Mahābhārata · Adhyāya 9.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.53.1
कथं कुमारी भगवंस्तपोयुक्ता ह्यभूत्पुरा ।
किमर्थं च तपस्तेपे को वाऽस्या नियमोऽभवत् ॥ ९.५३.१ ॥
Ó venerável, como estava aquela donzela entregue à austeridade no passado? Com que propósito praticou a penitência, e qual era o seu voto?
9.53.2
सुदुष्करमिदं ब्रह्मंस्त्वत्तः श्रुतमनुत्तमम् ।
आख्याहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता ॥ ९.५३.२ ॥
Ó brâmane, de ti ouvi este assunto supremo e muito difícil. Conta-me toda a verdade de como ela permaneceu firme na austeridade.
9.53.3
ऋषिरासीन्महावीर्यः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
स तप्त्वा विपुलं राजंस्तपो वै तपतां वरः।
तपसाऽथ सुतां सुभ्रूं समुत्पादितवान्विभुः ॥ ९.५३.३ ॥
Houve um sábio chamado Kuṇi, o Gārgya, de grande valor e grande fama. Ó rei, o melhor dos ascetas, tendo praticado vasta austeridade, o poderoso, pela sua austeridade, deu à luz uma filha de belas sobrancelhas.
9.53.4
तां च दृष्ट्वा मुनिः प्रीतः कुणिर्गार्ग्यो महायशाः ।
जगाम त्रिदिवं राजन्संत्यज्येह कलेवरम् ॥ ९.५३.४ ॥
Ao vê-la, o sábio Kuṇi, o Gārgya, de grande fama, alegrou-se. Ó rei, abandonou aqui o corpo e foi para o céu.
9.53.5
सुभ्रूः सा ह्यथ कल्याणी पुण्डरीकनिभेक्षणा ।
महता तपसोग्रेण कृत्वाश्रममनिन्दिता ॥ ९.५३.५ ॥
Aquela donzela de belas sobrancelhas, auspiciosa, de olhos de lótus e irrepreensível, por meio de austeridade grande e feroz, fez para si um eremitério.
9.53.6
उपवासैः पूजयन्ती पितॄन्देवांश्च सा पुरा ।
तस्यास्तु तपसोग्रेण महान्कालोऽत्यगान्नृप ॥ ९.५३.६ ॥
Antes, honrava os antepassados e os deuses com jejuns. Ó rei, um longo tempo passou na sua feroz austeridade.
9.53.7
सा पित्रा दीयमानापि पतिं नैच्छदनिन्दिता ।
आत्मनः सदृशं सा तु भर्तारं नान्वपश्यत ॥ ९.५३.७ ॥
Embora o pai a oferecesse, a donzela irrepreensível não quis marido; não encontrou um esposo que lhe fosse adequado.
9.53.8
ततः सा तपसोग्रेण पीडयित्वाऽऽत्मनस्तनुम् ।
पितृदेवार्चनरता बभूव विजने वने ॥ ९.५३.८ ॥
Então, afligindo o próprio corpo com austeridade feroz, devotada ao culto dos ancestrais e dos deuses, passou a viver numa floresta solitária.
9.53.9
साऽऽत्मानं मन्यमाना तु कृतकृत्यं श्रमान्विता ।
जगाम वृद्धभावं तु कौमारब्रह्मचारिणी ॥ ९.५३.९ ॥
Julgando-se realizada no seu propósito, cansada, ela, que fora celibatária desde a infância, chegou à velhice.
9.53.10
वार्धकेन च राजेन्द्र तपसा चैव कर्शिता ।
सा नाशकद्यदा गन्तुं पदात्पदमपि स्वयम् ॥ ९.५३.१० ॥
Ó senhor dos reis, esgotada pela velhice e pela austeridade, ela própria já não conseguia dar um passo após outro.
9.53.11
चकार गमने बुद्धिं परलोकाय वै तदा ।
मोक्तुकामां तु तां दृष्ट्वा शरीरं नारदोऽब्रवीत् ॥ ९.५३.११ ॥
Então resolveu partir para o outro mundo. Ao vê-la desejosa de deixar o corpo, Nārada falou.
9.53.12
असंस्कृतायाः कन्यायाः कुतो लोकास्तवानघे ।
एवं तु श्रुतमस्माभिर्देवलोके महाव्रते ॥ ९.५३.१२ ॥
Ó irrepreensível, como haveria mundos para ti, donzela não consagrada? Ó tu de grandes votos, assim o ouvimos no céu dos deuses.
9.53.13
तपः परमकं प्राप्तं न तु लोकास्त्वया जिताः ।
तन्नारदवचः श्रुत्वा साऽब्रवीदृषिसंसदि ॥ ९.५३.१३ ॥
Você alcançou o ascetismo supremo, mas não conquistou os mundos. Tendo ouvido as palavras de Nārada, ela falou na assembleia dos sábios.
9.53.14
तपसोऽर्धं प्रयच्छामि पाणिग्राहस्य सत्तमाः ।
इत्युक्तेऽस्यास्तु जग्राह पाणिं गालवसम्भवः ॥ ९.५३.१४ ॥
Ó melhores dos bons, darei metade do meu ascetismo àquele que tomar a minha mão. Dito isso, o nascido da linhagem de Gālava tomou-lhe a mão.
9.53.15
ऋषिः प्राक् शृङ्गवान्नाम समयं चेममब्रवीत् ।
समयेन तवाद्याहं पाणिं स्प्रक्ष्यामि शोभने ॥ ९.५३.१५ ॥
Outrora o sábio chamado Śṛṅgavān estabeleceu esta condição: «Ó radiante, por essa condição tocarei hoje a tua mão.»
9.53.16
यद्येकरात्रं वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह ।
तथेति सा प्रतिश्रुत्य तस्मै पाणिं ददौ तदा ॥ ९.५३.१६ ॥
«Se tu deves ficar uma noite comigo», disse ele. Tendo concordado dizendo «Assim seja», ela então deu-lhe a mão.
9.53.17
यथादृष्टेन विधिना हुत्वा चाग्निं विधानतः ।
चक्रे च पाणिग्रहणं तस्योद्वाहं च गालविः ॥ ९.५३.१७ ॥
Segundo o rito prescrito, tendo oferecido oblações ao fogo conforme a norma, Gālava realizou a tomada de sua mão e o casamento.
9.53.18
सा रात्रावभवद्राजंस्तरुणी वरवर्णिनी ।
दिव्याभरणवस्त्रा च दिव्यगन्धानुलेपना ॥ ९.५३.१८ ॥
Ó rei, à noite ela tornou-se uma jovem de tez excelente, adornada com ornamentos e vestes divinos e ungida com fragrâncias divinas.
9.53.19
तां दृष्ट्वा गालविः प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया ।
उवास च क्षपामेकां प्रभाते साऽब्रवीच्च तम् ॥ ९.५३.१९ ॥
Ao vê-la, Gālava ficou satisfeito; ela parecia iluminar o lugar com sua beleza. Ele permaneceu uma noite ali, e ao amanhecer ela lhe falou.
9.53.20
यस्त्वया समयो विप्र कृतो मे तपतां वर ।
तेनोषिताऽस्मि भद्रं ते स्वस्ति तेऽस्तु व्रजाम्यहम् ॥ ९.५३.२० ॥
Ó brâmane, o melhor dos ascetas, pelo acordo que fizeste comigo permaneci aqui. Que a boa fortuna e o bem-estar sejam teus; agora eu vou.
9.53.21
सा तु ध्यात्वाऽब्रवीद्भूयो योऽस्मिंस्तीर्थे समाहितः ।
वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकसः ॥ ९.५३.२१ ॥
Então ela refletiu e falou novamente: quem permanece uma noite neste lugar sagrado, com a mente concentrada, tendo satisfeito os deuses...
9.53.22
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् ।
यो ब्रह्मचर्यं वर्षाणि फलं तस्य लभेत सः ॥ ९.५३.२२ ॥
Quem praticar corretamente a disciplina de castidade por quarenta e oito, dois e oito anos obterá o seu fruto.
9.53.23
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता ।
ऋषिरप्यभवद्दीनस्तस्या रूपं विचिन्तयन् ॥ ९.५३.२३ ॥
Assim falando, a virtuosa abandonou o corpo e foi para o céu. O sábio também ficou abatido, pensando na beleza dela.
9.53.24
समयेन तपोऽर्धं च कृच्छ्रात्प्रतिगृहीतवान् ।
साधयित्वा तदाऽऽत्मानं तस्याः स गतिमाप्तवान्।
दुःखितो भरतश्रेष्ठ तस्या रूपबलात्कृतः ॥ ९.५३.२४ ॥
Pelo acordo, ele havia aceitado com dificuldade metade de sua austeridade. Então, tendo-se realizado, alcançou a meta dela. Aflito, ó melhor dos Bharatas, foi dominado pelo poder da beleza dela.
9.53.25
एतत्ते वृद्वकन्याया व्याख्यातं चरितं महत् ।
तथैव ब्रह्मचर्यं च स्वर्गस्य च गतिः शुभा ॥ ९.५३.२५ ॥
Assim te foi narrada a grande história da velha donzela, bem como a disciplina do brahmacarya e o auspicioso caminho para o céu.
9.53.26
तत्रस्थश्चापि शुश्राव हतं शल्यं हलायुधः ॥ ९.५३.२६ ॥
Halāyudha, que ali permanecia, também ouviu que Śalya fora morto.
9.53.27
तत्रापि दत्त्वा दानानि द्विजातिभ्यः परन्तपः ।
शुशोच शल्यं सङ्ग्रामे निहतं पाण्डवैस्तदा ॥ ९.५३.२७ ॥
Ali também, tendo dado presentes aos dvija, o queimador de inimigos lamentou Śalya, morto em batalha pelos Pāṇḍavas.
9.53.28
समन्तपञ्चकद्वारात्ततो निष्क्रम्य माधवः ।
पप्रच्छर्षिगणारामः कुरुक्षेत्रस्य यत्फलम् ॥ ९.५३.२८ ॥
Saindo pela porta de Samantapañcaka, Mādhava, que se compraz nas assembleias de sábios, perguntou qual era o fruto de Kurukṣetra.
9.53.29
ते पृष्टा यदुसिंहेन कुरुक्षेत्रफलं विभो ।
समाचख्युर्महात्मानस्तस्मै सर्वं यथातथम् ॥ ९.५३.२९ ॥
Ó poderoso, interrogados pelo leão dos Yadu, aqueles magnânimos relataram-lhe todo o fruto de Kurukṣetra exatamente como é.