ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.53.1
कथं कुमारी भगवंस्तपोयुक्ता ह्यभूत्पुरा ।
किमर्थं च तपस्तेपे को वाऽस्या नियमोऽभवत् ॥ ९.५३.१ ॥
ಭಗವನ್, ಆ ಕುಮಾರಿ ಹಿಂದೆ ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದಳು? ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು, ಅವಳ ನಿಯಮ ಯಾವುದಾಗಿತ್ತು?
9.53.2
सुदुष्करमिदं ब्रह्मंस्त्वत्तः श्रुतमनुत्तमम् ।
आख्याहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता ॥ ९.५३.२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವೂ ಉತ್ತಮವೂ ಆದ ವಿಷಯ ಎಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳಿದೆ. ಅವಳು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದಳೆಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.
9.53.3
ऋषिरासीन्महावीर्यः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
स तप्त्वा विपुलं राजंस्तपो वै तपतां वरः।
तपसाऽथ सुतां सुभ्रूं समुत्पादितवान्विभुः ॥ ९.५३.३ ॥
ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಯಶಸ್ವಿ ಕುಣಿ ಗಾರ್ಗ್ಯ ಎಂಬ ಋಷಿ ಇದ್ದನು. ರಾಜನೇ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ತಪೋಬಲದಿಂದ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬುಗಳ ಮಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದನು.
9.53.4
तां च दृष्ट्वा मुनिः प्रीतः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
जगाम त्रिदिवं राजन्संत्यज्येह कलेवरम् ॥ ९.५३.४ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮುನಿ ಕುಣಿ ಗಾರ್ಗ್ಯ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ರಾಜನೇ, ಅವನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
9.53.5
सुभ्रूः सा ह्यथ कल्याणी पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
महता तपसोग्रेण कृत्वाश्रममनिन्दिता ॥ ९.५३.५ ॥
ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬುಗಳ, ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಕಮಲನಯನೆ, ನಿರ್ದೋಷಿ ಆ ಕನ್ಯೆ ಮಹಾ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು.
9.53.6
उपवासैः पूजयन्ती पितॄन्देवांश्च सा पुरा ।
तस्यास्तु तपसोग्रेण महान्कालोऽत्यगान्नृप ॥ ९.५३.६ ॥
ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ರಾಜನೇ, ಅವಳ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು.
9.53.7
सा पित्रा दीयमानापि पतिं नैच्छदनिन्दिता ।
आत्मनः सदृशं सा तु भर्तारं नान्वपश्यत ॥ ९.५३.७ ॥
ತಂದೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಆ ನಿರ್ದೋಷೆ ಪತಿಯನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ಪತಿಯನ್ನು ಅವಳು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
9.53.8
ततः सा तपसोग्रेण पीडयित्वाऽऽत्मनस्तनुम् ।
पितृदेवार्चनरता बभूव विजने वने ॥ ९.५३.८ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ, ಪಿತೃದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
9.53.9
साऽऽत्मानं मन्यमाना तु कृतकृत्यं श्रमान्विता ।
जगाम वृद्धभावं तु कौमारब्रह्मचारिणी ॥ ९.५३.९ ॥
ತನ್ನನ್ನು ಕೃತಕೃತ್ಯಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ದಣಿದ ಅವಳು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಳು.
9.53.10
वार्धकेन च राजेन्द्र तपसा चैव कर्शिता ।
सा नाशकद्यदा गन्तुं पदात्पदमपि स्वयम् ॥ ९.५३.१० ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ಅವಳು ತಾನೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ನಡೆಯಲಾರದಾದಳು.
9.53.11
चकार गमने बुद्धिं परलोकाय वै तदा ।
मोक्तुकामां तु तां दृष्ट्वा शरीरं नारदोऽब्रवीत् ॥ ९.५३.११ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು. ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು.
9.53.12
असंस्कृतायाः कन्यायाः कुतो लोकास्तवानघे ।
एवं तु श्रुतमस्माभिर्देवलोके महाव्रते ॥ ९.५३.१२ ॥
ಓ ನಿರ್ಮಲೆಯೇ! ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಕನ್ಯೆಗೆ ನಿನ್ನ ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲಿ? ಓ ಮಹಾವ್ರತೆಯೇ! ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
9.53.13
तपः परमकं प्राप्तं न तु लोकास्त्वया जिताः ।
तन्नारदवचः श्रुत्वा साऽब्रवीदृषिसंसदि ॥ ९.५३.१३ ॥
ನೀನು ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ, ಆದರೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿಲ್ಲ. ನಾರದರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು.
9.53.14
तपसोऽर्धं प्रयच्छामि पाणिग्राहस्य सत्तमाः ।
इत्युक्तेऽस्यास्तु जग्राह पाणिं गालवसम्भवः ॥ ९.५३.१४ ॥
ಸತ್ಪುರುಷರೇ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ನೀಡುವೆನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಲು ಗಾಲವ ವಂಶದವನು ಅವಳ ಕೈಹಿಡಿದನು.
9.53.15
ऋषिः प्राक् शृङ्गवान्नाम समयं चेममब्रवीत् ।
समयेन तवाद्याहं पाणिं स्प्रक्ष्यामि शोभने ॥ ९.५३.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಶೃಂಗವಾನ್ ಎಂಬ ಋಷಿ ಈ ಷರತ್ತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸುಂದರಿ, ಈ ಷರತ್ತಿನಂತೆ ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವೆನು.
9.53.16
यद्येकरात्रं वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह ।
तथेति सा प्रतिश्रुत्य तस्मै पाणिं ददौ तदा ॥ ९.५३.१६ ॥
ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಇರಬೇಕು ಎಂದರೆ — ಎಂದನು. 'ಸರಿ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ ಆಕೆ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.
9.53.17
यथादृष्टेन विधिना हुत्वा चाग्निं विधानतः ।
चक्रे च पाणिग्रहणं तस्योद्वाहं च गालविः ॥ ९.५३.१७ ॥
ಕಂಡಂತೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಗಾಲವನು ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
9.53.18
सा रात्रावभवद्राजंस्तरुणी वरवर्णिनी ।
दिव्याभरणवस्त्रा च दिव्यगन्धानुलेपना ॥ ९.५३.१८ ॥
ರಾಜನೇ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯಾದಳು — ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪಿತಳು.
9.53.19
तां दृष्ट्वा गालविः प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया ।
उवास च क्षपामेकां प्रभाते साऽब्रवीच्च तम् ॥ ९.५३.१९ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಲವ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಬೆಳಗುವಂತಿದ್ದಳು. ಅವನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿದನು; ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
9.53.20
यस्त्वया समयो विप्र कृतो मे तपतां वर ।
तेनोषिताऽस्मि भद्रं ते स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ॥ ९.५३.२० ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆಯೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದೆ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನಿನಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ; ಈಗ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
9.53.21
सा तु ध्यात्वाऽब्रवीद्भूयो योऽस्मिंस्तीर्थे समाहितः ।
वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकसः ॥ ९.५३.२१ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವವನು...
9.53.22
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् ।
यो ब्रह्मचर्यं वर्षाणि फलं तस्य लभेत सः ॥ ९.५३.२२ ॥
ನಲವತ್ತೆಂಟು, ಎರಡು, ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
9.53.23
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता ।
ऋषिरप्यभवद्दीनस्तस्या रूपं विचिन्तयन् ॥ ९.५३.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಸಾಧ್ವಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಋಷಿಯೂ ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ದೀನನಾದನು.
9.53.24
समयेन तपोऽर्धं च कृच्छ्रात्प्रतिगृहीतवान् ।
साधयित्वा तदाऽऽत्मानं तस्याः स गतिमाप्तवान्।
दुःखितो भरतश्रेष्ठ तस्या रूपबलात्कृतः ॥ ९.५३.२४ ॥
ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಅವನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅರ್ಧ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಅವಳ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವಳ ರೂಪಬಲದಿಂದ ಅವನು ದುಃಖಿತನಾದನು.
9.53.25
एतत्ते वृद्वकन्याया व्याख्यातं चरितं महत् ।
तथैव ब्रह्मचर्यं च स्वर्गस्य च गतिः शुभा ॥ ९.५३.२५ ॥
ವೃದ್ಧ ಕನ್ಯೆಯ ಈ ಮಹತ್ ಚರಿತ್ರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಶುಭ ಗತಿ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
9.53.26
तत्रस्थश्चापि शुश्राव हतं शल्यं हलायुधः ॥ ९.५३.२६ ॥
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲಾಯುಧನು ಶಲ್ಯನು ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿದನು.
9.53.27
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्यः परन्तपः ।
शुशोच शल्यं सङ्ग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा ॥ ९.५३.२७ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರಿಂದ ಹತನಾದ ಶಲ್ಯನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದನು.
9.53.28
समन्तपञ्चकद्वारात्ततो निष्क्रम्य माधवः ।
पप्रच्छर्षिगणारामः कुरुक्षेत्रस्य यत्फलम् ॥ ९.५३.२८ ॥
ಸಮಂತಪಂಚಕ ದ್ವಾರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಋಷಿಗಣಗಳ ನಡುವೆ ರಮಿಸುವ ಮಾಧವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಫಲವೇನೆಂದು ಕೇಳಿದನು.
9.53.29
ते पृष्टा यदुसिंहेन कुरुक्षेत्रफलं विभो ।
समाचख्युर्महात्मानस्तस्मै सर्वं यथातथम् ॥ ९.५३.२९ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಯದುಸಿಂಹನಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಫಲವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.