Mahābhārata · Adhyāya 9.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.56.1
रामसान्निध्यमागम्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
योद्धुकामो महाबाहुः समहृष्यत वीर्यवान्
प्रीत्या परमया युक्ताः समभ्यर्च्य यथाविधि ।
आसनं च ददौ तस्मै पर्यपृच्छदनामयम् ॥ ९.५६.१ ॥
Als er sich Rāma näherte, freute sich Ihr Sohn Duryodhana, der kampfbegierig war, der starkarmige Held. Voll höchster Zuneigung ehrte er ihn gemäß der Vorschrift, bot ihm einen Sitz an und erkundigte sich nach seinem Wohlergehen.
9.56.2
दृष्ट्वा लाङ्गलिनं राजा प्रत्युत्थाय च भारत ।
प्रीत्या परमया युक्तो युधिष्ठिरमथाब्रवीत्
ततो युधिष्ठिरं रामो वाक्यमेतदुवाच ह ।
मधुरं धर्मसंयुक्तं शूराणां हितमेव च ॥ ९.५६.२ ॥
Als der Pflugträger erschien, erhob sich der König, o Bhārata, und sprach voll höchster Zuneigung zu Yudhiṣṭhira. Da sprach Rāma diese Worte zu Yudhiṣṭhira, süß, mit dem Dharma verbunden und wahrhaft heilsam für die Helden.
9.56.3
समन्तपञ्चकं पुण्यमितो याम विशाम्पते ।
प्रथितोत्तरवेदी सा देवलोके प्रजापतेः
मया श्रुतं कथयतामृषीणां राजसत्तम ।
कुरुक्षेत्रं परं पुण्यं पावनं स्वर्ग्यमेव च ॥ ९.५६.३ ॥
Lasst uns von hier zum heiligen Samantapañcaka gehen, o Herr der Völker. Jener berühmte nördliche Altar liegt im Himmel Prajāpatis. O Bester der Könige, ich habe von den Weisen, die es erzählen, gehört, dass Kurukṣetra höchst heilig, reinigend und zum Himmel führend ist.
9.56.4
तस्मिन्महापुण्यतमे त्रैलोक्यस्य सनातने ।
सङ्ग्रामे निधनं प्राप्य ध्रुवं स्वर्गं गमिष्यसि
देवतैर्ऋषिभिर्जुष्टं ब्राह्मणैश्च महात्मभिः ।
तत्र वै योत्स्यमाना ये देहं त्यक्ष्यन्ति मानवाः ॥ ९.५६.४ ॥
Auf jenem höchst heiligen Schlachtfeld, ewig in den drei Welten, wirst du im Kampf den Tod finden und gewiss in den Himmel eingehen. Dort werden die Menschen, die im Kampf den Körper ablegen, an einem von Göttern, Weisen und großen Brahmanen besuchten Ort, den Himmel erlangen.
9.56.5
तथेत्युक्त्वा महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
समन्तपञ्चकं वीरः प्रायादभिमुखः प्रभुः
तेषां स्वर्गे ध्रुवो वासः शक्रेण सह मारिष ।
तस्मात्समन्तपञ्चकमितो याम द्रुतं नृप ॥ ९.५६.५ ॥
Nachdem er gesagt hatte: »So sei es«, o großer König, zog Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, der Held und Herr, Samantapañcaka entgegen. Guter Herr, sie haben eine gewisse Wohnstatt im Himmel zusammen mit Indra. Daher, o König, lasst uns eilends von hier nach Samantapañcaka gehen.
9.56.6
ततो दुर्योधनो राजा प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
पद्ध्याममर्षी द्युतिमानगच्छत्पाण्डवैः सह ॥ ९.५६.६ ॥
Da nahm König Duryodhana seine große Keule, zornig und strahlend, und ging zu Fuß mit den Pāṇḍavas.
9.56.7
तथा यान्तं गदाहस्तं वर्मणा चापि दंशितम् ।
अन्तरिक्षचरा देवाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ९.५६.७ ॥
Als er so dahinzog, die Keule in der Hand und gewappnet, ehrten ihn die am Himmel wandelnden Götter mit den Worten: »Gut, gut!«
9.56.8
वादकाश्च नरास्तत्र दृष्ट्वा ते हर्षमागताः ॥ ९.५६.८ ॥
Die Musikanten und Männer dort wurden beim Anblick von Freude erfüllt.
9.56.9
स पाण्डवैः परिवृतः कुरुराजस्तवात्मजः ।
मत्तस्येव गजेन्द्रस्य गतिमास्थाय सोऽव्रजत् ॥ ९.५६.९ ॥
Von den Pāṇḍavas umringt, schritt jener Kuru-König, dein Sohn, im Gang eines berauschten Elefantenfürsten voran.
9.56.10
ततः शङ्खनिनादैश्च भेरीणां च महास्वनैः ।
सिंहनादैश्च शूराणां दिशः सर्वाः प्रपूरिताः ॥ ९.५६.१० ॥
Dann waren alle Himmelsrichtungen erfüllt vom Klang der Muscheltrompeten, dem gewaltigen Dröhnen der Trommeln und dem Löwengebrüll der Helden.
9.56.11
ततस्ते तु कुरुक्षेत्रं प्राप्ता नरवरोत्तमाः ।
प्रतीच्यभिमुखं देशं यथोद्दिष्टं सुतेन ते।
दक्षिणेन सरस्वत्याः स्वयनं तीर्थमुत्तमम् ॥ ९.५६.११ ॥
Da erreichten jene Besten der Menschen Kurukṣetra, die nach Westen gewandte Gegend, wie dein Sohn es angegeben hatte, südlich der Sarasvatī, nahe der höchsten heiligen Furt namens Svayana.
9.56.12
तस्मिन्देशे त्वनिरिणे ते तु युद्धमरोचयन् ॥ ९.५६.१२ ॥
In jener schuldfreien Gegend wünschten sie den Kampf.
9.56.13
ततो भीमो महाकोटिं गदां गृह्याथ वर्मभृत् ।
बिभ्रद्रूपं महाराज सदृशं हि गरुत्मतः ॥ ९.५६.१३ ॥
Dann ergriff Bhīma, gepanzert, eine gewaltige Keule mit großem Kopf, o großer König, und nahm eine Gestalt gleich der Garuḍas an.
9.56.14
अवबद्धशिरस्त्राणः शुद्धकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.५६.१४ ॥
Mit fest gebundenem Helm und in reiner goldener Rüstung gekleidet, strahlte dein Sohn, o König, wie der goldene Herrscher der Berge.
9.56.15
तौ तथा सङ्गतौ वीरौ भीमदुर्योधनावुभौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेते संरब्धाविव कुञ्जरौ ॥ ९.५६.१५ ॥
Diese beiden Helden, Bhīma und Duryodhana, so im Kampf aufeinandertreffend, leuchteten wie zwei zornige Elefanten.
9.56.16
रथमण्डलमध्यस्थौ भ्रातरौ तौ नरर्षभौ ।
अशोभेतां महाराज चन्द्रसूर्याविवोदितौ ॥ ९.५६.१६ ॥
Diese beiden Brüder, mitten im Kreis der Wagen stehend, die Besten unter den Menschen, o großer König, leuchteten wie aufgehender Mond und Sonne.
9.56.17
तावन्योन्यं निरीक्षेतां क्रुद्धाविव महोरगौ ।
दहन्तौ लोचनै राजन्परस्परवधैषिणौ ॥ ९.५६.१७ ॥
Die beiden sahen einander an wie zwei zornige große Schlangen, mit den Augen brennend, o König, nach dem Tod des anderen trachtend.
9.56.18
संप्रहृष्टमना राजन्गदामादाय कौरवः ।
सृक्विणी संलिहन्राजन्क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ॥ ९.५६.१८ ॥
Mit frohem Herzen, o König, ergriff der Kaurava seine Keule, leckte sich die Mundwinkel, die Augen rot vor Zorn, schwer atmend, o König.
9.56.19
ततो दुर्योधनो राजन्गदामादाय वीर्यवान् ।
भीमसेनमभिप्रेक्ष्य गजो गजमिवाह्वयत् ॥ ९.५६.१९ ॥
Dann, o König, ergriff der mächtige Duryodhana seine Keule, blickte auf Bhīmasena und forderte ihn heraus, wie ein Elefant den anderen herausfordert.
9.56.20
अद्रिसारमयीं भीमस्तथैवादाय वीर्यवान् ।
आह्वयामास नृपतिं सिंहः सिंहं यथा वने ॥ ९.५६.२० ॥
Ebenso ergriff Bhīma, der Mächtige, seine Keule aus Eisen und forderte den König heraus, wie ein Löwe im Wald den anderen Löwen herausfordert.
9.56.21
तावुद्यतगदापाणी दुर्योधनवृकोदरौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेतां गिरी सशिखराविव ॥ ९.५६.२१ ॥
Mit erhobenen Keulen in den Händen leuchteten die beiden, Duryodhana und Vṛkodara, im Kampf wie zwei Berge mit ihren Gipfeln.
9.56.22
तावुभौ समतिक्रुद्धावुभौ भीमपराक्रमौ ।
उभौ शिष्यौ गदायुद्धे रौहिणेयस्य धीमतः ॥ ९.५६.२२ ॥
Beide waren äußerst erzürnt, beide tapfer wie Bhīma; beide waren Schüler des weisen Rauhiṇeya (Balarāma) im Keulenkampf.
9.56.23
उभौ सदृशकर्माणौ वरुणस्य महाबलौ ।
वासुदेवस्य रामस्य तथा वैश्रवणस्य च ॥ ९.५६.२३ ॥
Beide waren mächtig, mit Taten gleich denen Varuṇas, und ebenso gleich Vāsudeva (Kṛṣṇa), Rāma und Vaiśravaṇa (Kubera).
9.56.24
सदृशौ तौ महाराज मधुकैटभयोरपि ।
उभौ सदृशकर्माणौ तथा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ ९.५६.२४ ॥
Diese beiden, großer König, waren Madhu und Kaiṭabha gleich; beide hatten Taten gleich denen von Sunda und Upasunda.
9.56.25
रामरावणयोश्चैव वालिसुग्रीवयोस्तथा ।
तथैव कालस्य समौ मृत्योश्चैव परन्तपौ ॥ ९.५६.२५ ॥
Gleich Rāma und Rāvaṇa, und gleich Vāli und Sugrīva; ebenso waren sie gleich der Zeit und dem Tod, jene beiden Peiniger der Feinde.
9.56.26
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ ।
वासितासङ्गमे दृप्तौ शरदीव मदोत्कटौ ॥ ९.५६.२६ ॥
Aufeinander losstürmend waren jene beiden wie rasende große Elefanten, die sich um eine Elefantenkuh treffen, stolz und wild im Brunstrausch, wie im Herbst.
9.56.27
उभौ क्रोधविषं दीप्तं वमन्तावुरगाविव ।
अन्योन्यमभिसंरब्धौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.२७ ॥
Beide, wie zwei Schlangen, die das brennende Gift des Zorns speien, einander mit heftigem Grimm anblickend, die beiden Bezwinger der Feinde.
9.56.28
उभौ भरतशार्दूलौ विक्रमेण समन्वितौ ।
सिंहाविव दुराधर्षौ गदायुद्धविशारदौ ॥ ९.५६.२८ ॥
Die beiden Tiger der Bharatas, mit Tapferkeit begabt, unbezwingbar wie Löwen, im Keulenkampf erfahren.
9.56.29
नखदंष्ट्रायुधौ वीरौ व्याघ्राविव दुरुत्सहौ ।
प्रजासंहरणे क्षुब्धौ समुद्राविव दुस्तरौ ॥ ९.५६.२९ ॥
Zwei Helden, deren Waffen Krallen und Fänge sind, unerträglich wie Tiger, unüberwindbar wie zwei in der Vernichtung der Geschöpfe aufgewühlte Meere.
9.56.30
लोहिताङ्गाविव क्रुद्धौ प्रतपन्तौ महारथौ ।
पूर्वपश्चिमजौ मेघौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ ॥ ९.५६.३० ॥
Zwei große Wagenkämpfer, zornig wie die rotleibigen Planeten, glühend, wie zwei aus Osten und Westen geborene Wolken, die beiden Bezwinger der Feinde, einander anblickend.
9.56.31
गर्जमानौ सुविषमं क्षरन्तौ प्रावृषीव हि ।
रश्मियुक्तौ महात्मानौ दीप्तिमन्तौ महाबलौ ॥ ९.५६.३१ ॥
Furchtbar donnernd, sich ergießend wie Wolken der Regenzeit, mit Strahlen begabt, großmütig, leuchtend, von großer Kraft.
9.56.32
ददृशाते कुरुश्रेष्ठौ कालसूर्याविवोदितौ ।
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ गर्जन्ताविवतोयदौ ॥ ९.५६.३२ ॥
Die beiden Besten der Kurus erschienen wie aufsteigende Sonnen des Untergangs, wie sehr erzürnte Tiger, wie donnernde, Regen spendende Wolken.
9.56.33
जहृषाते महाबाहु सिंहकेसरिणाविव ।
गजाविव सुसंरब्धौ ज्वलिताविव पावकौ ॥ ९.५६.३३ ॥
Die beiden Starkarmigen freuten sich wie Löwen mit Mähnen, wie zwei vollends erzürnte Elefanten, wie zwei lodernde Feuer.
9.56.34
ददृशाते महात्मानौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ।
रोषात्प्रस्फुरमाणोष्ठौ निरीक्षन्तौ परस्परम् ॥ ९.५६.३४ ॥
Die beiden Hochherzigen erschienen wie zwei Berge mit Gipfeln, die Lippen vor Zorn zitternd, einander anblickend.
9.56.35
तौ समेतौ महात्मानौ गदाहस्तौ नरोत्तमौ ।
उभौ परमसंहृष्टावुभौ परमसम्मतौ ॥ ९.५६.३५ ॥
Die beiden Hochherzigen, die Besten der Menschen, mit Keulen in den Händen, trafen zusammen; beide hoch erfreut, beide hoch geachtet.
9.56.36
सदश्वाविव हेषन्तौ बृंहन्ताविव कुञ्जरौ ।
वृषभाविव गर्जन्तौ दुर्योधनवृकोदरौ।
दैत्याविव बलोन्मत्तौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ ॥ ९.५६.३६ ॥
Duryodhana und Vṛkodara, wiehernd wie edle Pferde, trompetend wie Elefanten, brüllend wie Stiere, zitterten wie zwei von Kraft berauschte Dämonen, diese beiden Besten der Menschen.
9.56.37
ततो दुर्योधनो राजन्निदमाह युधिष्ठिरम् ।
सृञ्जयैः सह तिष्ठन्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ९.५६.३७ ॥
Da sprach Duryodhana, o König, dieses zu Yudhiṣṭhira, der mit den Sṛñjayas dastand und wie die Sonne glühte.
9.56.38
इदं व्यवसितं युद्धं मम भीमस्य चोभयोः ।
उपोपविष्टाः पश्यध्वं विमर्दं नृपसत्तमाः ॥ ९.५६.३८ ॥
Dieser Kampf zwischen mir und Bhīma, zwischen uns beiden, ist beschlossen; setzt euch nahe und schaut den Zusammenprall, ihr Besten der Könige.
9.56.39
ततः समुपविष्टं तत्सुमहद्राजमण्डलम् ।
विराजमानं ददृशे दिवीवादित्यमण्डलम् ॥ ९.५६.३९ ॥
Da erschien diese große, versammelte Königsschar strahlend wie die Sonnenscheibe am Himmel.
9.56.40
तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान्केशवपूर्वजः ।
उपविष्टो महाराज पूज्यमानः समन्ततः ॥ ९.५६.४० ॥
Unter ihnen saß der großarmige, glanzvolle ältere Bruder Keśavas, o großer König, von allen Seiten geehrt.
9.56.41
शुशुभे राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः ।
नक्षत्रैरिव सम्पूर्णो वृतो निशि निशाकरः ॥ ९.५६.४१ ॥
Mitten unter den Königen stehend, in dunkle Gewänder gekleidet und von weißem Glanz, strahlte er wie der Vollmond, umgeben von Sternen in der Nacht.
9.56.42
तौ तथा तु महाराज गदाहस्तौ सुदुःसहौ ।
अन्योन्यं वाग्भिरुग्राभिस्तक्षमाणौ व्यवस्थितौ ॥ ९.५६.४२ ॥
Jene beiden aber, o großer König, mit der Keule in der Hand und sehr schwer zu bezwingen, standen dort und verletzten einander mit grimmigen Worten.
9.56.43
अप्रियाणि ततोऽन्योन्यमुक्त्वा तौ कुरुसत्तमौ ।
उदीक्षन्तौ स्थितौ तत्र वृत्रशक्रौ यथाऽऽहवे ॥ ९.५६.४३ ॥
Dann, nachdem sie einander unangenehme Worte gesagt hatten, standen jene beiden Besten der Kurus dort und blickten einander an wie Vṛtra und Śakra im Kampf.