マハーバーラタ · 章 9.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.49.1
ततस्तीर्थवरं रामो ययौ बदरपाचनाम् ।
तपस्विसिद्धचरितं यत्र कन्या धृतव्रता ॥ ९.४९.१ ॥
その後ラーマは最勝の聖地バダラパーチャナへ赴いた。そこは苦行者と成就者が通う所で、誓いを守る一人の乙女がいた。
9.49.2
भरद्वाजस्य दुहिता रुपेणाप्रतिमा भुवि ।
श्रुतावती नाम विभो कुमारी ब्रह्मचारिणी ॥ ९.४९.२ ॥
バラドヴァージャの娘で、地上に美しさで比類のない、シュルターヴァティーという名の梵行を修める乙女であった。ああ、力ある方よ。
9.49.3
तपश्चचार सात्युग्रं नियमैर्बहुभिर्वृता ।
भर्ता मे देवराजः स्यादिति निश्चित्य भामिनी ॥ ९.४९.३ ॥
多くの戒律を守るその輝く女性は、「神々の王こそ私の夫となれ」と決意して、きわめて厳しい苦行を行った。
9.49.4
समास्तस्या व्यतिक्रान्ता बह्व्यः कुरुकुलोद्वह ।
चरन्त्या नियमांस्तांस्तांस्त्रीभिस्तीव्रान्सुदुश्चरान् ॥ ९.४९.४ ॥
クル族の柱よ、彼女は女性には極めて困難な厳しい戒律を守り続け、幾年もの歳月が過ぎ去った。
9.49.5
तस्यास्तु तेन वृत्तेन तपसा च विशाम्पते ।
भक्त्या च भगवान्प्रीतः परया पाकशासनः ॥ ९.४९.५ ॥
人の主よ、彼女の行い、苦行、そして至高の献身に喜ばれ、パカを制した尊きインドラ神は満足された。
9.49.6
आजगामाश्रमं तस्यास्त्रिदशाधिपतिः प्रभुः ।
आस्थाय रूपं विप्रर्षेर्वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ९.४९.६ ॥
三十三神の主である大能の神は、偉大な心を持つバラモン仙人ヴァシシュタの姿をとって、彼女の庵を訪れた。
9.49.7
सा तं दृष्ट्वोग्रतपसं वसिष्ठं तपतां वरम् ।
आचारैर्मुनिभिर्दृष्टैः पूजयामास भारत ॥ ९.४९.७ ॥
苛烈な苦行者、苦行者の中で最も優れたヴァシシタを見て、彼女は聖仙たちが見た作法に従って彼を供養した、バーラタよ。
9.49.8
उवाच नियमज्ञा च कल्याणी सा प्रियंवदा ।
भगवन्मुनिशार्दूल किमाज्ञापयसि प्रभो ॥ ९.४९.८ ॥
誓戒に通じ、吉祥で、優しく語る彼女は言った：「尊き方、聖仙の中の虎よ、主よ、何をお命じになりますか」
9.49.9
सर्वमद्य यथाशक्ति तव दास्यामि सुव्रत ।
शक्त्रभक्त्या च ते पाणिं न दास्यामि कथञ्चन ॥ ९.४९.९ ॥
善き誓いを守る方よ、今日私は能力に応じて、あなたに全てを差し上げましょう；しかし帝釈天への信仰のゆえに、決してあなたに私の手は差し上げません。
9.49.10
व्रतैश्च नियमैश्चैव तपसा च तपोधन ।
शक्रस्तोषयितव्यो वै मया त्रिभुवनेश्वरः ॥ ९.४९.१० ॥
苦行の富める方よ、誓戒と戒律と苦行によって、私は三界の主シャクラを喜ばせねばならないのです。
9.49.11
इत्युक्तो भगवान्देवः स्मयन्निव निरीक्ष्य ताम् ।
उवाच नियमं ज्ञात्वा सांत्वयन्निव भारत ॥ ९.४९.११ ॥
そう言われて、尊き神は微笑むように彼女を見つめ、その誓戒を知り、慰めるように語った、バーラタよ。
9.49.12
उग्रं तपश्चरसि वै विदिता मेऽसि सुव्रते ।
यदर्थमयमारम्भस्तव कल्याणि हृद्गतः ॥ ९.४९.१२ ॥
善き誓いを守る方よ、あなたが苛烈な苦行を行っていることは私は知っています；吉祥な方よ、あなたのこの始まりは、心にある目的のためなのです。
9.49.13
तच्च सर्वं यथाभूतं भविष्यति वरानने ।
तपसा लभ्यते सर्वं यथाभूतं भविष्यति ॥ ९.४९.१३ ॥
美しい顔の女よ、それはすべて、あるがままに成就するであろう。すべては苦行によって得られる。あるがままに成就するであろう。
9.49.14
यथा स्थानानि दिव्यानि विबुधानां शुभानने ।
तपसा तानि प्राप्याणि तपोमूलं महात्सुखम् ॥ ९.४९.१४ ॥
吉祥な顔の女よ、神々の神聖な住処は苦行によって得られるべきものである。苦行の根にこそ大いなる幸福がある。
9.49.15
इति कृत्वा तपो घोरं देहं सन्न्यस्य मानवाः ।
देवत्वं यान्ति कल्याणि शृणुष्वैकं वचो मम ॥ ९.४९.१५ ॥
このように厳しい苦行を行い、身体を捨てて、人間は神性を得る。吉祥な女よ、私の一つの言葉を聞きなさい。
9.49.16
प़ञ्च चैतानि सुभगे बदराणि शुभव्रते ।
पचेत्युक्त्वा तु भगवाञ्जगाम बलसूदनः ॥ ९.४९.१६ ॥
「幸福な女よ、吉祥の誓いを持つ女よ、この五つのバダラ果を煮なさい」と言って、バラを討つ尊者は去った。
9.49.17
आमन्त्र्य तां तु कल्याणीं ततो जप्यं जजाप सः ।
अविदूरे ततस्तस्मादाश्रमात्तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.४९.१७ ॥
その吉祥な女に告げてから、彼は念誦(ジャパ)を唱えた。その庵から遠くないところに、最上の聖地(ティールタ)があった。
9.49.18
तच्च तीर्थं महाराज यत्र जप्यं जजाप सः ।
इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं त्रिषु लोकेषु मानद ॥ ९.४९.१८ ॥
大王よ、その聖地(ティールタ)こそ彼がジャパを唱えた場所である。三界に名高い「インドラ・ティールタ」であり、尊敬を与える者よ。
9.49.19
तस्य जिज्ञासनार्थं स भगवान्पाकशासनः ।
बदराणामपचनं चकार विबुधाधिपः ॥ ९.४९.१९ ॥
彼を試すために、尊きインドラ、パーカを罰する者、神々の主は、ナツメの実を煮た。
9.49.20
ततः प्रतप्ता सा राजन्वाग्यता विगतक्लमा ।
तत्परा शुचिसंवीता पावके समधिश्रयत्।
अपचद्राजशार्दूल बदराणि महाव्रता ॥ ९.४९.२० ॥
さて王よ、火照った彼女は、言葉を慎み、疲れを忘れ、それに専念し、清らかな衣をまとい、火にかけて、王中の虎よ、大誓を守る彼女はナツメの実を煮た。
9.49.21
तस्याः पचन्त्याः सुमहान्कालोऽगात्पुरुषर्षभ ।
न च स्म तान्यपच्यन्त दिनं च क्षयमभ्यगात् ॥ ९.४९.२१ ॥
彼女が煮ている間に長い時が過ぎた、人中の牡牛よ。ナツメの実は煮えず、日も暮れてしまった。
9.49.22
हुताशनेन दग्धश्च यस्तस्याः काष्ठसञ्चयः ।
अकाष्ठमग्निं सा दृष्ट्वा स्वशरीरमथादहत् ॥ ९.४९.२२ ॥
彼女の薪の山は火に焼き尽くされた。薪のない火を見て、彼女は自らの身体を焼いた。
9.49.23
पादौ प्रक्षिप्य सा पूर्वं पावके चारुदर्शना ।
दग्धौ दग्धौ पुनः पादावुपावर्तयतानघ ॥ ९.४९.२३ ॥
まず両足を火に投げ入れ、美しい顔の彼女は、罪なき者よ、焼けた両足を何度も裏返した。
9.49.24
चरणे दह्यमाने च नाचिन्तयदनिन्दिता ।
दुःखं कमलपत्राक्षी महर्षिप्रियकाम्यया ॥ ९.४९.२४ ॥
両足が燃えているのに、非難のない蓮の花弁の目をした彼女は、大聖仙を喜ばせたいという思いから、苦痛を顧みなかった。
9.49.25
न वैमनस्यं तस्यास्तु मुखभेदोऽथवाऽभवत् ।
शरीरमग्निना दीप्य जलमध्ये यथा स्थिता ॥ ९.४९.२५ ॥
彼女の心には悲しみも生じず、顔色も変わらなかった。火に身体を焼かれながらも、水の中に立っているかのようであった。
9.49.26
तच्चास्याः पचने यत्नं न न्यवर्तत भारत ।
सर्वथा बदराण्येव पक्तव्यानीति कन्यका ॥ ९.४९.२६ ॥
バーラタよ、彼女の調理への努力は止まなかった。少女は「何としても棗の実だけを煮なければならない」と思った。
9.49.27
सा तन्मनसि कृत्वैव महर्षेर्वचनं शुभा ।
अपचद्बदराण्येव न चापच्यन्त भारत ॥ ९.४९.२७ ॥
その清らかな少女は大仙の言葉を心に留め、棗の実だけを煮た。バーラタよ、他のものは煮られなかった。
9.49.28
तस्यास्तु चरणौ वह्निर्ददाह भगवान्स्वयम् ।
न च तस्या मनोदुःखं स्वल्पमप्यभवत्तदा ॥ ९.४९.२८ ॥
彼女の両足は神である火そのものに焼かれたが、その時彼女の心にはわずかな悲しみさえ生じなかった。
9.49.29
अथ तत्कर्म दृष्ट्वाऽस्याः प्रीतस्त्रिभुवनेश्वरः ।
ततः सन्दर्शयामास कन्यायै रूपमात्मनः ॥ ९.४९.२९ ॥
そこで彼女のその行いを見て、三界の主は喜び、少女に自らの姿を現した。
9.49.30
उवाच च सुरश्रेष्ठस्तां कन्यां सुदृढव्रताम् ।
प्रीतोऽस्मि ते शुभे भक्त्या तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.३० ॥
神々の中で最も優れた方は、その堅く誓いを守る少女に言った。「吉祥なる者よ、そなたの信仰と苦行と戒律によって、私は満足している。」
9.49.31
तस्माद्योऽभिमतः कामः स ते सम्पत्स्यते शुभे ।
देहं त्यक्त्वा महाभागे त्रिदिवे मयि वत्स्यसि ॥ ९.४९.३१ ॥
ゆえに吉祥なる者よ、そなたの望む願いは成就するであろう。大いなる幸運の女よ、身体を捨てて、私とともに天界に住むであろう。
9.49.32
इदं च ते तीर्थवरं स्थिरं लोके भविष्यति ।
सर्वपापापहं सुभ्रु नाम्ना बदरपाचनम्।
विख्यातं त्रिषु लोकेषु ब्रह्मर्षिभिरभिप्लुतम् ॥ ९.४९.३२ ॥
この最勝の聖なる渡し場は、そなたの名によって世に永く続くであろう。美しい眉の女よ、あらゆる罪を除くこれは「バダラパーチャナ」の名で三界に知られ、ブラフマルシたちがここで沐浴するであろう。
9.49.33
अस्मिन्खलु महाभागे शुभे तीर्थवरेऽनघे ।
त्यक्त्वा सप्तर्षयो जग्मुर्हिमवन्तमरुन्धतीम् ॥ ९.४९.३३ ॥
まことに、大いなる幸運の女、吉祥なる、罪なき者よ、この最勝の聖なる渡し場で、七聖仙はそなたを残し、アルンダティとともにヒマヴァットへ去ったのである。
9.49.34
ततस्ते वै महाभागा गत्वा तत्र सुसंशिताः ।
वृत्त्यर्थं फलमूलानि समाहर्तुं ययुः किल ॥ ९.४९.३४ ॥
そこで、かの大いなる幸運の聖仙たちは、極めて自制した者として、そこへ行き、生計のために果実と根を集めに出かけた。
9.49.35
तेषां वृत्त्यर्थिनां तत्र वसतां हिमवद्वने ।
अनावृष्टिरनुप्राप्ता तदा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.३५ ॥
ヒマーラヤの森に住み、生計を求めていた彼らに、そのとき十二年に及ぶ旱魃が襲いかかった。
9.49.36
ते कृत्वा चाश्रमं तत्र न्यवसन्त तपस्विनः ।
अरुन्धत्यपि कल्याणी तपोनित्याऽभवत्तदा ॥ ९.४९.३६ ॥
そこに庵を建てて、かの苦行者たちは住んだ。そして吉祥なるアルンダティもまた、その時より絶えず苦行に励むようになった。
9.49.37
अरुन्धतीं ततो दृष्ट्वा तीव्रं नियममास्थिताम् ।
अथागमत्त्रिनयनः सुप्रीतो वरदस्तदा ॥ ९.४९.३७ ॥
厳しい誓戒を守るアルンダティーを見て、三眼の神は大いに喜び、恩恵を授ける者としてそのとき来た。
9.49.38
ब्राह्मं रूपं ततः कृत्वा महादेवो महायशाः ।
तामभ्येत्याब्रवीद्देवो भिक्षामिच्छाम्यहं शुभे ॥ ९.४९.३८ ॥
そのとき大いなる名声の大神は婆羅門の姿をとり、彼女に近づいて言った。「吉祥なる女よ、私は施しを望む。」
9.49.39
प्रत्युवाच ततः सा तं ब्राह्मणं चारुदर्शना ।
क्षीणोऽन्नसञ्चयो विप्र बदराणीह भक्षय ॥ ९.४९.३९ ॥
するとその美しい顔の女は婆羅門に答えた。「婆羅門よ、食べ物の蓄えは尽きました。ここにある棗の実を召し上がってください。」
9.49.40
ततोऽब्रवीन्महादेवः पचस्वैतानि सुव्रते ।
इत्युक्ता साऽपचत्तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया।
अधिश्रित्य समिद्धेऽग्नौ बदराणि यशस्विनी ॥ ९.४९.४० ॥
すると大神は言った。「善き誓いを守る女よ、これらを煮なさい。」そう言われた名高い女は、婆羅門を喜ばせたい一心で、燃え盛る火にかけて棗の実を煮た。
9.49.41
दिव्या मनोरमाः पुण्याः कथाः शुश्राव सा तदा ।
अतीता सा त्वनावृष्टिर्घोरा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.४१ ॥
そのとき彼女は神聖で心地よく清らかな物語を聞いた。十二年続いた恐ろしい干ばつも過ぎ去った。
9.49.42
अनश्नन्त्याः पचन्त्याश्च शृण्वन्त्याश्च कथाः शुभाः ।
दिनोपमः स तस्याथ कालोऽतीतः सुदारुणः ॥ ९.४९.४२ ॥
食べず、煮炊きをし、吉祥な物語を聞き続けた彼女にとって、その恐ろしい時は一日のように過ぎ去った。
9.49.43
ततस्तु मुनयः प्राप्ताः फलान्यादाय पर्वतात् ।
ततः स भगवान्प्रीतः प्रोवाचारुन्धतीं ततः ॥ ९.४९.४३ ॥
そこで聖仙たちは山から果実を取って到着した。そして尊者は喜んで、アルンダティーに語った。
9.49.44
उपसर्पस्व धर्मज्ञे यथापूर्वमिमानृषीन् ।
प्रीतोऽस्मि तव धर्मज्ञे तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.४४ ॥
以前のように、これらの聖仙に近づきなさい、ダルマを知る女よ。ダルマを知る女よ、お前の苦行と戒律に私は満足している。
9.49.45
ततः सन्दर्शयामास स्वरूपं भगवान्हरः ।
ततोऽब्रवीत्तदा तेभ्यस्तस्याश्च चरितं महत् ॥ ९.४९.४५ ॥
そして尊者ハラは自らの姿を示した。それから彼らに彼女の偉大な行いについて語った。
9.49.46
भवद्भिर्हिमवत्पृष्ठे यत्तपः समुपार्जितम् ।
अस्यास्च यत्तपो विप्रा न समं तन्मतं मम ॥ ९.४९.४६ ॥
ヒマラヤの背であなた方が積んだ苦行と、彼女の苦行は、バラモンたちよ、私の見るところ同等ではない。
9.49.47
अनया हि तपस्विन्या तपस्तप्तं सुदुश्चरम् ।
अनश्नन्त्या पचन्त्या च समा द्वादश पारिताः ॥ ९.४९.४७ ॥
この苦行の女性は非常に困難な苦行を行った。食べずに、料理をしながら、十二年が満ちた。
9.49.48
ततः प्रोवाच भगवांस्तामेवारुन्धतीं पुनः ।
वरं वृणीष्व कल्याणि यत्तेऽभिलषितं हृदि ॥ ९.४९.४८ ॥
そして尊者は再びそのアルンダティーに語った。吉祥な女よ、お前の心に望むものを恩恵として選びなさい。
9.49.49
साऽब्रवीत्पृथुताम्राक्षी देवं सप्तर्षिसंसदि ।
भगवान्यदि मे प्रीतस्तीर्थं स्यादिदमद्भुतम् ॥ ९.४९.४९ ॥
大きく赤い目の彼女は、七仙の集いで神に言った。「尊き主よ、もし私に御満足であられるなら、ここにこの不思議な聖地(ティールタ)をお授けください。」
9.49.50
सिद्धदेवर्षिदयितं नाम्ना बदरपाचनम् ।
तथाऽस्मिन्देवदेवेश त्रिरात्रमुषितः शुचिः ॥ ९.४९.५० ॥
成就者、神々、聖仙たちに愛されたこの地は、バダラ・パチャナと名づけられよ。神々の神よ、ここに清浄のまま三夜滞在する者は――。
9.49.51
प्राप्नुयादुपवासेन फलं द्वादशवार्षिकम् ।
एवमस्त्विति तां देवः प्रत्युवाच तपस्विनीम् ॥ ९.४९.५१ ॥
断食によって十二年分の果報を得よ。」「そうあれ」と神はその苦行の女に答えた。
9.49.52
सप्तर्षिभिः स्तुतो देवस्ततो लोकं ययौ तदा ।
ऋषयो विस्मयं जग्मुस्तां दृष्ट्वा चाप्यरुन्धतीम्।
अश्रान्तां चाविवर्णां च क्षुत्पिपासाऽसमायुताम् ॥ ९.४९.५२ ॥
七仙に讃えられた神は、そのとき自らの世界へ去った。聖仙たちは驚嘆した。疲れを知らず、顔色も変わらず、飢えと渇きに侵されないアルンダティーを見て、彼らはさらに驚いた。
9.49.53
एवं सिद्धिः परा प्राप्ता अरुन्धत्या विशुद्धया ।
यथा त्वया महाभागे मदर्थे संशितव्रते ॥ ९.४९.५३ ॥
こうして清浄なアルンダティーは至高の成就を得た。大いに幸運な方よ、固く誓いを守る方よ、あなたが私のために為したように。
9.49.54
विशेषो हि त्वया भद्रे व्रते ह्यस्मिन्समर्पितः ।
तथा चेदं ददाम्यद्य नियमेन सुतोषितः।
विशेषं तव कल्याणि प्रयच्छामि वरं वरे ॥ ९.४९.५४ ॥
吉祥なる方よ、あなたはこの誓願において特別な献身を示した。ゆえに私は大いに満足し、今日、規定どおりにこれを授ける。吉祥なる方よ、あなたに特別な恩寵を授ける。恩寵を選べ。
9.49.55
अरुन्धत्या वरस्तस्या यो दत्तो वै महात्मना ।
तस्य चाहं प्रभावेन तव कल्याणि तेजसा।
प्रवक्ष्यामि परं भूयो वरमत्र यथाविधि ॥ ९.४९.५५ ॥
偉大な方がアルンダティーに与えた恩恵の力と、あなたの威光により、めでたき女よ、ここで作法どおりに、さらにもう一つの至高の恩恵を語りましょう。
9.49.56
यस्त्वेकां रजनीं तीर्थे वत्स्यते सुसमाहितः ।
सस्नात्वा प्राप्स्यते लोकान्देहन्यासात्सुदुर्लभान् ॥ ९.४९.५६ ॥
聖なる渡し場に一夜、心を集中して留まり、そこで沐浴する者は、身体を捨てた後、極めて得難い諸世界を得るであろう。
9.49.57
इत्युक्त्वा भगवान्देवः सहस्राक्षः प्रतापवान् ।
श्रुतावतीं ततः पुण्यां जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ ९.४९.५७ ॥
このように語って、威力ある千眼の尊き神は、聖なるシュルタヴァティーを離れ、再び天界へ去った。
9.49.58
गते वज्रधरे राजंस्तत्र वर्षं पपात ह ।
पुष्पाणां भरतश्रेष्ठ दिव्यानां पुण्यगन्धिनाम् ॥ ९.४९.५८ ॥
金剛を持つ神が去ると、王よ、そこに聖なる香りを放つ神々しい花の雨が降りました。バラタの最良の者よ。
9.49.59
दवदुन्दुभयश्चापि नेदुस्तत्र महास्वनाः ।
मारुतश्च ववौ पुण्यः पुण्यगन्धो विशाम्पते ॥ ९.४९.५९ ॥
そこでは神々の太鼓も大きく鳴り響き、人々の主よ、清らかな香りをはらんだ聖なる風が吹きました。
9.49.60
उत्सृज्य तु शुभा देहं जगामास्य च भार्यताम् ।
तपसोग्रेण तं लब्ध्वा तेन रेमे सहाच्युत ॥ ९.४९.६० ॥
吉祥な女は身体を捨てて、彼の妻となりました。激しい苦行によって彼を得て、彼とともに喜び戯れました。不退転の者よ。
9.49.61
का तस्या भगवन्माता क्व संवृद्धा च शोभना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं विप्र परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४९.६१ ॥
彼女の母は誰で、その輝く乙女はどこで育ったのか。尊きお方よ、婆羅門よ、私はそれを聞きたい。大いに好奇心があります。
9.49.62
भरद्वाजस्य विप्रर्षेः स्कन्नं रेतो महात्मनः ।
दृष्ट्वाऽप्सरसमायान्तीं घृताचीं पृथलोचनाम् ॥ ९.४९.६२ ॥
偉大な婆羅門仙人バラドヴァージャは、広い目をしたアプサラス、グリタachiが近づくのを見て、精を漏らした。
9.49.63
स तु जग्राह तद्रेतः करेण जपतां वरः ।
तदाऽपतत्पर्णपुटे तत्र सा सम्भवत्सुता ॥ ९.४९.६३ ॥
誦詠する者の中で最も優れた彼は、その精を手で受け止めた。すると精は葉の器に落ち、そこで娘が生まれた。
9.49.64
तस्यास्तु जातकर्मादि कृत्वा सर्वं तपोधनः ।
नाम चास्याः स कृतवान्भरद्वाजो महामुनिः ॥ ९.४९.६४ ॥
苦行を富とする大仙人バラドヴァージャは、彼女のために誕生の儀礼などすべてを行い、名も与えた。
9.49.65
श्रुतावतीति धर्मात्मा देवर्षिगणसंसदि ।
स्वे च तामाश्रमे न्यस्य जगाम हिमवद्वनम् ॥ ९.४९.६५ ॥
神々と仙人の集会で彼女をシュルターヴァティーと名付け、その義人は彼女を自分の庵に住まわせ、ヒマラヤの森へ去った。
9.49.66
तत्राप्युपस्पृश्य महानुभावो ।
वसूनि दत्त्वा च महाद्विजेभ्यः।
जगाम तीर्थं सुसमाहितात्मा ।
शक्रस्य वृष्णिप्रवरस्तदानीम् ॥ ९.४९.६६ ॥
そこでもその偉大な人物は口をすすいで清め、大婆羅門に富を施し、心を静めてインドラの聖なる渡し場へ向かった。当時のヴリシュニ族の最も優れた者であった。