Mahābhārata · Adhyāya 9.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.5.1
एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.५.१ ॥
So angesprochen von dem Asketen Gautama, stieß der König einen langen, heißen Seufzer aus und schwieg, o Herr der Völker.
9.5.2
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.५.२ ॥
Dann, nach kurzem Nachdenken, sprach dein großherziger Sohn diese Worte zu Kṛpa, dem Sohn des Śāradvat, o Verbrenner der Feinde.
9.5.3
यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.५.३ ॥
Alles, was ein Freund sagen sollte, hast du mich hören lassen, und du hast alles getan, indem du kämpftest und dein Leben hingabst.
9.5.4
गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.५.४ ॥
Wie du in die Heere eindrangst und gegen die großen Wagenkämpfer und die Pāṇḍavas von überragendem Glanz kämpftest, hat die Welt dich gesehen.
9.5.5
सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.५.५ ॥
Dieses Wort, das du mir als Freund hast hören lassen, erfreut mich nicht, wie Arznei den Sterbenden nicht erfreut.
9.5.6
हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.५.६ ॥
O Starkarmiger, Erster unter den Brahmanen, selbst wenn eine heilsame, vorzügliche Rede mit Gründen und Ursachen gesprochen wird, gefällt sie mir nicht.
9.5.7
राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिः कथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.५.७ ॥
Von uns seines Reiches beraubt, wie sollte er uns vertrauen?
9.5.8
अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.५.८ ॥
Im Würfelspiel besiegten wir jenen König von großem Reichtum; wie könnte er meinen Worten wieder glauben?
9.5.9
तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.५.९ ॥
Ebenso Kṛṣṇa, der als Gesandter kam und dem Wohl Pārthas ergeben ist, wurde getäuscht, und jene Tat geschah ohne Überlegung. O Brahmane, wie sollte er meine Worte achten?
9.5.10
विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.५.१० ॥
Die Klage, die Kṛṣṇā (Draupadī) inmitten der Versammlung erhob, duldete Kṛṣṇa nicht, ebenso wenig die Entreißung des Reiches.
9.5.11
एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.५.११ ॥
Die beiden Kṛṣṇas, von einem Lebensatem, sind einander verbunden. O Herr, was einst gehört wurde, das sehe ich nun.
9.5.12
स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो वयं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.५.१२ ॥
Als er seinen Neffen, den Sohn seiner Schwester, erschlagen sah, schläft Keśava in Schmerz. Wir sind die Schuldigen; wie sollte er für mein Wohl handeln?
9.5.13
अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.५.१३ ॥
Arjuna findet keinen Frieden im Tod Abhimanyus. Wie soll er sich, auch wenn er gebeten wird, um mein Wohl bemühen?
9.5.14
मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.५.१४ ॥
Der mittlere Pāṇḍava, der grimmige Bhīmasena von großer Kraft: sein furchtbarer Schwur mag zerbrechen, doch er wird sich nicht beugen.
9.5.15
उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.५.१५ ॥
Beide haben ihre Schwerter umgegürtet, und beide tragen keine Rüstung. Diese beiden Helden, die Feindschaft geschworen haben, gleichen Yama selbst.
9.5.16
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्धिते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.५.१६ ॥
Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin, die mir Feindschaft geschworen haben — wie könnten jene beiden um mein Wohl bemüht sein, bester der Brahmanen?
9.5.17
दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.५.१७ ॥
Was Duḥśāsana tat: Kṛṣṇā, nur mit einem einzigen Gewand bekleidet und in ihrer Menstruation, wurde mitten in der Versammlung gequält, während alle Leute zusahen.
9.5.18
कथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामत्ते परन्तपाः ॥ ९.५.१८ ॥
Die Pāṇḍavas erinnern sich noch heute an die Geschichte von ihr, der entkleideten und elenden. Ihr Feindverbrenner, im Kampf wird man sie nicht zurückhalten können.
9.5.19
यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.५.१९ ॥
Als Draupadī, bedrängt und trauernd um meinen Untergang, für den Erfolg ihrer Gatten eine furchtbare Askese übte, schlief Kṛṣṇā stets auf dem bloßen Boden, bis die Vergeltung der Feindschaft vollzogen war.
9.5.20
निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.५.२० ॥
Ehre und Stolz ablegend, wird die Schwester Vāsudevas stets wie eine Dienerin Kṛṣṇās und erweist ihr Dienste.
9.5.21
इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.५.२१ ॥
So ist alles von Hochmut aufgebläht und wird keineswegs besänftigt; wie soll ich mich nach dem Untergang Abhimanyus mit ihm versöhnen?
9.5.22
कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.५.२२ ॥
Wie soll ich als König diese vom Ozean umkleidete Erde genießen? Durch die Gnade der Pāṇḍavas, wie soll ich das Königreich genießen?
9.5.23
उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.५.२३ ॥
Wie die Sonne hoch über allen Königen strahlt, wie soll ich Yudhiṣṭhira von hinten folgen, wie ein Sklave?
9.5.24
कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.५.२४ ॥
Nachdem ich selbst die Genüsse genossen und reiche Anteile gegeben habe, wie soll ich, zum Elend herabgesunken, meinen Unterhalt zusammen mit den Elenden fristen?
9.5.25
नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ॥ ९.५.२५ ॥
Ich nehme deine liebevollen und heilsamen Worte nicht übel.
9.5.26
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन ।
सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.५.२६ ॥
O Feindesbezwinger, ich halte den Frieden keineswegs für zeitgemäß; nur durch einen guten Kampf sehe ich den rechten Weg.
9.5.27
नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्धुं काल एव नः ॥ ९.५.२७ ॥
Dies ist keine Zeit für Feigheit; für uns ist es eben die Zeit zu kämpfen.
9.5.28
इष्टं मे बहुभिर्यज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्निं च स्थितम् ॥ ९.५.२८ ॥
Ich habe viele Opfer dargebracht und den Brahmanen Gaben gegeben; meine Wünsche sind erfüllt, ich habe die Veden gehört, und das Haupt meiner Feinde steht unter meinen Füßen.
9.5.29
भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्यृद्भृतो जनः ।
नोत्सहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.५.२९ ॥
Lieber, meine Diener werden gut unterhalten, und auch die Armen werden gut versorgt; o Bester der Zweimalgeborenen, ich habe heute nicht den Mut, den Pāṇḍavas solche Worte zu sagen.
9.5.30
जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.५.३० ॥
Ich habe fremde Reiche erobert, mein eigenes Reich gut geschützt, mannigfache Genüsse erlebt und die dreifache Lebensaufgabe gepflegt.