మహాభారతం · అధ్యాయం 9.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.52.1
यत्रेजिवानुडुपती राजसूयेन भारत ।
यस्मिन्वृत्ते महानासीत्सङ्ग्रामस्तारकामयः ॥ ९.५२.१ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా, ఎక్కడ రాజసూయ యాగంతో చంద్రుడు యజనం చేశాడో, అది జరిగిన తరువాత తారకాసురునితో ఒక గొప్ప యుద్ధం జరిగింది.
9.52.2
तत्राप्युपस्पृश्य बलो दत्त्वा दानानि चात्मवान् ।
सारस्वतस्य धर्मात्मा मुनेस्तीर्थं जगाम ह ॥ ९.५२.२ ॥
అక్కడ కూడా ఆత్మసంయమం గల బలరాముడు ఆచమనం చేసి, దానాలు ఇచ్చి, ధర్మాత్ముడైన సారస్వత మునియొక్క తీర్థానికి వెళ్ళాడు.
9.52.3
यत्र द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजोत्तमान् ।
वेदानध्यापयामास पुरा सारस्वतो मुनिः ॥ ९.५२.३ ॥
పూర్వం పన్నెండు సంవత్సరాల అనావృష్టి కాలంలో సారస్వత ముని శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణులకు వేదాలను అధ్యయనం చేయించాడు.
9.52.4
कथं द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजोत्तमान् ।
वेदानध्यापयामास पुरा सारस्वतो मुनिः ॥ ९.५२.४ ॥
పన్నెండు సంవత్సరాల అనావృష్టి కాలంలో పూర్వం సారస్వత ముని శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణులకు వేదాలను ఎలా అధ్యయనం చేయించాడు?
9.52.5
आसीत्पूर्वं महाराज मुनिर्धीमान्महातपाः ।
दधीचिरिति विख्यातो ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ॥ ९.५२.५ ॥
ఓ మహారాజా, పూర్వం దధీచి అనే పేరుగల బుద్ధిమంతుడు, మహాతపస్వి, బ్రహ్మచారి, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవాడు అయిన ముని ఉండేవాడు.
9.52.6
तस्यातितपसः शक्रो बिभेति सततं विभो ।
न स लोभयितुं शक्यः फलैर्बहुविधैरपि ॥ ९.५२.६ ॥
ఓ ప్రభూ, ఆ అతి తపస్వి వలన ఇంద్రుడు ఎల్లప్పుడూ భయపడేవాడు; అనేక రకాల ఫలాలతో కూడా అతన్ని ప్రలోభపెట్టలేకపోయాడు.
9.52.7
प्रलोभनार्थं तस्याथ प्राहिणोत्पाकशासनः ।
दिव्यामप्सरसं पुण्यां दर्शनीयामलम्बुसाम् ॥ ९.५२.७ ॥
అతడిని ప్రలోభపెట్టడానికి అప్పుడు పాకశాసనుడు (ఇంద్రుడు) దివ్యమైన, పవిత్రమైన, అతి సుందరమైన అప్సరస అలంబుసను పంపాడు.
9.52.8
तस्य तर्पयतो देवान्सरस्वत्यां महात्मनः ।
समीपतो महाराज सोपातिष्ठत भामिनी ॥ ९.५२.८ ॥
మహారాజా, సరస్వతీ నదీ తీరంలో దేవతలకు తర్పణం చేస్తున్న ఆ మహాత్ముని సమీపానికి ఆ సుందరి వచ్చి నిలిచింది.
9.52.9
तां दिव्यवपुषं दृष्ट्वा तस्यर्षेर्भावितात्मनः ।
रेतः स्कन्नं सरस्वत्यां तस्मा जग्राह निम्नगा ॥ ९.५२.९ ॥
ఆ దివ్యరూపాన్ని చూసి, ఆత్మనిగ్రహం గల ఆ ఋషి వీర్యం సరస్వతిలో స్రవించింది; ఆ నది దానిని స్వీకరించింది.
9.52.10
कुक्षौ चाप्यदधद्वृष्टा तद्रेतः पुरुषर्षभ ।
सा दधार च तं गर्भं पुत्रहेतोर्महात्मनः॥थ ॥ ९.५२.१० ॥
ఓ పురుషశ్రేష్ఠా, ఆమె ఆ వీర్యాన్ని తన గర్భంలో ధరించింది; ఆ మహాత్ముని కుమారుని కోసం ఆమె ఆ గర్భాన్ని ధరించింది.
9.52.11
सुषुवे चापि समये पुत्रं सारस्वतं वरम् ।
जगाम पुत्रमादाय तमृषिं प्रति च प्रभो ॥ ९.५२.११ ॥
కాలం రాగా ఆమె సారస్వతుడనే శ్రేష్ఠ కుమారుని ప్రసవించింది; ఓ ప్రభూ, ఆమె కుమారుని తీసుకొని ఆ ఋషి వద్దకు వెళ్లింది.
9.52.12
ऋषिसंसदि तं दृष्ट्वा सा नदी मुनिसत्तमम् ।
ततः प्रोवाच राजेन्द्र ददती पुत्रमस्य तम्।
ब्रह्मर्षे तव पुत्रोऽयं त्वद्भक्त्या धारितो मया ॥ ९.५२.१२ ॥
ఋషుల సభలో ఆ మునిశ్రేష్ఠుని చూసి, ఓ రాజేంద్రా, ఆ నది కుమారుని అర్పిస్తూ ఇలా చెప్పింది: "ఓ బ్రహ్మర్షీ, ఇది నీ కుమారుడు; నీ భక్తివల్ల నేను దీనిని ధరించాను."
9.52.13
दृष्ट्वा तेऽप्सरसं रेतो यत्स्कन्नं प्रागलम्बुसाम् ।
तत्कुक्षिणाऽहं ब्रह्मर्षे त्वद्भक्त्या धृतवत्यहम् ॥ ९.५२.१३ ॥
బ్రహ్మర్షీ, పూర్వం అలంబుసా అనే అప్సరసను చూసి మీ రేతస్సు స్రవించింది; దానిని మీ పట్ల భక్తితో నేను నా గర్భంలో ధరించాను.
9.52.14
न विनाशमिदं गच्छेत्त्वत्तेज इति निश्चयात् ।
प्रतिगृह्णीष्व पुत्रं स्वं मया दत्तमनिन्दितम् ॥ ९.५२.१४ ॥
మీ ఈ తేజస్సు నశించకూడదనే నిశ్చయంతో (నేను దీనిని ధరించాను). నేను ఇచ్చిన ఈ నిర్దోషమైన కుమారుడిని మీ స్వంత కుమారుడిగా స్వీకరించండి.
9.52.15
इत्युक्तः प्रतिजग्राह प्रीतिं चावाप पुष्कलाम् ।
पितृवच्चोपजिघ्रत्तं मूर्ध्नि प्रेम्णा द्विजोत्तमः ॥ ९.५२.१५ ॥
ఇలా చెప్పబడి, ఆ ఉత్తమ ద్విజుడు (కుమారుడిని) స్వీకరించి అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు. తండ్రిలా ప్రేమతో అతని తలను ముద్దాడి వాసన చూశాడు.
9.52.16
परिष्वज्य चिरं कालं तदा भरतसत्तम ।
सरस्वत्यै वरं प्रादात्प्रीयमाणो महामुनिः ॥ ९.५२.१६ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, అప్పుడు ఆయన చాలాసేపు అతన్ని కౌగిలించుకున్నాడు. సంతోషించిన ఆ మహాముని సరస్వతికి వరం ఇచ్చాడు.
9.52.17
विश्वेदेवाः सपितरो गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
तृप्तिं यास्यन्ति सुभगे तर्प्यमाणास्तवाम्भसा ॥ ९.५२.१७ ॥
సౌభాగ్యవతీ, నీ నీటితో తర్పణం పొందే విశ్వేదేవులు, పితృదేవతలు, గంధర్వ-అప్సరసల గణాలు తృప్తిని పొందుతారు.
9.52.18
इत्युक्त्वा स तु तुष्टाव वचोभिर्वै महानदीम् ।
प्रीतः परमहृष्टात्मा यथावच्छृणु पार्थिव ॥ ९.५२.१८ ॥
ఇలా చెప్పి ఆయన ఆ మహానదిని వాక్యాలతో స్తుతించాడు. రాజా, సంతోషంతో, అత్యంత ఆనందంతో నిండిన మనస్సుతో ఆయన ఎలా స్తుతించాడో యథావిధిగా వినుము.
9.52.19
प्रस्रुताऽसि महाभागे सरसो ब्रह्मणः पुरा ।
जानन्ति त्वां सरिच्छ्रेष्ठे मुनयः संशितव्रताः ॥ ९.५२.१९ ॥
ఓ మహాభాగే, నీవు పూర్వం బ్రహ్మ సరస్సు నుండి ప్రవహించావు. నదులలో శ్రేష్ఠురాలా, కఠిన వ్రతులైన మునులు నిన్ను ఎరుగుదురు.
9.52.20
मम प्रियकरी चापि सततं प्रियदर्शने ।
तस्मात्सारस्वतं पुत्रमदधा वरवर्णिनि ॥ ९.५२.२० ॥
ఎల్లప్పుడూ నాకు ప్రియమైనది చేసేదానా, ప్రియదర్శనీ, అందమైన వర్ణముగల ఓ దేవీ, అందుకే నీవు సారస్వతుడనే కుమారుని ధరించావు.
9.52.21
तवैव नाम्ना प्रथितः पुत्रस्ते लोकभावनः ।
सारस्वत इति ख्यातो भविष्यति महातपाः ॥ ९.५२.२१ ॥
నీ పేరుతోనే ప్రసిద్ధుడైన నీ కుమారుడు, లోకాలను పోషించేవాడు, 'సారస్వతుడు' అని ప్రసిద్ధి చెంది మహాతపస్వి అవుతాడు.
9.52.22
एष द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजर्षभान् ।
सारस्वतो महाभागे वेदानध्यापयिष्यति ॥ ९.५२.२२ ॥
ఓ మహాభాగే, ఈ సారస్వతుడు పన్నెండేళ్ల అనావృష్టి కాలంలో ద్విజశ్రేష్ఠులకు వేదాలను బోధిస్తాడు.
9.52.23
पुण्याभ्यश्च सरिद्भ्यस्त्वं सदा पुण्यतमा शुभे ।
भविष्यसि महाभागे मत्प्रसादात्सरस्वति ॥ ९.५२.२३ ॥
శుభురాలా, మహాభాగే సరస్వతీ, నా అనుగ్రహంతో నీవు ఎల్లప్పుడూ ఇతర పవిత్ర నదుల కంటే అత్యంత పవిత్రురాలవుతావు.
9.52.24
एवं स्त संस्तुता तेन वरं लब्ध्वा महानदी ।
पुत्रमादाय मुदिता जगाम भरतर्षभ ॥ ९.५२.२४ ॥
ఈ విధంగా ఆయనచే స్తుతించబడి, వరం పొందిన ఆ మహానది, కుమారుని తీసుకుని సంతోషంతో వెళ్లింది, భరతశ్రేష్ఠా.
9.52.25
एतस्मिन्नेव काले तु विरोधे देवदानवैः ।
शक्रः प्रहरणान्विषी लोकांस्त्रीन्विचचार ह ॥ ९.५२.२५ ॥
అదే సమయంలో దేవతలకు దానవులకు మధ్య విరోధం ఉండగా, ఇంద్రుడు ఆయుధాలను వెతుకుతూ మూడు లోకాలలో సంచరించాడు.
9.52.26
न चोपलेभे भगवाञ्शक्रः प्रहरणं तदा ।
यद्वै तेषां भवेद्योग्यं वधाय विबुधद्विषाम् ॥ ९.५२.२६ ॥
అప్పుడు భగవంతుడైన ఇంద్రుడు దేవశత్రువులను వధించడానికి తగిన ఆయుధాన్ని పొందలేకపోయాడు.
9.52.27
ततोऽब्रवीत्सुराञ्शक्रो न मे शक्याः सुरारयः ।
ऋतेऽस्थिभिर्दधीचस्य निहन्तुं त्रिदशद्विषः ॥ ९.५२.२७ ॥
అప్పుడు ఇంద్రుడు దేవతలతో ఇలా అన్నాడు: "దధీచుని ఎముకలు లేకుండా నేను దేవశత్రువులను సంహరించలేను."
9.52.28
तस्माद्यत्नादृषिश्रेष्ठो याच्यतां कार्यसिद्धये ।
दधीचास्थीनि देहीति तैर्वधिष्यामहे रिपून् ॥ ९.५२.२८ ॥
కాబట్టి కార్యసిద్ధి కోసం ఋషిశ్రేష్ఠుడైన దధీచుని యత్నంతో యాచించాలి: "దధీచ, నీ ఎముకలను ఇమ్ము" అని; వాటితో మనం ఆ శత్రువులను వధిస్తాము.
9.52.29
स च तैर्याचितोऽस्थीनि यत्नादृषिवरस्तदा ।
साहाय्यं नः कुरुष्वेति चकारैवाविचारयन् ॥ ९.५२.२९ ॥
అప్పుడు దేవతలచే యాచింపబడిన ఆ ఋషిశ్రేష్ఠుడు ఏమాత్రం ఆలోచించక, "మాకు సహాయం చేయి" అంటూ తన ఎముకలను ఇవ్వడానికి యత్నించాడు.
9.52.30
स लोकानक्षयान्प्राप्तो देवप्रियकरस्तदा ।
तस्यास्थिभिरथो शक्रः सम्प्रहृष्टमनास्तदा ॥ ९.५२.३० ॥
దేవతలకు ప్రియాన్ని చేసిన ఆ ఋషి అక్షయ లోకాలను పొందాడు; అప్పుడు ఇంద్రుడు ఆయన ఎముకలతో మిక్కిలి సంతోషచిత్తుడయ్యాడు.
9.52.31
कारयामास दिव्यानि नानाप्रहरणान्युत ।
गदा वज्राणि चक्राणि गुरून्दण्डांश्च पुष्कलान् ॥ ९.५२.३१ ॥
అతడు దివ్యమైన, నానావిధ ఆయుధాలను తయారు చేయించాడు; గదలు, వజ్రాలు, చక్రాలు, బరువైన దండాలు కూడా విస్తారంగా.
9.52.32
स हि तीव्रेण तपसा सम्भृतः परमर्षिणा ।
प्रजापतिसुतेनाथ भृगुणा लोकभावनः ॥ ९.५२.३२ ॥
అతడు తీవ్రమైన తపస్సుతో, ప్రజాపతి కుమారుడైన గొప్ప ఋషి భృగువుచే సృష్టించబడ్డాడు; లోకాలను పోషించేవాడు.
9.52.33
अतिकायः स तेजस्वी लोकसारो विनिर्मितः ।
जज्ञे शैलगुरुः प्रांशुर्महिम्ना प्रथितः प्रभुः ॥ ९.५२.३३ ॥
అతడు మహాకాయుడు, తేజస్వి, లోకాల సారంగా నిర్మించబడ్డాడు; పర్వతంలా బరువైన, ఎత్తైన, తన మహిమతో ప్రసిద్ధుడైన ప్రభువు జన్మించాడు.
9.52.34
नित्यमुद्विजते चास्य तेजसः पाकशासनः ॥ ९.५२.३४ ॥
పాకశాసనుడైన ఇంద్రుడు అతని తేజస్సుకు ఎల్లప్పుడూ భయపడి కలత చెందుతాడు.
9.52.35
तेन वज्रेण भगवान्मन्त्रयुक्तेन भारत ।
भृशं क्रोधविसृष्टेन ब्रह्मतेजोद्भवेन च।
दैत्यदानववीराणां जघान नवतीर्नव ॥ ९.५२.३५ ॥
భారతా! మంత్రయుక్తమైన ఆ వజ్రంతో, కోపంతో విసరబడిన, బ్రహ్మతేజస్సు నుండి పుట్టిన దానితో, భగవంతుడైన ఇంద్రుడు దైత్య దానవ వీరులలో తొంభై తొమ్మిది మందిని సంహరించాడు.
9.52.36
अथ काले व्यतिक्रान्ते महत्यतिभयङ्करी ।
अनावृष्टिरनुप्राप्ता राजन्द्वादशवार्षिकी ॥ ९.५२.३६ ॥
అనంతరం కాలం గడిచాక, రాజా, అత్యంత భయంకరమైన అనావృష్టి వచ్చింది; పన్నెండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది.
9.52.37
तस्यां द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां महर्षयः ।
वृत्त्यर्थं प्राद्रवन्राजन्क्षुधार्ताः सर्वतोदिशम् ॥ ९.५२.३७ ॥
ఆ పన్నెండేళ్ల అనావృష్టిలో, ఓ రాజా, ఆకలితో బాధపడిన మహర్షులు జీవనోపాధి కోసం అన్ని దిక్కులకు పరుగెత్తారు.
9.52.38
दिग्भ्यस्तान्प्रद्रुतान्दृष्ट्वा मुनिः सारस्वतस्तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे तं प्रोवाच सरस्वती ॥ ९.५२.३८ ॥
వారు దిక్కులకు పారిపోవడాన్ని చూసి సారస్వత ముని అప్పుడు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు; అప్పుడు సరస్వతి అతనితో అన్నది.
9.52.39
न गन्तव्यमितः पुत्र तवाहारमहं सदा ।
दास्यामि मत्स्यप्रवरानुष्यतामिह भारत ॥ ९.५२.३९ ॥
కుమారా, ఇక్కడి నుండి వెళ్లకు; నేను ఎల్లప్పుడూ నీకు ఆహారం ఇస్తాను. భారతా, ఇక్కడే ఉండు; శ్రేష్ఠమైన చేపలను నీకు ఇస్తాను.
9.52.40
इत्युक्तस्तर्पयामास स पितॄन्देवतास्तथा ।
आहारमकरोन्नित्यं प्राणान्वेदांश्च धारयन् ॥ ९.५२.४० ॥
ఇలా చెప్పబడిన అతడు పితృదేవతలను, దేవతలను తృప్తిపరచాడు; నిత్యం ఆహారం సిద్ధం చేసుకుంటూ ప్రాణాలను, వేదాలను ధరిస్తూ ఉన్నాడు.
9.52.41
अथ तस्यामनावृष्ट्यामतीतायां महर्षयः ।
अन्योन्यं परिपप्रच्छुः पुनः स्वाध्यायकारणात् ॥ ९.५२.४१ ॥
అప్పుడు ఆ అనావృష్టి గడిచిపోయాక, మహర్షులు స్వాధ్యాయం కారణంగా మళ్లీ ఒకరినొకరు ప్రశ్నించారు.
9.52.42
तेषां क्षुधापरीतानां नष्टा देवा विधावताम् ।
सर्वेषामेव राजेन्द्र न किचित्प्रतिभाति ह ॥ ९.५२.४२ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ఆకలితో బాధపడి పారిపోతున్న వారందరికీ దేవతలు నశించిపోయారు; వారికి ఏదీ స్ఫురించలేదు.
9.52.43
अथ कश्चिदृषिस्तेषां सारस्वतमुपेयिवान् ।
कुर्वाणं संशितात्मानं स्वाध्यायमृषिसत्तमम् ॥ ९.५२.४३ ॥
అప్పుడు వారిలో ఒక ఋషి సారస్వతుని వద్దకు వెళ్ళాడు; ఆయన తీక్ష్ణ మనస్కుడై స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నుడైన ఉత్తమ ఋషి.
9.52.44
स गत्वाऽचष्ट तेभ्यश्च सारस्वतमृषिं प्रभुम् ।
स्वाध्यायममरप्रख्यं कुर्वाणं विजने वने ॥ ९.५२.४४ ॥
ఆయన వెళ్ళి వారికి సారస్వత ఋషిని గురించి చెప్పాడు; దేవతలవలె తేజోవంతుడై నిర్జన అరణ్యంలో స్వాధ్యాయం చేస్తున్న ప్రభువు ఆయన.
9.52.45
ततः सर्वे समाजग्मुस्तत्र राजन्महर्षयः ।
सारस्वतं मुनिश्रेष्ठमिदमूचुः समागताः ॥ ९.५२.४५ ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, అక్కడ మహర్షులందరూ గుమిగూడారు; వారు ముని శ్రేష్ఠుడైన సారస్వతునితో ఇలా అన్నారు.
9.52.46
अस्मानध्यापयस्वेति तानुवाच ततो मुनिः ।
शिष्यत्वमुपागच्छध्वं विधिना च ममेत्युत ॥ ९.५२.४६ ॥
"మాకు బోధించండి" అని అన్నారు; అప్పుడు ఆ ముని వారితో, "విధిప్రకారం నా శిష్యులు కండి" అని చెప్పారు.
9.52.47
तत्राब्रुवन्मुनिगणा बालस्त्वमसि पुत्रक ।
स तानाह न मे धर्मो नश्येदिति पुनर्मुनीन् ॥ ९.५२.४७ ॥
అక్కడ ముని సమూహాలు, "నీవు బాలుడివి, కుమారా" అన్నారు; ఆయన వారితో, "నా ధర్మం నశించదు" అని మళ్ళీ మునులతో చెప్పాడు.
9.52.48
यो ह्यधर्मेण वै ब्रूयाद्गृह्णीयाद्योऽप्यधर्मतः ।
म्रियेतां तावुभौ क्षिप्रं स्यातां वा वैरिणावुभौ ॥ ९.५२.४८ ॥
అధర్మంగా మాట్లాడేవాడూ, అధర్మంగా స్వీకరించేవాడూ — ఆ ఇద్దరూ త్వరగా మరణించాలి, లేదా ఇద్దరూ శత్రువులు కావాలి.
9.52.49
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तेन न बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ ९.५२.४९ ॥
వయస్సుతో కాదు, నెరిసిన జుట్టుతో కాదు, ధనంతో కాదు, బంధువులతో కాదు; ఋషులు ధర్మాన్ని స్థాపించారు. వేదజ్ఞుడే మనలో గొప్పవాడు.
9.52.50
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य मनुयस्ते विधानतः ।
तस्माद्वेदाननुप्राप्य पुनर्धर्मं प्रचक्रिरे ॥ ९.५२.५० ॥
అతని ఈ మాటను విని, మనువు వంశీయులైన వారు విధిప్రకారం వేదాలను పొంది, మళ్లీ ధర్మాన్ని స్థాపించారు.
9.52.51
षष्टिर्मुनिसहस्राणि शिष्यत्वं प्रतिपेदिरे ।
सारस्वतस्य विप्रर्षेर्वेदस्वाध्यायकारणात् ॥ ९.५२.५१ ॥
అరవై వేల మంది మునులు వేద అధ్యయనం కోసం బ్రాహ్మణ ఋషి సారస్వతుని శిష్యత్వాన్ని స్వీకరించారు.
9.52.52
मुष्टिं मुष्टिं ततः सर्वे दर्भाणां ते ह्युपाहरन् ।
तस्यासनार्थं विप्रर्षेर्बालस्यापि वशे स्थिताः ॥ ९.५२.५२ ॥
తరువాత వారంతా దర్భలను ఒక్కో పిడికిలి చొప్పున తెచ్చారు; ఆ బ్రాహ్మణ ఋషికి ఆసనం కోసం. బాలుడైనప్పటికీ వారు అతని వశంలోనే ఉన్నారు.
9.52.53
तत्रापि दत्त्वा वसु रौहिणेयो ।
महाबलः केशवपूर्वजोऽथ
जगाम तीर्थं मुदितः क्रमेण ।
तं वृद्धकन्याश्रममे व वीरः ॥ ९.५२.५३ ॥
అక్కడ కూడా ధనం ఇచ్చి, రోహిణీ పుత్రుడు, మహాబలుడు, కేశవుని అన్నయ్య ఆ వీరుడు సంతోషంగా క్రమంగా తీర్థానికి వెళ్ళాడు; ఆ వృద్ధ కన్య ఆశ్రమంలో ఆ వీరుడు.