ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.49.1
ततस्तीर्थवरं रामो ययौ बदरपाचनाम् ।
तपस्विसिद्धचरितं यत्र कन्या धृतव्रता ॥ ९.४९.१ ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವಾದ ಬದರಪಾಚನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು; ಅದು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿ ವ್ರತನಿಷ್ಠೆಯ ಕನ್ಯೆಯೊಬ್ಬಳಿದ್ದಳು.
9.49.2
भरद्वाजस्य दुहिता रुपेणाप्रतिमा भुवि ।
श्रुतावती नाम विभो कुमारी ब्रह्मचारिणी ॥ ९.४९.२ ॥
ಭರದ್ವಾಜನ ಮಗಳು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮಳು; ಓ ವಿಭೋ, ಶ್ರುತಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ಕನ್ಯೆ.
9.49.3
तपश्चचार सात्युग्रं नियमैर्बहुभिर्वृता ।
भर्ता मे देवराजः स्यादिति निश्चित्य भामिनी ॥ ९.४९.३ ॥
ಅನೇಕ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಭಾಮಿನಿ, 'ದೇವರಾಜನೇ ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗಲಿ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು.
9.49.4
समास्तस्या व्यतिक्रान्ता बह्व्यः कुरुकुलोद्वह ।
चरन्त्या नियमांस्तांस्तांस्त्रीभिस्तीव्रान्सुदुश्चरान् ॥ ९.४९.४ ॥
ಓ ಕುರುಕುಲದ ಧುರಂಧರನೇ, ಅವಳ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು; ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅವಳು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
9.49.5
तस्यास्तु तेन वृत्तेन तपसा च विशाम्पते ।
भक्त्या च भगवान्प्रीतः परया पाकशासनः ॥ ९.४९.५ ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ, ಅವಳ ಆ ನಡೆತೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಪಾಕಶಾಸನ ಇಂದ್ರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
9.49.6
आजगामाश्रमं तस्यास्त्रिदशाधिपतिः प्रभुः ।
आस्थाय रूपं विप्रर्षेर्वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ९.४९.६ ॥
ಮೂವತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಪ್ರಭುವಾದ ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ.
9.49.7
सा तं दृष्ट्वोग्रतपसं वसिष्ठं तपतां वरम् ।
आचारैर्मुनिभिर्दृष्टैः पूजयामास भारत ॥ ९.४९.७ ॥
ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಗಳು ಕಂಡ ಆಚಾರಗಳಂತೆ ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು, ಓ ಭಾರತ.
9.49.8
उवाच नियमज्ञा च कल्याणी सा प्रियंवदा ।
भगवन्मुनिशार्दूल किमाज्ञापयसि प्रभो ॥ ९.४९.८ ॥
ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ಭಗವಾನ್, ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಏನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೀರಿ?'
9.49.9
सर्वमद्य यथाशक्ति तव दास्यामि सुव्रत ।
शक्त्रभक्त्या च ते पाणिं न दास्यामि कथञ्चन ॥ ९.४९.९ ॥
ಓ ಸುವ್ರತನೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವೆ; ಆದರೆ ಶಕ್ರನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
9.49.10
व्रतैश्च नियमैश्चैव तपसा च तपोधन ।
शक्रस्तोषयितव्यो वै मया त्रिभुवनेश्वरः ॥ ९.४९.१० ॥
ಓ ತಪೋಧನನೇ, ವ್ರತಗಳಿಂದ, ನಿಯಮಗಳಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರನಾದ ಶಕ್ರನನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
9.49.11
इत्युक्तो भगवान्देवः स्मयन्निव निरीक्ष्य ताम् ।
उवाच नियमं ज्ञात्वा सांत्वयन्निव भारत ॥ ९.४९.११ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಭಗವಾನ್ ದೇವನು ನಗುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
9.49.12
उग्रं तपश्चरसि वै विदिता मेऽसि सुव्रते ।
यदर्थमयमारम्भस्तव कल्याणि हृद्गतः ॥ ९.४९.१२ ॥
ಓ ಸುವ್ರತೆ, ನೀನು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ, ಅದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾರಂಭ.
9.49.13
तच्च सर्वं यथाभूतं भविष्यति वरानने ।
तपसा लभ्यते सर्वं यथाभूतं भविष्यति ॥ ९.४९.१३ ॥
ಸುಂದರ ಮುಖಿಯೇ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
9.49.14
यथा स्थानानि दिव्यानि विबुधानां शुभानने ।
तपसा तानि प्राप्याणि तपोमूलं महात्सुखम् ॥ ९.४९.१४ ॥
ಶುಭಮುಖಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳ ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳು ಯಾವವೋ ಅವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದವು; ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಸುಖವಿದೆ.
9.49.15
इति कृत्वा तपो घोरं देहं सन्न्यस्य मानवाः ।
देवत्वं यान्ति कल्याणि शृणुष्वैकं वचो मम ॥ ९.४९.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮಾನವರು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಲ್ಯಾಣಿಯೇ, ನನ್ನ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
9.49.16
प़ञ्च चैतानि सुभगे बदराणि शुभव्रते ।
पचेत्युक्त्वा तु भगवाञ्जगाम बलसूदनः ॥ ९.४९.१६ ॥
ಸುಭಗೆಯೇ, ಶುಭವ್ರತೆಯೇ, ಈ ಐದು ಬೋರೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬಲಸೂದನನಾದ ಭಗವಂತನು ಹೊರಟುಹೋದನು.
9.49.17
आमन्त्र्य तां तु कल्याणीं ततो जप्यं जजाप सः ।
अविदूरे ततस्तस्मादाश्रमात्तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.४९.१७ ॥
ಆ ಕಲ್ಯಾಣಿಯನ್ನು ಕರೆದು, ಆಗ ಅವನು ಜಪವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಆ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಿತ್ತು.
9.49.18
तच्च तीर्थं महाराज यत्र जप्यं जजाप सः ।
इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं त्रिषु लोकेषु मानद ॥ ९.४९.१८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅದು ಅವನು ಜಪಿಸಿದ ತೀರ್ಥ; ಅದು ಇಂದ್ರತೀರ್ಥವೆಂದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಮಾನದನೇ.
9.49.19
तस्य जिज्ञासनार्थं स भगवान्पाकशासनः ।
बदराणामपचनं चकार विबुधाधिपः ॥ ९.४९.१९ ॥
ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಪಾಕಶಾಸನ ಭಗವಾನ್ ಇಂದ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದನು.
9.49.20
ततः प्रतप्ता सा राजन्वाग्यता विगतक्लमा ।
तत्परा शुचिसंवीता पावके समधिश्रयत्।
अपचद्राजशार्दूल बदराणि महाव्रता ॥ ९.४९.२० ॥
ಆಗ ಹೇ ರಾಜನ್, ಬಿಸಿಯಾದ ಆಕೆ, ಮೌನವಾಗಿ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಶುಚಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಬೆಂಕಿಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಹೇ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ಮಹಾವ್ರತೆ ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಳು.
9.49.21
तस्याः पचन्त्याः सुमहान्कालोऽगात्पुरुषर्षभ ।
न च स्म तान्यपच्यन्त दिनं च क्षयमभ्यगात् ॥ ९.४९.२१ ॥
ಅವಳು ಬೇಯಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು, ಹೇ ಪುರುಷರ್ಷಭ. ಆ ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬೇಯಲಿಲ್ಲ, ದಿನವೂ ಮುಗಿಯಿತು.
9.49.22
हुताशनेन दग्धश्च यस्तस्याः काष्ठसञ्चयः ।
अकाष्ठमग्निं सा दृष्ट्वा स्वशरीरमथादहत् ॥ ९.४९.२२ ॥
ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅವಳ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ರಾಶಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು. ಕಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಳು.
9.49.23
पादौ प्रक्षिप्य सा पूर्वं पावके चारुदर्शना ।
दग्धौ दग्धौ पुनः पादावुपावर्तयतानघ ॥ ९.४९.२३ ॥
ಮೊದಲು ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಸುಂದರ ಮುಖದ ಆಕೆ, ಹೇ ನಿರ್ಮಲನೇ, ಸುಟ್ಟ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಸಿದಳು.
9.49.24
चरणे दह्यमाने च नाचिन्तयदनिन्दिता ।
दुःखं कमलपत्राक्षी महर्षिप्रियकाम्यया ॥ ९.४९.२४ ॥
ಪಾದಗಳು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆ ನಿರ್ದೋಷೆ, ಕಮಲದಳನೇತ್ರೆ, ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ.
9.49.25
न वैमनस्यं तस्यास्तु मुखभेदोऽथवाऽभवत् ।
शरीरमग्निना दीप्य जलमध्ये यथा स्थिता ॥ ९.४९.२५ ॥
ಅವಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಖೇದವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮುಖದ ಬಣ್ಣವೂ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದೇಹ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವಳು ನೀರಿನ ನಡುವೆ ನಿಂತಂತೆ ಇದ್ದಳು.
9.49.26
तच्चास्याः पचने यत्नं न न्यवर्तत भारत ।
सर्वथा बदराण्येव पक्तव्यानीति कन्यका ॥ ९.४९.२६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅವಳ ಅಡುಗೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; 'ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಬೇಯಿಸಬೇಕು' ಎಂದು ಆ ಕನ್ಯೆ ಭಾವಿಸಿದಳು.
9.49.27
सा तन्मनसि कृत्वैव महर्षेर्वचनं शुभा ।
अपचद्बदराण्येव न चापच्यन्त भारत ॥ ९.४९.२७ ॥
ಆ ಶುಭೆಯಾದ ಕನ್ಯೆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಬೇಯಿಸಿದಳು; ಓ ಭಾರತ, ಬೇರೇನೂ ಬೇಯಿಸಲಿಲ್ಲ.
9.49.28
तस्यास्तु चरणौ वह्निर्ददाह भगवान्स्वयम् ।
न च तस्या मनोदुःखं स्वल्पमप्यभवत्तदा ॥ ९.४९.२८ ॥
ಆಕೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಸುಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
9.49.29
अथ तत्कर्म दृष्ट्वाऽस्याः प्रीतस्त्रिभुवनेश्वरः ।
ततः सन्दर्शयामास कन्यायै रूपमात्मनः ॥ ९.४९.२९ ॥
ಆಗ ಅವಳ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿ ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
9.49.30
उवाच च सुरश्रेष्ठस्तां कन्यां सुदृढव्रताम् ।
प्रीतोऽस्मि ते शुभे भक्त्या तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.३० ॥
ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ದೃಢವ್ರತೆಯಾದ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು — 'ಓ ಶುಭೆ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'
9.49.31
तस्माद्योऽभिमतः कामः स ते सम्पत्स्यते शुभे ।
देहं त्यक्त्वा महाभागे त्रिदिवे मयि वत्स्यसि ॥ ९.४९.३१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಶುಭೆ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾಮನೆ ಈಡೇರುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆ.
9.49.32
इदं च ते तीर्थवरं स्थिरं लोके भविष्यति ।
सर्वपापापहं सुभ्रु नाम्ना बदरपाचनम्।
विख्यातं त्रिषु लोकेषु ब्रह्मर्षिभिरभिप्लुतम् ॥ ९.४९.३२ ॥
ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದು. ಓ ಸುಭ್ರೂ, ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ ಇದು 'ಬದರಪಾಚನ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವರು.
9.49.33
अस्मिन्खलु महाभागे शुभे तीर्थवरेऽनघे ।
त्यक्त्वा सप्तर्षयो जग्मुर्हिमवन्तमरुन्धतीम् ॥ ९.४९.३३ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಶುಭೆ, ಅನಘೆ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅರುಂಧತಿಯೊಡನೆ ಹಿಮವಂತಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
9.49.34
ततस्ते वै महाभागा गत्वा तत्र सुसंशिताः ।
वृत्त्यर्थं फलमूलानि समाहर्तुं ययुः किल ॥ ९.४९.३४ ॥
ನಂತರ ಆ ಮಹಾಭಾಗರು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂಯಮಿಗಳು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಹೋದರು.
9.49.35
तेषां वृत्त्यर्थिनां तत्र वसतां हिमवद्वने ।
अनावृष्टिरनुप्राप्ता तदा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.३५ ॥
ಹಿಮವನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಜೀವನೋಪಾಯ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಮೇಲೆ ಆಗ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ ಬಂದೆರಗಿತು.
9.49.36
ते कृत्वा चाश्रमं तत्र न्यवसन्त तपस्विनः ।
अरुन्धत्यपि कल्याणी तपोनित्याऽभवत्तदा ॥ ९.४९.३६ ॥
ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮ ಕಟ್ಟಿ ವಾಸಿಸಿದರು; ಕಲ್ಯಾಣಿ ಅರುಂಧತಿಯೂ ಆಗ ನಿತ್ಯ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದಳು.
9.49.37
अरुन्धतीं ततो दृष्ट्वा तीव्रं नियममास्थिताम् ।
अथागमत्त्रिनयनः सुप्रीतो वरदस्तदा ॥ ९.४९.३७ ॥
ಕಠಿಣ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣಿನವನೂ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನೂ, ವರದಾತನೂ ಆದವನು ಆಗ ಬಂದನು.
9.49.38
ब्राह्मं रूपं ततः कृत्वा महादेवो महायशाः ।
तामभ्येत्याब्रवीद्देवो भिक्षामिच्छाम्यहं शुभे ॥ ९.४९.३८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಮಹಾದೇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, "ಶುಭೆಯೇ, ನಾನು ಭಿಕ್ಷೆ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದನು.
9.49.39
प्रत्युवाच ततः सा तं ब्राह्मणं चारुदर्शना ।
क्षीणोऽन्नसञ्चयो विप्र बदराणीह भक्षय ॥ ९.४९.३९ ॥
ಆಗ ಆ ಸುಂದರ ನೋಟದವಳು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: "ವಿಪ್ರನೇ, ಅನ್ನಸಂಗ್ರಹ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನು."
9.49.40
ततोऽब्रवीन्महादेवः पचस्वैतानि सुव्रते ।
इत्युक्ता साऽपचत्तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया।
अधिश्रित्य समिद्धेऽग्नौ बदराणि यशस्विनी ॥ ९.४९.४० ॥
ಆಗ ಮಹಾದೇವನು, "ಸುವ್ರತೆಯೇ, ಇವನ್ನು ಬೇಯಿಸು" ಎಂದನು. ಹಾಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ಆ ಬದರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಳು.
9.49.41
दिव्या मनोरमाः पुण्याः कथाः शुश्राव सा तदा ।
अतीता सा त्वनावृष्टिर्घोरा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.४१ ॥
ಆಗ ಆಕೆ ದಿವ್ಯವೂ ಮನೋಹರವೂ ಪುಣ್ಯವೂ ಆದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
9.49.42
अनश्नन्त्याः पचन्त्याश्च शृण्वन्त्याश्च कथाः शुभाः ।
दिनोपमः स तस्याथ कालोऽतीतः सुदारुणः ॥ ९.४९.४२ ॥
ಊಟ ಮಾಡದೆ, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಶುಭಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಆ ಭೀಕರ ಕಾಲ ಒಂದು ದಿನದಂತೆ ಕಳೆಯಿತು.
9.49.43
ततस्तु मुनयः प्राप्ताः फलान्यादाय पर्वतात् ।
ततः स भगवान्प्रीतः प्रोवाचारुन्धतीं ततः ॥ ९.४९.४३ ॥
ಆಗ ಮುನಿಗಳು ಪರ್ವತದಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಆಗ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅರುಂಧತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.49.44
उपसर्पस्व धर्मज्ञे यथापूर्वमिमानृषीन् ।
प्रीतोऽस्मि तव धर्मज्ञे तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.४४ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞಳೇ, ಮೊದಲಿನಂತೆ ಈ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸು. ಧರ್ಮಜ್ಞಳೇ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
9.49.45
ततः सन्दर्शयामास स्वरूपं भगवान्हरः ।
ततोऽब्रवीत्तदा तेभ्यस्तस्याश्च चरितं महत् ॥ ९.४९.४५ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಹರನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಅವಳ ಮಹಾ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
9.49.46
भवद्भिर्हिमवत्पृष्ठे यत्तपः समुपार्जितम् ।
अस्यास्च यत्तपो विप्रा न समं तन्मतं मम ॥ ९.४९.४६ ॥
ಹಿಮಾಲಯದ ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ತಪಸ್ಸು, ಮತ್ತು ಅವಳ ತಪಸ್ಸು, ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಅವು ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಲ್ಲ.
9.49.47
अनया हि तपस्विन्या तपस्तप्तं सुदुश्चरम् ।
अनश्नन्त्या पचन्त्या च समा द्वादश पारिताः ॥ ९.४९.४७ ॥
ಈ ತಪಸ್ವಿನಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ತಿನ್ನದೆ, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡವು.
9.49.48
ततः प्रोवाच भगवांस्तामेवारुन्धतीं पुनः ।
वरं वृणीष्व कल्याणि यत्तेऽभिलषितं हृदि ॥ ९.४९.४८ ॥
ಆಗ ಭಗವಂತನು ಅದೇ ಅರುಂಧತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ.
9.49.49
साऽब्रवीत्पृथुताम्राक्षी देवं सप्तर्षिसंसदि ।
भगवान्यदि मे प्रीतस्तीर्थं स्यादिदमद्भुतम् ॥ ९.४९.४९ ॥
ವಿಶಾಲ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವಳು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅದ್ಭುತ ತೀರ್ಥವಾಗಲಿ."
9.49.50
सिद्धदेवर्षिदयितं नाम्ना बदरपाचनम् ।
तथाऽस्मिन्देवदेवेश त्रिरात्रमुषितः शुचिः ॥ ९.४९.५० ॥
ಸಿದ್ಧರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬದರಪಾಚನ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಗಲಿ. ದೇವದೇವನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವವನು (ಫಲ ಪಡೆಯಲಿ).
9.49.51
प्राप्नुयादुपवासेन फलं द्वादशवार्षिकम् ।
एवमस्त्विति तां देवः प्रत्युवाच तपस्विनीम् ॥ ९.४९.५१ ॥
ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ." "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ದೇವನು ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
9.49.52
सप्तर्षिभिः स्तुतो देवस्ततो लोकं ययौ तदा ।
ऋषयो विस्मयं जग्मुस्तां दृष्ट्वा चाप्यरुन्धतीम्।
अश्रान्तां चाविवर्णां च क्षुत्पिपासाऽसमायुताम् ॥ ९.४९.५२ ॥
ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತನಾದ ದೇವನು ಆಗ ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಋಷಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು; ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ಬಣ್ಣ ಮಾಸದೆ, ಹಸಿವು ದಾಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದವಳಾಗಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆರಗಾದರು.
9.49.53
एवं सिद्धिः परा प्राप्ता अरुन्धत्या विशुद्धया ।
यथा त्वया महाभागे मदर्थे संशितव्रते ॥ ९.४९.५३ ॥
ಹೀಗೆ ಶುದ್ಧಳಾದ ಅರುಂಧತಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ನೀನು ನನಗಾಗಿ, ಓ ಕಠಿಣವ್ರತಳೇ.
9.49.54
विशेषो हि त्वया भद्रे व्रते ह्यस्मिन्समर्पितः ।
तथा चेदं ददाम्यद्य नियमेन सुतोषितः।
विशेषं तव कल्याणि प्रयच्छामि वरं वरे ॥ ९.४९.५४ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ಈ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಶೇಷ ಸಮರ್ಪಣೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಇಂದು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಇದನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನಗೆ ವಿಶೇಷ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ವರವನ್ನು ಆರಿಸು.
9.49.55
अरुन्धत्या वरस्तस्या यो दत्तो वै महात्मना ।
तस्य चाहं प्रभावेन तव कल्याणि तेजसा।
प्रवक्ष्यामि परं भूयो वरमत्र यथाविधि ॥ ९.४९.५५ ॥
ಅರುಂಧತಿಗೆ ಮಹಾತ್ಮನು ನೀಡಿದ ವರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.
9.49.56
यस्त्वेकां रजनीं तीर्थे वत्स्यते सुसमाहितः ।
सस्नात्वा प्राप्स्यते लोकान्देहन्यासात्सुदुर्लभान् ॥ ९.४९.५६ ॥
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ವಾಸಿಸಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವವನು, ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
9.49.57
इत्युक्त्वा भगवान्देवः सहस्राक्षः प्रतापवान् ।
श्रुतावतीं ततः पुण्यां जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ ९.४९.५७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ದೇವನು ಆ ಪುಣ್ಯ ಶ್ರುತಾವತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
9.49.58
गते वज्रधरे राजंस्तत्र वर्षं पपात ह ।
पुष्पाणां भरतश्रेष्ठ दिव्यानां पुण्यगन्धिनाम् ॥ ९.४९.५८ ॥
ವಜ್ರಧರ ತೆರಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಸುಗಂಧದ ದಿವ್ಯ ಹೂವುಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
9.49.59
दवदुन्दुभयश्चापि नेदुस्तत्र महास्वनाः ।
मारुतश्च ववौ पुण्यः पुण्यगन्धो विशाम्पते ॥ ९.४९.५९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ದುಂದುಭಿಗಳೂ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗಿದವು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಪುಣ್ಯ ಸುಗಂಧದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು.
9.49.60
उत्सृज्य तु शुभा देहं जगामास्य च भार्यताम् ।
तपसोग्रेण तं लब्ध्वा तेन रेमे सहाच्युत ॥ ९.४९.६० ॥
ಶುಭೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನ ಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸಿದಳು, ಅಚ್ಯುತನೇ.
9.49.61
का तस्या भगवन्माता क्व संवृद्धा च शोभना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं विप्र परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४९.६१ ॥
ಅವಳ ತಾಯಿ ಯಾರು? ಆ ಸುಂದರಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಳು? ಓ ಭಗವನ್, ಓ ವಿಪ್ರ, ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.
9.49.62
भरद्वाजस्य विप्रर्षेः स्कन्नं रेतो महात्मनः ।
दृष्ट्वाऽप्सरसमायान्तीं घृताचीं पृथलोचनाम् ॥ ९.४९.६२ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ಭರದ್ವಾಜರ ವೀರ್ಯ ಸ್ಖಲಿತವಾಯಿತು; ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆ ಅಪ್ಸರೆ ಘೃತಾಚಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡಾಗ.
9.49.63
स तु जग्राह तद्रेतः करेण जपतां वरः ।
तदाऽपतत्पर्णपुटे तत्र सा सम्भवत्सुता ॥ ९.४९.६३ ॥
ಜಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವರು ಆ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದರು; ಆಗ ಅದು ಎಲೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
9.49.64
तस्यास्तु जातकर्मादि कृत्वा सर्वं तपोधनः ।
नाम चास्याः स कृतवान्भरद्वाजो महामुनिः ॥ ९.४९.६४ ॥
ತಪೋಧನ ಮಹಾಮುನಿ ಭರದ್ವಾಜರು ಅವಳ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಹೆಸರನ್ನೂ ಇಟ್ಟರು.
9.49.65
श्रुतावतीति धर्मात्मा देवर्षिगणसंसदि ।
स्वे च तामाश्रमे न्यस्य जगाम हिमवद्वनम् ॥ ९.४९.६५ ॥
ದೇವ-ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ 'ಶ್ರುತಾವತಿ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು, ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಅವಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಹಿಮವದ್ವನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
9.49.66
तत्राप्युपस्पृश्य महानुभावो ।
वसूनि दत्त्वा च महाद्विजेभ्यः।
जगाम तीर्थं सुसमाहितात्मा ।
शक्रस्य वृष्णिप्रवरस्तदानीम् ॥ ९.४९.६६ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಮಹಾನುಭಾವರು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಶಾಂತಮನದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು—ಆಗ ವೃಷ್ಣಿಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠರು.