மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.5.1
एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.५.१ ॥
தவசியான கௌதமர் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன் நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டு மௌனமாக இருந்தான். ஓ மக்களின் தலைவனே!
9.5.2
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.५.२ ॥
பின்னர் சிறிது நேரம் சிந்தித்து, உன் மகன் பெருமனம் கொண்டவன் சாரத்வதன் கிருபனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான், எதிரிகளை வாட்டுபவனே!
9.5.3
यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.५.३ ॥
ஒரு நண்பன் சொல்ல வேண்டியதையெல்லாம் நீ எனக்குக் கேட்கச் செய்தாய். உயிரைத் துறந்து போரிட்டு நீ எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்தாய்.
9.5.4
गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.५.४ ॥
படைகளுக்குள் புகுந்து, மகாரதர்களுடன் போரிட்டு, மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட பாண்டவர்களுடன் போரிடும் உன்னை உலகம் கண்டது.
9.5.5
सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.५.५ ॥
நண்பனாக நீ எனக்குக் கேட்கச் செய்த இந்த வார்த்தை எனக்கு மகிழ்ச்சி தரவில்லை; சாகப்போகிறவனுக்கு மருந்து போல் அது இருக்கிறது.
9.5.6
हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.५.६ ॥
மகாபாகுவே, அந்தணர்களில் சிறந்தவனே! காரணமும் நியாயமும் கொண்ட நன்மையும் உயர்வுமான வார்த்தை சொல்லப்பட்டாலும் அது எனக்கு ஏற்கவில்லை.
9.5.7
राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिः कथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.५.७ ॥
நாம் அரசிலிருந்து பறித்தவன், நம்மை எவ்வாறு நம்புவான்?
9.5.8
अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.५.८ ॥
பகடையாட்டத்தில் நாம் அந்த பெரும் செல்வமுள்ள மன்னனை வென்றோம்; அவன் மீண்டும் என் வார்த்தைகளை எவ்வாறு நம்புவான்?
9.5.9
तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.५.९ ॥
அவ்வாறே தூதனாக வந்த கிருஷ்ணன், பார்த்தனின் நலனில் ஈடுபட்டவன்; ஹ்ருஷீகேசன் வஞ்சிக்கப்பட்டான்; அச்செயலும் ஆராயாமல் செய்யப்பட்டது. அந்திரணனே, அவன் என் வார்த்தைகளை எவ்வாறு மதிப்பான்?
9.5.10
विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.५.१० ॥
சபை நடுவே கூடிய கிருஷ்ணை (த்ரௌபதி) புலம்பியதை கிருஷ்ணன் பொறுக்கவில்லை; அவ்வாறே அரசைப் பறித்ததையும் பொறுக்கவில்லை.
9.5.11
एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.५.११ ॥
ஒரே உயிருடைய இரு கிருஷ்ணர்களும் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்தவர்கள். ஓ பிரபுவே, முன்பு கேட்டது இன்று காண்கிறேன்.
9.5.12
स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो वयं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.५.१२ ॥
தன் சகோதரி மகன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு கேசவன் துயரத்துடன் உறங்குகிறான். நாம் குற்றவாளிகள்; அவன் எனக்கு நலம் செய்வது எவ்வாறு?
9.5.13
अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.५.१३ ॥
அபிமன்யுவின் அழிவால் அர்ஜுனனுக்கு அமைதி கிடைக்கவில்லை. கேட்கப்பட்டாலும், எனக்கு நன்மை செய்ய அவன் எவ்வாறு முயல்வான்?
9.5.14
मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.५.१४ ॥
நடுவிலுள்ள பாண்டவனும், கடுமையானவனும், மிக்க பலமுடையவனுமான பீமசேனன் செய்த கொடிய சபதம் உடையலாம், ஆனால் வளையாது.
9.5.15
उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.५.१५ ॥
அவர்கள் இருவரும் வாளைக் கட்டியுள்ளனர்; இருவரும் கவசம் அணியவில்லை. பகை கொண்ட அந்த இரு வீரர்களும் யமனைப் போன்றவர்கள்.
9.5.16
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्धिते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.५.१६ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும் சிகண்டியும், என்னுடன் பகை கொண்டவர்கள். ஓ சிறந்த பிராமணரே, அவர்கள் எனக்கு நன்மை செய்ய எவ்வாறு முயல்வார்கள்?
9.5.17
दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.५.१७ ॥
துச்சாசனன் செய்தது — ஒரே ஆடையுடன், மாதவிடாய் நிலையில் இருந்த கிருஷ்ணையை, அனைவரும் பார்க்க சபையின் நடுவில் துன்புறுத்தியது.
9.5.18
कथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामत्ते परन्तपाः ॥ ९.५.१८ ॥
ஆடையின்றி நின்று துயருற்றவளின் கதையை பாண்டவர்கள் இன்றும் நினைவில் கொள்கின்றனர். எதிரிகளை வாட்டுபவரே, போரில் அவர்களைத் தடுக்க முடியாது.
9.5.19
यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.५.१९ ॥
துன்புற்றவளான திரௌபதி, என் அழிவுக்காகத் துயருற்றபோது, கணவர்களின் நோக்கம் நிறைவேற கிருஷ்ணை கடும் தவம் செய்தாள். பகையின் பழி தீரும்வரை அவள் எப்போதும் வெற்றுத் தரையிலேயே உறங்கினாள்.
9.5.20
निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.५.२० ॥
பெருமையையும் அகந்தையையும் விட்டு, வாசுதேவனின் சகோதரி எப்போதும் கிருஷ்ணையின் ஏவல் பணிப்பெண்ணைப் போல் அவளுக்குப் பணிவிடை செய்கிறாள்.
9.5.21
इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.५.२१ ॥
இவ்வாறு எல்லாம் செருக்கால் நிறைந்துள்ளது, எவ்வகையிலும் அது அமைதி அடையவில்லை. அபிமன்யுவின் அழிவுக்குப் பிறகு அவனுடன் நான் எப்படி சமாதானம் செய்ய முடியும்?
9.5.22
कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.५.२२ ॥
கடல் ஆடையுடுத்திய இந்தப் பூமியை அரசனாக நான் எப்படி அனுபவிப்பது? பாண்டவர்களின் அருளால் நான் அரசாட்சியை எப்படி அனுபவிப்பேன்?
9.5.23
उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.५.२३ ॥
அரசர்களுக்கு மேலாக சூரியன் ஒளிர்வது போல, யுதிட்டிரனுக்குப் பின்னால் அடிமையைப் போல் நான் எப்படிச் செல்வேன்?
9.5.24
कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.५.२४ ॥
நானே இன்பங்களை அனுபவித்து, பெரும் பங்குகளைக் கொடுத்த பின்னும், ஏழைகளுடன் சேர்ந்து ஏழையாக நான் எப்படி வாழ்க்கை நடத்துவேன்?
9.5.25
नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ॥ ९.५.२५ ॥
நீர் சொன்ன அன்பும் நன்மையும் நிறைந்த சொற்களைக் நான் குற்றம் காணவில்லை.
9.5.26
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन ।
सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.५.२६ ॥
பகைவரை எரிப்பவனே! எந்த வகையிலும் இப்போது சமாதானம் ஏற்ற காலமென்று நான் கருதவில்லை; நல்ல போரால்தான் நன்னெறியைக் காண்கிறேன்.
9.5.27
नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्धुं काल एव नः ॥ ९.५.२७ ॥
இது கோழையாக ஒதுங்கும் காலம் அல்ல; எமக்குப் போர் செய்வதற்கான காலமே இது.
9.5.28
इष्टं मे बहुभिर्यज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्निं च स्थितम् ॥ ९.५.२८ ॥
நான் பல யாகங்களால் வழிபட்டேன்; அந்தணர்களுக்குத் தட்சிணைகளை அளித்தேன்; என் விருப்பங்கள் நிறைவேறின; வேதங்களைக் கேட்டேன்; பகைவரின் தலை என் கைக்குள் உள்ளது.
9.5.29
भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्यृद्भृतो जनः ।
नोत्सहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.५.२९ ॥
அன்பே! என் ஏவலர்கள் நன்கு பேணப்பட்டுள்ளனர்; ஏழைகளும் பராமரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே! இன்று பாண்டவர்களிடம் இப்படி சொல்ல எனக்கு துணிவில்லை.
9.5.30
जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.५.३० ॥
நான் அயல் நாடுகளை வென்றேன்; என் நாட்டை நன்கு காத்தேன்; பல்வேறு இன்பங்களை அனுபவித்தேன்; மும்முறைப் புருஷார்த்தங்களையும் பின்பற்றினேன்.