Mahābhārata · Adhyāya 9.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.59.1
समुदीर्णं ततो दृष्ट्वा सङ्ग्रामं कुरुमुख्ययोः ।
अब्रवीदर्जुनस्तत्र वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ९.५९.१ ॥
Als Arjuna jenen Kampf zwischen den beiden vornehmsten Kurus aufflammen sah, sprach er da zum glorreichen Vāsudeva.
9.59.2
अनयोर्वीरयोर्युद्धे को ज्यायान्भवतो मतः ।
कस्य वा को गुणो ज्यायानेतद्वद जनार्दन ॥ ९.५९.२ ॥
Wer von diesen beiden Helden ist nach deiner Ansicht im Kampf überlegen? Wessen Eigenschaft ist größer? Sag mir das, o Janārdana.
9.59.3
उपदेशोऽनयोस्तुल्यो भीमस्तु बलवत्तरः ।
कृती यत्नपरस्त्वेष धार्तराष्ट्रो वृकोदरात् ॥ ९.५९.३ ॥
Ihre Ausbildung ist gleich, doch Bhīma ist der Stärkere. Dieser Sohn Dhṛtarāṣṭras aber ist geschickt und eifrig bemüht, mehr als Vṛkodara.
9.59.4
भीमसेनस्तु धर्मेण युध्यमानो न जेष्यति ।
अन्यायेन तु युध्यन्वै हन्यादेव सुयोधनम् ॥ ९.५९.४ ॥
Doch Bhīmasena wird ihn im rechtmäßigen Kampf nicht besiegen; kämpft er aber ungerecht, so wird er Suyodhana gewiss töten.
9.59.5
मायया निर्जिता देवैरसुरा इति नः श्रुतम् ।
विरोचनस्तु शक्रेण मायया निर्जितः स वै ॥ ९.५९.५ ॥
Wir haben gehört, dass die Asuras durch List von den Göttern besiegt wurden; Virocana aber wurde gewiss durch List von Śakra (Indra) besiegt.
9.59.6
मायया चाक्षिपत्तेजो वृत्रस्य बलसूदनः ।
तस्मान्मायामयं वीर आतिष्ठतु वृकोदरः ॥ ९.५९.६ ॥
Bālasūdana (Indra) entriss Vṛtra durch List seine Strahlkraft; darum möge der Held Vṛkodara zur List greifen.
9.59.7
प्रतिज्ञातं च भीमेन द्यूतकाले धनञ्जय ।
ऊरू भेत्स्यामि ते सङ्ख्ये गदयेति सुयोधनम् ॥ ९.५९.७ ॥
O Dhanañjaya! Beim Würfelspiel schwor Bhīma dem Suyodhana: »Im Kampf werde ich deine Schenkel mit der Keule zerbrechen.«
9.59.8
सोऽयं प्रतिज्ञां तां चापि पारयत्वरिकर्शनः ।
मायाविनं तु राजानं माययैव निकृन्ततु ॥ ९.५९.८ ॥
Möge jener Peiniger der Feinde auch sein Gelübde erfüllen und jenen betrügerischen König eben durch Täuschung niederstrecken.
9.59.9
यद्येष बलमास्थाय न्यायेन प्रहरिष्यति ।
विषमस्थस्ततो राजा भविष्यति युधिष्ठिरः ॥ ९.५९.९ ॥
Wenn er sich auf seine Kraft verlässt und redlich zuschlägt, wird König Yudhiṣṭhira in eine ungünstige Lage geraten.
9.59.10
पुनरेव तु वक्ष्यामि पाण्डवेय निबोध मे ।
धर्मराजापराधेन भयं नः पुनरागतम् ॥ ९.५९.१० ॥
Sohn Pāṇḍus, ich will noch einmal sprechen; höre mich. Durch die Schuld des Dharma-Königs ist uns die Furcht wieder begegnet.
9.59.11
कृत्वा हि सुमहत्कर्म हत्वा भीष्ममुखान्कुरून् ।
जयः प्राप्तो यशः प्राग्र्यं वैरं च प्रतियातितम्।
तदेवं विजयः प्राप्तः पुनः संशयितः कृतः ॥ ९.५९.११ ॥
Nachdem wir eine gewaltige Tat vollbracht und die von Bhīṣma angeführten Kurus erschlagen hatten, errangen wir den Sieg und höchsten Ruhm, und die Feindschaft wurde vergolten. So war der Sieg gewonnen, doch ist er wieder in Zweifel gezogen worden.
9.59.12
अबुद्धिरेषां महती धर्मराजस्य पाण्डव ।
यदेकविजये वीर पणितं कृतमीदृशम् ॥ ९.५९.१२ ॥
Sohn Pāṇḍus, das war die große Torheit des Dharma-Königs, o Held: einen solchen Einsatz auf einen einzigen Sieg zu setzen.
9.59.13
सुयोधनः कृती वीर एकायनगतस्तथा ॥ ९.५९.१३ ॥
Held, Suyodhana ist geschickt, und ebenso ist er in die einzige Zuflucht gegangen.
9.59.14
अपि चोशनसा गीतः श्रूयतेऽयं पुरातनः ।
श्लोकस्तत्त्वार्थसहितस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ९.५९.१४ ॥
Auch dieser alte Vers, von Uśanas gesungen und mit dem wahren Sinn, wird gehört; höre ihn, während ich ihn vortrage.
9.59.15
पुनरावर्तमानानां भग्नानां जीवितैषिणाम् ।
भेतव्यमरिशेषाणामेकायनगता हि ते ॥ ९.५९.१५ ॥
Man sollte fürchten: die Zurückkehrenden, die Gebrochenen, die leben wollen, und die Überreste der Feinde; denn du bist in die einzige Zuflucht gegangen.
9.59.16
साहसोत्पतितानां च निराशानां च जीविते ।
न शक्यमग्रतः स्थातुं शक्रेणापि धनञ्जय ॥ ९.५९.१६ ॥
O Dhanañjaya, nicht einmal Indra kann vor denen bestehen, die sich in Verwegenheit emporschnellen, und vor den am Leben Verzweifelten.
9.59.17
सुयोधनमिमं भग्नं हतसैन्यं हदं गतम् ।
पराजितं वनप्रेप्सुं निराशं राज्यलम्भने।
कोऽन्विष्य संयुगे प्राज्ञः पुनर्द्वन्द्वे समाह्वयेत् ॥ ९.५९.१७ ॥
Dieser Suyodhana, gebrochen, sein Heer erschlagen, in den See geflohen, besiegt, nach dem Wald verlangend, am Gewinn des Reiches verzweifelnd: Welcher Weise würde ihn im Kampf aufspüren und erneut zum Zweikampf herausfordern?
9.59.18
अपि नो निर्जितं राज्यं न हरेत सुयोधनः ।
यस्त्रयोदशवर्षाणि गदया कृतनिश्रमः।
चरत्यूर्ध्वं च तिर्यक्व भीमसेनिघांसया ॥ ९.५९.१८ ॥
Würde Suyodhana nicht das Reich zurückholen, das wir gewonnen haben? Er, der dreizehn Jahre lang hart mit der Keule geübt hat und sich aufwärts und seitwärts bewegt, begierig, Bhīmasena zu töten.
9.59.19
एनं चेन्न महाबाहुरन्यायेन हनिष्यति ।
एष वः कौरवो राजा धार्तराष्ट्रो भविष्यति ॥ ९.५९.१९ ॥
Wenn der Starkarmige ihn nicht ungerecht erschlägt, wird dieser Sohn Dhṛtarāṣṭras euer kauravischer König sein.
9.59.20
धनञ्जयस्तु श्रुत्वैतत्केशवस्य महात्मनः ।
प्रेक्षतो भीमसेनस्य सव्यमूरुमताडयत् ॥ ९.५९.२० ॥
Als Dhanañjaya diese Worte des großen Keśava hörte, schlug er sich auf den linken Oberschenkel, während Bhīmasena zusah.
9.59.21
गृह्य संज्ञां ततो भीमो गदया व्यचरद्रणे ।
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ॥ ९.५९.२१ ॥
Da ergriff Bhīma das Zeichen und bewegte sich im Kampf mit der Keule in vielfältigen Kreisen, Doppelbewegungen und anderen Figuren.
9.59.22
दक्षिणं मण्डलं सव्यं गोमूत्रिकमथापि च ।
व्यचरत्पाण्डवो राजन्नरिं सम्मोहयन्निव ॥ ९.५९.२२ ॥
O König, der Pāṇḍava bewegte sich in Kreisen nach rechts und links und im zickzackförmigen gomūtrikā, als wolle er den Feind verwirren.
9.59.23
तथैव तव पुत्रोऽपि गदामार्गविशारदः ।
व्यचरल्लघु चित्रं च भीमसेनजिघांसया ॥ ९.५९.२३ ॥
Ebenso bewegte sich auch euer Sohn, geschickt in den Wegen der Keule, flink und in mannigfaltigen Figuren, begierig, Bhīmasena zu erschlagen.
9.59.24
आधुन्वन्तौ गदे घोरे चन्दनागरुरूषिते ।
वैरस्यान्तं परीप्सन्तौ रणे क्रुद्धाविवान्तकौ ॥ ९.५९.२४ ॥
Die beiden schwangen zwei furchtbare, mit Sandelholz und Aloe gesalbte Keulen, suchten das Ende der Feindschaft und standen im Kampf wie zwei zornige Todesgötter.
9.59.25
अन्योन्यं तौ जिघांसन्तौ प्रवीरौ पुरुषर्षभौ ।
युयुधाते गरुत्मन्तौ यथा नागामिषैषिणौ ॥ ९.५९.२५ ॥
Jene beiden Helden, Stiere unter den Menschen, einander zu töten begehrend, kämpften wie zwei Garuḍas, die Schlangenfleisch suchen.
9.59.26
मण्डलानि बिचित्राणि चरतोर्नृपभीमयोः ।
गदासम्पातजास्तत्र प्रजज्ञुः पावकार्चिषः ॥ ९.५९.२६ ॥
O König, während sich jene beiden furchtbaren in mannigfaltigen Kreisen bewegten, entstanden dort Feuerflammen aus den Zusammenstößen ihrer Keulen.
9.59.27
समं प्रहरतोस्तत्र शूरयोर्बलिनोर्मृधे ।
क्षुब्धयोर्वायुना राजन्द्वयोरिव समुद्रयोः ॥ ९.५९.२७ ॥
O König, jene beiden Helden, mächtig und im Kampf gleich zuschlagend, waren wie zwei vom Wind aufgewühlte Ozeane.
9.59.28
तयोः प्रहरतोस्तुल्यं मत्तकुञ्जरयोरिव ।
गदानिर्घातसं हादः प्रहाराणामजायत ॥ ९.५९.२८ ॥
Gleich schlagend wie zwei tobende Elefanten, erhob sich aus ihren Schlägen das Dröhnen des furchtbaren Aufpralls der Keulen.
9.59.29
तस्मिंस्तदा सम्प्रहारे दारुणे सङ्कुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ ॥ ९.५९.२९ ॥
In jenem furchtbaren, überaus tosenden Schlagwechsel wurden beide Feindbezwinger, im Kampf stehend, sehr erschöpft.
9.59.30
तौ मुहूर्ते समाश्वस्य पुनरेव परन्तप ।
अभ्यहारयतां क्रुद्धौ प्रगृह्य महती गदे ॥ ९.५९.३० ॥
O Verzehrer der Feinde, nach einem Augenblick fassten sich beide wieder, und zornentbrannt ihre großen Keulen ergreifend, schlugen sie erneut zu.
9.59.31
तयोः समभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
गदानिपातै राजेन्द्र तक्षतोर्वै परस्परम् ॥ ९.५९.३१ ॥
O Herr der Könige, zwischen den beiden entbrannte ein furchtbarer, ungezügelter Kampf, da sie einander mit den Schlägen ihrer Keulen trafen.
9.59.32
समरे प्रद्रुतौ तौ तु वृषभाक्षौ तरस्विनौ ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ पङ्कस्थौ महिषाविव ॥ ९.५९.३२ ॥
Die beiden schnellen Helden mit Stiersaugen, die im Kampf vorwärtsstürmten, schlugen aufeinander ein wie zwei Büffel, die im Schlamm stehen.
9.59.33
जर्झरीकृतसर्वाङ्गौ रुधिरेणाभिसंप्लुतौ ।
ददृशाते हिमवति पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ९.५९.३३ ॥
Mit zerschlagenen Gliedern und von Blut getränkt, erschienen die beiden wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume auf dem Himalaya.
9.59.34
दुर्योधनस्तु पार्थेन विवरे सम्प्रदर्शिते ।
ईषदुत्स्मयमानस्तु सहसा प्रससार ह ॥ ९.५९.३४ ॥
Als Pārtha jedoch eine Öffnung zeigte, stürmte Duryodhana, leicht lächelnd, plötzlich vorwärts.
9.59.35
तमभ्याशगतं प्राज्ञः क्षणे प्रेक्ष्य वृकोदरः ।
अवाक्षिपद्गदां तस्मिन्वेगेन महता बती ॥ ९.५९.३५ ॥
Als er ihn nahen sah, schleuderte der weise Vṛkodara in diesem Augenblick mit großer Wucht seine Keule auf ihn.
9.59.36
अवक्षेपं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
अपासर्पत्ततः स्थानात्सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.५९.३६ ॥
Als dein Sohn diesen Wurf sah, o Herr der Menschen, wich er von seinem Platz zurück, und die Keule fiel nutzlos zu Boden.
9.59.37
मोक्षयित्वा प्रहारं तं सुतस्तव सुसम्भ्रमात् ।
भीमसेनं च गदया प्राहरत्कुरुसत्तम ॥ ९.५९.३७ ॥
Dein Sohn, sich in großer Hast von jenem Schlag befreiend, traf Bhīmasena mit seiner Keule, Bester der Kurus.
9.59.38
तस्य विस्यन्दमानेन रुधिरेणामितौजसः ।
प्रहारगुरुपाताच मूर्छेव समजायत ॥ ९.५९.३८ ॥
Blut floss von dem unermesslich Starken, und durch den schweren Sturz infolge des Schlages überkam ihn wie eine Ohnmacht.
9.59.39
तन्नावुध्यत पुत्रस्ते पीडितं पाण्डवं रणे ।
धारयामास भीमोऽपि शरीरमतिपीडितम् ॥ ९.५९.३९ ॥
Dein Sohn bemerkte den Zustand des im Kampf gequälten Pāṇḍava nicht; und auch Bhīma hielt seinen schwer gequälten Leib aufrecht.
9.59.40
अमन्यत स्थितं ह्येनं प्रहरिष्यन्तमाहवे ।
अतो न प्राहरत्तस्मै पुनरेव तवात्मजः ॥ ९.५९.४० ॥
Er glaubte, dieser, aufrecht stehend, werde im Kampf gleich zuschlagen; deshalb schlug dein Sohn nicht erneut auf ihn ein.
9.59.41
ततो मुहूर्तनाश्वस्य दुर्योधनमुपस्थितम् ।
देगेनाभ्ययतद्राजन्गदामादाय पाण्डवः ॥ ९.५९.४१ ॥
Dann, sich in einem Augenblick erholend, o König, ergriff der Pāṇḍava seine Keule und stürmte schnell auf Duryodhana los, der in der Nähe stand.
9.59.42
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य संरब्धगमितौजसम् ।
मोधमस्य प्रहारं तं चिकीर्षुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.४२ ॥
Als er ihn heranstürmen sah, seine Kraft durch Zorn geweckt, o Stier der Bharatas, wollte er jenen Schlag von ihm zunichtemachen.
9.59.43
अवस्याने मतिं कृत्वा पुत्रन्तव महामनाः ।
इयेषोत्पतितुं राजञ्छलयिष्यन्वृकोदरम् ॥ ९.५९.४३ ॥
Nachdem dein großmütiger Sohn beschlossen hatte standzuhalten, o König, wollte er aufspringen und Vṛkodara (Bhīma) täuschen.
9.59.44
अबुध्यद्भीमसेनस्तु राज्ञस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अचास्य सममिद्रुत्य समुत्पत्य च सिंहवत् ॥ ९.५९.४४ ॥
Bhīmasena aber erkannte die Absicht des Königs; er stürzte sogleich auf ihn zu und sprang wie ein Löwe empor.
9.59.45
सत्या वञ्चवतो राजन्पुनरेवोत्पतिष्यतः ।
ऊरुभ्यां प्राहिणोद्राजन्गदां वेगेन पाण्डवः ॥ ९.५९.४५ ॥
Als jener Betrüger, o König, sich erneut erheben wollte, schleuderte der Pāṇḍava seine Keule mit Wucht auf seine Schenkel.
9.59.46
सा वज्रनिष्पेषसमा प्रहिता भीमकर्मणा ।
ऊरू दुर्योधनस्याथ बभञ्ज प्रियदर्शनौ ॥ ९.५९.४६ ॥
Von Bhīma, dem Mann furchtbarer Taten, geschleudert, zerbrach jene Keule wie der Donnerschlag beide schönen Schenkel Duryodhanas.
9.59.47
स पपात नरव्याघ्रो वसुधामनुनादयन् ।
भग्नोरुर्भीमसेनेन पुत्रस्तव महीपते ॥ ९.५९.४७ ॥
O Herr der Erde, dein Sohn, dieser Tiger unter den Männern, die Schenkel von Bhīmasena gebrochen, stürzte nieder und ließ die Erde erdröhnen.
9.59.48
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
चचाल पृथिवी चापि सवृक्षक्षुपपर्वता ॥ ९.५९.४८ ॥
Winde wehten mit Donnerschlägen, ein Staubregen fiel, und die Erde selbst bebte samt ihren Bäumen, Sträuchern und Bergen.
9.59.49
तस्मिन्निपतिते वीरे पत्यौ सर्वमहीक्षिताम् ।
महास्वना पुनर्दीप्ता सनिर्घाता भयङ्करी।
पपात चोल्का महती पतिते पृथिवीपतौ ॥ ९.५९.४९ ॥
Als jener Held, der Herr aller Könige der Erde, gefallen war, fiel wiederum mit großem Getöse und schreckenerregendem Donnerschlag ein großer brennender Meteor, als der Herrscher der Erde gefallen war.
9.59.50
तथा शोणितवर्षं च पांसुवर्षं च भारत ।
ववर्ष मघवांस्तत्र तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५० ॥
Ebenso, o Bhārata, fiel ein Regen aus Blut und ein Regen aus Staub; dort ließ Maghavān es regnen, als dein Sohn niedergestreckt war.
9.59.51
यक्षाणां राक्षसानां च पिशाचानां तथैव च ।
अन्तरिक्षे महान्नादस्तत्र भारत शुश्रुवे ॥ ९.५९.५१ ॥
Ebenso, o Bhārata, wurde dort am Himmel ein großes Geschrei der Yakṣas, Rākṣasas und Piśācas vernommen.
9.59.52
तेन शब्देन घोरेण मृगाणामथ पक्षिणाम् ।
जज्ञे घोरतरः शब्दो बहूनां सर्वतोदिशम् ॥ ९.५९.५२ ॥
Bei jenem schrecklichen Laut erhob sich ein noch schrecklicheres Geschrei von Tieren und Vögeln, das Geschrei vieler in allen Richtungen.
9.59.53
ये तत्र वाजिनः शेषा गजाश्च मनुजैः सह ।
मुमुचुस्ते महानादं तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५३ ॥
Die übrigen Pferde und Elefanten dort stießen zusammen mit den Männern ein großes Geschrei aus, als dein Sohn niedergestreckt war.
9.59.54
बेरीशङ्खमृदङ्गानामभवच्च स्वनो महान् ।
अन्तर्भूमिगतश्चैव तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५४ ॥
Ein großer Klang von Trommeln, Muscheln und Mṛdaṅgas erhob sich, und als dein Sohn niedergestreckt war, drang jener Klang sogar in die Erde hinein.
9.59.55
बहुपादैर्बहुभुजैः कबन्धैर्घोरदर्शनैः ।
नृत्यद्भिर्भयदैर्व्याप्ता दिशस्तत्राभवन्नृप ॥ ९.५९.५५ ॥
O König, dort wurden die Himmelsrichtungen von Kabandhas erfüllt, mit vielen Füßen und vielen Armen, schrecklich anzusehen, tanzend und Furcht erregend.
9.59.56
ध्वजवन्तोऽस्त्रवन्तश्च शस्त्रवन्तस्तथैव च ।
प्राकम्पन्त ततो राजंस्तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५६ ॥
O König, als dein Sohn gefällt war, zitterten die mit Bannern, die mit Geschossen und die mit Waffen allesamt heftig.
9.59.57
हदाः कूपाश्च रुधिरमुद्वेमुर्नृपसत्तम ।
नद्यश्च सुमहावेगाः प्रतिस्रोतोवहाऽभवन् ॥ ९.५९.५७ ॥
O Bester der Könige, die Seen und Brunnen spien Blut aus, und die sehr schnellen Flüsse begannen gegen die Strömung zu fließen.
9.59.58
पुल्लिङ्गा इव नार्यस्तु स्त्रीलिङ्गाः पुरुषाऽभवन् ।
दुर्योधने तदा राजन्पतिते तनये तव ॥ ९.५९.५८ ॥
O König, als dein Sohn Duryodhana fiel, wurden die Frauen wie Männer und die Männer wie Frauen im grammatischen Geschlecht.
9.59.59
दृष्ट्वा तानद्भुतोत्पातान्पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
आविग्नमनसः सर्वे बभूवुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.५९ ॥
O Stier der Bharatas, als sie jene wundersamen Vorzeichen sahen, wurden alle Pāñcālas zusammen mit den Pāṇḍavas unruhigen Geistes.
9.59.60
ययुर्देवा यथाकामं गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
कथयन्तोऽद्भुतं युद्धं सुतयोस्तव भारत ॥ ९.५९.६० ॥
O Bhārata, die Götter gingen, wie sie wollten, und die Gandharvas und Apsarasen gingen ebenso fort und erzählten von der wundersamen Schlacht deiner beiden Söhne.
9.59.61
तथैव सिद्धा राजेन्द्र तथा वातिकचारणाः ।
नरसिंहौ प्रशंसन्तौ विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ९.५९.६१ ॥
O Herrscher der Könige, ebenso kehrten die Siddhas und die windreisenden Cāraṇas, die die beiden Mannlöwen priesen, auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.