மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.60.1
तं पातितं ततो दृष्ट्वा महासालमिवोद्गतम् ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे बभूवुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ९.६०.१ ॥
மகா சால மரம் வேரோடு சாய்ந்தது போல் அவன் வீழ்ந்ததைக் கண்டு, அங்கிருந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்தினராயினர்.
9.60.2
उन्मत्तमिव मातङ्गं सिंहेन विनिपातितम् ।
ददृशुर्हृष्टरोमाणः सर्वे ते चापि सोमकाः ॥ ९.६०.२ ॥
சிங்கத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட மதம் பிடித்த யானையைப் போல் அவனைக் கண்டு, மகிழ்ச்சியால் மயிர் சிலிர்த்த அந்தச் சோமகர்கள் அனைவரும்.
9.60.3
ततो दुर्योधनं हत्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
पातितं कौरवेन्द्रं तमुपगम्येदमब्रवीत् ॥ ९.६०.३ ॥
பின்னர் துரியோதனனை வீழ்த்திய வலிமைமிக்க பீமசேனன், வீழ்ந்து கிடந்த கௌரவேந்திரனை அணுகி இவ்வாறு கூறினான்.
9.60.4
गौर्गौरिति पुरा मन्द द्रौपदीमेकवाससम् ।
यत्सभायां हसन्नस्मांस्तदा वदसि दुर्मते।
तस्यावहासस्य फलमद्य त्वं समवाप्नुहि ॥ ९.६०.४ ॥
"மூடனே! முன்பு சபையில் நம்மைப் பார்த்து சிரித்தபடி, ஒரே ஆடையுடுத்திய திரௌபதியை 'பசு, பசு' என்று நீ அழைத்தாயே, தீயவனே, அந்த ஏளனத்தின் பலனை இன்று நீ முழுமையாகப் பெறு."
9.60.5
एवमुक्त्वा स वामेन पदा मौलिमुपास्पृशत् ।
शिरश्च राजसिंहस्य पादेन समलोडयत् ॥ ९.६०.५ ॥
இவ்வாறு கூறிய அவன், இடது காலால் கிரீடத்தைத் தொட்டான்; அரச சிங்கத்தின் தலையைத் தன் காலால் நன்கு அசைத்தான்.
9.60.6
तथैव क्रोधसंरक्तो भीमः परबलार्दनः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं यत्तच्छृणु नराधिप ॥ ९.६०.६ ॥
அதே போல் சினத்தால் சிவந்த பகைப்படையை நசுக்கும் பீமன் மீண்டும் அந்தச் சொற்களைக் கூறினான்; மன்னா, அதைக் கேள்.
9.60.7
येऽस्मान्पुरा प्रनृत्यन्ति मूढा गौरिति गौरिति ।
तान्वयं प्रतिनृत्यामः पुनर्गौरिति गौरिति ॥ ९.६०.७ ॥
முன்பு 'பசு, பசு' என்று கூறி எங்களை ஏளனம் செய்து ஆடிய மூடர்களை, நாங்கள் மீண்டும் 'பசு, பசு' என்று சொல்லி ஆடுவோம்.
9.60.8
नास्माकं निकृतिर्वह्निर्नाक्षद्यूतं न वञ्चना ।
स्वबाहुबलमाश्रित्य प्रबाधामो वयं रिपून् ॥ ९.६०.८ ॥
எங்களுக்கு வஞ்சனையும் நெருப்பும் இல்லை, பகடையாட்டமும் இல்லை, ஏமாற்றும் இல்லை; நாங்கள் எங்கள் சொந்த புயபலத்தையே நம்பி எதிரிகளை வெல்வோம்.
9.60.9
सोऽवाप्य वैरस्य चिरस्य पारं ।
वृकोदरः प्राह शनैः प्रहस्य।
युधिष्ठिरं केशवसृञ्जयांश्च ।
धनञ्जयं माद्रवतीसुतौ च ॥ ९.६०.९ ॥
நீண்ட காலப் பகைக்கு முடிவை அடைந்த வ்ருகோதரன் (பீமன்) சிரித்தபடி மெல்லப் பேசினான்; யுதிஷ்டிரன், கேசவன், சிருஞ்சயர்கள், தனஞ்சயன், மாத்ரியின் இரு மகன்கள் ஆகியோரிடம்.
9.60.10
रजस्वला द्रौपदीमानयन्ते ।
ये चाप्यकुर्वन्त सदस्यवस्त्राम्।
रणे हतांस्तपसा याज्ञसेन्याः ॥ ९.६०.१० ॥
ரஜஸ்வலையான திரௌபதியை சபைக்கு இழுத்து வந்தவர்களும், சபையில் அவள் ஆடையை உரிந்தவர்களும், போரில் யாஜ்ஞசேனியின் தவவலிமையால் கொல்லப்பட்டனர்.
9.60.11
ये नः पुरा षण्ढतिलानवोचन् ।
क्रूरा राज्ञो धृतराष्ट्रस्य पुत्राः।
ते नो हताः सगणाः सानुबन्धाः ।
कामं स्वर्गं नरकं वा व्रजामः ॥ ९.६०.११ ॥
முன்பு எங்களை 'பெயரளவு ஆண்கள்' என்று இழித்துரைத்த கொடிய திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள், தங்கள் படைகளோடும் சுற்றத்தோடும் எங்களால் கொல்லப்பட்டனர்; இனி நாங்கள் விரும்பியபடி சொர்க்கமோ நரகமோ செல்வோம்.
9.60.12
पुनश्च राज्ञः पतितस्य भूमौ ।
स तां गदां स्कन्धगतां प्रगृह्य।
वामेन पादेन शिरः प्रमृद्य ।
दुर्योधनं नैकृतिकेत्यवोचत् ॥ ९.६०.१२ ॥
மீண்டும் நிலத்தில் விழுந்த அரசனிடம் சென்று, தோளில் இருந்த கதையை எடுத்து, இடது காலால் அவன் தலையை மிதித்து துரியோதனனிடம் "வஞ்சகனே!" என்று கூறினான்.
9.60.13
हृष्टेन राजन्कुरुपार्थिवस्य ।
क्षुद्रात्मना भीमसेनेन पादम्।
दृष्ट्वा कृतं मूर्धनि नाभ्यनन्दन् ।
धर्मात्मानः सोमकानां प्रबर्हाः ॥ ९.६०.१३ ॥
அரசே, குரு மன்னனின் தலையில் பீமசேனன் காலை வைத்ததைப் பார்த்து, தீய மனம் கொண்ட அவனது செயலை சோமகர்களின் தர்மாத்மா வீரர்கள் பாராட்டவில்லை.
9.60.14
तव पुत्रं तथा हत्वा कत्थमानं वृकोदरम् ।
नृत्यमानं च बहुशो धर्मराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.६०.१४ ॥
உன் மகனைக் கொன்று, பெருமையாகப் பேசிப் பலமுறை ஆடிக்கொண்டிருந்த வृकோதரனிடம் தர்மராஜன் இவ்வாறு கூறினான்.
9.60.15
गतोऽसि वैरस्यानृण्यं प्रतिज्ञा पूरिता त्वया ।
शुभेनाथाशुभेनैव कर्मणा विरमाधुना ॥ ९.६०.१५ ॥
நீ பகையின் கடனிலிருந்து விடுபட்டாய்; உன் சபதம் நிறைவேறியது. இப்போது நல்ல, தீய செயல்களிலிருந்து விலகு.
9.60.16
मा शिरोऽस्य पदाऽमर्दीर्मा धर्मस्तेऽतिगो भवेत् ।
राजा ज्ञातिर्हतश्चायं नैतन्न्याय्यं तवानघ ॥ ९.६०.१६ ॥
அவன் தலையை காலால் மிதிக்காதே; உன் தர்மம் மீறப்படக்கூடாது. இந்த அரசன் உன் உறவினனும் கொல்லப்பட்டான்; பாவமற்றவனே, இது உனக்கு நியாயமல்ல.
9.60.17
एकादशचमूनाथं कुरूणामधिपं तथा ।
मास्प्राक्षीर्भीम पादेन राजानं ज्ञातिमेव च ॥ ९.६०.१७ ॥
ஓ பீமா, பதினொரு படைகளின் தலைவனும் குருக்களின் அதிபதியுமான அரசனையும், உன் உறவினனையும் காலால் தொடாதே.
9.60.18
हतबन्धुर्हतामात्यो भ्रष्टसैन्यो हतो मृधे ।
सर्वाकारेण शोच्योऽयं नावहास्योऽयमीश्वरः ॥ ९.६०.१८ ॥
உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டு, அமைச்சர்கள் கொல்லப்பட்டு, படை சிதைந்து, போரில் கொல்லப்பட்ட இவர் எல்லா வகையிலும் இரக்கத்திற்குரியவர்; இவர் பரிகாசத்திற்குரியவர் அல்ல, இவர் அரசர்.
9.60.19
विध्वस्तोऽयं हतामात्यो हतबन्धुर्हतात्मजः ।
उत्सन्नपिण्डो भ्राता च नैतन्न्याय्यं कृतं त्वया ॥ ९.६०.१९ ॥
இவர் அழிந்தவர், அமைச்சர்கள் கொல்லப்பட்டவர், உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டவர், மகன்கள் கொல்லப்பட்டவர், பிண்டதானம் அறுந்தவர்; இவர் உன் சகோதரரும் ஆவார். நீ இதைச் நியாயமாகச் செய்யவில்லை.
9.60.20
धार्मिको भीमसेनोऽसावित्याहुस्त्वां पुरा जनाः ।
स कस्माद्भीमसेन त्वं राजानमधितिष्ठसि ॥ ९.६०.२० ॥
'பீமசேனன் தர்மவான்' என்று மக்கள் முன்பு உன்னைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். அப்படியிருக்க, ஓ பீமசேனா, நீ ஏன் அரசன் மேல் நிற்கிறாய்?
9.60.21
इत्युक्त्वा भीमसेनं तु साश्रुकण्ठो युधिष्ठिरः ।
उपसृत्याब्रवीद्दीनो दुर्योधनमरिन्दमम् ॥ ९.६०.२१ ॥
பீமசேனனிடம் இவ்வாறு சொல்லி, கண்ணீரால் தொண்டை அடைத்தவராய், துயருற்ற யுதிஷ்டிரர் அருகில் சென்று எதிரிகளை அடக்குபவனான துரியோதனனிடம் பேசினார்.
9.60.22
तात मन्युर्न ते कार्यो नात्मा शोच्यस्त्वया तथा ।
नूनं पूर्वकृतं कर्म सुघोरमनुभूयते ॥ ९.६०.२२ ॥
அன்பனே, உன் கோபம் வேண்டாம்; அவ்வாறே நீ உனக்காகத் துயருற வேண்டாம். முன்பு செய்த கர்மத்தின் மிகக் கொடிய பலனே இப்போது அனுபவிக்கப்படுகிறது.
9.60.23
धात्रोपदिष्टं विषमं नूनं फलमसंस्कृतम् ।
यद्वयं त्वां जिघांसामस्त्वं चास्मान्कुरुसत्तम ॥ ९.६०.२३ ॥
விதியால் நியமிக்கப்பட்ட இந்த ஏற்றத்தாழ்வான பலன் நிச்சயமாகப் பண்படாதது; நாம் உன்னைக் கொல்ல விரும்புகிறோம், நீயும் எங்களைக் கொல்ல விரும்புகிறாய், ஓ குருசிரேஷ்டனே.
9.60.24
आत्मनो ह्यपराधेन महद्व्यसनमीहशम् ।
प्राप्तवानसि यल्लोभान्मदाद्बाल्याच्च भारत ॥ ९.६०.२४ ॥
பாரதா, உன் சொந்தத் தவறால், பேராசை, மதம் மற்றும் அறியாமையால் இத்தகைய பெரும் துயரை நீ அடைந்தாய்.
9.60.25
घातयित्वा वयस्यांश्च भ्रातॄनथ पितॄंस्तथा ।
पुत्रान्पौत्रांस्तथा चान्यांस्ततोसि निधनं गतः ॥ ९.६०.२५ ॥
நண்பர்களையும், சகோதரர்களையும், தந்தையரையும், மகன்களையும், பேரன்களையும், மற்றவர்களையும் கொல்வித்து, பின்னர் நீயும் அழிவை அடைந்தாய்.
9.60.26
तवापराधादस्माभिर्भ्रातरस्ते निपातिताः ।
निहता ज्ञातयश्चापि दिष्टं मन्ये दुरत्ययम् ॥ ९.६०.२६ ॥
உன் தவறினால் நாங்கள் உன் சகோதரர்களை வீழ்த்தினோம்; உறவினர்களும் கொல்லப்பட்டனர். இதை கடக்க முடியாத விதி என்று நான் கருதுகிறேன்.
9.60.27
आत्मा न शोचनीयस्ते श्लाघ्यो मृत्युस्तवानघ ।
वयमेवाधुना शोच्याः सर्वावस्थासु कौरव ॥ ९.६०.२७ ॥
பாவமற்றவனே, உனக்காக உன்னைப் பற்றி வருந்தத் தேவையில்லை; உன் மரணம் போற்றத்தக்கது. குருவின் வழித்தோன்றலே, இப்போது நாங்களே எல்லா நிலைகளிலும் வருந்தத்தக்கவர்கள்.
9.60.28
कृपणं वर्तयिष्यामस्तैर्हीना बन्धुभिः प्रियैः ।
भ्रातॄणां चैव पुत्राणां तथा वै शोकविह्वलाः ॥ ९.६०.२८ ॥
நமக்குப் பிரியமான உறவினர்களையும், சகோதரர்களையும், மகன்களையும் இழந்து, துயரத்தால் கலங்கி நாம் பரிதாபமாக வாழ்வோம்.
9.60.29
कथं द्रक्ष्यामि विधवा वधूः शोकपरिप्लुताः ।
त्वमेकः सुस्थितो राजन्स्वर्गे ते निलयो ध्रुवः।
वयं नरकसंज्ञं वै दुःखं प्राप्स्याम दारुणम् ॥ ९.६०.२९ ॥
அரசே, சோகத்தில் மூழ்கிய விதவை மருமகள்களை நான் எப்படிப் பார்ப்பேன்? நீ மட்டும் நல்ல நிலையில் இருக்கிறாய்; உனக்கு சொர்க்கத்தில் நிலையான இடம் உண்டு. நாங்களோ நரகம் என்ற கொடிய துயரை அடைவோம்.
9.60.30
स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य विह्वलाः ।
गर्हयिष्यन्ति नो नूनं विधवाः शोककर्शिताः ॥ ९.६०.३० ॥
திருதராஷ்டிரரின் மருமகள்களும் பேரன்களின் மனைவியரும், கலங்கி, விதவைகளாகி, துயரால் வாடி, நிச்சயமாக நம்மைப் பழிப்பார்கள்.
9.60.31
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो निशश्वास स पार्थिवः ।
विललाप चिरं चापि धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.६०.३१ ॥
இவ்வாறு கூறி, பெரும் துயரால் வருந்திய அந்த அரசன் நீண்ட பெருமூச்சு விட்டான்; தர்மபுத்திரன் யுதிட்டிரன் நீண்ட நேரம் புலம்பினான்.