Mahābhārata · Adhyāya 9.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.53.1
कथं कुमारी भगवंस्तपोयुक्ता ह्यभूत्पुरा ।
किमर्थं च तपस्तेपे को वाऽस्या नियमोऽभवत् ॥ ९.५३.१ ॥
Oh venerable, ¿cómo estaba aquella doncella consagrada a la austeridad en tiempos pasados? ¿Con qué propósito practicó la penitencia, y cuál era su voto?
9.53.2
सुदुष्करमिदं ब्रह्मंस्त्वत्तः श्रुतमनुत्तमम् ।
आख्याहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता ॥ ९.५३.२ ॥
Oh brahmán, de ti he oído este asunto supremo y sumamente difícil. Cuéntame toda la verdad de cómo ella permaneció firme en la austeridad.
9.53.3
ऋषिरासीन्महावीर्यः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
स तप्त्वा विपुलं राजंस्तपो वै तपतां वरः।
तपसाऽथ सुतां सुभ्रूं समुत्पादितवान्विभुः ॥ ९.५३.३ ॥
Hubo un sabio llamado Kuṇi el Gārgya, de gran valor y gran fama. Oh rey, el mejor de los ascetas, tras practicar una austeridad vasta, el poderoso, mediante su austeridad, engendró a una hija de hermosas cejas.
9.53.4
तां च दृष्ट्वा मुनिः प्रीतः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
जगाम त्रिदिवं राजन्संत्यज्येह कलेवरम् ॥ ९.५३.४ ॥
Al verla, el sabio Kuṇi el Gārgya, de gran fama, se complació. Oh rey, abandonó aquí su cuerpo y marchó al cielo.
9.53.5
सुभ्रूः सा ह्यथ कल्याणी पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
महता तपसोग्रेण कृत्वाश्रममनिन्दिता ॥ ९.५३.५ ॥
Aquella de hermosas cejas, auspiciosa, de ojos de loto e intachable, mediante una austeridad grande y feroz, hizo un ermita para sí.
9.53.6
उपवासैः पूजयन्ती पितॄन्देवांश्च सा पुरा ।
तस्यास्तु तपसोग्रेण महान्कालोऽत्यगान्नृप ॥ ९.५३.६ ॥
Antes ella veneraba a los antepasados y a los dioses mediante ayunos. Oh rey, un largo tiempo transcurrió en su feroz austeridad.
9.53.7
सा पित्रा दीयमानापि पतिं नैच्छदनिन्दिता ।
आत्मनः सदृशं सा तु भर्तारं नान्वपश्यत ॥ ९.५३.७ ॥
Aunque su padre se la ofrecía, la doncella intachable no quiso marido; no encontró a nadie digno de sí misma.
9.53.8
ततः सा तपसोग्रेण पीडयित्वाऽऽत्मनस्तनुम् ।
पितृदेवार्चनरता बभूव विजने वने ॥ ९.५३.८ ॥
Entonces, castigando su propio cuerpo con feroz austeridad, entregada al culto de los antepasados y los dioses, llegó a vivir en un bosque solitario.
9.53.9
साऽऽत्मानं मन्यमाना तु कृतकृत्यं श्रमान्विता ।
जगाम वृद्धभावं तु कौमारब्रह्मचारिणी ॥ ९.५३.९ ॥
Considerándose cumplida en su propósito, fatigada, ella, que había sido célibe desde la niñez, llegó a la vejez.
9.53.10
वार्धकेन च राजेन्द्र तपसा चैव कर्शिता ।
सा नाशकद्यदा गन्तुं पदात्पदमपि स्वयम् ॥ ९.५३.१० ॥
¡Oh, señor de reyes! Consumida por la vejez y la austeridad, ella misma no pudo dar ni un paso tras otro.
9.53.11
चकार गमने बुद्धिं परलोकाय वै तदा ।
मोक्तुकामां तु तां दृष्ट्वा शरीरं नारदोऽब्रवीत् ॥ ९.५३.११ ॥
Entonces resolvió ir al otro mundo. Al verla deseosa de abandonar su cuerpo, Nārada habló.
9.53.12
असंस्कृतायाः कन्यायाः कुतो लोकास्तवानघे ।
एवं तु श्रुतमस्माभिर्देवलोके महाव्रते ॥ ९.५३.१२ ॥
¡Oh intachable! ¿Cómo habría mundos para ti, una doncella que no ha sido consagrada? ¡Oh tú de grandes votos! Así lo hemos oído en el cielo de los dioses.
9.53.13
तपः परमकं प्राप्तं न तु लोकास्त्वया जिताः ।
तन्नारदवचः श्रुत्वा साऽब्रवीदृषिसंसदि ॥ ९.५३.१३ ॥
Has alcanzado el asceticismo supremo, pero no has conquistado los mundos. Al oír las palabras de Nārada, ella habló en la asamblea de los sabios.
9.53.14
तपसोऽर्धं प्रयच्छामि पाणिग्राहस्य सत्तमाः ।
इत्युक्तेऽस्यास्तु जग्राह पाणिं गालवसम्भवः ॥ ९.५३.१४ ॥
Oh mejores de los buenos, daré la mitad de mi ascetismo a quien tome mi mano. Dicho esto, el descendiente de Gālava tomó su mano.
9.53.15
ऋषिः प्राक् शृङ्गवान्नाम समयं चेममब्रवीत् ।
समयेन तवाद्याहं पाणिं स्प्रक्ष्यामि शोभने ॥ ९.५३.१५ ॥
En el pasado, el sabio llamado Śṛṅgavān estableció esta condición: «Oh radiante, según esa condición tocaré hoy tu mano.»
9.53.16
यद्येकरात्रं वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह ।
तथेति सा प्रतिश्रुत्य तस्मै पाणिं ददौ तदा ॥ ९.५३.१६ ॥
«Si debes permanecer conmigo una noche», dijo él. Tras prometerlo diciendo «Así sea», entonces ella le dio su mano.
9.53.17
यथादृष्टेन विधिना हुत्वा चाग्निं विधानतः ।
चक्रे च पाणिग्रहणं तस्योद्वाहं च गालविः ॥ ९.५३.१७ ॥
Según el rito prescrito, habiendo ofrecido oblaciones al fuego conforme a la norma, Gālava realizó la toma de su mano y su boda.
9.53.18
सा रात्रावभवद्राजंस्तरुणी वरवर्णिनी ।
दिव्याभरणवस्त्रा च दिव्यगन्धानुलेपना ॥ ९.५३.१८ ॥
Oh rey, por la noche ella se volvió una joven de hermosa tez, adornada con ornamentos y vestidos divinos y ungida con fragancias divinas.
9.53.19
तां दृष्ट्वा गालविः प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया ।
उवास च क्षपामेकां प्रभाते साऽब्रवीच्च तम् ॥ ९.५३.१९ ॥
Al verla, Gālava se alegró; ella parecía iluminar el lugar con su belleza. Permaneció allí una noche, y al amanecer ella le habló.
9.53.20
यस्त्वया समयो विप्र कृतो मे तपतां वर ।
तेनोषिताऽस्मि भद्रं ते स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ॥ ९.५३.२० ॥
Oh brahmán, el mejor de los ascetas, por el acuerdo que hiciste conmigo me he quedado aquí. Que la buena fortuna sea tuya, que la paz sea tuya; ahora me voy.
9.53.21
सा तु ध्यात्वाऽब्रवीद्भूयो योऽस्मिंस्तीर्थे समाहितः ।
वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकसः ॥ ९.५३.२१ ॥
Entonces ella reflexionó y habló de nuevo: quien permanezca una noche en este lugar sagrado, con la mente concentrada, tras haber satisfecho a los dioses...
9.53.22
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् ।
यो ब्रह्मचर्यं वर्षाणि फलं तस्य लभेत सः ॥ ९.५३.२२ ॥
Quien practique rectamente la disciplina de castidad durante cuarenta y ocho, dos y ocho años obtendrá su fruto.
9.53.23
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता ।
ऋषिरप्यभवद्दीनस्तस्या रूपं विचिन्तयन् ॥ ९.५३.२३ ॥
Tras decir esto, la virtuosa abandonó su cuerpo y marchó al cielo. El sabio también quedó abatido, pensando en su belleza.
9.53.24
समयेन तपोऽर्धं च कृच्छ्रात्प्रतिगृहीतवान् ।
साधयित्वा तदाऽऽत्मानं तस्याः स गतिमाप्तवान्।
दुःखितो भरतश्रेष्ठ तस्या रूपबलात्कृतः ॥ ९.५३.२४ ॥
Por el acuerdo, había aceptado con dificultad la mitad de su austeridad. Luego, habiéndose realizado a sí mismo, alcanzó la meta de ella. Afligido, oh mejor de los bharatas, fue vencido por el poder de su belleza.
9.53.25
एतत्ते वृद्वकन्याया व्याख्यातं चरितं महत् ।
तथैव ब्रह्मचर्यं च स्वर्गस्य च गतिः शुभा ॥ ९.५३.२५ ॥
Así te ha sido relatada la gran historia de la anciana doncella, así como la disciplina del brahmacarya y la auspiciosa senda hacia el cielo.
9.53.26
तत्रस्थश्चापि शुश्राव हतं शल्यं हलायुधः ॥ ९.५३.२६ ॥
Halāyudha, que se encontraba allí, también oyó que Śalya había sido muerto.
9.53.27
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्यः परन्तपः ।
शुशोच शल्यं सङ्ग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा ॥ ९.५३.२७ ॥
Allí también, tras dar donativos a los dvija, el abrasador de enemigos lloró a Śalya, muerto en batalla por los Pāṇḍavas.
9.53.28
समन्तपञ्चकद्वारात्ततो निष्क्रम्य माधवः ।
पप्रच्छर्षिगणारामः कुरुक्षेत्रस्य यत्फलम् ॥ ९.५३.२८ ॥
Saliendo por la puerta de Samantapañcaka, Mādhava, que se deleita en las asambleas de sabios, preguntó cuál era el fruto de Kurukṣetra.
9.53.29
ते पृष्टा यदुसिंहेन कुरुक्षेत्रफलं विभो ।
समाचख्युर्महात्मानस्तस्मै सर्वं यथातथम् ॥ ९.५३.२९ ॥
¡Oh poderoso!, interrogados por el león de los Yadu, aquellos magnánimos le relataron todo el fruto de Kurukṣetra tal como es.