மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.59.1
समुदीर्णं ततो दृष्ट्वा सङ्ग्रामं कुरुमुख्ययोः ।
अब्रवीदर्जुनस्तत्र वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ९.५९.१ ॥
குரு வீரர்கள் இருவருக்கிடையே மூண்டெழுந்த அந்தப் போரைக் கண்டு, அப்போது அர்ஜுனன் புகழ்மிக்க வாசுதேவரிடம் கூறினான்.
9.59.2
अनयोर्वीरयोर्युद्धे को ज्यायान्भवतो मतः ।
कस्य वा को गुणो ज्यायानेतद्वद जनार्दन ॥ ९.५९.२ ॥
இந்த இரு வீரர்களின் போரில் உமது கருத்தில் யார் மேலானவன்? யாருடைய எந்தக் குணம் மேலானது? ஜனார்த்தனா, அதைச் சொல்லுங்கள்.
9.59.3
उपदेशोऽनयोस्तुल्यो भीमस्तु बलवत्तरः ।
कृती यत्नपरस्त्वेष धार्तराष्ट्रो वृकोदरात् ॥ ९.५९.३ ॥
இவர்கள் இருவரின் பயிற்சி சமமானது; ஆனால் பீமன் மிகுந்த வலிமை மிக்கவன். ஆயினும் இந்த திருதராஷ்டிரன் மகன் திறமையும் முயற்சியும் கொண்டவன், வ்ருகோதரனை விட.
9.59.4
भीमसेनस्तु धर्मेण युध्यमानो न जेष्यति ।
अन्यायेन तु युध्यन्वै हन्यादेव सुयोधनम् ॥ ९.५९.४ ॥
ஆனால் பீமசேனன் தருமத்துடன் போரிட்டால் அவனை வெல்ல மாட்டான். அநியாயமாகப் போரிட்டால் சுயோதனனை நிச்சயம் கொல்வான்.
9.59.5
मायया निर्जिता देवैरसुरा इति नः श्रुतम् ।
विरोचनस्तु शक्रेण मायया निर्जितः स वै ॥ ९.५९.५ ॥
தேவர்கள் மாயத்தால் அசுரர்களை வென்றார்கள் என்று நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். விரோசனனையோ சக்கிரன் (இந்திரன்) மாயத்தாலேயே வென்றான்.
9.59.6
मायया चाक्षिपत्तेजो वृत्रस्य बलसूदनः ।
तस्मान्मायामयं वीर आतिष्ठतु वृकोदरः ॥ ९.५९.६ ॥
பலசூதனன் (இந்திரன்) மாயத்தால் விருத்திரனின் ஒளியைப் பறித்தான். ஆகவே வீரன் வ்ருகோதரன் மாயத்தை மேற்கொள்ளட்டும்.
9.59.7
प्रतिज्ञातं च भीमेन द्यूतकाले धनञ्जय ।
ऊरू भेत्स्यामि ते सङ्ख्ये गदयेति सुयोधनम् ॥ ९.५९.७ ॥
தனஞ்சயா! சூதாட்டக் காலத்தில் பீமன் சபதம் செய்தான்: போரில் கதையால் உன் தொடைகளை உடைப்பேன் என்று சுயோதனனிடம் கூறினான்.
9.59.8
सोऽयं प्रतिज्ञां तां चापि पारयत्वरिकर्शनः ।
मायाविनं तु राजानं माययैव निकृन्ततु ॥ ९.५९.८ ॥
எதிரிகளை வாட்டுபவன் அந்தச் சபதத்தை நிறைவேற்றட்டும்; மாயக்காரனான அந்த அரசனை மாயத்தாலேயே வெட்டட்டும்.
9.59.9
यद्येष बलमास्थाय न्यायेन प्रहरिष्यति ।
विषमस्थस्ततो राजा भविष्यति युधिष्ठिरः ॥ ९.५९.९ ॥
இவன் வலிமையை நம்பி நியாயமாகத் தாக்கினால், அரசன் யுதிட்டிரன் சமமற்ற நிலையில் ஆவான்.
9.59.10
पुनरेव तु वक्ष्यामि पाण्डवेय निबोध मे ।
धर्मराजापराधेन भयं नः पुनरागतम् ॥ ९.५९.१० ॥
பாண்டவனே! மீண்டும் சொல்வேன், என் சொல்லைக் கேள்: தர்மராஜனின் தவற்றினால் நமக்கு மீண்டும் பயம் வந்துள்ளது.
9.59.11
कृत्वा हि सुमहत्कर्म हत्वा भीष्ममुखान्कुरून् ।
जयः प्राप्तो यशः प्राग्र्यं वैरं च प्रतियातितम्।
तदेवं विजयः प्राप्तः पुनः संशयितः कृतः ॥ ९.५९.११ ॥
பெரிய செயலைச் செய்து, பீஷ்மரை முன்னிட்டுக் கௌரவர்களைக் கொன்று வெற்றியும் உயர்ந்த புகழும் பெற்றோம்; பகையும் பழிதீர்க்கப்பட்டது. இவ்வாறு வெற்றி பெற்றும் அது மீண்டும் ஐயத்திற்குள்ளாக்கப்பட்டது.
9.59.12
अबुद्धिरेषां महती धर्मराजस्य पाण्डव ।
यदेकविजये वीर पणितं कृतमीदृशम् ॥ ९.५९.१२ ॥
பாண்டவனே! தர்மராஜனின் இது பெரும் அறியாமை: வீரனே, ஒரே வெற்றியின் மீது இத்தகைய பந்தயத்தை அவன் வைத்தான்.
9.59.13
सुयोधनः कृती वीर एकायनगतस्तथा ॥ ९.५९.१३ ॥
வீரனே, சுயோதனன் திறமையுள்ளவன்; அவ்வாறே அவன் ஒற்றை அடைக்கலத்தை அடைந்துவிட்டான்.
9.59.14
अपि चोशनसा गीतः श्रूयतेऽयं पुरातनः ।
श्लोकस्तत्त्वार्थसहितस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ९.५९.१४ ॥
உசனஸால் பாடப்பட்ட இந்தப் பழைய சுலோகம் கேட்கப்படுகிறது; அதன் உண்மைப் பொருளுடன் உள்ளது. நான் சொல்வதை அதைக் கேள்.
9.59.15
पुनरावर्तमानानां भग्नानां जीवितैषिणाम् ।
भेतव्यमरिशेषाणामेकायनगता हि ते ॥ ९.५९.१५ ॥
மீண்டும் திரும்பி வருபவர்களுக்கும், உடைந்து வாழ விரும்புபவர்களுக்கும் பயப்பட வேண்டும்; எதிரிகளின் எஞ்சியவர்களிடமிருந்து பயம் கொள்ள வேண்டும், ஏனெனில் நீங்கள் ஒற்றை அடைக்கலத்தை அடைந்துவிட்டீர்கள்.
9.59.16
साहसोत्पतितानां च निराशानां च जीविते ।
न शक्यमग्रतः स्थातुं शक्रेणापि धनञ्जय ॥ ९.५९.१६ ॥
தனஞ்சயா, துணிச்சலால் பாய்ந்தவர்களுக்கும் வாழ்வில் நம்பிக்கையற்றவர்களுக்கும் முன்னால் இந்திரனாலும் நிற்க இயலாது.
9.59.17
सुयोधनमिमं भग्नं हतसैन्यं हदं गतम् ।
पराजितं वनप्रेप्सुं निराशं राज्यलम्भने।
कोऽन्विष्य संयुगे प्राज्ञः पुनर्द्वन्द्वे समाह्वयेत् ॥ ९.५९.१७ ॥
சேனை அழிந்து, குளத்தில் சென்று ஒளிந்த, தோற்ற, காட்டை விரும்பும், அரசைப் பெறுவதில் நம்பிக்கையற்ற இந்த சுயோதனனை யுத்தத்தில் தேடி, மீண்டும் இரட்டைப் போருக்கு எந்த அறிவாளி அழைப்பான்?
9.59.18
अपि नो निर्जितं राज्यं न हरेत सुयोधनः ।
यस्त्रयोदशवर्षाणि गदया कृतनिश्रमः।
चरत्यूर्ध्वं च तिर्यक्व भीमसेनिघांसया ॥ ९.५९.१८ ॥
நாம் வென்ற அரசை சுயோதனன் பறித்துக்கொள்ள மாட்டானா? பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கதையில் கடும் பயிற்சி செய்து, பீமசேனனைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் மேலும் கீழும் குறுக்குமாகத் திரிபவன் அவன்.
9.59.19
एनं चेन्न महाबाहुरन्यायेन हनिष्यति ।
एष वः कौरवो राजा धार्तराष्ट्रो भविष्यति ॥ ९.५९.१९ ॥
மகாபாகு இவனை அநியாயமாகக் கொல்லாவிட்டால், இவனே உங்களுக்கு கௌரவ அரசனாகவும் திருதராஷ்டிரனின் மகனாகவும் இருப்பான்.
9.59.20
धनञ्जयस्तु श्रुत्वैतत्केशवस्य महात्मनः ।
प्रेक्षतो भीमसेनस्य सव्यमूरुमताडयत् ॥ ९.५९.२० ॥
மகாத்மா கேசவரின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தனஞ்சயன், பீமசேனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, தன் இடது தொடையில் அடித்துக்கொண்டான்.
9.59.21
गृह्य संज्ञां ततो भीमो गदया व्यचरद्रणे ।
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ॥ ९.५९.२१ ॥
அப்போது பீமன் அடையாளத்தைப் புரிந்துகொண்டு கதையுடன் போரில் பலவகை வட்டச் சுழற்சிகளையும், இரட்டையானவற்றையும், பிற நகர்வுகளையும் செய்தான்.
9.59.22
दक्षिणं मण्डलं सव्यं गोमूत्रिकमथापि च ।
व्यचरत्पाण्डवो राजन्नरिं सम्मोहयन्निव ॥ ९.५९.२२ ॥
அரசே, பாண்டவன் வலது வட்டம், இடது வட்டம், கோமூத்ரிகை ஆகியவற்றில் சுழன்று, எதிரியை மயக்குவது போல நடந்தான்.
9.59.23
तथैव तव पुत्रोऽपि गदामार्गविशारदः ।
व्यचरल्लघु चित्रं च भीमसेनजिघांसया ॥ ९.५९.२३ ॥
அதேபோல உங்கள் மகனும் கதைப் பாதைகளில் வல்லவனாக, பீமசேனனைக் கொல்லும் விருப்பத்தில் விரைவாகவும் பலவித நுட்பமாகவும் சுழன்றான்.
9.59.24
आधुन्वन्तौ गदे घोरे चन्दनागरुरूषिते ।
वैरस्यान्तं परीप्सन्तौ रणे क्रुद्धाविवान्तकौ ॥ ९.५९.२४ ॥
சந்தனமும் அகிலும் பூசப்பட்ட இரு பயங்கர கதைகளைச் சுழற்றி, பகையின் முடிவை நாடி, போரில் கோபங்கொண்ட இரு யமர்கள் போல் அவர்கள் இருந்தனர்.
9.59.25
अन्योन्यं तौ जिघांसन्तौ प्रवीरौ पुरुषर्षभौ ।
युयुधाते गरुत्मन्तौ यथा नागामिषैषिणौ ॥ ९.५९.२५ ॥
ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய அந்த இரு வீரர்களும், மனிதர்களில் காளைகளான அவர்கள், நாகங்களின் இறைச்சியைத் தேடும் கருடர்களைப் போல் போரிட்டனர்.
9.59.26
मण्डलानि बिचित्राणि चरतोर्नृपभीमयोः ।
गदासम्पातजास्तत्र प्रजज्ञुः पावकार्चिषः ॥ ९.५९.२६ ॥
அரசே, பயங்கரமான அவர்கள் இருவரும் பல்வேறு வட்டச் சுழற்சிகளில் நகர்ந்தபோது, கதைகளின் மோதலால் அங்கே நெருப்புச் சுடர்கள் எழுந்தன.
9.59.27
समं प्रहरतोस्तत्र शूरयोर्बलिनोर्मृधे ।
क्षुब्धयोर्वायुना राजन्द्वयोरिव समुद्रयोः ॥ ९.५९.२७ ॥
அரசே, போரில் சமமாக அடித்துக்கொண்ட அந்த இரு சூரரும் வலிமையானவர்களும், காற்றால் கலக்கப்பட்ட இரு கடல்களைப் போல இருந்தனர்.
9.59.28
तयोः प्रहरतोस्तुल्यं मत्तकुञ्जरयोरिव ।
गदानिर्घातसं हादः प्रहाराणामजायत ॥ ९.५९.२८ ॥
அவர்கள் இருவரும் சமமாக அடித்தனர், மதம் கொண்ட இரு யானைகளைப் போல; கதைகளின் கொடிய மோதல்களின் முழக்கம் அந்த அடிகளிலிருந்து எழுந்தது.
9.59.29
तस्मिंस्तदा सम्प्रहारे दारुणे सङ्कुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ ॥ ९.५९.२९ ॥
அப்போது அந்தக் கொடிய, மிகுந்த குழப்பம் நிறைந்த மோதலில், போரிட்ட அந்த இரு பகைவர் அடக்குவோரும் மிகவும் களைத்துப் போயினர்.
9.59.30
तौ मुहूर्ते समाश्वस्य पुनरेव परन्तप ।
अभ्यहारयतां क्रुद्धौ प्रगृह्य महती गदे ॥ ९.५९.३० ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, அந்த இருவரும் சற்று நேரத்தில் மீண்டும் தேறி, சினத்துடன் பெரிய கதைகளைப் பற்றி மீண்டும் தாக்கினர்.
9.59.31
तयोः समभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
गदानिपातै राजेन्द्र तक्षतोर्वै परस्परम् ॥ ९.५९.३१ ॥
ராஜேந்திரா, அவ்விருவருக்கும் இடையே கதைகளின் அடிகளால் பயங்கரமான, கட்டுப்பாடற்ற போர் மூண்டது; அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக்கொண்டிருந்தனர்.
9.59.32
समरे प्रद्रुतौ तौ तु वृषभाक्षौ तरस्विनौ ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ पङ्कस्थौ महिषाविव ॥ ९.५९.३२ ॥
போர்க்களத்தில் பாய்ந்து வந்த அவ்விரு வீரர்களும், காளையின் கண்களுடைய வேகமானவர்களும், சேற்றில் நின்ற இரு எருமைகளைப் போல ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
9.59.33
जर्झरीकृतसर्वाङ्गौ रुधिरेणाभिसंप्लुतौ ।
ददृशाते हिमवति पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ९.५९.३३ ॥
அனைத்து உறுப்புகளும் காயமடைந்து, இரத்தத்தில் நனைந்து, அவ்விருவரும் இமயமலையில் பூத்த இரண்டு கிம்சுக மரங்களைப் போலத் தோன்றினர்.
9.59.34
दुर्योधनस्तु पार्थेन विवरे सम्प्रदर्शिते ।
ईषदुत्स्मयमानस्तु सहसा प्रससार ह ॥ ९.५९.३४ ॥
ஆனால் பார்த்தன் ஒரு இடைவெளியைக் காட்டியபோது, துரியோதனன் சற்றுச் சிரித்தபடி திடீரென முன்னேறினான்.
9.59.35
तमभ्याशगतं प्राज्ञः क्षणे प्रेक्ष्य वृकोदरः ।
अवाक्षिपद्गदां तस्मिन्वेगेन महता बती ॥ ९.५९.३५ ॥
அவன் அருகில் வருவதைக் கண்ட அறிவுடைய வ்ருகோதரன், அந்தக் கணமே பெரும் வேகத்துடன் தன் கதையை அவன் மீது வீசினான்.
9.59.36
अवक्षेपं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
अपासर्पत्ततः स्थानात्सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.५९.३६ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, அந்த வீச்சைக் கண்ட உன் மகன் தன் இடத்திலிருந்து பின்வாங்கினான்; அந்தக் கதை வீணாகி நிலத்தில் விழுந்தது.
9.59.37
मोक्षयित्वा प्रहारं तं सुतस्तव सुसम्भ्रमात् ।
भीमसेनं च गदया प्राहरत्कुरुसत्तम ॥ ९.५९.३७ ॥
அந்த அடியிலிருந்து தப்பிய உன் மகன் பெரும் பதற்றத்துடன் கதையால் பீமசேனனைத் தாக்கினான், குருக்களில் சிறந்தவனே.
9.59.38
तस्य विस्यन्दमानेन रुधिरेणामितौजसः ।
प्रहारगुरुपाताच मूर्छेव समजायत ॥ ९.५९.३८ ॥
அளவற்ற ஆற்றல் கொண்டவனின் இரத்தம் வழிந்தோடியது; அடியின் கனமான வீழ்ச்சியால் மயக்கம் போல் அவனுக்கு வந்தது.
9.59.39
तन्नावुध्यत पुत्रस्ते पीडितं पाण्डवं रणे ।
धारयामास भीमोऽपि शरीरमतिपीडितम् ॥ ९.५९.३९ ॥
போரில் வருந்திய பாண்டவனின் அந்த நிலையை உன் மகன் அறியவில்லை; பீமனும் மிகவும் வருந்திய தன் உடலைத் தாங்கிக்கொண்டிருந்தான்.
9.59.40
अमन्यत स्थितं ह्येनं प्रहरिष्यन्तमाहवे ।
अतो न प्राहरत्तस्मै पुनरेव तवात्मजः ॥ ९.५९.४० ॥
இவன் நின்று போரில் தாக்கப்போகிறான் என்று அவன் நினைத்தான்; ஆகையால் உன் மகன் அவன் மீது மீண்டும் தாக்கவில்லை.
9.59.41
ततो मुहूर्तनाश्वस्य दुर्योधनमुपस्थितम् ।
देगेनाभ्ययतद्राजन्गदामादाय पाण्डवः ॥ ९.५९.४१ ॥
பின்னர் சிறிது நேரத்தில் தேறி, அரசே, கதையை எடுத்துக்கொண்டு பாண்டவன் அருகில் நின்ற துரியோதனன் மீது வேகமாகப் பாய்ந்தான்.
9.59.42
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य संरब्धगमितौजसम् ।
मोधमस्य प्रहारं तं चिकीर्षुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.४२ ॥
சீற்றத்தால் வலிமை எழுந்த அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு, பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவனது அந்த அடியை வீணாக்க அவன் விரும்பினான்.
9.59.43
अवस्याने मतिं कृत्वा पुत्रन्तव महामनाः ।
इयेषोत्पतितुं राजञ्छलयिष्यन्वृकोदरम् ॥ ९.५९.४३ ॥
அரசே, உங்கள் மகன் மகாமனா நிலையாக நிற்கத் தீர்மானித்து, வ்ருகோதரனை (பீமனை) ஏமாற்ற மேலெழ விரும்பினான்.
9.59.44
अबुध्यद्भीमसेनस्तु राज्ञस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अचास्य सममिद्रुत्य समुत्पत्य च सिंहवत् ॥ ९.५९.४४ ॥
ஆனால் பீமசேனன் அரசனின் அந்த நோக்கத்தை உணர்ந்தான்; உடனே அவனை நோக்கி ஓடி, சிங்கத்தைப் போல மேலெழுந்தான்.
9.59.45
सत्या वञ्चवतो राजन्पुनरेवोत्पतिष्यतः ।
ऊरुभ्यां प्राहिणोद्राजन्गदां वेगेन पाण्डवः ॥ ९.५९.४५ ॥
அரசே, அந்த வஞ்சகன் மீண்டும் மேலெழும்பப் போகையில், பாண்டவன் வேகமாக தன் கதையை அவனது தொடைகளின் மேல் வீசினான்.
9.59.46
सा वज्रनिष्पेषसमा प्रहिता भीमकर्मणा ।
ऊरू दुर्योधनस्याथ बभञ्ज प्रियदर्शनौ ॥ ९.५९.४६ ॥
பீமகர்மாவால் வீசப்பட்ட அது, இடியின் அடிக்கு ஒப்பாக துரியோதனனின் அழகிய இரு தொடைகளையும் முறித்தது.
9.59.47
स पपात नरव्याघ्रो वसुधामनुनादयन् ।
भग्नोरुर्भीमसेनेन पुत्रस्तव महीपते ॥ ९.५९.४७ ॥
பூமிபதியே, பீமசேனனால் தொடைகள் முறிக்கப்பட்ட உங்கள் அந்த நரவியாக்ரன் மகன் பூமியை அதிரச் செய்தவாறு வீழ்ந்தான்.
9.59.48
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
चचाल पृथिवी चापि सवृक्षक्षुपपर्वता ॥ ९.५९.४८ ॥
இடிமுழக்கத்துடன் காற்றுகள் வீசின; தூசி மழை பொழிந்தது; மரங்கள், புதர்கள், மலைகளுடன் பூமியும் நடுங்கியது.
9.59.49
तस्मिन्निपतिते वीरे पत्यौ सर्वमहीक्षिताम् ।
महास्वना पुनर्दीप्ता सनिर्घाता भयङ्करी।
पपात चोल्का महती पतिते पृथिवीपतौ ॥ ९.५९.४९ ॥
அந்த வீரன், பூமியின் அனைத்து மன்னர்களின் தலைவன் விழுந்தபோது, மீண்டும் பெரும் ஒலியுடன், எரியும் இடியுடன் ஒரு பெரிய எரிகல் விழுந்தது; பூமிக்கு அதிபதி விழுந்தபோது அது பயங்கரமாக இருந்தது.
9.59.50
तथा शोणितवर्षं च पांसुवर्षं च भारत ।
ववर्ष मघवांस्तत्र तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५० ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவ்வாறே இரத்த மழையும் தூசி மழையும் பொழிந்தது; உன் மகன் வீழ்த்தப்பட்டபோது அங்கே இந்திரன் பொழிந்தான்.
9.59.51
यक्षाणां राक्षसानां च पिशाचानां तथैव च ।
अन्तरिक्षे महान्नादस्तत्र भारत शुश्रुवे ॥ ९.५९.५१ ॥
யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பிசாசர்களின் அதேபோல் ஆகாயத்தில் ஒரு பெரிய ஒலி அங்கே கேட்கப்பட்டது, பரதனே.
9.59.52
तेन शब्देन घोरेण मृगाणामथ पक्षिणाम् ।
जज्ञे घोरतरः शब्दो बहूनां सर्वतोदिशम् ॥ ९.५९.५२ ॥
அந்த பயங்கர ஒலியினால், விலங்குகளினதும் பறவைகளினதும் இன்னும் பயங்கரமான ஒலி எழுந்தது; எல்லா திசைகளிலும் பலரின் ஒலியாக.
9.59.53
ये तत्र वाजिनः शेषा गजाश्च मनुजैः सह ।
मुमुचुस्ते महानादं तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५३ ॥
அங்கே எஞ்சியிருந்த குதிரைகளும் யானைகளும் மனிதர்களுடன் சேர்ந்து, உன் மகன் வீழ்த்தப்பட்டபோது ஒரு பெரிய கூக்குரல் எழுப்பின.
9.59.54
बेरीशङ्खमृदङ्गानामभवच्च स्वनो महान् ।
अन्तर्भूमिगतश्चैव तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५४ ॥
பேரிகை, சங்கு, மிருதங்கம் ஆகியவற்றின் பெரிய ஒலி எழுந்தது; உன் மகன் வீழ்த்தப்பட்டபோது அந்த ஒலி பூமிக்குள்ளும் சென்றது.
9.59.55
बहुपादैर्बहुभुजैः कबन्धैर्घोरदर्शनैः ।
नृत्यद्भिर्भयदैर्व्याप्ता दिशस्तत्राभवन्नृप ॥ ९.५९.५५ ॥
அரசே, அங்கு திசைகள் பல கால்களும் பல கரங்களும் கொண்ட, பயங்கரமாகத் தோன்றிய, ஆடுகின்ற, அச்சமூட்டும் கபந்தங்களால் நிறைந்தன.
9.59.56
ध्वजवन्तोऽस्त्रवन्तश्च शस्त्रवन्तस्तथैव च ।
प्राकम्पन्त ततो राजंस्तव पुत्रे निपातिते ॥ ९.५९.५६ ॥
அரசே, உன் மகன் வீழ்த்தப்பட்டபோது, கொடிகளை உடையவையும், அஸ்திரங்களை உடையவையும், ஆயுதங்களை உடையவையும் நடுங்கின.
9.59.57
हदाः कूपाश्च रुधिरमुद्वेमुर्नृपसत्तम ।
नद्यश्च सुमहावेगाः प्रतिस्रोतोवहाऽभवन् ॥ ९.५९.५७ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, ஏரிகளும் கிணறுகளும் இரத்தத்தை வெளியேற்றின; மிகு வேகமுள்ள ஆறுகள் எதிர்த்திசையில் ஓடலாயின.
9.59.58
पुल्लिङ्गा इव नार्यस्तु स्त्रीलिङ्गाः पुरुषाऽभवन् ।
दुर्योधने तदा राजन्पतिते तनये तव ॥ ९.५९.५८ ॥
அரசே, உன் மகன் துரியோதனன் வீழ்ந்தபோது, பெண்கள் ஆண்பாலைப் போலவும், ஆண்கள் பெண்பாலைப் போலவும் ஆயினர்.
9.59.59
दृष्ट्वा तानद्भुतोत्पातान्पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
आविग्नमनसः सर्वे बभूवुर्भरतर्षभ ॥ ९.५९.५९ ॥
பரதகுலச் சிறந்தவனே, அந்த அற்புதமான அபசகுனங்களைக் கண்டு பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் அனைவரும் மனம் கலங்கினர்.
9.59.60
ययुर्देवा यथाकामं गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
कथयन्तोऽद्भुतं युद्धं सुतयोस्तव भारत ॥ ९.५९.६० ॥
பாரதனே, தேவர்கள் விரும்பியவாறு சென்றனர்; கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் உன் இரு மகன்களின் அற்புதமான போரைப் பற்றி பேசியபடி சென்றனர்.
9.59.61
तथैव सिद्धा राजेन्द्र तथा वातिकचारणाः ।
नरसिंहौ प्रशंसन्तौ विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ९.५९.६१ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அவ்வாறே சித்தர்களும் வாதிக சாரணர்களும் அந்த இரு நரசிம்மர்களைப் புகழ்ந்தவாறு வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர்.