Mahābhārata · Adhyāya 9.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.56.1
रामसान्निध्यमागम्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
योद्धुकामो महाबाहुः समहृष्यत वीर्यवान्
प्रीत्या परमया युक्ताः समभ्यर्च्य यथाविधि ।
आसनं च ददौ तस्मै पर्यपृच्छदनामयम् ॥ ९.५६.१ ॥
Aproximando-se de Rāma, seu filho Duryodhana, desejoso de combate, o de braços poderosos e valente alegrou-se. Cheio de suprema afeição, honrou-o conforme o rito, ofereceu-lhe um assento e perguntou por seu bem-estar.
9.56.2
दृष्ट्वा लाङ्गलिनं राजा प्रत्युत्थाय च भारत ।
प्रीत्या परमया युक्तो युधिष्ठिरमथाब्रवीत्
ततो युधिष्ठिरं रामो वाक्यमेतदुवाच ह ।
मधुरं धर्मसंयुक्तं शूराणां हितमेव च ॥ ९.५६.२ ॥
Ao ver o portador do arado, o rei levantou-se, ó Bhārata, e cheio de suprema afeição falou a Yudhiṣṭhira. Então Rāma dirigiu a Yudhiṣṭhira estas palavras, doces, unidas ao dharma, e de fato benéficas aos heróis.
9.56.3
समन्तपञ्चकं पुण्यमितो याम विशाम्पते ।
प्रथितोत्तरवेदी सा देवलोके प्रजापतेः
मया श्रुतं कथयतामृषीणां राजसत्तम ।
कुरुक्षेत्रं परं पुण्यं पावनं स्वर्ग्यमेव च ॥ ९.५६.३ ॥
Vamos daqui ao sagrado Samantapañcaka, ó senhor dos povos. Aquele famoso altar do norte está no céu de Prajāpati. Ó melhor dos reis, ouvi dos sábios que o narram que Kurukṣetra é supremamente sagrado, purificador e conduz ao céu.
9.56.4
तस्मिन्महापुण्यतमे त्रैलोक्यस्य सनातने ।
सङ्ग्रामे निधनं प्राप्य ध्रुवं स्वर्गं गमिष्यसि
देवतैर्ऋषिभिर्जुष्टं ब्राह्मणैश्च महात्मभिः ।
तत्र वै योत्स्यमाना ये देहं त्यक्ष्यन्ति मानवाः ॥ ९.५६.४ ॥
Naquele campo de batalha santíssimo, eterno nos três mundos, ao encontrar a morte na guerra irás certamente ao céu. Ali, os homens que entregarem o corpo combatendo, num lugar frequentado por deuses, sábios e grandes brâmanes, alcançarão o céu.
9.56.5
तथेत्युक्त्वा महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
समन्तपञ्चकं वीरः प्रायादभिमुखः प्रभुः
तेषां स्वर्गे ध्रुवो वासः शक्रेण सह मारिष ।
तस्मात्समन्तपञ्चकमितो याम द्रुतं नृप ॥ ९.५६.५ ॥
Tendo dito 'Assim seja', ó grande rei, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, o herói e senhor, partiu em direção a Samantapañcaka. Bom senhor, eles têm uma morada certa no céu junto com Indra. Portanto, ó rei, vamos depressa daqui para Samantapañcaka.
9.56.6
ततो दुर्योधनो राजा प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
पद्ध्याममर्षी द्युतिमानगच्छत्पाण्डवैः सह ॥ ९.५६.६ ॥
Então o rei Duryodhana, empunhando sua grande maça, irado e resplandecente, seguiu a pé junto com os Pāṇḍavas.
9.56.7
तथा यान्तं गदाहस्तं वर्मणा चापि दंशितम् ।
अन्तरिक्षचरा देवाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ९.५६.७ ॥
Enquanto ele seguia assim, a maça na mão e revestido de armadura, os deuses que percorrem o céu o honraram dizendo: 'Bem feito, bem feito!'
9.56.8
वादकाश्च नरास्तत्र दृष्ट्वा ते हर्षमागताः ॥ ९.५६.८ ॥
Os músicos e os homens ali, ao vê-lo, encheram-se de alegria.
9.56.9
स पाण्डवैः परिवृतः कुरुराजस्तवात्मजः ।
मत्तस्येव गजेन्द्रस्य गतिमास्थाय सोऽव्रजत् ॥ ९.५६.९ ॥
Cercado pelos Pāṇḍavas, aquele rei dos Kurus, teu filho, avançou com o andar de um grande elefante em cio.
9.56.10
ततः शङ्खनिनादैश्च भेरीणां च महास्वनैः ।
सिंहनादैश्च शूराणां दिशः सर्वाः प्रपूरिताः ॥ ९.५६.१० ॥
Então todas as direções se encheram com o som das conchas, o grande estrondo dos tambores e os rugidos de leão dos heróis.
9.56.11
ततस्ते तु कुरुक्षेत्रं प्राप्ता नरवरोत्तमाः ।
प्रतीच्यभिमुखं देशं यथोद्दिष्टं सुतेन ते।
दक्षिणेन सरस्वत्याः स्वयनं तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.५६.११ ॥
Então aqueles melhores dos homens chegaram a Kurukṣetra, à região voltada para o oeste, como teu filho indicara, ao sul do Sarasvatī, junto ao supremo vau sagrado chamado Svayana.
9.56.12
तस्मिन्देशे त्वनिरिणे ते तु युद्धमरोचयन् ॥ ९.५६.१२ ॥
Naquela região livre de dívida, desejaram a batalha.
9.56.13
ततो भीमो महाकोटिं गदां गृह्याथ वर्मभृत् ।
बिभ्रद्रूपं महाराज सदृशं हि गरुत्मतः ॥ ९.५६.१३ ॥
Então Bhīma, couraçado, tomou uma grande maça de cabeça enorme, ó grande rei, assumindo uma forma semelhante à de Garuḍa.
9.56.14
अवबद्धशिरस्त्राणः शुद्धकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.५६.१४ ॥
Com o elmo firmemente atado e vestido com armadura de ouro puro, teu filho resplandecia, ó rei, como o rei dourado das montanhas.
9.56.15
तौ तथा सङ्गतौ वीरौ भीमदुर्योधनावुभौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेते संरब्धाविव कुञ्जरौ ॥ ९.५६.१५ ॥
Aqueles dois heróis, Bhīma e Duryodhana, assim reunidos na batalha, brilharam como dois elefantes furiosos.
9.56.16
रथमण्डलमध्यस्थौ भ्रातरौ तौ नरर्षभौ ।
अशोभेतां महाराज चन्द्रसूर्याविवोदितौ ॥ ९.५६.१६ ॥
Aqueles dois irmãos, de pé no meio do círculo de carros, os melhores dos homens, grande rei, brilharam como a lua e o sol nascentes.
9.56.17
तावन्योन्यं निरीक्षेतां क्रुद्धाविव महोरगौ ।
दहन्तौ लोचनै राजन्परस्परवधैषिणौ ॥ ९.५६.१७ ॥
Os dois se olharam como duas grandes serpentes furiosas, queimando com os olhos, ó rei, buscando a morte um do outro.
9.56.18
संप्रहृष्टमना राजन्गदामादाय कौरवः ।
सृक्विणी संलिहन्राजन्क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ॥ ९.५६.१८ ॥
De coração alegre, ó rei, o Kaurava pegou sua maça, lambendo os cantos da boca, com os olhos vermelhos de raiva, respirando forte, ó rei.
9.56.19
ततो दुर्योधनो राजन्गदामादाय वीर्यवान् ।
भीमसेनमभिप्रेक्ष्य गजो गजमिवाह्वयत् ॥ ९.५६.१९ ॥
Então, ó rei, o poderoso Duryodhana pegou sua maça, olhou para Bhīmasena e o desafiou como um elefante desafia outro.
9.56.20
अद्रिसारमयीं भीमस्तथैवादाय वीर्यवान् ।
आह्वयामास नृपतिं सिंहः सिंहं यथा वने ॥ ९.५६.२० ॥
Igualmente Bhīma, o poderoso, pegou sua maça de ferro e desafiou o rei como um leão na floresta desafia outro leão.
9.56.21
तावुद्यतगदापाणी दुर्योधनवृकोदरौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेतां गिरी सशिखराविव ॥ ९.५६.२१ ॥
Com as maças erguidas nas mãos, aqueles dois, Duryodhana e Vṛkodara, resplandeceram na batalha como duas montanhas com seus picos.
9.56.22
तावुभौ समतिक्रुद्धावुभौ भीमपराक्रमौ ।
उभौ शिष्यौ गदायुद्धे रौहिणेयस्य धीमतः ॥ ९.५६.२२ ॥
Ambos estavam muito irados, ambos valentes como Bhīma; ambos eram discípulos do sábio Rauhiṇeya (Balarāma) no combate com maça.
9.56.23
उभौ सदृशकर्माणौ वरुणस्य महाबलौ ।
वासुदेवस्य रामस्य तथा वैश्रवणस्य च ॥ ९.५६.२३ ॥
Ambos eram poderosos, de feitos iguais aos de Varuṇa, e iguais também a Vāsudeva (Kṛṣṇa), Rāma e Vaiśravaṇa (Kubera).
9.56.24
सदृशौ तौ महाराज मधुकैटभयोरपि ।
उभौ सदृशकर्माणौ तथा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ ९.५६.२४ ॥
Aqueles dois, grande rei, eram iguais a Madhu e Kaiṭabha; ambos tinham feitos iguais aos de Sunda e Upasunda.
9.56.25
रामरावणयोश्चैव वालिसुग्रीवयोस्तथा ।
तथैव कालस्य समौ मृत्योश्चैव परन्तपौ ॥ ९.५६.२५ ॥
Iguais a Rāma e Rāvaṇa, e iguais a Vāli e Sugrīva; do mesmo modo eram iguais ao Tempo e à Morte, aqueles dois atormentadores de inimigos.
9.56.26
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ ।
वासितासङ्गमे दृप्तौ शरदीव मदोत्कटौ ॥ ९.५६.२६ ॥
Investindo um contra o outro, aqueles dois eram como grandes elefantes enlouquecidos no encontro por uma fêmea, orgulhosos e ferozes no cio, como no outono.
9.56.27
उभौ क्रोधविषं दीप्तं वमन्तावुरगाविव ।
अन्योन्यमभिसंरब्धौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.२७ ॥
Ambos, como duas serpentes que expelem o veneno ardente da ira, olhando um para o outro em fúria intensa, os dois subjugadores de inimigos.
9.56.28
उभौ भरतशार्दूलौ विक्रमेण समन्वितौ ।
सिंहाविव दुराधर्षौ गदायुद्धविशारदौ ॥ ९.५६.२८ ॥
Os dois tigres dos Bharatas, dotados de bravura, invencíveis como leões, peritos no combate com maça.
9.56.29
नखदंष्ट्रायुधौ वीरौ व्याघ्राविव दुरुत्सहौ ।
प्रजासंहरणे क्षुब्धौ समुद्राविव दुस्तरौ ॥ ९.५६.२९ ॥
Dois heróis cujas armas são unhas e presas, insuportáveis como tigres, intransponíveis como dois oceanos agitados na destruição dos seres.
9.56.30
लोहिताङ्गाविव क्रुद्धौ प्रतपन्तौ महारथौ ।
पूर्वपश्चिमजौ मेघौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.३० ॥
Dois grandes condutores de carros, irados como os planetas de corpo vermelho, ardentes, como duas nuvens nascidas do leste e do oeste, os dois subjugadores de inimigos observando-se.
9.56.31
गर्जमानौ सुविषमं क्षरन्तौ प्रावृषीव हि ।
रश्मियुक्तौ महात्मानौ दीप्तिमन्तौ महाबलौ ॥ ९.५६.३१ ॥
Trovejando terrivelmente, derramando-se como nuvens da estação das chuvas, dotados de raios, magnânimos, radiantes, de grande força.
9.56.32
ददृशाते कुरुश्रेष्ठौ कालसूर्याविवोदितौ ।
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ गर्जन्ताविवतोयदौ ॥ ९.५६.३२ ॥
Os dois melhores dos Kurus pareceram sóis da destruição que se erguem, tigres muito irados, nuvens trovejantes que dão chuva.
9.56.33
जहृषाते महाबाहु सिंहकेसरिणाविव ।
गजाविव सुसंरब्धौ ज्वलिताविव पावकौ ॥ ९.५६.३३ ॥
Os dois de braços poderosos alegraram-se como leões de juba, como dois elefantes plenamente irados, como dois fogos ardentes.
9.56.34
ददृशाते महात्मानौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ।
रोषात्प्रस्फुरमाणोष्ठौ निरीक्षन्तौ परस्परम् ॥ ९.५६.३४ ॥
Os dois magnânimos apareceram como duas montanhas com cumes, os lábios tremendo de raiva, olhando um para o outro.
9.56.35
तौ समेतौ महात्मानौ गदाहस्तौ नरोत्तमौ ।
उभौ परमसंहृष्टावुभौ परमसम्मतौ ॥ ९.५६.३५ ॥
Aqueles dois magnânimos, os melhores dos homens, com clavas nas mãos, se reuniram; ambos sumamente exultantes, ambos sumamente estimados.
9.56.36
सदश्वाविव हेषन्तौ बृंहन्ताविव कुञ्जरौ ।
वृषभाविव गर्जन्तौ दुर्योधनवृकोदरौ।
दैत्याविव बलोन्मत्तौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ ॥ ९.५६.३६ ॥
Duryodhana e Vṛkodara, relinchando como bons cavalos, bramando como elefantes, rugindo como touros, tremeram como dois demônios embriagados de força, aqueles dois melhores dos homens.
9.56.37
ततो दुर्योधनो राजन्निदमाह युधिष्ठिरम् ।
सृञ्जयैः सह तिष्ठन्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ९.५६.३७ ॥
Então, ó rei, Duryodhana disse isto a Yudhiṣṭhira, que estava de pé com os Sṛñjayas, brilhando como o sol.
9.56.38
इदं व्यवसितं युद्धं मम भीमस्य चोभयोः ।
उपोपविष्टाः पश्यध्वं विमर्दं नृपसत्तमाः ॥ ९.५६.३८ ॥
Esta batalha entre mim e Bhīma, entre nós dois, foi decidida; sentai-vos perto e contemplai o embate, ó melhores dos reis.
9.56.39
ततः समुपविष्टं तत्सुमहद्राजमण्डलम् ।
विराजमानं ददृशे दिवीवादित्यमण्डलम् ॥ ९.५६.३९ ॥
Então aquela grande assembleia de reis, sentada em conjunto, pareceu brilhar como o disco do sol no céu.
9.56.40
तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान्केशवपूर्वजः ।
उपविष्टो महाराज पूज्यमानः समन्ततः ॥ ९.५६.४० ॥
Entre eles sentava-se o de braços poderosos, glorioso irmão mais velho de Keśava, ó grande rei, honrado por todos os lados.
9.56.41
शुशुभे राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः ।
नक्षत्रैरिव सम्पूर्णो वृतो निशि निशाकरः ॥ ९.५६.४१ ॥
Erguido no meio dos reis, vestido de azul e de brilho branco, ele brilhou como a lua cheia cercada de estrelas à noite.
9.56.42
तौ तथा तु महाराज गदाहस्तौ सुदुःसहौ ।
अन्योन्यं वाग्भिरुग्राभिस्तक्षमाणौ व्यवस्थितौ ॥ ९.५६.४२ ॥
Aqueles dois, ó grande rei, com a maça na mão e muito difíceis de suportar, permaneceram ali, ferindo-se mutuamente com palavras ferozes.
9.56.43
अप्रियाणि ततोऽन्योन्यमुक्त्वा तौ कुरुसत्तमौ ।
उदीक्षन्तौ स्थितौ तत्र वृत्रशक्रौ यथाऽऽहवे ॥ ९.५६.४३ ॥
Então, tendo dito palavras desagradáveis um ao outro, aqueles dois melhores dos kurus permaneceram ali, olhando-se como Vṛtra e Śakra na batalha.