महाभारत · अध्याय 9.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.59.1
समुदीर्णं ततो दृष्ट्वा सङ्ग्रामं कुरुमुख्ययोः ।
अब्रवीदर्जुनस्तत्र वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ९.५९.१ ॥
कुरुश्रेष्ठांमधील ते युद्ध भडकलेले पाहून अर्जुन तेव्हा यशस्वी वासुदेवांना म्हणाला.
9.59.2
अनयोर्वीरयोर्युद्धे को ज्यायान्भवतो मतः ।
कस्य वा को गुणो ज्यायानेतद्वद जनार्दन ॥ ९.५९.२ ॥
या दोन वीरांच्या युद्धात तुमच्या मते कोण श्रेष्ठ? कोणाचा कोणता गुण मोठा? हे जनार्दना, ते सांगा.
9.59.3
उपदेशोऽनयोस्तुल्यो भीमस्तु बलवत्तरः ।
कृती यत्नपरस्त्वेष धार्तराष्ट्रो वृकोदरात् ॥ ९.५९.३ ॥
यांचे शिक्षण सारखेच आहे; पण भीम अधिक बलवान आहे. तरीही हा धृतराष्ट्रपुत्र कुशल आणि प्रयत्नशील आहे, वृकोदरापेक्षा.
9.59.4
भीमसेनस्तु धर्मेण युध्यमानो न जेष्यति ।
अन्यायेन तु युध्यन्वै हन्यादेव सुयोधनम् ॥ ९.५९.४ ॥
पण भीमसेन धर्माने युद्ध करत असता त्याला जिंकणार नाही. अन्यायाने युद्ध करील तर सुयोधनाला निश्चित मारील.
9.59.5
मायया निर्जिता देवैरसुरा इति नः श्रुतम् ।
विरोचनस्तु शक्रेण मायया निर्जितः स वै ॥ ९.५९.५ ॥
देवांनी मायेने असुरांना जिंकले असे आम्ही ऐकले आहे. विरोचनाला तर शक्र (इंद्र) मायेनेच जिंकले होते.
9.59.6
मायया चाक्षिपत्तेजो वृत्रस्य बलसूदनः ।
तस्मान्मायामयं वीर आतिष्ठतु वृकोदरः ॥ ९.५९.६ ॥
बलसूदनाने (इंद्राने) मायेने वृत्राचे तेज हिरावून घेतले. म्हणून वीर वृकोदराने मायेचा अवलंब करावा.
9.59.7
प्रतिज्ञातं च भीमेन द्यूतकाले धनञ्जय ।
ऊरू भेत्स्यामि ते सङ्ख्ये गदयेति सुयोधनम् ॥ ९.५९.७ ॥
हे धनंजया! द्यूताच्या वेळी भीमाने प्रतिज्ञा केली होती की युद्धात गदेने तुझ्या मांड्या मोडीन, असे त्याने सुयोधनाला सांगितले होते.
9.59.8
सोऽयं प्रतिज्ञां तां चापि पारयत्वरिकर्शनः ।
मायाविनं तु राजानं माययैव निकृन्ततु ॥ ९.५९.८ ॥
शत्रूंना पीडणारा तो प्रतिज्ञाही पूर्ण करो; त्या मायावी राजाला मायेनेच कापो.
9.59.9
यद्येष बलमास्थाय न्यायेन प्रहरिष्यति ।
विषमस्थस्ततो राजा भविष्यति युधिष्ठिरः ॥ ९.५९.९ ॥
जर हा बलावर विसंबून न्यायाने प्रहार करील, तर राजा युधिष्ठिर विषम स्थितीत सापडेल.
9.59.10
पुनरेव तु वक्ष्यामि पाण्डवेय निबोध मे ।
धर्मराजापराधेन भयं नः पुनरागतम् ॥ ९.५९.१० ॥
हे पाण्डवा! पुन्हा सांगतो, माझे ऐक: धर्मराजाच्या अपराधामुळे आपल्यावर पुन्हा भय आले आहे.
9.59.11
कृत्वा हि सुमहत्कर्म हत्वा भीष्ममुखान्कुरून् ।
जयः प्राप्तो यशः प्राग्र्यं वैरं च प्रतियातितम्।
तदेवं विजयः प्राप्तः पुनः संशयितः कृतः ॥ ९.५९.११ ॥
महान कर्म करून, भीष्मांना पुढे ठेवणाऱ्या कौरवांना मारून विजय आणि श्रेष्ठ यश मिळवले, वैराचा सूडही घेतला; असा विजय मिळूनही तो पुन्हा संशयात टाकला गेला आहे.
9.59.12
अबुद्धिरेषां महती धर्मराजस्य पाण्डव ।
यदेकविजये वीर पणितं कृतमीदृशम् ॥ ९.५९.१२ ॥
हे पाण्डवा! धर्मराजाची ही मोठी मूर्खता होती; हे वीरा, एकाच विजयावर अशी पैज त्याने लावली.
9.59.13
सुयोधनः कृती वीर एकायनगतस्तथा ॥ ९.५९.१३ ॥
हे वीरा, सुयोधन कुशल योद्धा आहे; आणि तसाच तो एकायनाला (अंतिम आश्रयाला) गेला आहे.
9.59.14
अपि चोशनसा गीतः श्रूयतेऽयं पुरातनः ।
श्लोकस्तत्त्वार्थसहितस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ९.५९.१४ ॥
उशनसांनी गायलेला हा प्राचीन श्लोकही ऐकू येतो, ज्यात तत्त्वार्थ आहे; मी सांगतो ते ऐक.
9.59.15
पुनरावर्तमानानां भग्नानां जीवितैषिणाम् ।
भेतव्यमरिशेषाणामेकायनगता हि ते ॥ ९.५९.१५ ॥
पुन्हा परत येणाऱ्यांपासून, भग्न होऊनही जगू इच्छिणाऱ्यांपासून आणि शत्रूंच्या उरलेल्यांपासून भीती बाळगावी; कारण तुम्ही एकायनाला गेला आहात.
9.59.16
साहसोत्पतितानां च निराशानां च जीविते ।
न शक्यमग्रतः स्थातुं शक्रेणापि धनञ्जय ॥ ९.५९.१६ ॥
हे धनंजया, साहसाने उसळलेल्यांसमोर आणि जीवनाविषयी निराश झालेल्यांसमोर इंद्रालाही उभे राहता येत नाही.
9.59.17
सुयोधनमिमं भग्नं हतसैन्यं हदं गतम् ।
पराजितं वनप्रेप्सुं निराशं राज्यलम्भने।
कोऽन्विष्य संयुगे प्राज्ञः पुनर्द्वन्द्वे समाह्वयेत् ॥ ९.५९.१७ ॥
सेना नष्ट होऊन सरोवरात जाऊन लपलेल्या, पराजित, वनाची इच्छा करणाऱ्या, राज्य मिळवण्यात निराश झालेल्या या सुयोधनाला युद्धात शोधून पुन्हा द्वंद्वासाठी कोण शहाणा आव्हान देईल?
9.59.18
अपि नो निर्जितं राज्यं न हरेत सुयोधनः ।
यस्त्रयोदशवर्षाणि गदया कृतनिश्रमः।
चरत्यूर्ध्वं च तिर्यक्व भीमसेनिघांसया ॥ ९.५९.१८ ॥
आपण जिंकलेले राज्य सुयोधन हिरावून घेणार नाही काय? ज्याने तेरा वर्षे गदेचा कठोर अभ्यास केला आहे आणि भीमसेनाला मारण्याच्या इच्छेने वर आणि आडवा संचार करतो.
9.59.19
एनं चेन्न महाबाहुरन्यायेन हनिष्यति ।
एष वः कौरवो राजा धार्तराष्ट्रो भविष्यति ॥ ९.५९.१९ ॥
महाबाहू जर याला अन्यायाने मारणार नाहीत, तर हाच तुमचा कौरव राजा, धृतराष्ट्राचा पुत्र होईल.
9.59.20
धनञ्जयस्तु श्रुत्वैतत्केशवस्य महात्मनः ।
प्रेक्षतो भीमसेनस्य सव्यमूरुमताडयत् ॥ ९.५९.२० ॥
महात्मा केशवाचे हे बोल ऐकून, भीमसेन पाहत असताना धनंजयाने आपल्या डाव्या मांडीवर आघात केला.
9.59.21
गृह्य संज्ञां ततो भीमो गदया व्यचरद्रणे ।
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ॥ ९.५९.२१ ॥
मग भीमाने खूण ओळखून गदा घेऊन रणात विचित्र मंडल-फेऱ्या, जोडफेऱ्या आणि इतर फेऱ्या केल्या.
9.59.22
दक्षिणं मण्डलं सव्यं गोमूत्रिकमथापि च ।
व्यचरत्पाण्डवो राजन्नरिं सम्मोहयन्निव ॥ ९.५९.२२ ॥
हे राजा, पांडवाने उजवे मंडल, डावे मंडल आणि गोमूत्रिका फेरे मारत शत्रूला जणू गोंधळात टाकत संचार केला.
9.59.23
तथैव तव पुत्रोऽपि गदामार्गविशारदः ।
व्यचरल्लघु चित्रं च भीमसेनजिघांसया ॥ ९.५९.२३ ॥
तसेच तुमचा पुत्रही गदामार्गात निपुण होऊन भीमसेनाला मारण्याच्या इच्छेने चपळ आणि विचित्र रीतीने फिरू लागला.
9.59.24
आधुन्वन्तौ गदे घोरे चन्दनागरुरूषिते ।
वैरस्यान्तं परीप्सन्तौ रणे क्रुद्धाविवान्तकौ ॥ ९.५९.२४ ॥
चंदन आणि अगरूने लेपलेल्या दोन भयंकर गदा फिरवत, वैराचा अंत शोधत, रणात संतापलेल्या दोन यमांप्रमाणे ते दोघे होते.
9.59.25
अन्योन्यं तौ जिघांसन्तौ प्रवीरौ पुरुषर्षभौ ।
युयुधाते गरुत्मन्तौ यथा नागामिषैषिणौ ॥ ९.५९.२५ ॥
एकमेकांना मारू इच्छिणारे ते दोन वीर, पुरुषश्रेष्ठ, नागांचे मांस शोधणाऱ्या गरुडांप्रमाणे लढले.
9.59.26
मण्डलानि बिचित्राणि चरतोर्नृपभीमयोः ।
गदासम्पातजास्तत्र प्रजज्ञुः पावकार्चिषः ॥ ९.५९.२६ ॥
हे राजा, भयंकर त्या दोघांनी विचित्र मंडलाकार फिरत असताना, गदांच्या आघातातून तेथे अग्निज्वाळा उत्पन्न झाल्या.
9.59.27
समं प्रहरतोस्तत्र शूरयोर्बलिनोर्मृधे ।
क्षुब्धयोर्वायुना राजन्द्वयोरिव समुद्रयोः ॥ ९.५९.२७ ॥
हे राजा, युद्धात समान प्रहार करणारे ते दोन शूर आणि बलवान वीर वाऱ्याने खवळलेल्या दोन समुद्रांसारखे होते.
9.59.28
तयोः प्रहरतोस्तुल्यं मत्तकुञ्जरयोरिव ।
गदानिर्घातसं हादः प्रहाराणामजायत ॥ ९.५९.२८ ॥
ते दोघे मदोन्मत्त दोन हत्तींप्रमाणे समान प्रहार करीत होते; गदांच्या भीषण आघातांचा गर्जनाध्वनी त्या प्रहारांतून उठला.
9.59.29
तस्मिंस्तदा सम्प्रहारे दारुणे सङ्कुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ ॥ ९.५९.२९ ॥
त्या वेळी त्या भयंकर, अतिशय गोंधळलेल्या प्रहारयुद्धात लढणारे ते दोन शत्रुदमनही फार थकले.
9.59.30
तौ मुहूर्ते समाश्वस्य पुनरेव परन्तप ।
अभ्यहारयतां क्रुद्धौ प्रगृह्य महती गदे ॥ ९.५९.३० ॥
हे परंतपा, ते दोघे क्षणभरात पुन्हा सावरून, क्रोधाने मोठ्या गदा हाती घेऊन पुन्हा प्रहार करू लागले.
9.59.31
तयोः समभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
गदानिपातै राजेन्द्र तक्षतोर्वै परस्परम् ॥ ९.५९.३१ ॥
हे राजेंद्रा, त्या दोघांमध्ये गदांच्या प्रहारांनी भयंकर आणि बेफाम युद्ध सुरू झाले; ते एकमेकांवर प्रहार करत होते.
9.59.32
समरे प्रद्रुतौ तौ तु वृषभाक्षौ तरस्विनौ ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ पङ्कस्थौ महिषाविव ॥ ९.५९.३२ ॥
युद्धात धावत आलेले ते दोन वीर, वृषभाक्ष आणि वेगवान, चिखलात उभ्या असलेल्या दोन रेड्यांसारखे एकमेकांवर प्रहार करू लागले.
9.59.33
जर्झरीकृतसर्वाङ्गौ रुधिरेणाभिसंप्लुतौ ।
ददृशाते हिमवति पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ९.५९.३३ ॥
सर्व अवयव जखमी, रक्ताने माखलेले ते दोघे हिमालयावर फुललेल्या दोन पळस वृक्षांसारखे दिसत होते.
9.59.34
दुर्योधनस्तु पार्थेन विवरे सम्प्रदर्शिते ।
ईषदुत्स्मयमानस्तु सहसा प्रससार ह ॥ ९.५९.३४ ॥
पण पार्थाने एक मोकळी जागा दाखवली तेव्हा दुर्योधन किंचित हसत अचानक पुढे धावला.
9.59.35
तमभ्याशगतं प्राज्ञः क्षणे प्रेक्ष्य वृकोदरः ।
अवाक्षिपद्गदां तस्मिन्वेगेन महता बती ॥ ९.५९.३५ ॥
त्याला जवळ येताना पाहून शहाण्या वृकोदराने त्याच क्षणी मोठ्या वेगाने आपली गदा त्याच्यावर फेकली.
9.59.36
अवक्षेपं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
अपासर्पत्ततः स्थानात्सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.५९.३६ ॥
हे विशांपते, तो प्रहार पाहून तुमच्या पुत्राने आपल्या जागेवरून मागे सरून बचाव केला; ती गदा व्यर्थ होऊन जमिनीवर पडली.
9.59.37
मोक्षयित्वा प्रहारं तं सुतस्तव सुसम्भ्रमात् ।
भीमसेनं च गदया प्राहरत्कुरुसत्तम ॥ ९.५९.३७ ॥
त्या प्रहारातून सुटका होऊन तुझ्या पुत्राने अत्यंत घाईने गदेने भीमसेनावर प्रहार केला, हे कुरुश्रेष्ठा.
9.59.38
तस्य विस्यन्दमानेन रुधिरेणामितौजसः ।
प्रहारगुरुपाताच मूर्छेव समजायत ॥ ९.५९.३८ ॥
त्या अमित पराक्रमी वीराचे रक्त वाहू लागले; त्या प्रहाराच्या जड पतनामुळे त्याला जणू मूर्च्छा आली.
9.59.39
तन्नावुध्यत पुत्रस्ते पीडितं पाण्डवं रणे ।
धारयामास भीमोऽपि शरीरमतिपीडितम् ॥ ९.५९.३९ ॥
युद्धात पीडित झालेल्या पांडवाची ती अवस्था तुझ्या पुत्राला कळली नाही; भीमानेही अतिपीडित शरीर सावरून धरले.
9.59.40
अमन्यत स्थितं ह्येनं प्रहरिष्यन्तमाहवे ।
अतो न प्राहरत्तस्मै पुनरेव तवात्मजः ॥ ९.५९.४० ॥
हा उभा राहून युद्धात प्रहार करणार आहे असे त्याला वाटले; म्हणून तुझ्या पुत्राने त्याच्यावर पुन्हा प्रहार केला नाही.
9.59.41
ततो मुहूर्तनाश्वस्य दुर्योधनमुपस्थितम् ।
देगेनाभ्ययतद्राजन्गदामादाय पाण्डवः ॥ ९.५९.४१ ॥
नंतर क्षणभरात सावरून, हे राजा, गदा उचलून पांडव जवळ उभ्या असलेल्या दुर्योधनावर वेगाने धावला.
9.59.42
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य संरब्धगमितौजसम् ।
मोधमस्य प्रहारं तं चिकीर्षुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.४२ ॥
क्रोधाने पराक्रम जागृत झालेल्या त्याला धावून येताना पाहून, हे भरतर्षभा, त्याचा तो प्रहार व्यर्थ करण्याची त्याने इच्छा धरली.
9.59.43
अवस्याने मतिं कृत्वा पुत्रन्तव महामनाः ।
इयेषोत्पतितुं राजञ्छलयिष्यन्वृकोदरम् ॥ ९.५९.४३ ॥
हे राजा, महामना तुमच्या पुत्राने स्थिर राहण्याचा निश्चय करून, वृकोदराला (भीमाला) फसवण्यासाठी उठून उडी मारण्याची इच्छा केली.
9.59.44
अबुध्यद्भीमसेनस्तु राज्ञस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अचास्य सममिद्रुत्य समुत्पत्य च सिंहवत् ॥ ९.५९.४४ ॥
परंतु भीमसेनाने राजाचा तो हेतू ओळखला; लगेच त्याच्यावर धावून जाऊन सिंहासारखी उडी घेतली.
9.59.45
सत्या वञ्चवतो राजन्पुनरेवोत्पतिष्यतः ।
ऊरुभ्यां प्राहिणोद्राजन्गदां वेगेन पाण्डवः ॥ ९.५९.४५ ॥
हे राजा, तो वंचक पुन्हा उडी मारणार असताना, पांडवाने वेगाने आपली गदा त्याच्या मांड्यांवर फेकली.
9.59.46
सा वज्रनिष्पेषसमा प्रहिता भीमकर्मणा ।
ऊरू दुर्योधनस्याथ बभञ्ज प्रियदर्शनौ ॥ ९.५९.४६ ॥
भीमकर्म्याने फेकलेल्या त्या गदेने वज्राच्या आघातासारखे प्रहार करून दुर्योधनाच्या दोन सुंदर मांड्या मोडल्या.
9.59.47
स पपात नरव्याघ्रो वसुधामनुनादयन् ।
भग्नोरुर्भीमसेनेन पुत्रस्तव महीपते ॥ ९.५९.४७ ॥
हे महीपते, भीमसेनाने मांड्या मोडल्यामुळे तुमचा तो नरव्याघ्र पुत्र पृथ्वीला दणाणून टाकत कोसळला.
9.59.48
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
चचाल पृथिवी चापि सवृक्षक्षुपपर्वता ॥ ९.५९.४८ ॥
गडगडाटासह वारे वाहू लागले, धुळीचा वर्षाव झाला; वृक्ष, झुडपे आणि पर्वतांसह पृथ्वीही थरथरली.
9.59.49
तस्मिन्निपतिते वीरे पत्यौ सर्वमहीक्षिताम् ।
महास्वना पुनर्दीप्ता सनिर्घाता भयङ्करी।
पपात चोल्का महती पतिते पृथिवीपतौ ॥ ९.५९.४९ ॥
तो वीर, सर्व पृथ्वीपालकांचा स्वामी, पडला असता, पुन्हा महान गर्जनेसह, प्रज्वलित वज्रपातासह भयंकर अशी मोठी उल्का पडली; पृथ्वीपती पडला असता.
9.59.50
तथा शोणितवर्षं च पांसुवर्षं च भारत ।
ववर्ष मघवांस्तत्र तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५० ॥
हे भरता, तसेच रक्ताचा पाऊस आणि धुळीचा पाऊस झाला; तुझा पुत्र पाडला गेला तेव्हा तेथे इंद्राने वर्षाव केला.
9.59.51
यक्षाणां राक्षसानां च पिशाचानां तथैव च ।
अन्तरिक्षे महान्नादस्तत्र भारत शुश्रुवे ॥ ९.५९.५१ ॥
यक्ष, राक्षस आणि पिशाच यांचा महान नाद तसाच आकाशात तेथे ऐकू आला, हे भरता.
9.59.52
तेन शब्देन घोरेण मृगाणामथ पक्षिणाम् ।
जज्ञे घोरतरः शब्दो बहूनां सर्वतोदिशम् ॥ ९.५९.५२ ॥
त्या भयंकर नादाने मृग आणि पक्ष्यांचा अधिकच भयंकर नाद उठला; सर्व दिशांत अनेकांचा नाद होऊन.
9.59.53
ये तत्र वाजिनः शेषा गजाश्च मनुजैः सह ।
मुमुचुस्ते महानादं तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५३ ॥
तेथे उरलेले घोडे आणि हत्ती माणसांसह तुझा पुत्र पाडला गेला तेव्हा मोठा आक्रोश करू लागले.
9.59.54
बेरीशङ्खमृदङ्गानामभवच्च स्वनो महान् ।
अन्तर्भूमिगतश्चैव तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५४ ॥
भेरी, शंख आणि मृदंगांचा महान नाद झाला; तुझा पुत्र पाडला गेला तेव्हा तो नाद भूमीतही शिरला.
9.59.55
बहुपादैर्बहुभुजैः कबन्धैर्घोरदर्शनैः ।
नृत्यद्भिर्भयदैर्व्याप्ता दिशस्तत्राभवन्नृप ॥ ९.५९.५५ ॥
हे राजा, तेथे दिशा अनेक पाय आणि अनेक बाहू असलेल्या, भयंकर दिसणाऱ्या, नाचणाऱ्या, भय देणाऱ्या कबंधांनी व्यापल्या.
9.59.56
ध्वजवन्तोऽस्त्रवन्तश्च शस्त्रवन्तस्तथैव च ।
प्राकम्पन्त ततो राजंस्तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५६ ॥
हे राजा, तुझा पुत्र पाडला गेला तेव्हा ध्वजधारी, अस्त्रधारी आणि शस्त्रधारी सर्व थरथरले.
9.59.57
हदाः कूपाश्च रुधिरमुद्वेमुर्नृपसत्तम ।
नद्यश्च सुमहावेगाः प्रतिस्रोतोवहाऽभवन् ॥ ९.५९.५७ ॥
हे नृपश्रेष्ठा, सरोवरे आणि विहिरी रक्त ओकू लागल्या; अति वेगवान नद्या उलट प्रवाहाने वाहू लागल्या.
9.59.58
पुल्लिङ्गा इव नार्यस्तु स्त्रीलिङ्गाः पुरुषाऽभवन् ।
दुर्योधने तदा राजन्पतिते तनये तव ॥ ९.५९.५८ ॥
हे राजा, तुझा पुत्र दुर्योधन पडला तेव्हा स्त्रिया जणू पुल्लिंगी आणि पुरुष स्त्रीलिंगी झाले.
9.59.59
दृष्ट्वा तानद्भुतोत्पातान्पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
आविग्नमनसः सर्वे बभूवुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.५९ ॥
हे भरतश्रेष्ठा, ती अद्भुत अपशकुने पाहून पांचाल आणि पांडव सर्व व्याकुळ मनाचे झाले.
9.59.60
ययुर्देवा यथाकामं गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
कथयन्तोऽद्भुतं युद्धं सुतयोस्तव भारत ॥ ९.५९.६० ॥
हे भारता, देव इच्छेनुसार गेले; गंधर्व आणि अप्सरा तुझ्या दोन्ही पुत्रांच्या अद्भुत युद्धाची चर्चा करीत निघून गेल्या.
9.59.61
तथैव सिद्धा राजेन्द्र तथा वातिकचारणाः ।
नरसिंहौ प्रशंसन्तौ विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ९.५९.६१ ॥
हे राजेंद्रा, त्याचप्रमाणे सिद्ध आणि वातिक चारणही त्या दोन नरसिंहांची स्तुती करत जसे आले होते तसेच परत गेले.