीः कोटरा चैव चित्रसेना तथाऽचला ॥ ९.४७.१४ ॥
கண்டூதி, காலிகா, தேவமித்ரா, பாரதனே; வசுஸ்ரீ, கோடரா, சித்ரசேனா, அசலா ஆகியோரும்.
9.47.15
कुक्कुटिका शङ्खलिका तथा शकुनिका नृप ।
कुण्डारिका कौकुलिका कुम्भिकाऽथ शतोदरी ॥ ९.४७.१५ ॥
குக்குடிகா, சங்கலிகா, சகுனிகா, ஓ அரசே; குண்டாரிகா, கௌகுலிகா, கும்பிகா, சதோதரீ.
9.47.16
उत्क्राथिनी जलेला च महावेगा च कङ्कणा ।
मनोजवा कण्टकिनी प्रघसा पूतना तथा ॥ ९.४७.१६ ॥
உத்க்ராதினீ, ஜலேலா, மஹாவேகா, கங்கணா; மனோஜவா, கண்டகினீ, பிரகசா, பூதனா ஆகியோரும்.
9.47.17
केशयन्त्री त्रुटिर्वामा क्रोशनाऽथ तडित्प्रभा ।
मन्दोदरी च मुण्डी च कोटरा मेघवाहिनी ॥ ९.४७.१७ ॥
கேசயந்த்ரீ, த்ருடி, வாமா, க்ரோசனா, மேலும் தடித்ப்ரபா, மந்தோதரீ, முண்டீ, கோடரா, மேகவாஹினீ.
9.47.18
सुभगा लम्बिनी लम्बा ताम्रचूडा विकाशिनी ।
ऊर्ध्ववेणीधरा चैव पिङ्गाक्षी लोहमेखला ॥ ९.४७.१८ ॥
ஸுபகா, லம்பிநீ, லம்பா, தாம்ரசூடா, விகாசினீ, ஊர்த்வவேணீதரா, பிங்காக்ஷீ, லோஹமேகலா.
9.47.19
पृथुवस्त्रा मधुलिका मधुकुम्भा तथैव च ।
पक्षालिका मत्कुलिका जरायुर्जर्जरानना ॥ ९.४७.१९ ॥
ப்ருது வஸ்த்ரா, மதுலிகா, மது கும்பா, அவ்வாறே, பக்ஷாலிகா, மத்குலிகா, ஜராயு, ஜர்ஜராநநா.
9.47.20
ख्याता दहदहा चैव तथा धमधमा नृप ।
खण्डखण्डा च राजेन्द्र पूषणा मणिकुट्टिका ॥ ९.४७.२० ॥
கியாதா தஹதஹா மேலும் அவ்வாறே தமதமா, ஓ அரசே; கண்டகண்டா, ஓ இராஜேந்திரா; பூஷணா, மணிகுட்டிகா.
9.47.21
अमोघा चैव कौरव्य तथा लम्बपयोधरा ।
वेणुवीणाधरा चैव पिङ्गाक्षी लोहमेखला ॥ ९.४७.२१ ॥
அமோகா, ஓ கௌரவ்யா; லம்பபயோதரா, வேணுவீணாதரா, பிங்காக்ஷீ, லோஹமேகலா.
9.47.22
शशोकूलमुखी कृष्णा खरजङ्घा महाजवा ।
शिशुमारमुखी श्वेता लोहिताक्षी विभीषणा ॥ ९.४७.२२ ॥
சஷோகூலமுகீ, க்ருஷ்ணா, கரஜங்கா, மகாஜவா, சிஶுமாரமுகீ, ஶ்வேதா, லோஹிதாக்ஷீ, விபீஷணா.
9.47.23
जटालिका कामचरी दीर्घजिह्वा बलोत्कटा ।
कालेहिका वामनिका मुकुटा चैव भारत ॥ ९.४७.२३ ॥
ஜடாலிகா, விரும்பியபடி திரிபவள், நீண்ட நாக்குடையவள், மிகுந்த வலிமையுடையவள், காலேஹிகா, வாமனிகா, முகுடா ஆகியோரும், பாரதனே.
9.47.24
लोहिताक्षी महाकाया हरिपिण्डा च भूमिप ।
एकत्वचा सुकुसुमा कृष्णकर्णी च भारत ॥ ९.४७.२४ ॥
சிவந்த கண்களுடையவள், பெரிய உடலுடையவள், ஹரிபிண்டாவும், பூமிபதியே, ஒரே தோலுடையவள், நல்ல மலர்களுடையவள், கருப்புக் காதுடையவள், பாரதனே.
9.47.25
क्षुरकर्णी चतुष्कर्णी कर्णप्रावरणा तथा ।
चतुष्पथनिकेता च गोकर्णी महिषानना ॥ ९.४७.२५ ॥
கத்தி போன்ற காதுடையவள், நான்கு காதுடையவள், காதை மூடுபவள், அதுபோல் நாற்சந்தியில் வசிப்பவள், கோகர்ணி, எருமை முகத்தவள்.
9.47.26
खरकर्णी महाकर्णी भेरीस्वनमहास्वना ।
शङ्खकुम्भश्रवाश्चैव भगदा च महाबला ॥ ९.४७.२६ ॥
கழுதைக் காதுடையவள், பெரிய காதுடையவள், முரசொலி போன்ற பெரும் குரலுடையவள், சங்கு மற்றும் குடத்தின் ஒலியைக் கேட்பவள், பகதாவும், மிகுந்த வலிமையுடையவள்.
9.47.27
गणा च सुगणा चैव तथा भीत्यथ कामदा ।
चतुष्पथरता चैव भूतितीर्थान्यगोचरी ॥ ९.४७.२७ ॥
கணாவும் சுகணாவும், அதுபோல் பயங்கரமானவளும், விருப்பங்களை அளிப்பவளும், நாற்சந்தியில் மகிழ்பவளும், செல்வ-தீர்த்தங்களிலும் பிற இடங்களிலும் திரிபவளும்.
9.47.28
पशुदा वित्तदा चैव सुखदा च महायशाः ।
पयोदा गोमहिषदा सविशाला च भारत ॥ ९.४७.२८ ॥
கால்நடை அளிப்பவள், செல்வம் அளிப்பவள், இன்பம் அளிப்பவள், பெரும்புகழுடையவள், பால் அளிப்பவள், பசுக்களையும் எருமைகளையும் அளிப்பவள், விரிந்தவளும், பாரதனே.
9.47.29
प्रतिष्ठा सुप्रतिष्ठा च रोचमाना सुरोचना ।
नौकर्णी मुखकर्णी च विशिरा मन्थिनी तथा ॥ ९.४७.२९ ॥
ப்ரதிஷ்டா, சுப்ரதிஷ்டா, ரோசமானா, சுரோசனா, நௌகர்ணீ, முககர்ணீ, விசிரா, மந்தினீ ஆகியோரும்.
9.47.30
एकचन्द्रा मेघकर्णा मेघमाला विरोचना ।
एताश्चान्याश्च बहवो मातरो भरतर्षभ ॥ ९.४७.३० ॥
ஏகசந்த்ரா, மேககர்ணா, மேகமாலா, விரோசனா, இவர்களும் வேறு பல தாய்மார்களும் உள்ளனர், பரதர்களில் காளையே.
9.47.31
कार्तिकेयानुयायिन्यो नानारूपाः सहस्रशः ।
दीर्घनख्यो दीर्घदन्त्यो दीर्घतुण्ड्श्च भारत ॥ ९.४७.३१ ॥
கார்த்திகேயனைப் பின்பற்றுபவர்கள், பல வடிவினர், ஆயிரக்கணக்கில்; நீண்ட நகங்களும், நீண்ட பற்களும், நீண்ட மூக்கும் கொண்டவர்கள், பாரதா.
9.47.32
सबला मधुराश्चैव यौवनस्थाः स्वलङ्कृताः ।
माहात्म्येन च संयुक्ताः कामरूपधरास्तथा ॥ ९.४७.३२ ॥
பலமுள்ளவர்கள், இனியவர்கள், இளமையில் இருப்பவர்கள், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், மகிமை பெற்றவர்கள், விருப்பம்போல் உருவம் தாங்குபவர்கள்.
9.47.33
निर्मासगात्र्यः श्वेताश्च तथा काञ्चनसन्निभाः ।
कृष्णमेघनिभाश्चान्या धूम्नाश्च भरतर्षभ ॥ ९.४७.३३ ॥
சதையற்ற உடலுடையவர்கள், வெண்மையானவர்கள், பொன் போன்றவர்கள், வேறு சிலர் கருமேகம் போன்றவர்கள், புகை நிறத்தவர்கள், பரதர்களில் காளையே.
9.47.34
अरुणाभा महाभोगा दीर्घकेश्यः सिताम्बराः ।
ऊर्ध्ववेणीधराश्चैव पिङ्गाक्ष्यो लम्बमेखलाः ॥ ९.४७.३४ ॥
சிவந்த ஒளியுடையவர்கள், மிகுந்த அழகுடையவர்கள், நீண்ட கூந்தலுடையவர்கள், வெண்ணாடை அணிந்தவர்கள், மேல்நோக்கிய சடை தரித்தவர்கள், செம்பழுப்பு விழிகளுடையவர்கள், தொங்கும் மேகலை அணிந்தவர்கள்.
9.47.35
लम्बोदर्यो लम्बकर्णास्तथा लम्बपयोधराः ।
ताम्राक्ष्यस्ताम्रवर्णाश्च हर्यक्ष्यश्च तथाऽपराः ॥ ९.४७.३५ ॥
நீண்ட வயிறுடையவர்கள், நீண்ட காதுகளையுடையவர்கள், அவ்வாறே நீண்ட மார்பகங்களையுடையவர்கள், செம்பு போன்ற கண்களையுடையவர்கள், செம்பு நிறமுடையவர்கள், பொன்னிற கண்களையுடைய மற்றவர்களும்.
9.47.36
वरदाः कामचारिण्यो नित्यं प्रमुदितास्तथा ।
याम्या रौद्रास्तथा सौम्याः कौबेर्योऽथ महाबलाः ॥ ९.४७.३६ ॥
வரம் அளிப்பவர்கள், விருப்பம்போல் உலவுபவர்கள், எப்போதும் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடையவர்கள், அவ்வாறே யமனைச் சார்ந்தவர்கள், கொடியவர்களும் சாந்தமானவர்களும், குபேரனைச் சார்ந்த பெரும்பலம் கொண்டவர்களும்.
9.47.37
वारुण्योऽथ च माहेन्द्यस्तथाऽऽग्नेय्यः परन्तप ।
वायव्यश्चाथ कौमार्यो ब्राह्मश्च भरतर्षभ ॥ ९.४७.३७ ॥
வருணனைச் சார்ந்தவர்கள், இந்திரனைச் சார்ந்தவர்கள், அவ்வாறே அக்னியைச் சார்ந்தவர்கள், எதிரிகளை வாட்டுபவனே, வாயுவைச் சார்ந்தவர்கள், பின்னர் குமாரனைச் சார்ந்தவர்கள், பிரம்மனைச் சார்ந்தவர்கள் ஆகியோரும், பரதர்களில் காளையே.
9.47.38
वैष्णव्यश्च तथा सौर्यो वाराह्यश्च महाबलाः ।
रूपेणाप्सरसां तुल्या मनोहार्यो मनोरमाः ॥ ९.४७.३८ ॥
வைஷ்ணவியர், அவ்வாறே சௌரியர், வாராகியர், பெரும்பலம் கொண்டவர்கள், அப்சரஸ்களுக்குச் சமமான அழகுடையவர்கள், மனத்தைக் கவர்பவர்கள், மனோரமர்கள்.
9.47.39
परपुष्टोपमा वाक्ये तथर्द्ध्या धनदोपमाः ।
शक्रवीर्योपमा युद्धे दीप्ता वह्निसमास्तथा ॥ ९.४७.३९ ॥
பேச்சில் குயிலுக்கு ஒப்பானவர்கள், அவ்வாறே செல்வத்தில் குபேரனுக்கு ஒப்பானவர்கள், போரில் இந்திரனின் வீரத்திற்கு ஒப்பானவர்கள், ஒளிர்பவர்கள், நெருப்புக்குச் சமமானவர்கள்.
9.47.40
शत्रुणां विग्रहे नित्यं भयदास्ता भवन्त्युत ।
कामरूपधराश्चैव जवे वायुसमास्तथा ॥ ९.४७.४० ॥
எதிரிகளுடனான மோதலில் எப்போதும் அச்சம் தருபவர்களாக அவர்கள் இருக்கிறார்கள்; விருப்பம்போல் உருவம் எடுப்பவர்கள், வேகத்தில் காற்றுக்குச் சமமானவர்கள், அவ்வாறே.
9.47.41
अचिन्त्यबलवीर्याश्च तथाऽचिन्त्यपराक्रमाः ।
वृक्षचत्वरवासिन्यश्चतुष्पथनिकेतनाः ॥ ९.४७.४१ ॥
அவர்கள் சிந்திக்க முடியாத வலிமையும் வீரியமும் உடையவர்கள்; அவர்களின் பராக்கிரமமும் சிந்திக்க முடியாதது. மரத்தடிகளிலும் சந்திப்புகளிலும் வசிப்பவர்கள்; நாற்சந்திகளே அவர்களின் இருப்பிடங்கள்.
9.47.42
गुहाश्मशानवासिन्यः शैलप्रस्रवणालयाः ।
नानाभरणधारिण्यो नानामाल्याम्बरास्तथा ॥ ९.४७.४२ ॥
குகைகளிலும் சுடுகாடுகளிலும் வசிப்பவர்கள்; மலை அருவிகளையே தங்கள் இருப்பிடமாகக் கொண்டவர்கள். பல்வகை ஆபரணங்களை அணிந்தவர்கள்; பல மாலைகளும் ஆடைகளும் உடுத்தியவர்கள்.
9.47.43
नानाविचित्रवेषाश्च नानाभाषास्तथैव च ।
एते चान्ये च मातॄणां गणाः शत्रुभयङ्कराः ॥ ९.४७.४३ ॥
பலவிதமான அற்புத வேடங்கள் உடையவர்கள்; பல மொழிகள் பேசுபவர்கள். இவர்களும் இன்னும் பிற மாதர்களின் கூட்டங்களும் எதிரிகளுக்கு அச்சம் தருபவர்கள்.
9.47.44
अनुजग्मुर्महात्मानं त्रिदशेन्द्रस्य सम्मते ।
ततः शक्त्यस्त्रमददद्भगवान्पाकशासनः ॥ ९.४७.४४ ॥
தேவேந்திரனின் சம்மதத்தோடு அவர்கள் அந்த மகாத்மாவைப் பின்தொடர்ந்தனர். பின்னர் பகவான் பாகசாசனன் (இந்திரன்) சக்தி என்ற ஆயுதத்தை அளித்தான்.
9.47.45
गुहाय राजशार्दूल विनाशाय सुरद्विषाम् ।
महास्वनां महाघण्टां द्योतमानां सितप्रभाम् ॥ ९.४७.४५ ॥
அரசப் புலியே! குகனுக்கு — தேவர் பகைவரை அழிக்கும் பொருட்டு — மிக்க ஒலி எழுப்பும் பெரிய மணியும், வெண்மையான ஒளியுடன் பிரகாசித்ததுமாகிய ஒன்று அளிக்கப்பட்டது.
9.47.46
अरुणादित्यवर्णां च पताकां भरतर्षभ ।
ददौ पशुपतिस्तस्मै सर्वभूतमहाचमूम् ॥ ९.४७.४६ ॥
பரத சிறந்தவனே! அருணனும் உதிக்கும் சூரியனும் போன்ற நிறமுடைய கொடியையும், எல்லா உயிர்களின் பெரும் படையையும் பசுபதி (சிவன்) அவனுக்கு அளித்தான்.
9.47.47
उग्रां नानाप्रहरणां तपोवीर्यबलान्विताम् ।
अजेयां स्वगणैर्युक्तां नाम्ना सेनां धनञ्जयाम् ॥ ९.४७.४७ ॥
அது கொடிய, பல வகை ஆயுதங்களை உடையது, தவம், வீரியம், பலம் கொண்டது, வெல்ல முடியாதது, தனது கணங்களுடன் கூடியது; அதன் பெயர் தனஞ்சயா.
9.47.48
रुद्रतुल्यबलैर्युक्तां योधानामयुतैस्त्रिभिः ।
न सा विजानाति रणात्कदाचिद्विनिवर्तितुम् ॥ ९.४७.४८ ॥
அவள் ருத்ரனுக்கு இணையான பலம் கொண்டவள்; முப்பது ஆயிரம் வீரர்களுடன் கூடியவள்; போரிலிருந்து ஒருபோதும் திரும்ப அறியாதவள்.
9.47.49
विष्णुर्ददौ वैजयन्तीं मालां बलविवर्धिनीम् ।
उमा ददौ विरजसी वाससी रविसप्रभे ॥ ९.४७.४९ ॥
விஷ்ணு பலத்தை வளர்க்கும் வைஜயந்தி மாலையைக் கொடுத்தார்; உமா சூரியனைப் போல் ஒளிரும் இரண்டு தூய ஆடைகளைக் கொடுத்தார்.
9.47.50
गङ्गा कमण्डलुं दिव्यममृतोद्भवमुत्तमम् ।
ददौ प्रीत्या कुमाराय दण्डं चैव बृहस्पतिः ॥ ९.४७.५० ॥
கங்கை அமிர்தத்திலிருந்து தோன்றிய உயர்ந்த தெய்வீகக் கமண்டலத்தை அன்புடன் குமாரருக்குக் கொடுத்தாள்; பிருஹஸ்பதியும் ஒரு தண்டத்தைக் கொடுத்தார்.
9.47.51
गरुडो दयितं पुत्रं मयरं चित्रबर्हिणम् ।
अरुणस्ताम्रचूडं च प्रददौ चरणायुधम् ॥ ९.४७.५१ ॥
கருடன் தனது அன்பு மகனான வண்ணச் சிறகுள்ள மயரத்தைக் கொடுத்தார்; அருணன் சிவந்த சூடுள்ள சேவலைக் கொடுத்தார், அதன் கால்களே ஆயுதம்.
9.47.52
छागं तु वरुणो राजा बलवीर्यसमन्वितम् ।
कृष्णाजिनं ततो ब्रह्मा ब्रह्मण्याय ददौ प्रभुः।
समरेषु जयं चैव प्रददौ लोकभावनः ॥ ९.४७.५२ ॥
அரசன் வருணன் பலமும் வீரியமும் கொண்ட ஆட்டைக் கொடுத்தார்; பின்னர் பிரம்மா பிரபு பிராமண பக்தனுக்குக் கருப்பு மானின் தோலைக் கொடுத்தார்; உலகங்களைக் காப்பவர் போர்களில் வெற்றியையும் கொடுத்தார்.
9.47.53
सैनापत्यमनुप्राप्य स्कन्दो देवगणस्य ह ।
शुशुभे ज्वलितोर्चिष्मान्द्वितीय इव पावकः ॥ ९.४७.५३ ॥
தேவர்களின் படைக்குத் தளபதி பதவியைப் பெற்ற ஸ்கந்தன், ஜ்வலிக்கும் ஜ்வாலைகளுடன் கூடிய இரண்டாம் அக்னியைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
9.47.54
ततः पारिषदैश्चैव मातृभिश्च समन्वितः ।
ययौ देत्यविनाशाय ह्लादयन्सुरपुङ्गवान् ॥ ९.४७.५४ ॥
பின்னர் அவர் பாரிஷதர்களுடனும் மாதர்களுடனும் கூடி, தேவர்களில் சிறந்தோரை மகிழ்வித்துக் கொண்டு, அசுரர்களின் அழிவுக்காகச் சென்றார்.
9.47.55
सा सेना नैर्ऋती भीमा सघण्टोच्छ्रितकेतना ।
सभेरीशङ्खमुरजा सायुधा सपताकिनी ॥ ९.४७.५५ ॥
அந்த நைர்ருதி எனும் பயங்கரப் படை மணிகளும் உயர்ந்த கொடிகளும் கொண்டதாய், பேரிகை சங்கு முரசங்களுடன், ஆயுதங்களும் கொடிகளும் உடையதாய் இருந்தது.
9.47.56
शारदी द्यौरिवाभाति ज्योतिर्भिरिव शोभिता ॥ ९.४७.५६ ॥
அது சரத்கால வானம் போல் தோன்றியது; ஒளிகளால் அழகுபெற்றது போல் இருந்தது.
9.47.57
ततो देवनिकायास्ते नानाभूतगणास्तथा ।
वादयामासुरव्याग्रा भेरीः शङ्खांश्च पुष्कलान् ॥ ९.४७.५७ ॥
அப்போது அந்த தேவர் கூட்டங்களும் பல பூதக் கணங்களும் கலங்காமல் பேரிகைகளையும் பெரும் சங்குகளையும் முழக்கினர்.
9.47.58
पटहान्झर्झरांश्चैव क्रकचान्गोविषाणिकान् ।
आडम्बरान्गोमुखांश्च डिण्डिमांश्च महास्वनान् ॥ ९.४७.५८ ॥
படகம், ஜர்ஜரம், க்ரகசம், கோவிஷாணிகம், ஆடம்பரம், கோமுகம் மற்றும் பெரும் ஒலியுடைய டிண்டிமம் ஆகியவற்றையும் முழக்கினர்.
9.47.59
तुष्टुवुस्ते कुमारं तु सर्वे देवाः सवासवाः ।
जगुश्च देवगन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ ९.४७.५९ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய அனைத்து தேவர்களும் குமாரனைத் துதித்தனர். தேவ கந்தர்வர்கள் பாடினர், அப்சரஸ் கூட்டங்கள் நடனமாடின.
9.47.60
ततः प्रीतो महासेनस्त्रिदशेभ्यो वरं ददौ ।
रिपून्दन्ताऽस्मि समरे ये वो वधचिकीर्षवः ॥ ९.४७.६० ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மகாசேனன் தேவர்களுக்கு வரம் அளித்தான்: "உங்களை அழிக்க விரும்பும் எதிரிகளை நான் போரில் அடக்குவேன்."
9.47.61
प्रतिगृह्य वरं देवास्तस्माद्विबुधसत्तमात् ।
प्रीतात्मानो महात्मानो मेनिरे निहतान्रिपून् ॥ ९.४७.६१ ॥
அந்த தேவர்களில் சிறந்தவனிடமிருந்து வரம் பெற்ற மகிழ்ந்த உள்ளம் கொண்ட பெருந்தன்மையுள்ள தேவர்கள் எதிரிகள் கொல்லப்பட்டனர் என்று நினைத்தனர்.
9.47.62
सर्वेषां भूतसङ्घानां हर्षान्नादः समुत्थितः ।
अपूरयत लोकांस्त्रीन्वरे दत्ते महात्मना ॥ ९.४७.६२ ॥
மகாத்மா வரம் அளித்தபோது, அனைத்து உயிர்த்திரள்களின் மகிழ்ச்சியால் ஓர் ஒலி எழுந்து மூன்று உலகங்களையும் நிரப்பியது.
9.47.63
स निर्ययौ महासेनो महत्या सेनया वृतः ।
वधाय युधि दैत्यानां रक्षार्थं च दिवोकसाम् ॥ ९.४७.६३ ॥
மகாசேனன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, போரில் தைத்தியர்களை அழிக்கவும், விண்ணுலகவாசிகளைக் காக்கவும் புறப்பட்டான்.
9.47.64
व्यवसायो जयो धर्मः सिद्धिर्लक्ष्मीर्धृतिः स्मृतिः ।
महासेनस्य सैन्यानामग्रे जग्मुर्नराधिप ॥ ९.४७.६४ ॥
ஓ மன்னா! உறுதி, வெற்றி, தர்மம், சித்தி, செல்வம், திருதி, நினைவு ஆகியவை மகாசேனனின் படைகளுக்கு முன்னே சென்றன.
9.47.65
स तया भीमया देवः शुलमुद्गरहस्तया ।
ज्वलितालातधारिण्या चित्राभरणवर्मया ॥ ९.४७.६५ ॥
அந்தத் தெய்வம் அந்த பயங்கரமானவளுடன் சென்றான்; அவள் கையில் சூலமும் கதையும் இருந்தன, எரியும் தீப்பந்தத்தை ஏந்தியிருந்தாள், வண்ணமயமான அணிகளும் கவசமும் அணிந்திருந்தாள்.
9.47.66
गदामुसलनाराचशक्तितोमरहरतया ।
दृप्तसिंहनिनादिन्या विनद्य प्रययौ गुहः ॥ ९.४७.६६ ॥
கதை, உலக்கை, அம்பு, சக்தி, தோமரம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி, செருக்குற்ற சிங்கம் போல முழங்கும் அவளுடன், குகன் முழங்கிக்கொண்டு சென்றான்.
9.47.67
तं दष्ट्वा सर्वदैतेया राक्षसा दानवास्तथा ।
व्यद्रवन्त दिशः सर्वा भयोद्विग्नाः समन्ततः ॥ ९.४७.६७ ॥
அவனைக் கண்டதும் எல்லா தைத்தியர்களும், ராட்சதர்களும், தானவர்களும் பயத்தால் கலங்கி எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறி ஓடினர்.
9.47.68
अभ्यद्रवन्त देवास्तान्विविधायुधपाणयः ।
दृष्ट्वा च स ततः क्रुद्धः स्कन्दस्तेजोबलान्वितः ॥ ९.४७.६८ ॥
பலவித ஆயுதங்களைக் கைகளில் ஏந்திய தேவர்கள் அவர்களைத் தாக்கினர். அப்போது அதைக் கண்டு, தேஜஸும் பலமும் கொண்ட ஸ்கந்தன் சினந்தான்.
9.47.69
शक्त्यस्त्रं भगवान्भीमं पुनःपुनरवाकिरत् ।
आदधच्चात्मनस्तेजो हविषेद्ध इवानलः ॥ ९.४७.६९ ॥
பகவான் (ஸ்கந்தன்) பயங்கரமானவர்கள் மீது சக்தி அஸ்திரத்தை மீண்டும் மீண்டும் பொழிந்தான்; தன் தேஜஸை ஏற்றி, ஹவிசால் தூண்டப்பட்ட நெருப்பைப் போல விளங்கினான்.
9.47.70
अभ्यस्यमाने शक्त्यस्त्रे स्कन्देनामिततेजसा ।
उल्काज्वाला महाराज पपात वसुधातले ॥ ९.४७.७० ॥
மகாராஜாவே! அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட ஸ்கந்தனால் சக்தி அஸ்திரம் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்தப்பட்டபோது, எரிகற்களின் ஜ்வாலை பூமியில் விழுந்தது.
9.47.71
संहादयन्तश्च तथा निर्घाताश्चापतन्क्षिपौ ।
यथान्तकालसमये सुघोराः स्युस्तथा नृप ॥ ९.४७.७१ ॥
அதுபோலவே முழங்கிய இடிகள் விரைவாக வீழ்ந்தன; அரசே, ஊழிக்காலத்தில் போல் அவை மிகக் கொடியவையாயின.
9.47.72
क्षिप्ता ह्येका यदा शक्तिः सुघोराऽनलसूनुना ।
ततः कोट्यो विनिष्पेतुः शक्तीनां भरतर्षभ ॥ ९.४७.७२ ॥
அக்னி மகன் ஒரு கொடிய சக்தி ஆயுதத்தை ஏவியபோது, பரதர்களில் சிறந்தவரே, அதிலிருந்து கோடிக்கணக்கான சக்திகள் தோன்றின.
9.47.73
ततः प्रीतो महासेनो जघान भगवान्प्रभुः ।
दैत्येन्द्रं तारकं नाम महाबलपराक्रमम् ॥ ९.४७.७३ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த பகவான் பிரபு மகாசேனர், மிகுந்த பலமும் வீரமும் கொண்ட தைத்தியர் தலைவன் தாரகனை வீழ்த்தினார்.
9.47.74
वृतं दैत्यायुतैर्वीरैर्बलिभिर्दशभिर्नृप ।
महिषं चाष्टभिः पद्मैर्वृतं सङ्ख्ये निजघ्निवान् ॥ ९.४७.७४ ॥
அரசே, பத்தாயிரம் அசுரர்களாலும் வலிமைமிக்க வீரர்களாலும் சூழப்பட்டவனையும், எட்டு பத்ம சேனைகளால் சூழப்பட்ட மகிஷனையும் அவர் போரில் கொன்றார்.
9.47.75
त्रिपादं चायुतशतैर्जघान दशभिर्वृतम् ।
हदोदरं निखर्वैश्च वृतं दशभिरीश्वरः ॥ ९.४७.७५ ॥
மூன்று கால்களை உடையவனையும், நூறாயிரக்கணக்கானவர்களால் சூழப்பட்டவனையும் அவர் வீழ்த்தினார்; பத்து நிகர்வ சேனைகளால் சூழப்பட்ட ஹதோதரனையும் அந்த ஈசுவரன் வீழ்த்தினான்.
9.47.76
जघानानुचरैः सार्धं विविधायुधपाणिभिः ।
तथाऽकुर्वन्त विपुलं नादं वध्यत्सु शत्रुषु ॥ ९.४७.७६ ॥
பல ஆயுதங்களை ஏந்திய தம் படைவீரர்களுடன் அவர் எதிரிகளை வீழ்த்தினார்; அவ்வாறு கொல்லப்படும் பகைவர்களிடையே அவர்கள் பெரும் முழக்கம் செய்தனர்.
9.47.77
कुमारानुचरा राजन्पूरयन्तो दिशो दश ।
ननृतुश्च ववल्गुश्च जहसुश्च मुदान्विताः ॥ ९.४७.७७ ॥
ஓ மன்னா, குமாரனின் பரிவாரங்கள் பத்து திசைகளையும் நிரப்பியபடி மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடினர், குதித்தனர், சிரித்தனர்.
9.47.78
शक्त्यस्त्रस्य तु राजेन्द्र ततोऽर्चिर्भिः समन्ततः ।
त्रैलोक्यं त्रासितं सर्वं जृम्भमाणाभिरेव च ॥ ९.४७.७८ ॥
ஓ மன்னர்களின் மன்னா, அப்போது சக்தி அஸ்திரத்தின் ஜ்வாலைகளால், எங்கும் பரவி எழுந்த அவற்றால் மூன்று உலகங்களும் முழுதும் அச்சமடைந்தன.
9.47.79
दग्धाः सहस्रशो दैत्या नादैः स्कन्दस्य चापरे ।
पताकयावधूताश्च हताः केचित्सुरद्विषः ॥ ९.४७.७९ ॥
ஸ்கந்தனின் முழக்கங்களால் ஆயிரக்கணக்கான தைத்தியர்கள் எரிந்தனர்; மற்றவர்கள் அவனது கொடியால் அசைக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர், சிலர் தேவர்களின் பகைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
9.47.80
केचिद्धण्टारवत्रस्ता निषेदुर्वसुधातले ।
केचित्प्रहरणैश्छिन्ना विनिष्पेतुर्गतायुषः ॥ ९.४७.८० ॥
சிலர் மணி ஓசையால் அச்சமுற்று நிலத்தில் அமர்ந்தனர்; சிலர் ஆயுதங்களால் வெட்டுண்டு உயிர் நீங்கி வீழ்ந்தனர்.
9.47.81
एवं सुरद्विषोऽनेकान्बलवानाततायिनः ।
जघान समरे वीरः कार्तिकेयो महाबलः ॥ ९.४७.८१ ॥
இவ்வாறு வீரனும் பெரும் வலிமை கொண்ட கார்த்திகேயன், போரில் தேவர்களின் பகைவர்களான பல ஆததாயிகளை வதைத்தான்.
9.47.82
बाणो नामाथ दैतेयो बलेः पुत्रो महाबलः ।
क्रौञ्चं पर्वतमाश्रित्य देवसङ्घानबाधत ॥ ९.४७.८२ ॥
பின்னர் பலியின் மகனும் பெரும் வலிமை கொண்ட தைதேயனுமான பாணன் என்பவன், கிரௌஞ்ச மலையை அடைக்கலமாகக் கொண்டு தேவர் கூட்டங்களை வருத்தினான்.
9.47.83
तमभ्ययान्महासेनः सुरशत्रुमुदारधीः ।
स कार्तिकेयस्य भयात्क्रौञ्चं शरणमीयिवान् ॥ ९.४७.८३ ॥
மகாசேனன் அந்த தேவ எதிரியை தாக்கினான். அந்த உதாரபுத்தியுள்ளவன் கார்த்திகேயனின் பயத்தால் க்ரௌஞ்ச மலையைச் சரணம் அடைந்தான்.
9.47.84
ततः क्रौञ्चं महामन्युः क्रौञ्चनादनिनादितम् ।
शक्त्या बिभेद भगवान्कार्तिकेयोऽग्निदत्तया ॥ ९.४७.८४ ॥
பின்னர் மகாக்ரோதம் கொண்ட பகவான் கார்த்திகேயன், க்ரௌஞ்ச பறவைகளின் ஒலியால் எதிரொலிக்கும் க்ரௌஞ்ச மலையை அக்னி தந்த சக்தியால் பிளந்தான்.
9.47.85
ससालस्कन्धशबलं त्रस्तवानरवारणम् ।
प्रोङ्कीनोद्धान्तविहगं विनिष्पतितपन्नगम् ॥ ९.४७.८५ ॥
சால மரத்தடிகளால் புள்ளிகளாகத் தெரிந்த, குரங்குகளும் யானைகளும் அஞ்சி நின்ற, பறவைகள் சிதறிப் பறந்த, பாம்புகள் விழுந்து கிடந்த அம்மலை.
9.47.86
गोलाङ्गूलर्क्षसङ्घैश्च द्रवद्भिरनुनादितम् ।
कुरङ्गमविनिर्घोषनिनादितवनान्तरम् ॥ ९.४७.८६ ॥
ஓடும் கோலாங்கூல குரங்குகளாலும் கரடிகளாலும் எதிரொலிக்கப்பட்ட, மான்களும் காட்டு விலங்குகளும் எழுப்பிய ஒலியால் காட்டின் உள்பகுதி எதிரொலித்த.
9.47.87
विनिष्पतद्भिः शरभैः सिंहैश्च सहसा द्रुतैः ।
शोच्यामपि दशां प्राप्तो रराजेव सपर्वतः ॥ ९.४७.८७ ॥
திடீரெனத் தாவிப் பாய்ந்து ஓடும் சரபங்களாலும் சிங்கங்களாலும், பரிதாபகரமான நிலையை அடைந்தும், அந்த மலை ஒளிர்ந்தது போல.
9.47.88
विद्याधराः समुत्पेतुस्तस्य शृङ्गनिवासिनः ।
किन्नराश्च समुद्विग्नाः शक्तिपातरवोद्धताः ॥ ९.४७.८८ ॥
அந்த மலை உச்சிகளில் வசிக்கும் வித்யாதரர்கள் மேலெழுந்தனர்; கின்னரர்களும் கலங்கி, சக்தி விழுந்த ஒலியால் திடுக்கிட்டனர்.
9.47.89
ततो दैत्या विनिष्पेतुः शतशोऽथ सहस्रशः ।
प्रदीप्तात्पर्वतश्रेष्ठाद्विचित्राभरणस्रजः ॥ ९.४७.८९ ॥
அப்போது நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் தைத்தியர்கள் எரியும் சிறந்த மலையிலிருந்து வெளிப்பட்டனர்; அவர்கள் பல வண்ண ஆபரணங்களாலும் மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
9.47.90
तान्निजघ्नुरतिक्रम्य कुमाराजुचरा मृधे ।
स चैव भगवान्क्रुद्धो दैत्येन्द्रस्य सुतं तदा ॥ ९.४७.९० ॥
குமாரனின் பின்தொடர்பவர்கள் போரில் முன்னேறி அவர்களைக் கொன்றனர்; அப்போது பகவான் கோபமுற்று தைத்தியேந்திரனின் மகனை...
9.47.91
सहानुजं जघानाशु वृत्रं देवपतिर्यथा ।
बिभेद क्रौञ्चं शक्त्या च पावकिः परवीरहा ॥ ९.४७.९१ ॥
தேவர்களின் தலைவன் விருத்திரனை வீழ்த்தியதுபோல, அவன் தன் தம்பியுடன் விரைவில் அவனை வீழ்த்தினான்; எதிரிவீரர்களை அழிக்கும் பாவகி ஈட்டியால் கிரௌஞ்சனைத் துளைத்தான்.
9.47.92
बहुधा चैकधा चैव कृत्वाऽऽत्मानं महाबलः ।
शक्तिः क्षिप्ता रणे तस्य पाणिमेति पुनः पुनः ॥ ९.४७.९२ ॥
தன்னை பலவாகவோ ஒன்றாகவோ ஆக்கிக்கொண்ட மகாபலனின் சக்தி போரில் எறியப்பட்டபோதும் மீண்டும் மீண்டும் அவனது கைக்கே திரும்பி வருகிறது.
9.47.93
एवम्प्रभावो भगवांस्ते भूयश्च पावकिः ।
शौर्याद्द्विगुणयोगेन तेजसा यशसा श्रिया ॥ ९.४७.९३ ॥
இத்தகைய வல்லமையுடைய பகவானாகிய உம் பாவகி (கார்த்திகேயன்), மேலும் வீரத்தாலும், இரட்டிப்புச் சேர்க்கையாலும், ஒளியாலும், புகழாலும், செல்வத்தாலும் (சிறந்தவன்).
9.47.94
क्रौञ्चस्ते विनिर्भिन्नो दैत्याश्च शतशो हताः ॥ ९.४७.९४ ॥
உன்னால் கிரௌஞ்சன் துளைக்கப்பட்டான், நூற்றுக்கணக்கான தைத்தியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
9.47.95
ततः स भगवान्देवो निहत्य विबुधद्विषः ।
सभाज्यमानो विबुधैः परं हर्षमवाप ह ॥ ९.४७.९५ ॥
பின்னர் அந்தப் பகவான் தேவன் தேவர்களின் பகைவர்களைக் கொன்று, தேவர்களால் மதிக்கப்பட்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தார்.
9.47.96
ततो दुन्दुभयो राजन्नेदुः शङ्खाश्च भारत ।
मुमुचुर्देवयोषाश्च पुष्पवर्षमनुत्तमम्।
योगिनामीश्वरं देवं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.४७.९६ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, ஓ பாரதா, துந்துபிகள் முழங்கின, சங்குகளும் ஒலித்தன. தேவமகளிர் யோகிகளின் ஈஸ்வரனாகிய தேவன் மீது நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் மிகச் சிறந்த மலர்மழையைப் பொழிந்தனர்.
9.47.97
दिव्यगन्धमुपादाय ववौ पुण्यश्च मारुतः ।
गन्धर्वास्तुष्टुवुश्चैनं यज्वानश्च महर्षयः ॥ ९.४७.९७ ॥
தெய்வீக நறுமணத்தைச் சுமந்து தூய காற்று வீசியது. கந்தர்வர்களும் யாகம் செய்யும் மகரிஷிகளும் அவரைத் துதித்தனர்.
9.47.98
केचिदनं व्यवस्यान्ति पितामहसुतं प्रभुम् ।
सनत्कुमारं सर्वेषां ब्रह्मयोनिं तमग्रजम् ॥ ९.४७.९८ ॥
சிலர் அவரைப் பிதாமகனின் மகனான பிரபு சனத்குமாரர் என்று கருதுகின்றனர்; அவர் அனைவருக்கும் பிரம்ம யோனியும் மூத்தவரும் ஆவார்.
9.47.99
केचिन्महेश्वरसुतं केचित्पुत्रं विभावसोः ।
उमायाः कृत्तिकानां च गङ्गायाश्च वदन्त्युत ॥ ९.४७.९९ ॥
சிலர் அவரை மகேசுவரனின் மகன் என்றும், சிலர் விபாவசுவின் (அக்னியின்) மகன் என்றும் கூறுகின்றனர்; மேலும் உமையின், கிருத்திகைகளின், கங்கையின் மகன் என்றும் சொல்கின்றனர்.
9.47.100
एकधा च द्विधा चैव चतुर्धा च महाबलम् ।
योगिनामीश्वरं देवं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.४७.१०० ॥
ஒன்றாகவும், இரண்டாகவும், நான்காகவும் வெளிப்படும் மகா பலசாலியான, யோகிகளின் ஈஸ்வரனாகிய தேவனை நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் (வணங்கினர்).