మహాభారతం · అధ్యాయం 9.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.49.1
ततस्तीर्थवरं रामो ययौ बदरपाचनाम् ।
तपस्विसिद्धचरितं यत्र कन्या धृतव्रता ॥ ९.४९.१ ॥
అప్పుడు రాముడు శ్రేష్ఠమైన తీర్థం బదరపాచనానికి వెళ్లాడు. అది తపస్వులు, సిద్ధులు సంచరించే చోటు; అక్కడ వ్రతధారిణియైన ఒక కన్య ఉండేది.
9.49.2
भरद्वाजस्य दुहिता रुपेणाप्रतिमा भुवि ।
श्रुतावती नाम विभो कुमारी ब्रह्मचारिणी ॥ ९.४९.२ ॥
భరద్వాజుని కుమార్తె, భూమిపై రూపంలో సాటిలేనిది; ఓ విభూ, శ్రుతావతి అనే పేరుగల బ్రహ్మచారిణి కన్య.
9.49.3
तपश्चचार सात्युग्रं नियमैर्बहुभिर्वृता ।
भर्ता मे देवराजः स्यादिति निश्चित्य भामिनी ॥ ९.४९.३ ॥
అనేక నియమాలతో కూడిన ఆ భామిని, 'దేవరాజే నా భర్త కావాలి' అని నిశ్చయించుకొని అత్యంత ఉగ్రమైన తపస్సు చేసింది.
9.49.4
समास्तस्या व्यतिक्रान्ता बह्व्यः कुरुकुलोद्वह ।
चरन्त्या नियमांस्तांस्तांस्त्रीभिस्तीव्रान्सुदुश्चरान् ॥ ९.४९.४ ॥
ఓ కురుకులోద్వహా, ఆమె అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి; స్త్రీలకు అత్యంత కష్టమైన ఆ కఠిన నియమాలను ఆమె ఆచరించింది.
9.49.5
तस्यास्तु तेन वृत्तेन तपसा च विशाम्पते ।
भक्त्या च भगवान्प्रीतः परया पाकशासनः ॥ ९.४९.५ ॥
ఓ విశాంపతీ, ఆమె ఆ ప్రవర్తనతో, తపస్సుతో, పరమ భక్తితో భగవానుడైన పాకశాసనుడు ఇంద్రుడు ప్రసన్నుడయ్యాడు.
9.49.6
आजगामाश्रमं तस्यास्त्रिदशाधिपतिः प्रभुः ।
आस्थाय रूपं विप्रर्षेर्वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ९.४९.६ ॥
ముప్పది దేవతల అధిపతి, ప్రభువు ఇంద్రుడు ఆమె ఆశ్రమానికి వచ్చాడు; మహాత్ముడైన విప్రర్షి వసిష్ఠుని రూపాన్ని ధరించి.
9.49.7
सा तं दृष्ट्वोग्रतपसं वसिष्ठं तपतां वरम् ।
आचारैर्मुनिभिर्दृष्टैः पूजयामास भारत ॥ ९.४९.७ ॥
ఉగ్ర తపస్సు చేసే, తపస్వులలో శ్రేష్ఠుడైన వసిష్ఠుని చూసి, మునులు చూపిన ఆచారాల ప్రకారం ఆమె ఆయనను పూజించింది, ఓ భారతా.
9.49.8
उवाच नियमज्ञा च कल्याणी सा प्रियंवदा ।
भगवन्मुनिशार्दूल किमाज्ञापयसि प्रभो ॥ ९.४९.८ ॥
నియమాలు తెలిసిన, కల్యాణి, మధురంగా మాట్లాడే ఆమె ఇలా అంది: 'భగవంతుడా, మునులలో శార్దూలమా, ప్రభూ, మీరు ఏమి ఆజ్ఞాపిస్తారు?'
9.49.9
सर्वमद्य यथाशक्ति तव दास्यामि सुव्रत ।
शक्त्रभक्त्या च ते पाणिं न दास्यामि कथञ्चन ॥ ९.४९.९ ॥
ఓ సుత్రతా, ఈ రోజు నా శక్తి మేరకు మీకు అన్నీ ఇస్తాను; కానీ శక్రునిపై భక్తితో నా చేతిని మాత్రం ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ఇవ్వను.
9.49.10
व्रतैश्च नियमैश्चैव तपसा च तपोधन ।
शक्रस्तोषयितव्यो वै मया त्रिभुवनेश्वरः ॥ ९.४९.१० ॥
ఓ తపోధనా, వ్రతాలతో, నియమాలతో, తపస్సుతో త్రిభువనాధిపతి అయిన శక్రుని నేను సంతృప్తిపరచాలి.
9.49.11
इत्युक्तो भगवान्देवः स्मयन्निव निरीक्ष्य ताम् ।
उवाच नियमं ज्ञात्वा सांत्वयन्निव भारत ॥ ९.४९.११ ॥
ఇలా చెప్పగా, భగవంతుడైన ఆ దేవుడు చిరునవ్వుతో ఆమెను చూస్తూ, ఆమె నియమాన్ని తెలుసుకొని, ఓదార్చినట్లుగా ఇలా అన్నాడు, ఓ భారతా.
9.49.12
उग्रं तपश्चरसि वै विदिता मेऽसि सुव्रते ।
यदर्थमयमारम्भस्तव कल्याणि हृद्गतः ॥ ९.४९.१२ ॥
ఓ సుత్రతా, నీవు ఉగ్ర తపస్సు చేస్తున్నావు, అది నాకు తెలుసు; ఓ కల్యాణీ, నీ హృదయంలో ఉన్న కోరిక కోసమే ఈ నీ ప్రారంభం.
9.49.13
तच्च सर्वं यथाभूतं भविष्यति वरानने ।
तपसा लभ्यते सर्वं यथाभूतं भविष्यति ॥ ९.४९.१३ ॥
సుందర ముఖీ, అది అంతా ఉన్నట్లుగానే జరుగుతుంది. తపస్సుతో అన్నీ లభిస్తాయి; ఉన్నట్లుగానే జరుగుతుంది.
9.49.14
यथा स्थानानि दिव्यानि विबुधानां शुभानने ।
तपसा तानि प्राप्याणि तपोमूलं महात्सुखम् ॥ ९.४९.१४ ॥
శుభముఖీ, దేవతల దివ్య స్థానాలు ఎలాగో అవి తపస్సుతో పొందదగినవి; తపస్సు మూలంలో గొప్ప సుఖం ఉంది.
9.49.15
इति कृत्वा तपो घोरं देहं सन्न्यस्य मानवाः ।
देवत्वं यान्ति कल्याणि शृणुष्वैकं वचो मम ॥ ९.४९.१५ ॥
ఇలా ఘోర తపస్సు చేసి, దేహాన్ని విడిచి, మానవులు దేవత్వాన్ని పొందుతారు. కల్యాణీ, నా ఒక మాట విను.
9.49.16
प़ञ्च चैतानि सुभगे बदराणि शुभव्रते ।
पचेत्युक्त्वा तु भगवाञ्जगाम बलसूदनः ॥ ९.४९.१६ ॥
సుభగే, శుభవ్రతా, ఈ ఐదు రేగు పండ్లను వండు అని చెప్పి, బలసూదనుడైన భగవంతుడు వెళ్లిపోయాడు.
9.49.17
आमन्त्र्य तां तु कल्याणीं ततो जप्यं जजाप सः ।
अविदूरे ततस्तस्मादाश्रमात्तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.४९.१७ ॥
ఆ కల్యాణిని సంబోధించి, అప్పుడు ఆయన జపం చేశాడు. ఆ ఆశ్రమానికి కొంచెం దూరంలో ఒక ఉత్తమమైన తీర్థం ఉంది.
9.49.18
तच्च तीर्थं महाराज यत्र जप्यं जजाप सः ।
इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं त्रिषु लोकेषु मानद ॥ ९.४९.१८ ॥
మహారాజా, అది ఆయన జపం చేసిన తీర్థం; అది ఇంద్రతీర్థంగా మూడు లోకాల్లో ప్రసిద్ధి చెందింది, మానదా.
9.49.19
तस्य जिज्ञासनार्थं स भगवान्पाकशासनः ।
बदराणामपचनं चकार विबुधाधिपः ॥ ९.४९.१९ ॥
అతన్ని పరీక్షించడానికి పాకశాసనుడు, భగవంతుడు, దేవతల అధిపతి అయిన ఇంద్రుడు రేగుపండ్లను వండాడు.
9.49.20
ततः प्रतप्ता सा राजन्वाग्यता विगतक्लमा ।
तत्परा शुचिसंवीता पावके समधिश्रयत्।
अपचद्राजशार्दूल बदराणि महाव्रता ॥ ९.४९.२० ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, ఆమె వేడెక్కినదై, మౌనంగా, అలసట లేకుండా, దానిపై దృష్టి నిలిపి, శుభ్ర వస్త్రాలు ధరించి, నిప్పుపై ఉంచి, ఓ రాజశార్దూలా, మహావ్రతధారిణి రేగుపండ్లను వండింది.
9.49.21
तस्याः पचन्त्याः सुमहान्कालोऽगात्पुरुषर्षभ ।
न च स्म तान्यपच्यन्त दिनं च क्षयमभ्यगात् ॥ ९.४९.२१ ॥
ఆమె వండుతుండగానే చాలా కాలం గడిచిపోయింది, ఓ పురుషర్షభా. ఆ రేగుపండ్లు ఉడకలేదు, పగలు కూడా అంతమైంది.
9.49.22
हुताशनेन दग्धश्च यस्तस्याः काष्ठसञ्चयः ।
अकाष्ठमग्निं सा दृष्ट्वा स्वशरीरमथादहत् ॥ ९.४९.२२ ॥
అగ్నితో ఆమె కట్టెల కుప్ప కాలిపోయింది. కట్టె లేని అగ్నిని చూసి ఆమె తన శరీరాన్నే దహించుకుంది.
9.49.23
पादौ प्रक्षिप्य सा पूर्वं पावके चारुदर्शना ।
दग्धौ दग्धौ पुनः पादावुपावर्तयतानघ ॥ ९.४९.२३ ॥
మొదట తన పాదాలను అగ్నిలో వేసి, అందమైన ముఖం గల ఆమె, ఓ నిష్పాపా, కాలిన పాదాలను మళ్ళీ మళ్ళీ తిప్పింది.
9.49.24
चरणे दह्यमाने च नाचिन्तयदनिन्दिता ।
दुःखं कमलपत्राक्षी महर्षिप्रियकाम्यया ॥ ९.४९.२४ ॥
పాదాలు కాలుతున్నా ఆ నిర్దోషురాలు, కమలపత్రాక్షి, మహర్షికి ప్రియం చేయాలనే కోరికతో దుఃఖాన్ని పట్టించుకోలేదు.
9.49.25
न वैमनस्यं तस्यास्तु मुखभेदोऽथवाऽभवत् ।
शरीरमग्निना दीप्य जलमध्ये यथा स्थिता ॥ ९.४९.२५ ॥
ఆమెకు మనోవేదన కలగలేదు, ముఖవర్ణమూ మారలేదు; అగ్నిచే శరీరం మండుతున్నా ఆమె నీటి మధ్య నిలిచినట్లుగా ఉంది.
9.49.26
तच्चास्याः पचने यत्नं न न्यवर्तत भारत ।
सर्वथा बदराण्येव पक्तव्यानीति कन्यका ॥ ९.४९.२६ ॥
ఓ భారతా, ఆమె వంట చేసే ప్రయత్నం ఆగలేదు; 'ఏ విధంగానైనా రేగు పండ్లనే వండాలి' అని ఆ కన్య భావించింది.
9.49.27
सा तन्मनसि कृत्वैव महर्षेर्वचनं शुभा ।
अपचद्बदराण्येव न चापच्यन्त भारत ॥ ९.४९.२७ ॥
ఆ శుభవతి మహర్షి వాక్కును మనసులో ఉంచుకొని రేగు పండ్లనే వండింది; ఓ భారతా, మరేదీ వండబడలేదు.
9.49.28
तस्यास्तु चरणौ वह्निर्ददाह भगवान्स्वयम् ।
न च तस्या मनोदुःखं स्वल्पमप्यभवत्तदा ॥ ९.४९.२८ ॥
ఆమె పాదాలను భగవంతుడైన అగ్నియే స్వయంగా కాల్చెను; కానీ ఆ సమయంలో ఆమె మనస్సులో స్వల్పమైనా దుఃఖం కలగలేదు.
9.49.29
अथ तत्कर्म दृष्ट्वाऽस्याः प्रीतस्त्रिभुवनेश्वरः ।
ततः सन्दर्शयामास कन्यायै रूपमात्मनः ॥ ९.४९.२९ ॥
అప్పుడు ఆమె ఆ కర్మను చూసి ముల్లోకాల ఈశ్వరుడు సంతోషించి, ఆ కన్యకు తన రూపాన్ని చూపించెను.
9.49.30
उवाच च सुरश्रेष्ठस्तां कन्यां सुदृढव्रताम् ।
प्रीतोऽस्मि ते शुभे भक्त्या तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.३० ॥
దేవశ్రేష్ఠుడు ఆ దృఢవ్రత కన్యతో ఇలా అన్నాడు — 'ఓ శుభే, నీ భక్తికి, తపస్సుకు, నియమానికి నేను సంతుష్టుడనైతిని.'
9.49.31
तस्माद्योऽभिमतः कामः स ते सम्पत्स्यते शुभे ।
देहं त्यक्त्वा महाभागे त्रिदिवे मयि वत्स्यसि ॥ ९.४९.३१ ॥
కాబట్టి ఓ శుభే, నీకు అభీష్టమైన కోరిక నెరవేరుతుంది. ఓ మహాభాగే, దేహాన్ని విడిచి నాతో స్వర్గంలో నివసిస్తావు.
9.49.32
इदं च ते तीर्थवरं स्थिरं लोके भविष्यति ।
सर्वपापापहं सुभ्रु नाम्ना बदरपाचनम्।
विख्यातं त्रिषु लोकेषु ब्रह्मर्षिभिरभिप्लुतम् ॥ ९.४९.३२ ॥
ఈ శ్రేష్ఠ తీర్థం నీ పేరుతో లోకంలో స్థిరంగా నిలుస్తుంది. ఓ సుభ్రూ, సర్వ పాపాలను హరించే ఇది 'బదరపాచనం' అనే పేరుతో మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధమవుతుంది; బ్రహ్మర్షులు ఇందులో స్నానం చేస్తారు.
9.49.33
अस्मिन्खलु महाभागे शुभे तीर्थवरेऽनघे ।
त्यक्त्वा सप्तर्षयो जग्मुर्हिमवन्तमरुन्धतीम् ॥ ९.४९.३३ ॥
ఓ మహాభాగే, శుభే, అనఘే, ఈ శ్రేష్ఠ తీర్థంలోనే సప్తర్షులు నిన్ను విడిచి అరుంధతితో కలిసి హిమవంతానికి వెళ్ళారు.
9.49.34
ततस्ते वै महाभागा गत्वा तत्र सुसंशिताः ।
वृत्त्यर्थं फलमूलानि समाहर्तुं ययुः किल ॥ ९.४९.३४ ॥
తరువాత ఆ మహాభాగులు, అత్యంత నియమనిష్ఠులు, అక్కడికి వెళ్లి జీవనానికి పండ్లు, దుంపలు సేకరించడానికి వెళ్ళారు.
9.49.35
तेषां वृत्त्यर्थिनां तत्र वसतां हिमवद्वने ।
अनावृष्टिरनुप्राप्ता तदा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.३५ ॥
హిమవనంలో అక్కడ నివసిస్తూ జీవనం కోసం ప్రయత్నిస్తున్న వారిపై అప్పుడు పన్నెండేళ్లపాటు కొనసాగిన అనావృష్టి (కరువు) వచ్చి పడింది.
9.49.36
ते कृत्वा चाश्रमं तत्र न्यवसन्त तपस्विनः ।
अरुन्धत्यपि कल्याणी तपोनित्याऽभवत्तदा ॥ ९.४९.३६ ॥
ఆ తపస్వులు అక్కడ ఆశ్రమం నిర్మించుకుని నివసించారు; కల్యాణి అయిన అరుంధతి కూడా అప్పటి నుండి నిత్య తపస్సులో నిమగ్నమయ్యారు.
9.49.37
अरुन्धतीं ततो दृष्ट्वा तीव्रं नियममास्थिताम् ।
अथागमत्त्रिनयनः सुप्रीतो वरदस्तदा ॥ ९.४९.३७ ॥
కఠిన నియమాన్ని పాటిస్తున్న అరుంధతిని చూసి, మూడు కన్నులవాడూ, అతిప్రీతుడూ, వరదాతా అయిన ఆయన అప్పుడు వచ్చాడు.
9.49.38
ब्राह्मं रूपं ततः कृत्वा महादेवो महायशाः ।
तामभ्येत्याब्रवीद्देवो भिक्षामिच्छाम्यहं शुभे ॥ ९.४९.३८ ॥
అప్పుడు మహాయశస్వి మహాదేవుడు బ్రాహ్మణ రూపం ధరించి, ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, "శుభే, నేను భిక్ష కోరుతున్నాను" అని పలికాడు.
9.49.39
प्रत्युवाच ततः सा तं ब्राह्मणं चारुदर्शना ।
क्षीणोऽन्नसञ्चयो विप्र बदराणीह भक्षय ॥ ९.४९.३९ ॥
అప్పుడు ఆ అందమైన చూపుల ఆమె ఆ బ్రాహ్మణునికి బదులిచ్చింది: "విప్రా, అన్నసంచయం క్షీణించింది; ఇక్కడ రేగుపండ్లు తిను."
9.49.40
ततोऽब्रवीन्महादेवः पचस्वैतानि सुव्रते ।
इत्युक्ता साऽपचत्तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया।
अधिश्रित्य समिद्धेऽग्नौ बदराणि यशस्विनी ॥ ९.४९.४० ॥
అప్పుడు మహాదేవుడు, "సువ్రతే, వీటిని వండు" అని అన్నాడు. అలా చెప్పగానే ఆ యశస్విని బ్రాహ్మణుని సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో మండుతున్న అగ్నిపై ఉంచి ఆ రేగుపండ్లను వండింది.
9.49.41
दिव्या मनोरमाः पुण्याः कथाः शुश्राव सा तदा ।
अतीता सा त्वनावृष्टिर्घोरा द्वादशवार्षिकी ॥ ९.४९.४१ ॥
అప్పుడు ఆమె దివ్యమైన, మనోహరమైన, పుణ్యమైన కథలను విన్నది. పన్నెండేళ్ల పాటు సాగిన భయంకరమైన అనావృష్టి గడిచిపోయింది.
9.49.42
अनश्नन्त्याः पचन्त्याश्च शृण्वन्त्याश्च कथाः शुभाः ।
दिनोपमः स तस्याथ कालोऽतीतः सुदारुणः ॥ ९.४९.४२ ॥
తినకుండా, వండుతూ, శుభకథలు వింటూ ఉన్న ఆమెకు, ఆ భయంకరమైన కాలం ఒక్క రోజులా గడిచిపోయింది.
9.49.43
ततस्तु मुनयः प्राप्ताः फलान्यादाय पर्वतात् ।
ततः स भगवान्प्रीतः प्रोवाचारुन्धतीं ततः ॥ ९.४९.४३ ॥
అప్పుడు మునులు పర్వతం నుండి పండ్లను తీసుకొని వచ్చారు. అప్పుడు భగవానుడు సంతోషించి అరుంధతితో అన్నాడు.
9.49.44
उपसर्पस्व धर्मज्ञे यथापूर्वमिमानृषीन् ।
प्रीतोऽस्मि तव धर्मज्ञे तपसा नियमेन च ॥ ९.४९.४४ ॥
ధర్మజ్ఞురాలా, పూర్వంలాగే ఈ ఋషుల వద్దకు చేరుము. ధర్మజ్ఞురాలా, నీ తపస్సు, నియమాల వల్ల నేను సంతోషించాను.
9.49.45
ततः सन्दर्शयामास स्वरूपं भगवान्हरः ।
ततोऽब्रवीत्तदा तेभ्यस्तस्याश्च चरितं महत् ॥ ९.४९.४५ ॥
అప్పుడు భగవానుడు హరుడు తన స్వరూపాన్ని చూపించాడు. అప్పుడు వారికి ఆమె గొప్ప చరిత్ర గురించి చెప్పాడు.
9.49.46
भवद्भिर्हिमवत्पृष्ठे यत्तपः समुपार्जितम् ।
अस्यास्च यत्तपो विप्रा न समं तन्मतं मम ॥ ९.४९.४६ ॥
హిమవత్ పర్వత ప్రాంతంలో మీరు సంపాదించిన తపస్సు, ఆమె తపస్సు, ఓ బ్రాహ్మణులారా, అవి నా అభిప్రాయంలో సమానం కావు.
9.49.47
अनया हि तपस्विन्या तपस्तप्तं सुदुश्चरम् ।
अनश्नन्त्या पचन्त्या च समा द्वादश पारिताः ॥ ९.४९.४७ ॥
ఈ తపస్విని అత్యంత కష్టమైన తపస్సు చేసింది. తిననిదానిగా, వంట చేస్తూ, పన్నెండు సంవత్సరాలు అది పూర్తయ్యాయి.
9.49.48
ततः प्रोवाच भगवांस्तामेवारुन्धतीं पुनः ।
वरं वृणीष्व कल्याणि यत्तेऽभिलषितं हृदि ॥ ९.४९.४८ ॥
అప్పుడు భగవానుడు అదే అరుంధతితో మళ్ళీ అన్నాడు: ఓ కల్యాణీ, నీ హృదయంలో కోరినది వరంగా కోరుకో.
9.49.49
साऽब्रवीत्पृथुताम्राक्षी देवं सप्तर्षिसंसदि ।
भगवान्यदि मे प्रीतस्तीर्थं स्यादिदमद्भुतम् ॥ ९.४९.४९ ॥
విశాలమైన ఎర్రని కన్నులుగల ఆమె సప్తర్షుల సభలో దేవుడితో ఇలా అన్నది: "భగవాన్, మీరు నాపై ప్రసన్నులైతే, ఇక్కడ ఈ అద్భుతమైన తీర్థం ఏర్పడాలి."
9.49.50
सिद्धदेवर्षिदयितं नाम्ना बदरपाचनम् ।
तथाऽस्मिन्देवदेवेश त्रिरात्रमुषितः शुचिः ॥ ९.४९.५० ॥
సిద్ధులకు, దేవతలకు, ఋషులకు ప్రియమైనదిగా ఇది ఉండాలి; దీనికి బదరపాచనం అనే పేరు ఉండాలి. దేవదేవా, ఇక్కడ పవిత్రంగా మూడు రాత్రులు నివసించినవాడు.
9.49.51
प्राप्नुयादुपवासेन फलं द्वादशवार्षिकम् ।
एवमस्त्विति तां देवः प्रत्युवाच तपस्विनीम् ॥ ९.४९.५१ ॥
ఉపవాసంతో పన్నెండు సంవత్సరాల ఫలాన్ని పొందాలి." "అలాగే కానివ్వు" అని దేవుడు ఆ తపస్విని కి సమాధానమిచ్చాడు.
9.49.52
सप्तर्षिभिः स्तुतो देवस्ततो लोकं ययौ तदा ।
ऋषयो विस्मयं जग्मुस्तां दृष्ट्वा चाप्यरुन्धतीम्।
अश्रान्तां चाविवर्णां च क्षुत्पिपासाऽसमायुताम् ॥ ९.४९.५२ ॥
సప్తర్షులచే స్తుతించబడిన దేవుడు అప్పుడు తన లోకానికి వెళ్ళాడు. ఋషులు ఆశ్చర్యపడ్డారు; అరుంధతిని చూసి, ఆమె అలసట లేకుండా, రంగు మారకుండా, ఆకలి దాహాలకు లోనుకాకుండా ఉండటం చూసి వారు ఇంకా విస్మయం చెందారు.
9.49.53
एवं सिद्धिः परा प्राप्ता अरुन्धत्या विशुद्धया ।
यथा त्वया महाभागे मदर्थे संशितव्रते ॥ ९.४९.५३ ॥
ఈ విధంగా పవిత్రురాలైన అరుంధతి పరమ సిద్ధిని పొందింది; ఓ మహాభాగ్యవతీ, నువ్వు నా కోసం, ఓ కఠిన వ్రతధారిణీ.
9.49.54
विशेषो हि त्वया भद्रे व्रते ह्यस्मिन्समर्पितः ।
तथा चेदं ददाम्यद्य नियमेन सुतोषितः।
विशेषं तव कल्याणि प्रयच्छामि वरं वरे ॥ ९.४९.५४ ॥
ఓ భద్రా, ఈ వ్రతంలో నువ్వు విశేషమైన అంకితభావం చూపించావు. కాబట్టి, ఎంతో సంతృప్తుడనై, నేడు నియమానుసారం ఇది ఇస్తున్నాను. ఓ కల్యాణీ, నీకు ఒక విశేష వరం ఇస్తాను; వరాన్ని ఎంచుకో.
9.49.55
अरुन्धत्या वरस्तस्या यो दत्तो वै महात्मना ।
तस्य चाहं प्रभावेन तव कल्याणि तेजसा।
प्रवक्ष्यामि परं भूयो वरमत्र यथाविधि ॥ ९.४९.५५ ॥
అరుంధతికి మహాత్ముడు ప్రసాదించిన వరం యొక్క ప్రభావంతో, నీ తేజస్సుతో, కల్యాణీ, ఇక్కడ యథావిధిగా మరొక ఉత్తమ వరాన్ని తెలియజేస్తాను.
9.49.56
यस्त्वेकां रजनीं तीर्थे वत्स्यते सुसमाहितः ।
सस्नात्वा प्राप्स्यते लोकान्देहन्यासात्सुदुर्लभान् ॥ ९.४९.५६ ॥
పవిత్ర తీర్థంలో ఒక రాత్రి ఏకాగ్రచిత్తంతో నివసించి స్నానం చేసేవాడు, దేహత్యాగం తర్వాత అత్యంత దుర్లభమైన లోకాలను పొందుతాడు.
9.49.57
इत्युक्त्वा भगवान्देवः सहस्राक्षः प्रतापवान् ।
श्रुतावतीं ततः पुण्यां जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ ९.४९.५७ ॥
ఇలా చెప్పి, భగవంతుడు, ప్రతాపవంతుడు, సహస్రాక్షుడైన దేవుడు, తరువాత ఆ పవిత్ర శ్రుతావతి నుండి మళ్లీ స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
9.49.58
गते वज्रधरे राजंस्तत्र वर्षं पपात ह ।
पुष्पाणां भरतश्रेष्ठ दिव्यानां पुण्यगन्धिनाम् ॥ ९.४९.५८ ॥
వజ్రధారి వెళ్లిపోయాక, రాజా, అక్కడ పవిత్ర సుగంధంతో కూడిన దివ్య పుష్పాల వర్షం కురిసింది, భరతశ్రేష్ఠా.
9.49.59
दवदुन्दुभयश्चापि नेदुस्तत्र महास्वनाः ।
मारुतश्च ववौ पुण्यः पुण्यगन्धो विशाम्पते ॥ ९.४९.५९ ॥
అక్కడ దేవ దుందుభులు కూడా గొప్ప ధ్వనితో మ్రోగాయి; ప్రజాపతీ, పవిత్ర సుగంధంతో కూడిన గాలి వీచింది.
9.49.60
उत्सृज्य तु शुभा देहं जगामास्य च भार्यताम् ।
तपसोग्रेण तं लब्ध्वा तेन रेमे सहाच्युत ॥ ९.४९.६० ॥
శుభ తన దేహాన్ని విడిచి అతనికి భార్యత్వాన్ని పొందింది; ఘోర తపస్సుతో అతనిని పొంది అతనితో రమించింది, అచ్యుతా.
9.49.61
का तस्या भगवन्माता क्व संवृद्धा च शोभना ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं विप्र परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४९.६१ ॥
ఆమె తల్లి ఎవరు? ఆ శోభనయైన కన్య ఎక్కడ పెరిగింది? ఓ భగవన్, ఓ విప్రా, అది వినాలని నాకు గొప్ప కుతూహలం ఉంది.
9.49.62
भरद्वाजस्य विप्रर्षेः स्कन्नं रेतो महात्मनः ।
दृष्ट्वाऽप्सरसमायान्तीं घृताचीं पृथलोचनाम् ॥ ९.४९.६२ ॥
మహాత్ముడైన విప్రర్షి భరద్వాజుని వీర్యం జారిపోయింది; విశాలనేత్రి అప్సరస ఘృతాచి రావడం అతడు చూసినప్పుడు.
9.49.63
स तु जग्राह तद्रेतः करेण जपतां वरः ।
तदाऽपतत्पर्णपुटे तत्र सा सम्भवत्सुता ॥ ९.४९.६३ ॥
జపించేవారిలో శ్రేష్ఠుడు ఆ వీర్యాన్ని చేతితో పట్టుకున్నాడు; అప్పుడది ఆకుల పుటలో పడింది, అక్కడ ఆమె కుమార్తెగా జన్మించింది.
9.49.64
तस्यास्तु जातकर्मादि कृत्वा सर्वं तपोधनः ।
नाम चास्याः स कृतवान्भरद्वाजो महामुनिः ॥ ९.४९.६४ ॥
తపోధనుడైన మహాముని భరద్వాజుడు ఆమె జాతకర్మాది సంస్కారాలన్నీ నిర్వహించి, ఆమెకు పేరు కూడా పెట్టాడు.
9.49.65
श्रुतावतीति धर्मात्मा देवर्षिगणसंसदि ।
स्वे च तामाश्रमे न्यस्य जगाम हिमवद्वनम् ॥ ९.४९.६५ ॥
దేవఋషిగణ సభలో 'శ్రుతావతి' అని నామకరణం చేసి, ఆ ధర్మాత్ముడు ఆమెను తన ఆశ్రమంలో ఉంచి హిమవద్వనానికి వెళ్లిపోయాడు.
9.49.66
तत्राप्युपस्पृश्य महानुभावो ।
वसूनि दत्त्वा च महाद्विजेभ्यः।
जगाम तीर्थं सुसमाहितात्मा ।
शक्रस्य वृष्णिप्रवरस्तदानीम् ॥ ९.४९.६६ ॥
అక్కడ కూడా ఆ మహానుభావుడు ఆచమనం చేసి, గొప్ప బ్రాహ్మణులకు ధనం దానం చేసి, ప్రశాంత చిత్తంతో ఇంద్రుని తీర్థానికి వెళ్లాడు—వృష్ణివంశ శ్రేష్ఠుడు ఆ సమయంలో.