ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.60.1
तं पातितं ततो दृष्ट्वा महासालमिवोद्गतम् ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे बभूवुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ९.६०.१ ॥
ಮಹಾ ಸಾಲವೃಕ್ಷ ಬಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನವರಾದರು.
9.60.2
उन्मत्तमिव मातङ्गं सिंहेन विनिपातितम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः सर्वे ते चापि सोमकाः ॥ ९.६०.२ ॥
ಸಿಂಹದಿಂದ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತರಾದ ಆ ಸೋಮಕರೆಲ್ಲರೂ.
9.60.3
ततो दुर्योधनं हत्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
पातितं कौरवेन्द्रं तमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ ९.६०.३ ॥
ನಂತರ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಹತಗೊಳಿಸಿದ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನು, ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕೌರವೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.60.4
गौर्गौरिति पुरा मन्द द्रौपदीमेकवाससम् ।
यत्सभायां हसन्नस्मांस्तदा वदसि दुर्मते।
तस्यावहासस्य फलमद्य त्वं समवाप्नुहि ॥ ९.६०.४ ॥
"ಎಲೈ ಮೂಢನೇ! ಹಿಂದೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು 'ಗೌ, ಗೌ' ಎಂದು ನೀನು ಕರೆದೆಯಲ್ಲವೇ, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಆ ಅಪಹಾಸ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ಇಂದು ನೀನು ಪಡೆ."
9.60.5
एवमुक्त्वा स वामेन पदा मौलिमुपास्पृशत् ।
शिरश्च राजसिंहस्य पादेन समलोडयत् ॥ ९.६०.५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಎಡಗಾಲಿನಿಂದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು; ರಾಜಸಿಂಹನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು.
9.60.6
तथैव क्रोधसंरक्तो भीमः परबलार्दनः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं यत्तच्छृणु नराधिप ॥ ९.६०.६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಭೀಮನು ಮತ್ತೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
9.60.7
येऽस्मान्पुरा प्रनृत्यन्ति मूढा गौरिति गौरिति ।
तान्वयं प्रतिनृत्यामः पुनर्गौरिति गौरिति ॥ ९.६०.७ ॥
ಮೊದಲು 'ಗೋ, ಗೋ' ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಣಿದ ಮೂಢರನ್ನು, ನಾವು ಮತ್ತೆ 'ಗೋ, ಗೋ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕುಣಿಯುತ್ತೇವೆ.
9.60.8
नास्माकं निकृतिर्वह्निर्नाक्षद्यूतं न वञ्चना ।
स्वबाहुबलमाश्रित्य प्रबाधामो वयं रिपून् ॥ ९.६०.८ ॥
ನಮಗೆ ವಂಚನೆಯೂ ಬೆಂಕಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ದಾಳದ ಜೂಜೂ ಅಲ್ಲ, ಮೋಸವೂ ಅಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ತೋಳ್ಬಲವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಾವು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
9.60.9
सोऽवाप्य वैरस्य चिरस्य पारं ।
वृकोदरः प्राह शनैः प्रहस्य।
युधिष्ठिरं केशवसृञ्जयांश्च ।
धनञ्जयं माद्रवतीसुतौ च ॥ ९.६०.९ ॥
ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವೈರಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯನ್ನು ಕಂಡ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ನಗುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಕೇಶವ, ಸೃಂಜಯರು, ಧನಂಜಯ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.60.10
रजस्वला द्रौपदीमानयन्ते ।
ये चाप्यकुर्वन्त सदस्यवस्त्राम्।
रणे हतांस्तपसा याज्ञसेन्याः ॥ ९.६०.१० ॥
ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಎಳೆತಂದವರು ಮತ್ತು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸೆಳೆದವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಹತರಾದರು.
9.60.11
ये नः पुरा षण्ढतिलानवोचन् ।
क्रूरा राज्ञो धृतराष्ट्रस्य पुत्राः।
ते नो हताः सगणाः सानुबन्धाः ।
कामं स्वर्गं नरकं वा व्रजामः ॥ ९.६०.११ ॥
ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಪುಂಸಕರೆಂದು ಹಂಗಿಸಿದ ಕ್ರೂರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನ ಪುತ್ರರು, ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಈಗ ನಾವು ಇಷ್ಟದಂತೆ ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
9.60.12
पुनश्च राज्ञः पतितस्य भूमौ ।
स तां गदां स्कन्धगतां प्रगृह्य।
वामेन पादेन शिरः प्रमृद्य ।
दुर्योधनं नैकृतिकेत्यवोचत् ॥ ९.६०.१२ ॥
ಮತ್ತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಭುಜದ ಮೇಲಿದ್ದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಡಗಾಲಿನಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ತುಳಿದು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ "ವಂಚಕನೇ!" ಎಂದನು.
9.60.13
हृष्टेन राजन्कुरुपार्थिवस्य ।
क्षुद्रात्मना भीमसेनेन पादम्।
दृष्ट्वा कृतं मूर्धनि नाभ्यनन्दन् ।
धर्मात्मानः सोमकानां प्रबर्हाः ॥ ९.६०.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕುರು ರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಭೀಮಸೇನನು ಕಾಲಿಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕ್ಷುದ್ರ ಮನಸ್ಸಿನ ಅವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸೋಮಕರ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ಅನುಮೋದಿಸಲಿಲ್ಲ.
9.60.14
तव पुत्रं तथा हत्वा कत्थमानं वृकोदरम् ।
नृत्यमानं च बहुशो धर्मराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.६०.१४ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದು, ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಪದೇ ಪದೇ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.60.15
गतोऽसि वैरस्यानृण्यं प्रतिज्ञा पूरिता त्वया ।
शुभेनाथाशुभेनैव कर्मणा विरमाधुना ॥ ९.६०.१५ ॥
ನೀನು ವೈರದ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆ; ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಈಡೇರಿತು. ಈಗ ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ವಿರಮಿಸು.
9.60.16
मा शिरोऽस्य पदाऽमर्दीर्मा धर्मस्तेऽतिगो भवेत् ।
राजा ज्ञातिर्हतश्चायं नैतन्न्याय्यं तवानघ ॥ ९.६०.१६ ॥
ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿಯಬೇಡ; ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಮೀರದಿರಲಿ. ಈ ರಾಜನು, ನಿನ್ನ ಬಂಧುವು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇದು ನಿನಗೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ.
9.60.17
एकादशचमूनाथं कुरूणामधिपं तथा ।
मास्प्राक्षीर्भीम पादेन राजानं ज्ञातिमेव च ॥ ९.६०.१७ ॥
ಓ ಭೀಮ, ಹನ್ನೊಂದು ಸೇನೆಗಳ ಒಡೆಯನೂ ಕುರುಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಆದ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಂಧುವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಮುಟ್ಟಬೇಡ.
9.60.18
हतबन्धुर्हतामात्यो भ्रष्टसैन्यो हतो मृधे ।
सर्वाकारेण शोच्योऽयं नावहास्योऽयमीश्वरः ॥ ९.६०.१८ ॥
ಬಂಧುಗಳು ಹತರಾಗಿ, ಅಮಾತ್ಯರು ಹತರಾಗಿ, ಸೇನೆ ನಾಶವಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದ ಈ ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕರುಣೆಗೆ ಅರ್ಹನು; ಇವನು ಪರಿಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
9.60.19
विध्वस्तोऽयं हतामात्यो हतबन्धुर्हतात्मजः ।
उत्सन्नपिण्डो भ्राता च नैतन्न्याय्यं कृतं त्वया ॥ ९.६०.१९ ॥
ಇವನು ನಾಶಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಅಮಾತ್ಯರು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಬಂಧುಗಳು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಪುತ್ರರು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಪಿಂಡದಾನ ತುಂಡಾಗಿದೆ; ಇವನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ. ನೀನು ಇದನ್ನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
9.60.20
धार्मिको भीमसेनोऽसावित्याहुस्त्वां पुरा जनाः ।
स कस्माद्भीमसेन त्वं राजानमधितिष्ठसि ॥ ९.६०.२० ॥
'ಭೀಮಸೇನನು ಧಾರ್ಮಿಕ' ಎಂದು ಜನರು ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಿರುವ ನೀನು, ಓ ಭೀಮಸೇನ, ಈ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ?
9.60.21
इत्युक्त्वा भीमसेनं तु साश्रुकण्ठो युधिष्ठिरः ।
उपसृत्याब्रवीद्दीनो दुर्योधनमरिन्दमम् ॥ ९.६०.२१ ॥
ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದೀನನಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಶತ್ರುದಮನನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.60.22
तात मन्युर्न ते कार्यो नात्मा शोच्यस्त्वया तथा ।
नूनं पूर्वकृतं कर्म सुघोरमनुभूयते ॥ ९.६०.२२ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಕೋಪ ಬೇಡ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿನಗಾಗಿ ನೀನು ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಫಲವನ್ನೇ ಈಗ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
9.60.23
धात्रोपदिष्टं विषमं नूनं फलमसंस्कृतम् ।
यद्वयं त्वां जिघांसामस्त्वं चास्मान्कुरुसत्तम ॥ ९.६०.२३ ॥
ವಿಧಾತನು ನಿಯಮಿಸಿದ ಈ ವಿಷಮ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕೃತವಲ್ಲ; ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ.
9.60.24
आत्मनो ह्यपराधेन महद्व्यसनमीहशम् ।
प्राप्तवानसि यल्लोभान्मदाद्बाल्याच्च भारत ॥ ९.६०.२४ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಪ್ಪಿನಿಂದ, ಲೋಭ, ಮದ ಮತ್ತು ಬಾಲಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೀನು ಇಂತಹ ಮಹಾ ಸಂಕಟವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.
9.60.25
घातयित्वा वयस्यांश्च भ्रातॄनथ पितॄंस्तथा ।
पुत्रान्पौत्रांस्तथा चान्यांस्ततोसि निधनं गतः ॥ ९.६०.२५ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು, ತಂದೆಯಂದಿರನ್ನು, ಪುತ್ರರನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿ, ನಂತರ ನೀನೂ ಮರಣ ಹೊಂದಿದೆ.
9.60.26
तवापराधादस्माभिर्भ्रातरस्ते निपातिताः ।
निहता ज्ञातयश्चापि दिष्टं मन्ये दुरत्ययम् ॥ ९.६०.२६ ॥
ನಿನ್ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದಲೇ ನಾವು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದೆವು; ಬಂಧುಗಳೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಇದು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ವಿಧಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.60.27
आत्मा न शोचनीयस्ते श्लाघ्यो मृत्युस्तवानघ ।
वयमेवाधुना शोच्याः सर्वावस्थासु कौरव ॥ ९.६०.२७ ॥
ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ನೀನೇ ಶೋಕಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮರಣ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. ಕೌರವನೇ, ಈಗ ನಾವೇ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ಶೋಕಿಸಬೇಕಾದವರು.
9.60.28
कृपणं वर्तयिष्यामस्तैर्हीना बन्धुभिः प्रियैः ।
भ्रातॄणां चैव पुत्राणां तथा वै शोकविह्वलाः ॥ ९.६०.२८ ॥
ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ಬಂಧುಗಳು, ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಲ್ಲದೆ, ಶೋಕದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ನಾವು ದೀನರಾಗಿ ಬದುಕುವೆವು.
9.60.29
कथं द्रक्ष्यामि विधवा वधूः शोकपरिप्लुताः ।
त्वमेकः सुस्थितो राजन्स्वर्गे ते निलयो ध्रुवः।
वयं नरकसंज्ञं वै दुःखं प्राप्स्याम दारुणम् ॥ ९.६०.२९ ॥
ರಾಜನೇ, ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ವಿಧವೆ ಸೊಸೆಯರನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ನೋಡಲಿ? ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಖಚಿತವಾದ ನೆಲೆಯಿದೆ. ನಾವು ನರಕವೆಂಬ ಭೀಕರ ದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
9.60.30
स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य विह्वलाः ।
गर्हयिष्यन्ति नो नूनं विधवाः शोककर्शिताः ॥ ९.६०.३० ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸೊಸೆಯರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಸೊಸೆಯರು, ವಿಹ್ವಲರಾಗಿ, ವಿಧವೆಯರಾಗಿ, ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಂದಿಸುವರು.
9.60.31
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो निशश्वास स पार्थिवः ।
विललाप चिरं चापि धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.६०.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅತಿಯಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟನು; ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.