Mahābhārata · Adhyāya 9.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.58.1
ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भीमसेनं तथाऽऽगतम् ।
प्रत्युद्ययावदीनात्मा वेगेन महता नदन् ॥ ९.५८.१ ॥
Da ging Duryodhana, als er Bhīmasena so herannahen sah, mit unerschrockenem Sinn und brüllend in großer Eile ihm entgegen.
9.58.2
समापेततुरन्योन्यं शृङ्गिणौ वृषभाविव ।
महानिर्घातघोषश्च प्रहाराणामजायत ॥ ९.५८.२ ॥
Wie zwei gehörnte Stiere stießen sie aufeinander, und das Dröhnen ihrer Schläge erhob sich wie das Krachen eines gewaltigen Donnerschlags.
9.58.3
अभवच्च तयोर्युद्वं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
जिघृक्षतोर्यथाऽन्योन्यमिन्द्रप्रह्लादयोरिव ॥ ९.५८.३ ॥
Zwischen ihnen entbrannte ein tosender, haarsträubender Kampf, wie zwischen Indra und Prahlāda, die einander ergreifen wollten.
9.58.4
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ गदाहस्तौ मनस्विनौ ।
ददृशाते महात्मानौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ९.५८.४ ॥
Am ganzen Leib mit Blut besprengt, die Keule in der Hand, erschienen die beiden hochgesinnten Großseelen wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
9.58.5
तथा तस्मिन्महायुद्धे वर्तमाने सुदारुणे ।
खद्योतसङ्खैरिव खं दर्शनीयं व्यरोचत ॥ ९.५८.५ ॥
Während dieser sehr schreckliche große Kampf andauerte, leuchtete der Himmel schön anzusehen, als wäre er von Schwärmen von Glühwürmchen erfüllt.
9.58.6
तथा तस्मिन्वर्तमाने सङ्कुले तुमुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ ॥ ९.५८.६ ॥
Während dieser gedrängte und sehr tosende Kampf andauerte, wurden beide, die Bezwinger der Feinde, vom Kämpfen tief erschöpft.
9.58.7
तौ मुहूर्तं समाश्वस्य पुनरेव परन्तपौ ।
सम्प्रहारयतां चित्रे सम्प्रगृह्य गदे शुभे ॥ ९.५८.७ ॥
Nach einem Augenblick der Erholung ergriffen die beiden Feindesbezwinger erneut ihre beiden prächtigen Keulen fest und schlugen auf vielfältige Weise aufeinander ein.
9.58.8
तौ तु दृष्ट्वा महावीर्यौ समाश्वस्तौ नरर्षभौ ।
बलिनौ वारणौ यद्वद्वासितार्थे मदोत्कटौ ॥ ९.५८.८ ॥
Als er die beiden Stiere unter den Menschen, von großer Tapferkeit, erholt wieder aufstehen sah, glichen sie zwei starken, vom Brunstrausch erfüllten Elefanten, die um eine Elefantenkuh kämpfen.
9.58.9
समानवीर्यौ सम्प्रेक्ष्य प्रगृहीतगदावुभौ ।
प्रहर्षं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः ॥ ९.५८.९ ॥
Als sie die beiden von gleicher Tapferkeit mit erhobenen Keulen sahen, empfanden die Götter, Gandharvas und Dānavas höchste Freude.
9.58.10
प्रगृहीतगदौ दृष्ट्वा दुर्योधनवृकोदरौ ।
संशयः सर्वभूतानां विजये समपद्यत ॥ ९.५८.१० ॥
Als sie Duryodhana und Vṛkodara mit erhobenen Keulen sahen, entstand bei allen Wesen Zweifel über den Sieg.
9.58.11
समागम्य ततो भूयो भ्रातरौ बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरप्रेप्सू प्रचक्रातेऽन्तरं प्रति ॥ ९.५८.११ ॥
Dann kamen die beiden Brüder, die Besten unter den Starken, wieder zusammen, suchten jeweils eine Blöße am anderen und bewegten sich auf die Lücke zu.
9.58.12
यमदण्डोपमां गुर्वीमिन्द्राशनिमिवोद्यताम् ।
ददृशुः प्रेक्षका राजन्रौद्रीं विशसनीं गदाम् ॥ ९.५८.१२ ॥
O König, die Zuschauer sahen die Keule, schwer wie Yamas Stab, erhoben wie Indras Donnerkeil, schrecklich und vernichtend.
9.58.13
आविद्ध्यतो गतां तस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
शब्दः सुतुमुलो घोरो मुहूर्तं समपद्यत ॥ ९.५८.१३ ॥
Als Bhīmasena die Keule im Kampf schwang und schleuderte, erhob sich einen Augenblick lang ein schrecklicher, tosender Lärm.
9.58.14
आविद्ध्यन्तमरिं प्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रोऽथ पाण्डवम् ।
गदामतुलवेगां तां विस्मितः सम्बभूव ह ॥ ९.५८.१४ ॥
Als er den Feind, den Pāṇḍava, die Keule von unvergleichlicher Geschwindigkeit schwingen sah, geriet der Sohn Dhṛtarāṣṭras in Staunen.
9.58.15
चरंश्च विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भारत ।
अशोभत तदा वीरो भूय एव वृकोदरः ॥ ९.५८.१५ ॥
O Bhārata, sich auf vielen Wegen und in Kreisen bewegend, leuchtete der Held Vṛkodara da wieder auf.
9.58.16
तौ परस्परमासाद्य यत्तावन्योन्यसूदने ।
मार्जाराविव भक्षार्थे ततक्षाते मुहुर्मुहुः ॥ ९.५८.१६ ॥
Die beiden, begierig einander zu erschlagen, rückten aneinander heran und schlugen immer wieder zu, wie zwei Katzen, die um Futter kämpfen.
9.58.17
अचरद्भीमसेनस्तु मार्गान्बहुविधांस्तथा ।
मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च ॥ ९.५८.१७ ॥
Auch Bhīmasena bewegte sich auf vielerlei Wegen und wirbelte in wunderbaren Kreisen, hin und her gehend.
9.58.18
गोमूत्रिकाणि चित्राणि स्थानानि विविधानि च ।
परिमोक्षं प्रहाराणां वर्जनं परिधावनम् ॥ ९.५८.१८ ॥
Gewundene Pfade wie Kuhharn, wunderbare und vielfältige Stellungen, dem Schlag entkommen, ausweichen und ringsum laufen.
9.58.19
अभिद्रवणमाक्षेपमवस्थानं सविग्रहम् ।
मत्स्योद्वृत्तं सोरुवृत्तमवप्लुतमुपप्लुतम् ॥ ९.५८.१९ ॥
Angreifen, schleudern, standhaft bleiben, im Nahkampf ringen, sich wie ein Fisch springend drehen, um den Oberschenkel kreisen, hinabspringen, hinaufspringen.
9.58.20
उपन्यस्तमपन्यस्तं गदायुद्धविशारदौ ।
एवं तौ विचरन्तौ तु न्यघ्नतां वै परस्परम् ॥ ९.५८.२० ॥
Vorstoßen zum Schlag und Zurückziehen des Hiebs — beide erfahren im Keulenkampf. So kreisend schlugen sie aufeinander ein.
9.58.21
वञ्चयानौ पुनश्चैव चेरतुः कुरुसत्तमौ ।
विक्रीडन्तौ सुबलिनौ मण्डलानि विचेरतुः ॥ ९.५८.२१ ॥
Wieder täuschend bewegten sich die beiden besten der Kurus. Die beiden sehr starken, spielerisch, kreisten umher.
9.58.22
तौ दर्शयन्तौ समरे युद्धक्रीडां समन्ततः ।
गदाभ्यां सहसाऽन्योन्यमाजघ्नतुररिन्दमौ ॥ ९.५८.२२ ॥
Das Kampfspiel nach allen Seiten im Krieg zeigend, schlugen die beiden Feindbezwinger plötzlich mit ihren Keulen aufeinander ein.
9.58.23
परस्परं समासाद्य दंष्ट्राभ्यां द्विरदौ यथा ।
अशोभेतां महाराज शोणितेन परिप्लुतौ ॥ ९.५८.२३ ॥
Wie zwei Elefanten, die mit ihren Stoßzähnen aufeinandertreffen und strahlen, so, o großer König, leuchteten die beiden, von Blut durchtränkt.
9.58.24
एवं तदभवद्युद्धं घोररूपं परन्तप ।
परिवृत्तेऽहनि क्रूरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ९.५८.२४ ॥
So, o Feindverbrenner, nahm jene Schlacht eine schreckliche Gestalt an, gleich dem grausamen Kampf zwischen Vṛtra und Vāsava (Indra), als der Tag sich gewendet hatte.
9.58.25
गदाहस्तौ ततस्तौ तु मण्डलावस्थितौ बली ।
दक्षिणं मण्डलं राजन्धार्तराष्ट्रोऽभ्यवर्तत।
सव्यं तु मण्डलं तत्र भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ९.५८.२५ ॥
Da umkreisten die beiden Starken, die Keulen in den Händen, einander in ihren Kreisen. O König, der Sohn Dhṛtarāṣṭras wandte sich im rechten Kreis, und Bhīmasena wandte sich dort im linken Kreis.
9.58.26
तथा तु चरतस्तस्य भीमस्य रणमूर्धनि ।
दुर्योधनो महाराज पार्श्वदेशेऽभ्यताडयत् ॥ ९.५८.२६ ॥
Als Bhīma so an der Front der Schlacht umherging, o großer König, traf ihn Duryodhana an der Seite.
9.58.27
आहतस्तु ततो भीमः पुत्रेण तव भारत ।
आविध्यत गदां गुवीं प्रहारं तमचिन्तयन् ॥ ९.५८.२७ ॥
Da schleuderte Bhīma, von deinem Sohn getroffen, o Nachkomme Bharatas, ohne auf jenen Schlag zu achten, seine schwere Keule.
9.58.28
इन्द्राशनिसमां घोरां यमदण्डमिवोद्यताम् ।
ददृशुस्ते महाराज भीमसेनस्य तां गदाम् ॥ ९.५८.२८ ॥
O großer König, sie sahen Bhīmasenas Keule, schrecklich wie Indras Donnerkeil, wie der erhobene Stab Yamas.
9.58.29
आविध्यन्तं गदां दृष्ट्वा भीमसेनं तवात्मजः ।
समुद्यम्य गदां घोरां प्रत्यविध्यत्परन्तपः ॥ ९.५८.२९ ॥
Als er sah, wie Bhīmasena seine Keule schleuderte, erhob dein Sohn, der Versenger der Feinde, seine furchtbare Keule und schleuderte sie zurück.
9.58.30
गदामारुतवेगेन तव पुत्रस्य भारत ।
शब्द आसीत्सुतुमुलस्तेजश्च समजायत ॥ ९.५८.३० ॥
O Nachkomme Bharatas, aus der Kraft des Windes von deines Sohnes Keule erhob sich ein gewaltiger Schall, und ein Glanz entstand.
9.58.31
स चरन्विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
समशोभत तेजस्वी भूयो भीमात्सुयोधनः ॥ ९.५८.३१ ॥
Auf vielfachen Bahnen und Kreisen abwechselnd dahinziehend, erstrahlte der glänzende Suyodhana vor Bhīma erneut.
9.58.32
आविद्धा सर्ववेगेन भीमेन महती गदा ।
सधूमं सार्चिषं चाग्निं मुमोचोग्रमहास्वना ॥ ९.५८.३२ ॥
Die große Keule, von Bhīma mit aller Kraft geschleudert, ließ Feuer mit Rauch und Flammen aufsteigen, unter einem furchtbaren, gewaltigen Getöse.
9.58.33
आधूतां भीमसेनेन गदां दृष्ट्वा सुयोधनः ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीमाविध्यन्बह्वशोभत ॥ ९.५८.३३ ॥
Als er die schwere Keule aus dem Wesen des Felsens sah, die Bhīmasena schwang, schwang auch Suyodhana selbst die seine und erstrahlte sehr.
9.58.34
गदामारुतवेगं हि दृष्ट्वा तस्य महात्मनः ।
भयं विवेश पाण्डूंस्तु सर्वानेव ससात्यकीन् ॥ ९.५८.३४ ॥
Als sie die Kraft der Keule jenes Großherzigen sahen, gleich einem Wind, drang Furcht in alle Pāṇḍavas ein, zusammen mit Sātyaki.
9.58.35
तौ दर्शयन्तौ समरे युद्धक्रीडां समन्ततः ।
गदाभ्यां सहसाऽन्योन्यमाजघ्नतुररिन्दमौ ॥ ९.५८.३५ ॥
Jene beiden Bezwinger der Feinde, die im Kampf überall das Spiel des Gefechts zeigten, schlugen plötzlich mit ihren Keulen aufeinander ein.
9.58.36
तौ परस्परमासाद्य दंष्ट्राभ्यां द्विरदौ यथा ।
अशोभेतां महाराज शोणितेन परिप्लुतौ ॥ ९.५८.३६ ॥
O großer König, wie zwei Elefanten, die mit ihren Stoßzähnen aufeinandertreffen und blutgetränkt glänzen, so erstrahlten die beiden, als sie einander erreichten, blutüberströmt.
9.58.37
एवं तदभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
परिवृत्तेऽहनि क्रूरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ९.५८.३७ ॥
So wurde jener Kampf schrecklich in seiner Gestalt und ungezügelt, grausam wie der Kampf zwischen Vṛtra und Vāsava, als der Tag sich neigte.
9.58.38
दृष्ट्वा व्यवस्थितं भीमं तव पुत्रो महाबलः ।
चरंश्चित्रतरान्मा र्गान्कौन्तेयमभिदुद्रुवे ॥ ९.५८.३८ ॥
Als er Bhīma fest stehen sah, stürmte dein gewaltiger Sohn, auf vielfältigen Bahnen sich bewegend, auf den Sohn der Kuntī zu.
9.58.39
तस्य भीमो महावेगां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ।
अतिक्रुद्धस्य क्रुद्धस्तु ताडयामास तां गदाम् ॥ ९.५८.३९ ॥
Bhīma, zornig, schlug auf jene Keule von großer Wucht, mit Gold verziert, des überaus Zornigen.
9.58.40
सविस्फुलिङ्गो निर्हादस्तयोस्तत्राभिघातजः ।
प्रादुरासीन्महाराज घृष्टयोर्वज्रयोरिव ॥ ९.५८.४० ॥
Dort entstand, großer König, aus dem Schlag der beiden ein furchtbares Krachen mit Funken, als ob zwei Blitze aneinander gerieben worden wären.
9.58.41
वेगवत्या तया तत्र भीमसेनप्रमुक्तया ।
निपतन्त्या महाराज पृथिवी समकम्पत ॥ ९.५८.४१ ॥
Als jene schnelle, von Bhīmasena geschleuderte Keule dort niederfiel, großer König, bebte die Erde ganz.
9.58.42
तां नामृष्यत कौरव्यो गदां प्रतिहतां रणे ।
मत्तो द्विप इव क्रुद्धः प्रतिकुञ्जरदर्शनात् ॥ ९.५८.४२ ॥
Der Kaurava ertrug es nicht, dass jene Keule im Kampf zurückgeschlagen wurde; wie ein wütender Elefant, der beim Anblick eines Rivalen-Elefanten zornig wird.
9.58.43
स सव्यं मण्डलं राजा उद्धाम्य कृतनिश्चयः ।
आजघ्ने मूर्ध्नि कौन्तेयं गदया भीमवेगया ॥ ९.५८.४३ ॥
Entschlossen schwang der König seine Keule nach links und schlug dem Sohn der Kuntī mit der Keule von furchtbarer Wucht auf den Kopf.
9.58.44
तया त्वभिहतो भीमः पुत्रेण तव पाण्डवः ।
नाकम्पत महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.५८.४४ ॥
Von jenem Schlag deines Sohnes getroffen, zitterte Bhīma, der Pāṇḍava, nicht im Geringsten, o großer König; es schien ein Wunder.
9.58.45
आश्चर्यं चापि तद्राजन्सर्वसैन्यान्यपूजयन् ।
यद्गदाभिहतो भीमो नाकम्पत पदात्पदम् ॥ ९.५८.४५ ॥
O König, alle Heere bestaunten jenes Wunder: von der Keule getroffen, wich Bhīma nicht um einen Schritt von seiner Stelle.
9.58.46
ततो गुरुतरां दीप्तां गदां हेमपरिष्कृताम् ।
दुर्योधनाय व्यसृजद्भीमो भीमपराक्रमः ॥ ९.५८.४६ ॥
Dann schleuderte Bhīma von furchtbarer Tapferkeit auf Duryodhana seine sehr schwere, glänzende, mit Gold verzierte Keule.
9.58.47
तं प्रहारमसम्भ्रान्तो लाघवेन महाबलः ।
मोघं दुर्योधनश्चक्रे तत्राभूद्विस्मयो महान् ॥ ९.५८.४७ ॥
Ohne sich von diesem Schlag erschüttern zu lassen, machte der mächtige Duryodhana ihn durch seine Behändigkeit wirkungslos, und es herrschte großes Staunen.
9.58.48
सा तु मोघा गदा राजन्पतन्ती भीमचोदिता ।
चालयामास पृथिवीं महानिर्घातनिःस्वनाः ॥ ९.५८.४८ ॥
Jene von Bhīma geschleuderte, wirkungslos gewordene Keule erschütterte, o König, im Fallen mit gewaltigem Krachen die Erde.
9.58.49
आस्थाय कौशिकान्मार्गानुत्पतन्स पुनः पुनः ।
गदानिपातं प्रज्ञाय भीमसेनं च वञ्चितम् ॥ ९.५८.४९ ॥
Auf kreisenden Bahnen immer wieder emporspringend, den Keulenschlag erkennend, täuschte er Bhīmasena.
9.58.50
वञ्चयित्वा तदा भीमं गदया कुरुसत्तमः ।
ताडयामास सङ्क्रुद्धो वक्षोदेशे महाबलः ॥ ९.५८.५० ॥
Dann, Bhīma getäuscht habend, schlug der Beste der Kuru, der Mächtige, zornentbrannt mit der Keule auf seine Brust.
9.58.51
गदया निहतो भीमो मुह्यमानो महारणे ।
नाभ्यमन्यत कर्तव्यं पुत्रेणाभ्याहतस्तव ॥ ९.५८.५१ ॥
Von der Keule niedergestreckt, war Bhīma im großen Kampf verwirrt; von deines Sohnes Schlag verwundet, sah er keinen Weg zu handeln.
9.58.52
तस्मिंस्तथा वर्तमाने राजन्सोमकपाण्डवाः ।
भृशोपहतसङ्कल्पा नहृष्टमनसोऽभवन् ॥ ९.५८.५२ ॥
O König, während dies geschah, waren die Somaka und die Pāṇḍava, ihr Entschluss schwer erschüttert, nicht froh im Herzen.
9.58.53
स तु तेन प्रहारेण मातङ्ग इव रोषितः ।
हस्तिवद्वस्तिसंकाशमभिदुद्राव ते सुतम् ॥ ९.५८.५३ ॥
Doch durch jenen Schlag wie ein Elefant erzürnt, stürzte er sich auf deinen Sohn, wie ein Elefant auf einen Ball losstürzt.
9.58.54
ततस्तु तरसा भीमो गदया तनयं तव ।
अभिदुद्राव वेगेन सिंहो वनगजं यथा ॥ ९.५८.५४ ॥
Dann stürzte sich Bhīma mit der Keule schnell und gewaltig auf deinen Sohn, wie ein Löwe auf einen Waldelefanten.
9.58.55
उपसृत्य तु राजानं गदामोक्षविशारदः ।
आविध्यत गदां राजन्समुद्दिश्य सुतं तव ॥ ९.५८.५५ ॥
Geschickt im Schleudern der Keule, trat er zum König, und, o König, auf deinen Sohn zielend, schwang er seine Keule.
9.58.56
अताडयद्भीमसेनः पार्श्वे दुर्योधनं तदा ।
स विह्वलः प्रहारेण जानुभ्यामगमन्महीम् ॥ ९.५८.५६ ॥
Da schlug Bhīmasena Duryodhana an die Seite; benommen vom Schlag fiel er auf die Knie zu Boden.
9.58.57
तस्मिन्कुरुकुलश्रेष्ठे जानुभ्यामवनीं गते ।
उदतिष्ठत्ततो नादः सृञ्जयानां जगत्पते ॥ ९.५८.५७ ॥
Als jener Beste des Kuru-Geschlechts auf die Knie zur Erde fiel, o Herr der Welt, erhob sich ein Dröhnen bei den Sṛñjayas.
9.58.58
तेषां तु निनदं श्रुत्वा शृञ्जयानां नरर्षभः ।
अमर्षाद्भरतश्रेष्ठ पुत्रस्ते समकुप्यत ॥ ९.५८.५८ ॥
Als er das Dröhnen der Sṛñjayas hörte, o Bester der Bharatas, entbrannte dein Sohn, der Stier unter den Menschen, in Empörung vollends.
9.58.59
उत्थाय तु महाबाहुर्महानाग इव श्वसन् ।
दिधक्षन्निव नेत्राभ्यां भीमसेनमवैक्षत ॥ ९.५८.५९ ॥
Der Starkarmige erhob sich, zischte wie eine große Schlange und blickte auf Bhīmasena, als wolle er ihn mit den Augen verbrennen.
9.58.60
ततः स भरतश्रेष्ठो गदापाणिरभिद्रवन् ।
प्रमथिष्यन्निव शिरो भीमसेनस्य संयुगे ॥ ९.५८.६० ॥
Da stürmte jener Beste der Bharatas, die Keule in der Hand, vorwärts, als wolle er Bhīmasenas Haupt im Kampf zerschmettern.
9.58.61
स महात्मा महात्मानं भीमं भीमपराक्रमः ।
अताडयच्छङ्खदेशे न चचालाचलोपमः ॥ ९.५८.६१ ॥
Jener großherzige Held von schrecklicher Tapferkeit schlug den großherzigen Bhīma an die Schläfe, doch Bhīma wankte nicht, gleich einem Berg.
9.58.62
स भूयः शुशुभे पार्थस्ताडितो गदया रणे ।
उद्भिन्नरुधिरो राजन्प्रभिन्न इव कुञ्चरः ॥ ९.५८.६२ ॥
O König, im Kampf vom Keulenschlag getroffen, erstrahlte der Sohn der Pṛthā noch mehr, das Blut sprudelte hervor, wie ein brünstiger Elefant.
9.58.63
ततो गदां वीरहणीमयोमयीं ।
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यनिःस्वनाम्।
अताडयच्छत्रुममित्रकर्शनो ।
बलेन विक्रम्य धनञ्जयाग्रजः ॥ ९.५८.६३ ॥
Da ergriff Bhīma, der Schrecken der Feinde, der ältere Bruder Dhanañjayas, die eiserne Keule, die Helden erschlägt und wie Donner und Blitz dröhnt, schritt mit Kraft voran und schlug auf den Feind ein.
9.58.64
स भीमसेनाभिहतस्तवात्मजः ।
पपात सङ्कम्पितदेहबन्धनः।
सुपुष्पितो मारुतवेगताडितो ।
वने महासाल इवावघूर्णितः ॥ ९.५८.६४ ॥
Von Bhīmasena getroffen, fiel euer Sohn, die Bande seines Körpers zitterten, wie ein großer, in voller Blüte stehender Sāla-Baum, den im Wald die Gewalt des Windes umstürzt.
9.58.65
ततः प्रणेदुर्जहृषुश्च पाण्डवाः ।
समीक्ष्य पुत्रं पतितं क्षितौ तव।
ततः सुतस्ते प्रतिलभ्य चेतनां ।
समुत्पपात द्विरदो यथा हदात् ॥ ९.५८.६५ ॥
Da brüllten die Pāṇḍavas auf und freuten sich, als sie euren Sohn am Boden liegen sahen. Dann kam euer Sohn zu Bewusstsein und erhob sich, wie ein Elefant, der aus einem See steigt.
9.58.66
स पार्थिवो नित्यममर्षितस्तदा ।
महारथः शिक्षितवत्परिभ्रमन्।
अताडयत्पाण्डवमग्रतः स्थितं ।
स विह्वलाङ्गो जगतीमुपास्पृशत् ॥ ९.५८.६६ ॥
Jener König, stets unfähig, es zu ertragen, wirbelte da wie ein geübter Krieger umher, der große Wagenkämpfer, und schlug den vor ihm stehenden Pāṇḍava. Dann wurden seine Glieder schwach, und er berührte die Erde.
9.58.67
स सिंहनादं विननाद कौरवो ।
निपात्य भूमौ युधि भीममोजसा।
बिभेद चैवाशनितुल्यमोजसा ।
गदानिपातेन शरीररक्षणम् ॥ ९.५८.६७ ॥
Jener Kaurava brüllte wie ein Löwe; im Kampf, nachdem er Bhīma mit Gewalt zu Boden geworfen hatte, durchbohrte er ihn mit einer Kraft gleich einem Blitz und schützte seinen eigenen Körper durch den Keulenschlag.
9.58.68
ततोऽन्तरिक्षे निनदो महानभू… ।
द्दिवौकसामप्सरसां च नेदुषाम्।
पपात चोच्चैरमरप्रवेरितं ।
विचित्रपुष्पोत्करवर्षमुत्तमम् ॥ ९.५८.६८ ॥
Da erhob sich ein großer Lärm am Himmel… als die Himmelsbewohner und die Apsarasen aufschrien; und ein prächtiger Regen bunter Blumen, von den Unsterblichen gesandt, fiel laut herab.
9.58.69
ततः परानाविशदुत्तमं भयं ।
समीक्ष्य भूमौ पतितं नरोत्तमम्।
अहीयमानं च बलेन कौरवं ।
निशाम्य भेदं सुदृढस्य वर्मणः ॥ ९.५८.६९ ॥
Da überkam die Feinde höchste Furcht, als sie den besten der Männer am Boden liegen sahen, den Kaurava an Kraft geschwächt, und das Zerbrechen der sehr festen Rüstung bemerkten.
9.58.70
ततो मुहूर्तादुपलभ्य चेतनां ।
प्रमृज्य वक्त्रं रुधिराक्तमात्मनः।
धृतिं समालम्ब्य विवृत्य लोचने ।
बलेन संस्तभ्य वृकोदरः स्थितः ॥ ९.५८.७० ॥
Dann, nach einem Augenblick, als er das Bewusstsein wiedererlangt, sein blutverschmiertes Gesicht abgewischt, sich der Tapferkeit versichert, die Augen weit geöffnet und sich mit Kraft gefestigt hatte, stand Vṛkodara da.
9.58.71
ततो यमौ यमसदृशौ पराक्रमे ।
सपार्षतः शिनितनयश्च वीर्यवान्।
समाह्वयन्नहमहमित्यभित्वरं… ।
स्तवात्मजं समभिययुर्वधैषिणः ॥ ९.५८.७१ ॥
Da stürmten die Zwillinge, Yama gleich an Tapferkeit, zusammen mit Pārṣata und dem mächtigen Sohn des Śini, einander überbietend rufend »Ich zuerst, ich zuerst!«, eilig auf deinen Sohn los, nach seinem Tod verlangend.
9.58.72
निवर्त्य तान्पुनरपि पाण्डवो बली ।
तवात्मजं स्वयमभिगम्य कालवत्।
चचार चाप्यपगतखेदवेपथुः ।
सुरेश्वरो नमुचिमिवोत्तमं रणे ॥ ९.५८.७२ ॥
Der starke Sohn Pāṇḍus wies sie wieder zurück und ging selbst auf deinen Sohn zu, bewegte sich wie der Tod, frei von Ermattung und Zittern, wie der Herr der Götter im Kampf dem höchsten Namuci begegnet.