Mahābhārata · Adhyāya 9.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.56.1
रामसान्निध्यमागम्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
योद्धुकामो महाबाहुः समहृष्यत वीर्यवान्
प्रीत्या परमया युक्ताः समभ्यर्च्य यथाविधि ।
आसनं च ददौ तस्मै पर्यपृच्छदनामयम् ॥ ९.५६.१ ॥
Acercándose a Rāma, su hijo Duryodhana, deseoso de combate, el de brazos poderosos y valiente se alegró. Lleno de suprema afección, lo honró como corresponde, le ofreció un asiento y preguntó por su bienestar.
9.56.2
दृष्ट्वा लाङ्गलिनं राजा प्रत्युत्थाय च भारत ।
प्रीत्या परमया युक्तो युधिष्ठिरमथाब्रवीत्
ततो युधिष्ठिरं रामो वाक्यमेतदुवाच ह ।
मधुरं धर्मसंयुक्तं शूराणां हितमेव च ॥ ९.५६.२ ॥
Al ver al portador del arado, el rey se puso en pie, oh Bhārata, y lleno de suprema afección habló a Yudhiṣṭhira. Entonces Rāma dijo a Yudhiṣṭhira estas palabras, dulces, unidas al dharma, y en verdad beneficiosas para los héroes.
9.56.3
समन्तपञ्चकं पुण्यमितो याम विशाम्पते ।
प्रथितोत्तरवेदी सा देवलोके प्रजापतेः
मया श्रुतं कथयतामृषीणां राजसत्तम ।
कुरुक्षेत्रं परं पुण्यं पावनं स्वर्ग्यमेव च ॥ ९.५६.३ ॥
Vayamos desde aquí al sagrado Samantapañcaka, oh señor del pueblo. Aquel famoso altar del norte está en el cielo de Prajāpati. Oh mejor de los reyes, he oído a los sabios que lo relatan que Kurukṣetra es sumamente sagrado, purificador y conduce al cielo.
9.56.4
तस्मिन्महापुण्यतमे त्रैलोक्यस्य सनातने ।
सङ्ग्रामे निधनं प्राप्य ध्रुवं स्वर्गं गमिष्यसि
देवतैर्ऋषिभिर्जुष्टं ब्राह्मणैश्च महात्मभिः ।
तत्र वै योत्स्यमाना ये देहं त्यक्ष्यन्ति मानवाः ॥ ९.५६.४ ॥
En aquel santísimo campo de batalla, eterno en los tres mundos, al encontrar la muerte en la guerra irás seguramente al cielo. Allí, los hombres que en combate entreguen su cuerpo, en ese lugar frecuentado por dioses, sabios y grandes brahmanes, alcanzarán el cielo.
9.56.5
तथेत्युक्त्वा महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
समन्तपञ्चकं वीरः प्रायादभिमुखः प्रभुः
तेषां स्वर्गे ध्रुवो वासः शक्रेण सह मारिष ।
तस्मात्समन्तपञ्चकमितो याम द्रुतं नृप ॥ ९.५६.५ ॥
Diciendo 'Así sea', oh gran rey, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, el héroe y señor, se dirigió hacia Samantapañcaka. Oh buen señor, ellos tienen una morada segura en el cielo junto a Indra. Por tanto, oh rey, vayamos rápidamente de aquí a Samantapañcaka.
9.56.6
ततो दुर्योधनो राजा प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
पद्ध्याममर्षी द्युतिमानगच्छत्पाण्डवैः सह ॥ ९.५६.६ ॥
Entonces el rey Duryodhana, empuñando su gran maza, colérico y resplandeciente, marchó a pie junto a los Pāṇḍavas.
9.56.7
तथा यान्तं गदाहस्तं वर्मणा चापि दंशितम् ।
अन्तरिक्षचरा देवाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ९.५६.७ ॥
Mientras así avanzaba, con la maza en la mano y revestido de armadura, los dioses que recorren el cielo lo honraron diciendo: '¡Bien, bien!'
9.56.8
वादकाश्च नरास्तत्र दृष्ट्वा ते हर्षमागताः ॥ ९.५६.८ ॥
Los músicos y los hombres de allí, al verlo, se llenaron de alegría.
9.56.9
स पाण्डवैः परिवृतः कुरुराजस्तवात्मजः ।
मत्तस्येव गजेन्द्रस्य गतिमास्थाय सोऽव्रजत् ॥ ९.५६.९ ॥
Rodeado por los Pāṇḍavas, aquel rey de los Kurus, tu hijo, avanzó con el andar de un gran elefante en celo.
9.56.10
ततः शङ्खनिनादैश्च भेरीणां च महास्वनैः ।
सिंहनादैश्च शूराणां दिशः सर्वाः प्रपूरिताः ॥ ९.५६.१० ॥
Entonces todas las direcciones se llenaron con el clamor de las conchas, el gran estruendo de los tambores y los rugidos de león de los héroes.
9.56.11
ततस्ते तु कुरुक्षेत्रं प्राप्ता नरवरोत्तमाः ।
प्रतीच्यभिमुखं देशं यथोद्दिष्टं सुतेन ते।
दक्षिणेन सरस्वत्याः स्वयनं तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.५६.११ ॥
Entonces aquellos mejores de los hombres llegaron a Kurukṣetra, a la región que mira al oeste, según lo indicó tu hijo, al sur del Sarasvatī, junto al supremo vado sagrado llamado Svayana.
9.56.12
तस्मिन्देशे त्वनिरिणे ते तु युद्धमरोचयन् ॥ ९.५६.१२ ॥
En aquella región libre de deuda, desearon la batalla.
9.56.13
ततो भीमो महाकोटिं गदां गृह्याथ वर्मभृत् ।
बिभ्रद्रूपं महाराज सदृशं हि गरुत्मतः ॥ ९.५६.१३ ॥
Entonces Bhīma, revestido de armadura, tomó una gran maza de cabeza pesada, oh gran rey, mostrando una forma semejante a la de Garuḍa.
9.56.14
अवबद्धशिरस्त्राणः शुद्धकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.५६.१४ ॥
Con el yelmo bien ceñido y vestido con armadura de oro puro, tu hijo resplandecía, oh rey, como el rey de las montañas dorado.
9.56.15
तौ तथा सङ्गतौ वीरौ भीमदुर्योधनावुभौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेते संरब्धाविव कुञ्जरौ ॥ ९.५६.१५ ॥
Aquellos dos héroes, Bhīma y Duryodhana, así enfrentados en la batalla, resplandecieron como dos elefantes enfurecidos.
9.56.16
रथमण्डलमध्यस्थौ भ्रातरौ तौ नरर्षभौ ।
अशोभेतां महाराज चन्द्रसूर्याविवोदितौ ॥ ९.५६.१६ ॥
Aquellos dos hermanos, de pie en medio del círculo de carros, los mejores de los hombres, gran rey, resplandecieron como la luna y el sol al alzarse.
9.56.17
तावन्योन्यं निरीक्षेतां क्रुद्धाविव महोरगौ ।
दहन्तौ लोचनै राजन्परस्परवधैषिणौ ॥ ९.५६.१७ ॥
Ambos se miraron como dos grandes serpientes furiosas, abrasándose con los ojos, oh rey, ansiosos por la muerte del otro.
9.56.18
संप्रहृष्टमना राजन्गदामादाय कौरवः ।
सृक्विणी संलिहन्राजन्क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ॥ ९.५६.१८ ॥
Con el corazón regocijado, oh rey, el Kaurava tomó su maza, lamiéndose las comisuras de la boca, con los ojos enrojecidos de ira, respirando con fuerza, oh rey.
9.56.19
ततो दुर्योधनो राजन्गदामादाय वीर्यवान् ।
भीमसेनमभिप्रेक्ष्य गजो गजमिवाह्वयत् ॥ ९.५६.१९ ॥
Entonces, oh rey, el poderoso Duryodhana tomó su maza, miró a Bhīmasena y lo desafió como un elefante desafía a otro.
9.56.20
अद्रिसारमयीं भीमस्तथैवादाय वीर्यवान् ।
आह्वयामास नृपतिं सिंहः सिंहं यथा वने ॥ ९.५६.२० ॥
Asimismo Bhīma, el poderoso, tomó su maza de hierro y desafió al rey como un león en el bosque desafía a otro león.
9.56.21
तावुद्यतगदापाणी दुर्योधनवृकोदरौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेतां गिरी सशिखराविव ॥ ९.५६.२१ ॥
Con las mazas alzadas en las manos, aquellos dos, Duryodhana y Vṛkodara, resplandecieron en la batalla como dos montañas con sus picos.
9.56.22
तावुभौ समतिक्रुद्धावुभौ भीमपराक्रमौ ।
उभौ शिष्यौ गदायुद्धे रौहिणेयस्य धीमतः ॥ ९.५६.२२ ॥
Ambos estaban muy enfurecidos, ambos valientes como Bhīma; ambos eran discípulos del sabio Rauhiṇeya (Balarāma) en el combate con maza.
9.56.23
उभौ सदृशकर्माणौ वरुणस्य महाबलौ ।
वासुदेवस्य रामस्य तथा वैश्रवणस्य च ॥ ९.५६.२३ ॥
Ambos eran poderosos, de hazañas iguales a las de Varuṇa, e iguales también a Vāsudeva (Kṛṣṇa), Rāma y Vaiśravaṇa (Kubera).
9.56.24
सदृशौ तौ महाराज मधुकैटभयोरपि ।
उभौ सदृशकर्माणौ तथा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ ९.५६.२४ ॥
Aquellos dos, gran rey, eran iguales a Madhu y Kaiṭabha; ambos tenían hazañas iguales a las de Sunda y Upasunda.
9.56.25
रामरावणयोश्चैव वालिसुग्रीवयोस्तथा ।
तथैव कालस्य समौ मृत्योश्चैव परन्तपौ ॥ ९.५६.२५ ॥
Iguales a Rāma y Rāvaṇa, e iguales a Vāli y Sugrīva; del mismo modo eran iguales al Tiempo y a la Muerte, aquellos dos atormentadores de enemigos.
9.56.26
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ ।
वासितासङ्गमे दृप्तौ शरदीव मदोत्कटौ ॥ ९.५६.२६ ॥
Lanzándose el uno contra el otro, aquellos dos eran como grandes elefantes enloquecidos en el encuentro por una hembra, orgullosos y feroces en celo, como en otoño.
9.56.27
उभौ क्रोधविषं दीप्तं वमन्तावुरगाविव ।
अन्योन्यमभिसंरब्धौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.२७ ॥
Ambos, como dos serpientes que escupen el veneno ardiente de la ira, mirándose con furia intensa, los dos domadores de enemigos.
9.56.28
उभौ भरतशार्दूलौ विक्रमेण समन्वितौ ।
सिंहाविव दुराधर्षौ गदायुद्धविशारदौ ॥ ९.५६.२८ ॥
Los dos tigres de los Bharatas, dotados de valor, invencibles como leones, expertos en el combate con maza.
9.56.29
नखदंष्ट्रायुधौ वीरौ व्याघ्राविव दुरुत्सहौ ।
प्रजासंहरणे क्षुब्धौ समुद्राविव दुस्तरौ ॥ ९.५६.२९ ॥
Dos héroes cuyas armas son las uñas y los colmillos, insoportables como tigres, infranqueables como dos océanos agitados en la destrucción de los seres.
9.56.30
लोहिताङ्गाविव क्रुद्धौ प्रतपन्तौ महारथौ ।
पूर्वपश्चिमजौ मेघौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.३० ॥
Dos grandes aurigas, airados como los planetas de cuerpo rojo, ardientes, como dos nubes nacidas del este y del oeste, los dos domadores de enemigos mirándose.
9.56.31
गर्जमानौ सुविषमं क्षरन्तौ प्रावृषीव हि ।
रश्मियुक्तौ महात्मानौ दीप्तिमन्तौ महाबलौ ॥ ९.५६.३१ ॥
Rugiendo terriblemente, derramándose como nubes en la estación de lluvias, dotados de rayos, magnánimos, radiantes, de gran fuerza.
9.56.32
ददृशाते कुरुश्रेष्ठौ कालसूर्याविवोदितौ ।
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ गर्जन्ताविवतोयदौ ॥ ९.५६.३२ ॥
Los dos mejores de los Kurus aparecieron como soles de la destrucción que se alzan, como tigres sumamente airados, como nubes que truenan y dan lluvia.
9.56.33
जहृषाते महाबाहु सिंहकेसरिणाविव ।
गजाविव सुसंरब्धौ ज्वलिताविव पावकौ ॥ ९.५६.३३ ॥
Los dos de brazos poderosos se regocijaron como leones con melena, como dos elefantes plenamente airados, como dos fuegos ardientes.
9.56.34
ददृशाते महात्मानौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ।
रोषात्प्रस्फुरमाणोष्ठौ निरीक्षन्तौ परस्परम् ॥ ९.५६.३४ ॥
Los dos magnánimos aparecieron como dos montañas con picos, con los labios temblando de ira, mirándose mutuamente.
9.56.35
तौ समेतौ महात्मानौ गदाहस्तौ नरोत्तमौ ।
उभौ परमसंहृष्टावुभौ परमसम्मतौ ॥ ९.५६.३५ ॥
Aquellos dos magnánimos, mejores de los hombres, con mazas en mano, se reunieron; ambos sumamente exultantes, ambos sumamente estimados.
9.56.36
सदश्वाविव हेषन्तौ बृंहन्ताविव कुञ्जरौ ।
वृषभाविव गर्जन्तौ दुर्योधनवृकोदरौ।
दैत्याविव बलोन्मत्तौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ ॥ ९.५६.३६ ॥
Duryodhana y Vṛkodara, relinchando como buenos caballos, bramando como elefantes, rugiendo como toros, temblaron como dos demonios enloquecidos de fuerza, aquellos dos mejores de los hombres.
9.56.37
ततो दुर्योधनो राजन्निदमाह युधिष्ठिरम् ।
सृञ्जयैः सह तिष्ठन्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ९.५६.३७ ॥
Entonces, oh rey, Duryodhana dijo esto a Yudhiṣṭhira, que estaba de pie con los Sṛñjayas, resplandeciendo como el sol.
9.56.38
इदं व्यवसितं युद्धं मम भीमस्य चोभयोः ।
उपोपविष्टाः पश्यध्वं विमर्दं नृपसत्तमाः ॥ ९.५६.३८ ॥
Esta batalla entre yo y Bhīma, entre nosotros dos, ha sido decidida; sentaos cerca y contemplad el choque, oh mejores de los reyes.
9.56.39
ततः समुपविष्टं तत्सुमहद्राजमण्डलम् ।
विराजमानं ददृशे दिवीवादित्यमण्डलम् ॥ ९.५६.३९ ॥
Entonces aquella gran asamblea de reyes, sentada en conjunto, se vio brillar como el disco del sol en el cielo.
9.56.40
तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान्केशवपूर्वजः ।
उपविष्टो महाराज पूज्यमानः समन्ततः ॥ ९.५६.४० ॥
Entre ellos se sentaba el de grandes brazos, glorioso hermano mayor de Keśava, oh gran rey, siendo honrado por todos lados.
9.56.41
शुशुभे राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः ।
नक्षत्रैरिव सम्पूर्णो वृतो निशि निशाकरः ॥ ९.५६.४१ ॥
Erguido en medio de los reyes, vestido de azul y de resplandor blanco, brilló como la luna llena rodeada de estrellas en la noche.
9.56.42
तौ तथा तु महाराज गदाहस्तौ सुदुःसहौ ।
अन्योन्यं वाग्भिरुग्राभिस्तक्षमाणौ व्यवस्थितौ ॥ ९.५६.४२ ॥
Aquellos dos, oh gran rey, con la maza en la mano y muy difíciles de resistir, se mantuvieron allí hiriéndose mutuamente con palabras feroces.
9.56.43
अप्रियाणि ततोऽन्योन्यमुक्त्वा तौ कुरुसत्तमौ ।
उदीक्षन्तौ स्थितौ तत्र वृत्रशक्रौ यथाऽऽहवे ॥ ९.५६.४३ ॥
Entonces, habiéndose dicho palabras desagradables el uno al otro, aquellos dos mejores de los kurus se quedaron allí mirándose como Vṛtra y Śakra en batalla.