Mahābhārata · Adhyāya 9.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.52.1
यत्रेजिवानुडुपती राजसूयेन भारत ।
यस्मिन्वृत्ते महानासीत्सङ्ग्रामस्तारकामयः ॥ ९.५२.१ ॥
Ó descendente de Bharata, onde a lua realizou o sacrifício Rājasūya, e após o qual ocorreu uma grande batalha, a batalha de Tāraka.
9.52.2
तत्राप्युपस्पृश्य बलो दत्त्वा दानानि चात्मवान् ।
सारस्वतस्य धर्मात्मा मुनेस्तीर्थं जगाम ह ॥ ९.५२.२ ॥
Ali também Bala, senhor de si, após purificar-se com água e fazer doações, partiu para o vau sagrado do sábio Sārasvata, de alma justa.
9.52.3
यत्र द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजोत्तमान् ।
वेदानध्यापयामास पुरा सारस्वतो मुनिः ॥ ९.५२.३ ॥
Onde, outrora, durante uma seca de doze anos, o sábio Sārasvata fez os melhores brâmanes estudarem os Vedas.
9.52.4
कथं द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजोत्तमान् ।
वेदानध्यापयामास पुरा सारस्वतो मुनिः ॥ ९.५२.४ ॥
Como, durante uma seca de doze anos em tempos antigos, o sábio Sārasvata fez os melhores brâmanes estudarem os Vedas?
9.52.5
आसीत्पूर्वं महाराज मुनिर्धीमान्महातपाः ।
दधीचिरिति विख्यातो ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ॥ ९.५२.५ ॥
Houve outrora, ó grande rei, um sábio de grande austeridade chamado Dadhīci, renomado, um estudante celibatário que havia dominado os seus sentidos.
9.52.6
तस्यातितपसः शक्रो बिभेति सततं विभो ।
न स लोभयितुं शक्यः फलैर्बहुविधैरपि ॥ ९.५२.६ ॥
Indra temia constantemente aquele grande asceta, ó senhor; ele não podia ser tentado nem mesmo com frutos de muitas espécies.
9.52.7
प्रलोभनार्थं तस्याथ प्राहिणोत्पाकशासनः ।
दिव्यामप्सरसं पुण्यां दर्शनीयामलम्बुसाम् ॥ ९.५२.७ ॥
Para tentá-lo, Indra, o castigador de Paka, enviou então a apsaras celestial, pura e muito formosa Alambusā.
9.52.8
तस्य तर्पयतो देवान्सरस्वत्यां महात्मनः ।
समीपतो महाराज सोपातिष्ठत भामिनी ॥ ९.५२.८ ॥
Ó grande rei, aquela bela mulher aproximou-se e pôs-se junto ao magnânimo que oferecia libações aos deuses no Sarasvatī.
9.52.9
तां दिव्यवपुषं दृष्ट्वा तस्यर्षेर्भावितात्मनः ।
रेतः स्कन्नं सरस्वत्यां तस्मा जग्राह निम्नगा ॥ ९.५२.९ ॥
Ao ver aquela de forma divina, o sêmen do sábio de alma dominada caiu no Sarasvatī, e o rio o recolheu.
9.52.10
कुक्षौ चाप्यदधद्वृष्टा तद्रेतः पुरुषर्षभ ।
सा दधार च तं गर्भं पुत्रहेतोर्महात्मनः॥थ ॥ ९.५२.१० ॥
Ó touro entre os homens, ela colocou aquele sêmen no seu ventre, e carregou aquele embrião pelo filho do magnânimo.
9.52.11
सुषुवे चापि समये पुत्रं सारस्वतं वरम् ।
जगाम पुत्रमादाय तमृषिं प्रति च प्रभो ॥ ९.५२.११ ॥
No tempo devido, deu à luz um excelente filho chamado Sārasvata; e, ó senhor, foi ter com aquele sábio levando o filho consigo.
9.52.12
ऋषिसंसदि तं दृष्ट्वा सा नदी मुनिसत्तमम् ।
ततः प्रोवाच राजेन्द्र ददती पुत्रमस्य तम्।
ब्रह्मर्षे तव पुत्रोऽयं त्वद्भक्त्या धारितो मया ॥ ९.५२.१२ ॥
Ao ver aquele melhor dos sábios na assembleia dos sábios, o rio entregou o filho e disse, ó rei dos reis: "Ó brahmarṣi, este é o teu filho; por devoção a ti, eu o carreguei."
9.52.13
दृष्ट्वा तेऽप्सरसं रेतो यत्स्कन्नं प्रागलम्बुसाम् ।
तत्कुक्षिणाऽहं ब्रह्मर्षे त्वद्भक्त्या धृतवत्यहम् ॥ ९.५२.१३ ॥
Ó brahmarṣi, ao ver a ninfa celestial Alambusā, teu sêmen outrora derramou-se; por devoção a ti, eu o carreguei em meu ventre.
9.52.14
न विनाशमिदं गच्छेत्त्वत्तेज इति निश्चयात् ।
प्रतिगृह्णीष्व पुत्रं स्वं मया दत्तमनिन्दितम् ॥ ९.५२.१४ ॥
Com a firme resolução de que tua potência não perecesse, eu a guardei. Recebe como teu próprio filho este filho sem mácula que te dou.
9.52.15
इत्युक्तः प्रतिजग्राह प्रीतिं चावाप पुष्कलाम् ।
पितृवच्चोपजिघ्रत्तं मूर्ध्नि प्रेम्णा द्विजोत्तमः ॥ ९.५२.१५ ॥
Assim interpelado, o melhor dos nascidos duas vezes aceitou-o e obteve grande alegria; e, como um pai, beijou-lhe a cabeça com afeto.
9.52.16
परिष्वज्य चिरं कालं तदा भरतसत्तम ।
सरस्वत्यै वरं प्रादात्प्रीयमाणो महामुनिः ॥ ९.५२.१६ ॥
Ó melhor dos Bharatas, então ele o abraçou por longo tempo; e o grande sábio, satisfeito, concedeu um dom a Sarasvatī.
9.52.17
विश्वेदेवाः सपितरो गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
तृप्तिं यास्यन्ति सुभगे तर्प्यमाणास्तवाम्भसा ॥ ९.५२.१७ ॥
Ó afortunada, os Viśvedevas junto com os antepassados e as hostes de gandharvas e apsarases, saciados com as tuas águas, alcançarão a satisfação.
9.52.18
इत्युक्त्वा स तु तुष्टाव वचोभिर्वै महानदीम् ।
प्रीतः परमहृष्टात्मा यथावच्छृणु पार्थिव ॥ ९.५२.१८ ॥
Tendo dito isto, louvou o grande rio com palavras. Ouve, ó rei, exatamente como a louvou, satisfeito e com o coração sumamente alegre.
9.52.19
प्रस्रुताऽसि महाभागे सरसो ब्रह्मणः पुरा ।
जानन्ति त्वां सरिच्छ्रेष्ठे मुनयः संशितव्रताः ॥ ९.५२.१९ ॥
Tu fluíste, ó bem-aventurada, do lago de Brahmā em tempos antigos. Ó melhor dos rios, os sábios de votos rigorosos conhecem-te.
9.52.20
मम प्रियकरी चापि सततं प्रियदर्शने ।
तस्मात्सारस्वतं पुत्रमदधा वरवर्णिनि ॥ ९.५२.२० ॥
Sempre fizeste o que me é grato, ó de aparência agradável, ó de bela tez; por isso geraste um filho chamado Sārasvata.
9.52.21
तवैव नाम्ना प्रथितः पुत्रस्ते लोकभावनः ।
सारस्वत इति ख्यातो भविष्यति महातपाः ॥ ९.५२.२१ ॥
Teu filho, famoso pelo teu próprio nome, sustentador dos mundos, será conhecido como Sārasvata e será um homem de grande austeridade.
9.52.22
एष द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां द्विजर्षभान् ।
सारस्वतो महाभागे वेदानध्यापयिष्यति ॥ ९.५२.२२ ॥
Ó bem-aventurada, este Sārasvata ensinará os Vedas aos melhores dos duas vezes nascidos durante uma seca de doze anos.
9.52.23
पुण्याभ्यश्च सरिद्भ्यस्त्वं सदा पुण्यतमा शुभे ।
भविष्यसि महाभागे मत्प्रसादात्सरस्वति ॥ ९.५२.२३ ॥
Ó auspiciosa, ó gloriosa Sarasvatī, pela minha graça serás sempre a mais santa dos rios sagrados.
9.52.24
एवं स्त संस्तुता तेन वरं लब्ध्वा महानदी ।
पुत्रमादाय मुदिता जगाम भरतर्षभ ॥ ९.५२.२४ ॥
Assim louvada por ele e tendo obtido uma dádiva, o grande rio partiu encantado, levando seu filho, ó touro dos Bharatas.
9.52.25
एतस्मिन्नेव काले तु विरोधे देवदानवैः ।
शक्रः प्रहरणान्विषी लोकांस्त्रीन्विचचार ह ॥ ९.५२.२५ ॥
Naquele mesmo tempo, no conflito entre deuses e demônios, Indra vagueava pelos três mundos à procura de armas.
9.52.26
न चोपलेभे भगवाञ्शक्रः प्रहरणं तदा ।
यद्वै तेषां भवेद्योग्यं वधाय विबुधद्विषाम् ॥ ९.५२.२६ ॥
Então o bem-aventurado Indra não encontrou uma arma adequada para matar os inimigos dos deuses.
9.52.27
ततोऽब्रवीत्सुराञ्शक्रो न मे शक्याः सुरारयः ।
ऋतेऽस्थिभिर्दधीचस्य निहन्तुं त्रिदशद्विषः ॥ ९.५२.२७ ॥
Então Indra disse aos deuses: "Sem os ossos de Dadhīci não posso matar os inimigos dos deuses."
9.52.28
तस्माद्यत्नादृषिश्रेष्ठो याच्यतां कार्यसिद्धये ।
दधीचास्थीनि देहीति तैर्वधिष्यामहे रिपून् ॥ ९.५२.२८ ॥
Portanto, para cumprir a tarefa, peça-se com empenho ao melhor dos sábios: «Dadhīci, dá teus ossos», e com eles mataremos os inimigos.
9.52.29
स च तैर्याचितोऽस्थीनि यत्नादृषिवरस्तदा ।
साहाय्यं नः कुरुष्वेति चकारैवाविचारयन् ॥ ९.५२.२९ ॥
Então, rogado por eles, aquele melhor dos sábios, sem hesitar e com empenho, deu seus ossos, dizendo: «Ajudai-nos.»
9.52.30
स लोकानक्षयान्प्राप्तो देवप्रियकरस्तदा ।
तस्यास्थिभिरथो शक्रः सम्प्रहृष्टमनास्तदा ॥ ९.५२.३० ॥
Ele, que agradou aos deuses, alcançou mundos imperecíveis; e então Indra, com o ânimo muito alegre, tomou aqueles ossos.
9.52.31
कारयामास दिव्यानि नानाप्रहरणान्युत ।
गदा वज्राणि चक्राणि गुरून्दण्डांश्च पुष्कलान् ॥ ९.५२.३१ ॥
Mandou fabricar armas divinas e de vários tipos: clavas, raios, discos e pesados bastões em abundância.
9.52.32
स हि तीव्रेण तपसा सम्भृतः परमर्षिणा ।
प्रजापतिसुतेनाथ भृगुणा लोकभावनः ॥ ९.५२.३२ ॥
Foi gerado, por intensa austeridade, pelo grande sábio Bhṛgu, filho de Prajāpati, sustentador dos mundos.
9.52.33
अतिकायः स तेजस्वी लोकसारो विनिर्मितः ।
जज्ञे शैलगुरुः प्रांशुर्महिम्ना प्रथितः प्रभुः ॥ ९.५२.३३ ॥
Foi formado como a essência dos mundos, de corpo enorme, resplandecente, pesado como uma montanha e alto; nasceu o poderoso senhor, famoso por sua glória.
9.52.34
नित्यमुद्विजते चास्य तेजसः पाकशासनः ॥ ९.५२.३४ ॥
E Indra, o castigador de Paka, está sempre inquieto com o seu esplendor.
9.52.35
तेन वज्रेण भगवान्मन्त्रयुक्तेन भारत ।
भृशं क्रोधविसृष्टेन ब्रह्मतेजोद्भवेन च।
दैत्यदानववीराणां जघान नवतीर्नव ॥ ९.५२.३५ ॥
Ó Bhārata, com aquele raio, dotado de mantras, arremessado em grande ira e nascido do esplendor de Brahman, o bendito Indra abateu noventa e nove dos heróis dos daityas e dānavas.
9.52.36
अथ काले व्यतिक्रान्ते महत्यतिभयङ्करी ।
अनावृष्टिरनुप्राप्ता राजन्द्वादशवार्षिकी ॥ ९.५२.३६ ॥
Então, passado muito tempo, ó rei, sobreveio uma seca terrivelmente aterradora, que durou doze anos.
9.52.37
तस्यां द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां महर्षयः ।
वृत्त्यर्थं प्राद्रवन्राजन्क्षुधार्ताः सर्वतोदिशम् ॥ ९.५२.३७ ॥
Naquela seca de doze anos, ó rei, os grandes sábios, atormentados pela fome, fugiram em todas as direções em busca de sustento.
9.52.38
दिग्भ्यस्तान्प्रद्रुतान्दृष्ट्वा मुनिः सारस्वतस्तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे तं प्रोवाच सरस्वती ॥ ९.५२.३८ ॥
Ao vê-los fugindo em todas as direções, o sábio Sārasvata decidiu então partir; Sarasvatī falou-lhe.
9.52.39
न गन्तव्यमितः पुत्र तवाहारमहं सदा ।
दास्यामि मत्स्यप्रवरानुष्यतामिह भारत ॥ ९.५२.३९ ॥
Não vás daqui, filho; sempre te darei alimento. Fica aqui, ó Bhārata, e dar-te-ei os melhores peixes.
9.52.40
इत्युक्तस्तर्पयामास स पितॄन्देवतास्तथा ।
आहारमकरोन्नित्यं प्राणान्वेदांश्च धारयन् ॥ ९.५२.४० ॥
Assim exortado, satisfez os antepassados e os deuses, e preparava alimento constantemente, sustentando o seu sopro vital e os Vedas.
9.52.41
अथ तस्यामनावृष्ट्यामतीतायां महर्षयः ।
अन्योन्यं परिपप्रच्छुः पुनः स्वाध्यायकारणात् ॥ ९.५२.४१ ॥
Então, passada aquela seca, os grandes sábios voltaram a interrogar-se uns aos outros, por causa do estudo.
9.52.42
तेषां क्षुधापरीतानां नष्टा देवा विधावताम् ।
सर्वेषामेव राजेन्द्र न किचित्प्रतिभाति ह ॥ ९.५२.४२ ॥
Ó senhor dos reis, para todos eles, abatidos pela fome e em fuga, os deuses pareciam ter desaparecido; nada lhes ocorria com clareza.
9.52.43
अथ कश्चिदृषिस्तेषां सारस्वतमुपेयिवान् ।
कुर्वाणं संशितात्मानं स्वाध्यायमृषिसत्तमम् ॥ ९.५२.४३ ॥
Então um certo sábio aproximou-se de Sārasvata, o melhor dos sábios, de alma austera, ocupado na recitação do Veda.
9.52.44
स गत्वाऽचष्ट तेभ्यश्च सारस्वतमृषिं प्रभुम् ।
स्वाध्यायममरप्रख्यं कुर्वाणं विजने वने ॥ ९.५२.४४ ॥
Tendo ido, falou-lhes de Sārasvata, o senhor que, brilhando como os deuses, recitava numa floresta solitária.
9.52.45
ततः सर्वे समाजग्मुस्तत्र राजन्महर्षयः ।
सारस्वतं मुनिश्रेष्ठमिदमूचुः समागताः ॥ ९.५२.४५ ॥
Então, ó rei, todos os grandes sábios se reuniram ali e disseram isto a Sārasvata, o melhor dos sábios.
9.52.46
अस्मानध्यापयस्वेति तानुवाच ततो मुनिः ।
शिष्यत्वमुपागच्छध्वं विधिना च ममेत्युत ॥ ९.५२.४६ ॥
"Ensina-nos", disseram; então o sábio lhes respondeu: "Tomai discipulado comigo segundo o rito."
9.52.47
तत्राब्रुवन्मुनिगणा बालस्त्वमसि पुत्रक ।
स तानाह न मे धर्मो नश्येदिति पुनर्मुनीन् ॥ ९.५२.४७ ॥
Ali os grupos de sábios disseram: "Tu és uma criança, meu filho." Ele lhes respondeu: "Meu dharma não perecerá" — e de novo aos sábios.
9.52.48
यो ह्यधर्मेण वै ब्रूयाद्गृह्णीयाद्योऽप्यधर्मतः ।
म्रियेतां तावुभौ क्षिप्रं स्यातां वा वैरिणावुभौ ॥ ९.५२.४८ ॥
Quem fala injustamente e quem aceita injustamente: que ambos morram depressa, ou que ambos se tornem inimigos.
9.52.49
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तेन न बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ ९.५२.४९ ॥
Não pelos anos, nem pelos cabelos brancos, nem pela riqueza, nem pelos parentes estabeleceram os videntes o dharma; quem é versado no Veda é grande entre nós.
9.52.50
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य मनुयस्ते विधानतः ।
तस्माद्वेदाननुप्राप्य पुनर्धर्मं प्रचक्रिरे ॥ ९.५२.५० ॥
Ao ouvirem esta palavra dele, os descendentes de Manu obtiveram os Vedas segundo a regra e de novo estabeleceram o dharma.
9.52.51
षष्टिर्मुनिसहस्राणि शिष्यत्वं प्रतिपेदिरे ।
सारस्वतस्य विप्रर्षेर्वेदस्वाध्यायकारणात् ॥ ९.५२.५१ ॥
Sessenta mil sábios aceitaram a condição de discípulos do sábio brâmane Sārasvata, para o estudo do Veda.
9.52.52
मुष्टिं मुष्टिं ततः सर्वे दर्भाणां ते ह्युपाहरन् ।
तस्यासनार्थं विप्रर्षेर्बालस्यापि वशे स्थिताः ॥ ९.५२.५२ ॥
Então todos trouxeram punhado após punhado de capim kuśa para o assento daquele vidente brâmane; e, embora fosse uma criança, permaneceram sob o seu controle.
9.52.53
तत्रापि दत्त्वा वसु रौहिणेयो ।
महाबलः केशवपूर्वजोऽथ
जगाम तीर्थं मुदितः क्रमेण ।
तं वृद्धकन्याश्रममे व वीरः ॥ ९.५२.५३ ॥
Também ali, tendo dado riquezas, o filho de Rohiṇī, o poderoso, irmão mais velho de Keśava, partiu alegre, em ordem, para o vau sagrado; aquele herói, para o eremitério da velha donzela.