மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.53.1
कथं कुमारी भगवंस्तपोयुक्ता ह्यभूत्पुरा ।
किमर्थं च तपस्तेपे को वाऽस्या नियमोऽभवत् ॥ ९.५३.१ ॥
ஐயனே, அந்த கன்னிகை முற்காலத்தில் எவ்வாறு தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தாள்? எதற்காக அவள் தவம் செய்தாள், அவளுடைய நியமம் என்ன?
9.53.2
सुदुष्करमिदं ब्रह्मंस्त्वत्तः श्रुतमनुत्तमम् ।
आख्याहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता ॥ ९.५३.२ ॥
பிராமணரே, உங்களிடமிருந்து இந்த மிகக் கடினமும் உயர்ந்ததுமான விஷயத்தைக் கேட்டேன். அவள் தவத்தில் எவ்வாறு நிலைத்திருந்தாள் என்ற முழு உண்மையையும் சொல்லுங்கள்.
9.53.3
ऋषिरासीन्महावीर्यः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
स तप्त्वा विपुलं राजंस्तपो वै तपतां वरः।
तपसाऽथ सुतां सुभ्रूं समुत्पादितवान्विभुः ॥ ९.५३.३ ॥
மிகு வீரியமும் பெரும் புகழும் கொண்ட குணி கார்க்கியர் என்ற ஒரு முனிவர் இருந்தார். அரசே, தவசிகளில் சிறந்தவரான அவர் பெரும் தவம் செய்து, தன் தவ வலிமையால் அழகிய புருவங்களுடைய ஒரு மகளை உண்டாக்கினார்.
9.53.4
तां च दृष्ट्वा मुनिः प्रीतः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
जगाम त्रिदिवं राजन्संत्यज्येह कलेवरम् ॥ ९.५३.४ ॥
அவளைக் கண்டு முனிவர் குணி கார்க்கியர் மகிழ்ந்தார். அரசே, அந்த பெரும் புகழாளர் இவ்வுடலை விட்டு விண்ணுலகம் சென்றார்.
9.53.5
सुभ्रूः सा ह्यथ कल्याणी पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
महता तपसोग्रेण कृत्वाश्रममनिन्दिता ॥ ९.५३.५ ॥
அழகிய புருவங்களும், மங்கலமும், தாமரைக் கண்களும், குற்றமற்றவளுமான அவள், பெரும் கடுமையான தவத்தால் ஓர் ஆசிரமத்தை அமைத்தாள்.
9.53.6
उपवासैः पूजयन्ती पितॄन्देवांश्च सा पुरा ।
तस्यास्तु तपसोग्रेण महान्कालोऽत्यगान्नृप ॥ ९.५३.६ ॥
அவள் முன்பு உபவாசங்களால் பிதுர்களையும் தேவர்களையும் வழிபட்டு வந்தாள். அரசே, அவளுடைய கடுமையான தவத்தில் நீண்ட காலம் கடந்தது.
9.53.7
सा पित्रा दीयमानापि पतिं नैच्छदनिन्दिता ।
आत्मनः सदृशं सा तु भर्तारं नान्वपश्यत ॥ ९.५३.७ ॥
தந்தையால் கொடுக்கப்பட்டபோதும் அந்தக் குற்றமற்ற கன்னி கணவனை விரும்பவில்லை. தனக்குப் பொருத்தமான கணவனை அவள் காணவில்லை.
9.53.8
ततः सा तपसोग्रेण पीडयित्वाऽऽत्मनस्तनुम् ।
पितृदेवार्चनरता बभूव विजने वने ॥ ९.५३.८ ॥
பின்னர் அவள் கடுமையான தவத்தால் தன் உடலை வருத்தி, முன்னோர்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுவதில் ஈடுபட்டு, ஆளில்லாத காட்டில் வாழ்ந்தாள்.
9.53.9
साऽऽत्मानं मन्यमाना तु कृतकृत्यं श्रमान्विता ।
जगाम वृद्धभावं तु कौमारब्रह्मचारिणी ॥ ९.५३.९ ॥
தன்னைக் கடமையை நிறைவேற்றியவளாக எண்ணி, களைப்புற்ற அவள், இளமை முதலே பிரம்மசாரியாக இருந்து முதுமையை அடைந்தாள்.
9.53.10
वार्धकेन च राजेन्द्र तपसा चैव कर्शिता ।
सा नाशकद्यदा गन्तुं पदात्पदमपि स्वयम् ॥ ९.५३.१० ॥
அரசர்களின் தலைவனே! முதுமையாலும் தவத்தாலும் மெலிந்த அவளால் தானே ஓர் அடி முன்னே வைக்கவும் முடியவில்லை.
9.53.11
चकार गमने बुद्धिं परलोकाय वै तदा ।
मोक्तुकामां तु तां दृष्ट्वा शरीरं नारदोऽब्रवीत् ॥ ९.५३.११ ॥
அப்போது அவள் மறுலோகம் செல்ல முடிவெடுத்தாள். உடலைத் துறக்க விரும்பிய அவளைக் கண்ட நாரதர் கூறினார்.
9.53.12
असंस्कृतायाः कन्यायाः कुतो लोकास्तवानघे ।
एवं तु श्रुतमस्माभिर्देवलोके महाव्रते ॥ ९.५३.१२ ॥
குற்றமற்றவளே! சடங்கு செய்யப்படாத கன்னிக்கு உனக்கான உலகங்கள் எங்கே? மகாவிரதம் கொண்டவளே! தேவலோகத்தில் நாங்கள் இவ்வாறே கேட்டிருக்கிறோம்.
9.53.13
तपः परमकं प्राप्तं न तु लोकास्त्वया जिताः ।
तन्नारदवचः श्रुत्वा साऽब्रवीदृषिसंसदि ॥ ९.५३.१३ ॥
நீ உயர்ந்த தவத்தை அடைந்தாய், ஆனால் உலகங்களை வெல்லவில்லை. நாரதரின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவள் முனிவர்களின் சபையில் பேசினாள்.
9.53.14
तपसोऽर्धं प्रयच्छामि पाणिग्राहस्य सत्तमाः ।
इत्युक्तेऽस्यास्तु जग्राह पाणिं गालवसम्भवः ॥ ९.५३.१४ ॥
நல்லோரே, உன் தவத்தின் பாதியை கை பிடிப்பவனுக்கு நான் தருவேன். இவ்வாறு அவள் கூறியதும் கால வம்சத்தில் பிறந்தவன் அவளுடைய கையைப் பிடித்தான்.
9.53.15
ऋषिः प्राक् शृङ्गवान्नाम समयं चेममब्रवीत् ।
समयेन तवाद्याहं पाणिं स्प्रक्ष्यामि शोभने ॥ ९.५३.१५ ॥
முன்பு சிருங்கவான் என்ற முனிவர் இந்த நிபந்தனையைக் கூறினார்: அழகியே, இந்த நிபந்தனைப்படி இன்று நான் உன் கையைத் தொடுவேன்.
9.53.16
यद्येकरात्रं वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह ।
तथेति सा प्रतिश्रुत्य तस्मै पाणिं ददौ तदा ॥ ९.५३.१६ ॥
நீ என்னுடன் ஒரு இரவு தங்க வேண்டும் என்றால் — என்று அவர் கூறினார். 'சரி' என்று ஒப்புக்கொண்டு அவள் அப்போது அவனுக்குத் தன் கையைக் கொடுத்தாள்.
9.53.17
यथादृष्टेन विधिना हुत्वा चाग्निं विधानतः ।
चक्रे च पाणिग्रहणं तस्योद्वाहं च गालविः ॥ ९.५३.१७ ॥
கண்டறிந்த முறைப்படி, விதிப்படி அக்னியில் ஆஹுதி செய்து கால்வன் கைபிடித்தல் மற்றும் அவளுடைய திருமணத்தைச் செய்தான்.
9.53.18
सा रात्रावभवद्राजंस्तरुणी वरवर्णिनी ।
दिव्याभरणवस्त्रा च दिव्यगन्धानुलेपना ॥ ९.५३.१८ ॥
அரசே, இரவில் அவள் ஓர் இளம்பெண் ஆனாள் — அழகிய நிறமுடையவள், தெய்வீக அணிகலன்களும் ஆடைகளும் அணிந்தவள், தெய்வீக நறுமணத்தில் பூசப்பட்டவள்.
9.53.19
तां दृष्ट्वा गालविः प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया ।
उवास च क्षपामेकां प्रभाते साऽब्रवीच्च तम् ॥ ९.५३.१९ ॥
அவளைக் கண்டு கௌலவர் மகிழ்ந்தார். தன் அழகால் ஒளிவீசுபவள் போல் இருந்தாள். அவர் ஓர் இரவு அங்கே தங்கினார்; விடியலில் அவள் அவரிடம் பேசினாள்.
9.53.20
यस्त्वया समयो विप्र कृतो मे तपतां वर ।
तेनोषिताऽस्मि भद्रं ते स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ॥ ९.५३.२० ॥
அந்தணரே, தவசிகளில் சிறந்தவரே, நீர் எனக்குச் செய்த ஒப்பந்தத்தின்படியே நான் இங்கே தங்கினேன். உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; உமக்கு மங்கலம் உண்டாகட்டும். இப்போது நான் செல்கிறேன்.
9.53.21
सा तु ध्यात्वाऽब्रवीद्भूयो योऽस्मिंस्तीर्थे समाहितः ।
वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकसः ॥ ९.५३.२१ ॥
பின்னர் அவள் சிந்தித்து மீண்டும் சொன்னாள்: இந்தத் தீர்த்தத்தில் ஒருமனதுடன் தேவர்களைத் திருப்தி செய்து ஓர் இரவு தங்குபவன்...
9.53.22
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् ।
यो ब्रह्मचर्यं वर्षाणि फलं तस्य लभेत सः ॥ ९.५३.२२ ॥
நாற்பத்தெட்டு, இரண்டு, எட்டு ஆண்டுகள் சரியாக பிரம்மசரியத்தைக் கடைப்பிடிப்பவன் அதன் பலனைப் பெறுவான்.
9.53.23
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता ।
ऋषिरप्यभवद्दीनस्तस्या रूपं विचिन्तयन् ॥ ९.५३.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அந்த நல்ல பெண் உடலை விட்டு வானுலகம் சென்றாள். முனிவரும் அவளுடைய அழகை நினைத்து வருந்தினார்.
9.53.24
समयेन तपोऽर्धं च कृच्छ्रात्प्रतिगृहीतवान् ।
साधयित्वा तदाऽऽत्मानं तस्याः स गतिमाप्तवान्।
दुःखितो भरतश्रेष्ठ तस्या रूपबलात्कृतः ॥ ९.५३.२४ ॥
ஒப்பந்தப்படி அவர் கடினத்துடன் பாதித் தவத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர் தம்மைத் தாமே சாதித்து அவள் நிலையை அடைந்தார். பரதசிரேஷ்டனே, அவளுடைய அழகின் வலிமையால் அவர் துன்பம் அடைந்தார்.
9.53.25
एतत्ते वृद्वकन्याया व्याख्यातं चरितं महत् ।
तथैव ब्रह्मचर्यं च स्वर्गस्य च गतिः शुभा ॥ ९.५३.२५ ॥
முதிய கன்னியின் இந்த மகத்தான சரிதமும், பிரம்மசரியமும், சொர்க்கத்தின் சுபமான கதியும் உனக்கு விவரிக்கப்பட்டன.
9.53.26
तत्रस्थश्चापि शुश्राव हतं शल्यं हलायुधः ॥ ९.५३.२६ ॥
அங்கே தங்கியிருந்த ஹலாயுதன் சல்யன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டான்.
9.53.27
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्यः परन्तपः ।
शुशोच शल्यं सङ्ग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा ॥ ९.५३.२७ ॥
அங்கும் பிராமணர்களுக்கு தானங்கள் அளித்து, எதிரிகளைத் தகிப்பவன் அப்பொழுது போரில் பாண்டவர்களால் கொல்லப்பட்ட சல்யனுக்காக வருந்தினான்.
9.53.28
समन्तपञ्चकद्वारात्ततो निष्क्रम्य माधवः ।
पप्रच्छर्षिगणारामः कुरुक्षेत्रस्य यत्फलम् ॥ ९.५३.२८ ॥
சமந்தபஞ்சகத்தின் வாயிலிலிருந்து வெளியேறிய மாதவன், ரிஷிக் கூட்டங்களில் மகிழ்பவன், குருக்ஷேத்திரத்தின் பலன் என்ன என்று கேட்டான்.
9.53.29
ते पृष्टा यदुसिंहेन कुरुक्षेत्रफलं विभो ।
समाचख्युर्महात्मानस्तस्मै सर्वं यथातथम् ॥ ९.५३.२९ ॥
ஓ வல்லவனே, யதுக்களின் சிங்கத்தால் கேட்கப்பட்ட அம்மகாத்மாக்கள் குருக்ஷேத்திரத்தின் பலனை அவனுக்கு உள்ளபடியே முழுவதும் கூறினர்.