మహాభారతం · అధ్యాయం 9.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.53.1
कथं कुमारी भगवंस्तपोयुक्ता ह्यभूत्पुरा ।
किमर्थं च तपस्तेपे को वाऽस्या नियमोऽभवत् ॥ ९.५३.१ ॥
భగవంతుడా, ఆ కుమారి పూర్వం ఎలా తపస్సులో నిమగ్నురాలై ఉండెను? ఎందుకోసం ఆమె తపస్సు చేసెను, ఆమె నియమం ఏమిటి?
9.53.2
सुदुष्करमिदं ब्रह्मंस्त्वत्तः श्रुतमनुत्तमम् ।
आख्याहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता ॥ ९.५३.२ ॥
బ్రాహ్మణుడా, ఇది అత్యంత కష్టమైనదీ, ఉత్తమమైనదీ అని నేను మీ నుండి విన్నాను. ఆమె తపస్సులో ఎలా స్థిరంగా ఉండెనో ఆ సత్యమంతా చెప్పండి.
9.53.3
ऋषिरासीन्महावीर्यः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
स तप्त्वा विपुलं राजंस्तपो वै तपतां वरः।
तपसाऽथ सुतां सुभ्रूं समुत्पादितवान्विभुः ॥ ९.५३.३ ॥
మహా పరాక్రమశాలి, మహా యశస్వి అయిన కుణి గార్గ్యుడు అనే ఋషి ఉండెను. రాజా, తపస్వులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు విపులమైన తపస్సు చేసి, తన తపోబలంతో అందమైన కనుబొమలు గల కుమార్తెను కలిగించెను.
9.53.4
तां च दृष्ट्वा मुनिः प्रीतः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
जगाम त्रिदिवं राजन्संत्यज्येह कलेवरम् ॥ ९.५३.४ ॥
ఆమెను చూసి మునీంద్రుడు కుణి గార్గ్యుడు, మహా యశస్వి, ఎంతో సంతోషించెను. రాజా, అతడు ఇక్కడ తన శరీరాన్ని వదలి స్వర్గానికి వెళ్లెను.
9.53.5
सुभ्रूः सा ह्यथ कल्याणी पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
महता तपसोग्रेण कृत्वाश्रममनिन्दिता ॥ ९.५३.५ ॥
అందమైన కనుబొమలు, శుభ్రమైన కళ్లు, కమలనేత్రలు కలిగిన ఆ నిర్దోషురాలు ఉగ్రమైన మహాతపస్సుతో ఒక ఆశ్రమాన్ని నిర్మించెను.
9.53.6
उपवासैः पूजयन्ती पितॄन्देवांश्च सा पुरा ।
तस्यास्तु तपसोग्रेण महान्कालोऽत्यगान्नृप ॥ ९.५३.६ ॥
ఆమె పూర్వం ఉపవాసాలతో పితృదేవతలను, దేవతలను పూజించెను. రాజా, ఆమె ఉగ్ర తపస్సులో చాలా కాలం గడచిపోయెను.
9.53.7
सा पित्रा दीयमानापि पतिं नैच्छदनिन्दिता ।
आत्मनः सदृशं सा तु भर्तारं नान्वपश्यत ॥ ९.५३.७ ॥
తండ్రి ఇచ్చినప్పటికీ ఆ నిర్దోషురాలు భర్తను కోరలేదు. తనకు తగిన భర్తను ఆమె కనుగొనలేదు.
9.53.8
ततः सा तपसोग्रेण पीडयित्वाऽऽत्मनस्तनुम् ।
पितृदेवार्चनरता बभूव विजने वने ॥ ९.५३.८ ॥
అప్పుడు ఆమె ఘోర తపస్సుతో తన శరీరాన్ని బాధించుకుని, పితృదేవతలను దేవతలను పూజిస్తూ, నిర్జన అరణ్యంలో ఉండిపోయింది.
9.53.9
साऽऽत्मानं मन्यमाना तु कृतकृत्यं श्रमान्विता ।
जगाम वृद्धभावं तु कौमारब्रह्मचारिणी ॥ ९.५३.९ ॥
తనను కృతకృత్యురాలిగా భావించి, అలసిపోయిన ఆమె, చిన్నతనం నుండి బ్రహ్మచారిణిగా ఉండి వృద్ధాప్యం చేరుకుంది.
9.53.10
वार्धकेन च राजेन्द्र तपसा चैव कर्शिता ।
सा नाशकद्यदा गन्तुं पदात्पदमपि स्वयम् ॥ ९.५३.१० ॥
ఓ రాజేంద్రా! వృద్ధాప్యంతో, తపస్సుతో కృశించిపోయిన ఆమె, తనంతట తానే ఒక అడుగు నుండి మరో అడుగు వేయలేకపోయింది.
9.53.11
चकार गमने बुद्धिं परलोकाय वै तदा ।
मोक्तुकामां तु तां दृष्ट्वा शरीरं नारदोऽब्रवीत् ॥ ९.५३.११ ॥
అప్పుడు ఆమె పరలోకానికి వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకుంది. శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాలని కోరిన ఆమెను చూసి నారదుడు ఇలా అన్నాడు.
9.53.12
असंस्कृतायाः कन्यायाः कुतो लोकास्तवानघे ।
एवं तु श्रुतमस्माभिर्देवलोके महाव्रते ॥ ९.५३.१२ ॥
ఓ నిష్కల్మషురాలా! సంస్కారం పొందని కన్యకు నీ లోకాలు ఎక్కడ? ఓ మహావ్రతురాలా! దేవలోకంలో మేము ఇలాగే విన్నాము.
9.53.13
तपः परमकं प्राप्तं न तु लोकास्त्वया जिताः ।
तन्नारदवचः श्रुत्वा साऽब्रवीदृषिसंसदि ॥ ९.५३.१३ ॥
నీవు పరమ తపస్సును పొందావు, కానీ లోకాలను జయించలేదు. నారదుని ఆ మాటలు విని ఆమె ఋషుల సభలో పలికింది.
9.53.14
तपसोऽर्धं प्रयच्छामि पाणिग्राहस्य सत्तमाः ।
इत्युक्तेऽस्यास्तु जग्राह पाणिं गालवसम्भवः ॥ ९.५३.१४ ॥
సత్పురుషులారా, నీ తపస్సులో సగం పాణిగ్రాహకునికి ఇస్తాను. అలా ఆమె పలికినప్పుడు గాలవ వంశజుడు ఆమె చేయి పట్టుకున్నాడు.
9.53.15
ऋषिः प्राक् शृङ्गवान्नाम समयं चेममब्रवीत् ।
समयेन तवाद्याहं पाणिं स्प्रक्ष्यामि शोभने ॥ ९.५३.१५ ॥
పూర్వం శృంగవాన్ అనే ఋషి ఈ షరతు చెప్పాడు: ఓ సుందరీ, ఈ షరతు ప్రకారం నేను ఈరోజు నీ చేయిని తాకుతాను.
9.53.16
यद्येकरात्रं वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह ।
तथेति सा प्रतिश्रुत्य तस्मै पाणिं ददौ तदा ॥ ९.५३.१६ ॥
నీవు నాతో ఒక రాత్రి ఉండాలి — అని అతడు అన్నాడు. 'సరే' అని అంగీకరించి ఆమె అప్పుడు అతనికి తన చేయి ఇచ్చింది.
9.53.17
यथादृष्टेन विधिना हुत्वा चाग्निं विधानतः ।
चक्रे च पाणिग्रहणं तस्योद्वाहं च गालविः ॥ ९.५३.१७ ॥
చూచిన విధంగా, విధిప్రకారం అగ్నిలో హోమం చేసి గాలవుడు పాణిగ్రహణం, ఆమె వివాహం చేశాడు.
9.53.18
सा रात्रावभवद्राजंस्तरुणी वरवर्णिनी ।
दिव्याभरणवस्त्रा च दिव्यगन्धानुलेपना ॥ ९.५३.१८ ॥
రాజా, రాత్రి ఆమె ఒక యువతి అయ్యింది — అందమైన వర్ణంతో, దివ్య ఆభరణాలు వస్త్రాలతో, దివ్య సుగంధాలు పూసుకుని.
9.53.19
तां दृष्ट्वा गालविः प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया ।
उवास च क्षपामेकां प्रभाते साऽब्रवीच्च तम् ॥ ९.५३.१९ ॥
ఆమెను చూసి గాలవుడు సంతోషించాడు; తన సౌందర్యంతో ప్రకాశిస్తున్నట్లు ఉంది. అతడు ఒక రాత్రి అక్కడ ఉన్నాడు; ప్రభాతంలో ఆమె అతనితో మాట్లాడింది.
9.53.20
यस्त्वया समयो विप्र कृतो मे तपतां वर ।
तेनोषिताऽस्मि भद्रं ते स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ॥ ९.५३.२० ॥
ఓ బ్రాహ్మణా, తపస్సులో ఉత్తముడా, నీవు నాతో చేసిన ఒప్పందం ప్రకారమే నేను ఇక్కడ ఉన్నాను. నీకు శుభం కలుగుగాక, నీకు క్షేమం కలుగుగాక; ఇప్పుడు నేను వెళ్తున్నాను.
9.53.21
सा तु ध्यात्वाऽब्रवीद्भूयो योऽस्मिंस्तीर्थे समाहितः ।
वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकसः ॥ ९.५३.२१ ॥
అప్పుడు ఆమె ఆలోచించి మళ్లీ ఇలా అంది: ఈ తీర్థంలో ఏకాగ్రతతో దేవతలను తృప్తిపరచి ఒక రాత్రి నివసించేవాడు...
9.53.22
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् ।
यो ब्रह्मचर्यं वर्षाणि फलं तस्य लभेत सः ॥ ९.५३.२२ ॥
నలభై ఎనిమిది, రెండు, ఎనిమిది సంవత్సరాలు సక్రమంగా బ్రహ్మచర్యం పాటించేవాడు ఆ ఫలాన్ని పొందుతాడు.
9.53.23
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता ।
ऋषिरप्यभवद्दीनस्तस्या रूपं विचिन्तयन् ॥ ९.५३.२३ ॥
ఇలా చెప్పి ఆ సాధ్వి శరీరాన్ని విడిచి స్వర్గానికి వెళ్లిపోయింది. ఋషి కూడా ఆమె రూపాన్ని తలచుకుంటూ దీనుడయ్యాడు.
9.53.24
समयेन तपोऽर्धं च कृच्छ्रात्प्रतिगृहीतवान् ।
साधयित्वा तदाऽऽत्मानं तस्याः स गतिमाप्तवान्।
दुःखितो भरतश्रेष्ठ तस्या रूपबलात्कृतः ॥ ९.५३.२४ ॥
ఒప్పందం ప్రకారం అతడు కష్టంగా తపస్సులో సగభాగాన్ని స్వీకరించాడు. తరువాత తనను తాను సాధించి ఆమె గమ్యాన్ని పొందాడు. భరతశ్రేష్ఠా, ఆమె రూప బలంతో అతడు దుఃఖితుడయ్యాడు.
9.53.25
एतत्ते वृद्वकन्याया व्याख्यातं चरितं महत् ।
तथैव ब्रह्मचर्यं च स्वर्गस्य च गतिः शुभा ॥ ९.५३.२५ ॥
వృద్ధ కన్య యొక్క ఈ మహత్తర చరితాన్ని, బ్రహ్మచర్యాన్ని, స్వర్గం యొక్క శుభ గతిని నీకు వివరించడమైంది.
9.53.26
तत्रस्थश्चापि शुश्राव हतं शल्यं हलायुधः ॥ ९.५३.२६ ॥
అక్కడ ఉన్న హలాయుధుడు శల్యుడు చంపబడ్డాడని విన్నాడు.
9.53.27
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्यः परन्तपः ।
शुशोच शल्यं सङ्ग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा ॥ ९.५३.२७ ॥
అక్కడ కూడా బ్రాహ్మణులకు దానాలిచ్చి, శత్రువులను తపింపజేసే ఆయన యుద్ధంలో పాండవులచే హతుడైన శల్యుని గురించి శోకించాడు.
9.53.28
समन्तपञ्चकद्वारात्ततो निष्क्रम्य माधवः ।
पप्रच्छर्षिगणारामः कुरुक्षेत्रस्य यत्फलम् ॥ ९.५३.२८ ॥
సమంతపంచక ద్వారం నుండి బయలుదేరి, ఋషిగణాల మధ్య ఆనందించే మాధవుడు కురుక్షేత్రం యొక్క ఫలం ఏమిటని అడిగాడు.
9.53.29
ते पृष्टा यदुसिंहेन कुरुक्षेत्रफलं विभो ।
समाचख्युर्महात्मानस्तस्मै सर्वं यथातथम् ॥ ९.५३.२९ ॥
ఓ విభూ, యదుసింహునిచే అడగబడిన ఆ మహాత్ములు కురుక్షేత్ర ఫలమంతటినీ ఉన్నదున్నట్లు అతనికి వివరించారు.