Mahābhārata · Adhyāya 9.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.65.1
अधिष्ठितः पदा मूर्ध्नि भग्नसक्थो महीं गतः ।
शौटीर्यमानी पुत्रो मे किमभाषत सञ्जय ॥ ९.६५.१ ॥
Sañjaya, was sagte mein Sohn, stolz auf seine Tapferkeit, der mit dem Fuß auf den Kopf getreten, mit gebrochenem Schenkel zu Boden gesunken ist?
9.65.2
अत्यर्थं कोपनो राजा जावैरश्च पाण्डुषु ।
व्यसनं परमं प्राप्तः किमाह परमाहवे ॥ ९.६५.२ ॥
Der König, äußerst zornig und den Pāṇḍavas feindlich gesinnt, was sagte er, als er in jener großen Schlacht das höchste Unglück erreicht hatte?
9.65.3
शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि यथावृत्तं नराधिप ।
राज्ञा यदुक्तं मग्नेन तस्मिन्व्यसनसागरे ॥ ९.६५.३ ॥
Höre, König, Herr der Menschen, ich werde erzählen, wie es sich zugetragen hat, was der König sagte, versunken in jenem Ozean des Unglücks.
9.65.4
भग्नसक्थो नृपो राजन्पांसुना सोऽवकुण्ठितः ।
यमयन्मूर्धजांस्तत्र वीक्ष्य चैव दिशो दश ॥ ९.६५.४ ॥
O König, jener König mit gebrochenem Schenkel war mit Staub bedeckt; dort, sein Haar haltend, blickte er in die zehn Himmelsrichtungen.
9.65.5
केशान्नियस्य यत्नेन निःश्वसन्नुरगो यथा ।
संरम्भाश्रुपरीताब्यां नेत्राभ्यामभिवीक्ष्य माम् ॥ ९.६५.५ ॥
Sein Haar mühsam zurückhaltend, seufzend wie eine Schlange, blickte er mich mit Augen an, die von Zornestränen benetzt waren.
9.65.6
बाहू धरण्यां निष्पिष्य सुदुर्मत्त इव द्विपः ।
प्रकीर्णान्मूर्धजान्धुन्वन्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन्।
गर्हयन्पाण्डवं ज्येष्ठं निःश्वस्येदमथाब्रवीत् ॥ ९.६५.६ ॥
Die Arme auf die Erde schlagend wie ein wild gewordener Elefant, sein wirres Haar schüttelnd, die Zähne aufeinanderpressend, den ältesten Pāṇḍava schmähend, seufzte er und sprach dann diese Worte.
9.65.7
भीष्मे शान्तनवे नाथे कर्णे शस्त्रभृतां वरे ।
गौतमे शकुनौ चापि द्रोणे चास्त्रभृतां वरे ॥ ९.६५.७ ॥
Bhīṣma, der Sohn Śantanus, war der Beschützer; Karṇa, der Beste der Waffenträger; auch Gautama und Śakuni, und Droṇa, der Beste der Geschossträger.
9.65.8
अश्वत्थाम्नि यथा शल्ये शूरे च कृतवर्मणि ।
अन्येष्वपि च शूरेषु न्यस्तभारो महात्मसु।
इमामवस्थां प्राप्तोऽस्मि कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ९.६५.८ ॥
Nachdem ich meine Last Aśvatthāman, Śalya, dem Helden Kṛtavarman und anderen großmütigen Helden übergeben habe, bin ich in diesen Zustand gekommen; denn die Zeit ist schwer zu überwinden.
9.65.9
एकादशचमूभर्ता सोऽहमेतां दशां गतः ।
कालं प्राप्य महाबाहो न कश्चिदतिवर्तते ॥ ९.६५.९ ॥
Ich, der Herr der elf Heere, bin in diesen Zustand gelangt. O Starkarmiger, wenn die Zeit kommt, überschreitet sie niemand.
9.65.10
आख्यातव्यं मदीयानां येऽस्मिञ्जीवन्ति संयुगे ।
यथाऽहं भीमसेनेन व्युत्क्रम्य समयं हतः ॥ ९.६५.१० ॥
Den Meinen, die in dieser Schlacht noch leben, soll man sagen, wie ich von Bhīmasena niedergeschlagen wurde, nachdem er die Abmachung gebrochen hatte.
9.65.11
बहूनि सुनृशंसानि कृतानि खलु पाण्डवैः ।
भूरिश्रवसि कर्णे च भीष्मे द्रोणे च धीमति ॥ ९.६५.११ ॥
Die Pāṇḍavas haben gegen Bhūriśravas, Karṇa, Bhīṣma und den weisen Droṇa wahrlich viele sehr grausame Taten begangen.
9.65.12
इदं च गर्हितं कर्म नृशंसैः पाण्डवैः कृतम् ।
येन ते वाच्यतां सत्सु गमिष्यन्तीति मे मतिः ॥ ९.६५.१२ ॥
Und die Pāṇḍavas, jene grausamen Männer, haben diese tadelnswerte Tat begangen, durch die sie, so meine Meinung, unter den Guten getadelt werden.
9.65.13
का प्रीतिः सत्वयुक्तस्य कृत्वोपाधिकृतं जयम् ।
को वा समयभेत्तारं बुधः सम्मन्तुमर्हति ॥ ९.६५.१३ ॥
Welche Freude kann ein Mann von Charakter an einem durch List errungenen Sieg haben? Oder welcher Weise könnte den ehren, der ein Abkommen bricht?
9.65.14
अधर्मेण जयं लब्ध्वा को नु हृष्येत पण्डितः ।
यथा संहृष्यते पापः पाण्डुपुत्रो वृकोदरः ॥ ९.६५.१४ ॥
Wer unter den Weisen würde sich über einen durch Unrecht errungenen Sieg freuen? Doch der sündige Sohn Pāṇḍus, Vṛkodara, frohlockt über die Maßen.
9.65.15
किन्नु चित्रमितस्त्वद्य भग्नसक्थस्य यन्मम ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन पादेन मृदितं शिरः ॥ ९.६५.१५ ॥
Was ist heute daran verwunderlich für mich, dessen Schenkel gebrochen sind, daß der zornige Bhīmasena den Kopf mit dem Fuß zermalmt hat?
9.65.16
प्रतपन्तं श्रिया जुष्टं वर्तमानं च बन्धुषु ।
एवं कुर्यान्नरो यो हि स वै स़ञ्जय पूरुषः ॥ ९.६५.१६ ॥
Der Mann, der in Glanz strahlt, mit Glück begabt, und unter seinen Verwandten steht, der soll so handeln. Das, o Sañjaya, ist der wahre Mann.
9.65.17
अभिज्ञौ युद्धधर्मस्य मम माता पिता च यौ ।
तौ हि सञ्जय दुःखार्तौ विज्ञाप्यौ वचनाद्वि मे ॥ ९.६५.१७ ॥
Meine Mutter und mein Vater, die beide die Pflicht des Krieges kennen, sind vom Leid gequält, o Sañjaya. Man soll sie durch meine Worte benachrichtigen.
9.65.18
इष्टं भृत्या भृताः सम्यग्भूः प्रशास्ता ससागरा ।
मूर्ध्नि स्थितममित्राणां जीवतामेव स़ञ्जय ॥ ९.६५.१८ ॥
Der, der seine Diener gut versorgte und die Erde mit ihren Meeren regierte, steht nun, o Sañjaya, noch lebend, auf den Häuptern seiner Feinde.
9.65.19
दत्ता दाया यथाशक्ति मित्राणां च प्रियं कृतम् ।
अमित्रा बाधिताः सर्वे को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.१९ ॥
Gaben wurden gegeben nach Vermögen, den Freunden wurde Gutes getan, alle Feinde wurden bedrängt. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.20
मानिता बान्धवाः सर्वे मान्यः सम्पूजितो जनः ।
त्रितयं सेवितं सर्वं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२० ॥
Alle Verwandten wurden geehrt, die Achtbaren verehrt, und die dreifachen Ziele genossen. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.21
आज्ञप्तं नृपमुख्येषु मानः प्राप्तः सुदुर्लभः ।
आजानेयैस्तथा यातं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२१ ॥
Befehle wurden unter den vornehmsten Königen erteilt, eine höchst seltene Ehre erlangt und Reisen auf edlen Rossen unternommen. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.22
यातानि परराष्ट्राणि नृपा भुक्ताश्च दासवत् ।
प्रियेभ्यः प्रकृतं साधु को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२२ ॥
Fremde Reiche wurden durchzogen, Könige wie Sklaven unterworfen und den Liebsten Gutes getan. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.23
अधीतं विधिवद्दत्तं प्राप्तमायुर्निरामयम् ।
स्वधर्मेण जिता लोकाः को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२३ ॥
Gemäß der Vorschrift wurde studiert, Gaben wurden gegeben, ein krankheitsfreies Leben erlangt, und die Welten durch die eigene Pflicht erobert. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.24
दिष्ट्या नाहं जितः सङ्ख्ये परान्प्रेष्यवदाश्रितः ।
दिष्ट्या मे विपुला लक्ष्मीर्मृते त्वन्यगता विभो ॥ ९.६५.२४ ॥
Glücklicherweise wurde ich im Kampf nicht von Feinden besiegt und suchte nicht wie ein Diener Zuflucht. Glücklicherweise, o Herr, ist mein großes Glück auch nach meinem Tod nicht an einen anderen gegangen.
9.65.25
यदिष्टं क्षत्रबन्धूनां स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ।
निधनं तन्मया प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२५ ॥
Den Tod, den sich die kṣatriya-Verwandten wünschen, die ihre eigene Pflicht erfüllen, diesen Tod habe ich erlangt. Wer ist glücklicher als ich?
9.65.26
दिष्ट्या नाहं परावृत्तो वैरात्प्राकृतवञ्जितः ।
दिष्ट्या न विमतिं काञ्चिद्भजित्वा तु पराजितः ॥ ९.६५.२६ ॥
Glücklicherweise wandte ich mich aus Feindschaft nicht wie ein gewöhnlicher Mensch zur Flucht und wurde nicht getäuscht. Glücklicherweise wurde ich nicht besiegt, weil ich mich irgendeinem Zweifel hingab.
9.65.27
सुप्तं वाऽथ प्रमत्तं वा यथा हन्याद्विषेण वा ।
एवं व्युत्क्रान्तधर्मेण व्युत्क्रम्य समयं हतः ॥ ९.६५.२७ ॥
Wie man einen schlafenden oder achtlosen Mann erschlägt oder mit Gift tötet, so hat mich derjenige, der das dharma übertrat und die vereinbarte Regel brach, niedergeschlagen.
9.65.28
अश्चत्थामा महाभागः कृतवर्मा च सात्वतः ।
कृपः शारद्वतश्चैव वक्तव्या वचनान्मम ॥ ९.६५.२८ ॥
Dem hochgesegneten Aśvatthāman, Kṛtavarman dem Sātvata und Kṛpa, dem Sohn des Śaradvat, sind diese Worte in meinem Auftrag zu sagen.
9.65.29
अधर्मेण प्रवृत्तानां पाण्डवानामनेकशः ।
विश्वासं समयघ्नानां न यूयं गन्तुमर्हथ ॥ ९.६५.२९ ॥
Ihr dürft den Pāṇḍava nicht vertrauen, die immer wieder im Unrecht gehandelt und ihre Abmachungen gebrochen haben.
9.65.30
वार्तिकांश्चाब्रवीद्राजा पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ।
अधर्माद्भीमसेनेन निहतोऽहं यथा रणे ॥ ९.६५.३० ॥
Euer Sohn, der König von wahrer Tapferkeit, sprach zu den Boten: 'So wie ich im Kampf durch Unrecht von Bhīmasena niedergeschlagen wurde.'
9.65.31
सोऽहं द्रोणं स्वर्गगतं कर्णशल्यावुभौ तथा ।
वृषसेनं महावीर्यं शकुनिं चापि सौबलम् ॥ ९.६५.३१ ॥
Ich, der ich an Droṇa denke, der in den Himmel ging, an Karṇa und Śalya beide, ebenso an den gewaltigen Vṛṣasena und an Śakuni, den Sohn Subalas.
9.65.32
जलसन्धं महावीर्यं भगदत्तं च पार्थिवम् ।
सोमदत्तं महेष्वासं सैन्धवं च जयद्रथम् ॥ ९.६५.३२ ॥
Jalasandha von großer Macht, König Bhagadatta, der große Bogenschütze Somadatta und der Sindhu-König Jayadratha.
9.65.33
दुऋशासनपुरोगांश्च भ्रातॄनात्मसमांस्तथा ।
दौःशासनिं च विक्रान्तं लक्ष्मणं चात्मजावुभौ ॥ ९.६५.३३ ॥
Meine Brüder, angeführt von Duḥśāsana, mir selbst gleich, der tapfere Sohn Duḥśāsanas und Lakṣmaṇa, meine beiden Söhne.
9.65.34
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्मदीयांश्च सहस्रशः ।
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि सार्थहीनो यथाऽध्वगः ॥ ९.६५.३४ ॥
Diese und viele andere Tausende meiner Leute werde ich von hinten folgen, wie ein Wanderer ohne Karawane.
9.65.35
कथं भ्रातॄन्हताञ्श्रुत्वा भर्तारं च स्वसा मम ।
रोरूयामाणा दुःखार्ता दुःशला सा भविष्यति ॥ ९.६५.३५ ॥
Wie wird meine Schwester Duḥśalā sein, wenn sie hört, dass ihre Brüder und ihr Gatte erschlagen sind, von Kummer gequält und weinend?
9.65.36
स्नुषाभिः प्रस्नुषाभिश्च वृद्धो राजा पिता मम ।
गान्धारीसहितश्चैव का गतिं प्रतिपत्स्यति ॥ ९.६५.३६ ॥
Mein alter Vater, der König, zusammen mit den Schwiegertöchtern, den Frauen der Enkel und Gāndhārī, welches Schicksal wird er finden?
9.65.37
नूनं लक्ष्मणमाताऽपि हतपुत्रा हतेश्वरा ।
विनाशं यास्यति क्षिप्रं कल्याणी पृथुलोचना ॥ ९.६५.३७ ॥
Gewiss wird auch Lakṣmaṇas Mutter, da ihr Sohn und Gebieter erschlagen sind, bald ins Verderben gehen, jene glückverheißende Breitäugige.
9.65.38
यदि जानाति चार्वाकः परिव्राद्वाग्विशारदः ।
करिष्यति महाभागो ध्रुवं चापचितिं मम ॥ ९.६५.३८ ॥
Wenn der wandernde Asket Cārvāka, redegewandt, dies weiß, wird jener Hochbegünstigte mir gewiss die Schuld vergelten.
9.65.39
समन्तप़ञ्चके पुण्ये त्रिषु लोकेषु विश्रुते ।
अहं निधनमासाद्य लोकान्प्राप्स्यामि शाश्वतान् ॥ ९.६५.३९ ॥
Auf dem heiligen Samantapañcaka, berühmt in den drei Welten, werde ich den Tod finden und ewige Welten erlangen.
9.65.40
ततो जनसहस्राणि बाष्पपूर्णानि दिशो दश ।
ससागरवना घोरा पृथिवी सचराचरा। ॥ ९.६५.४० ॥
Da füllte sich die schreckliche Erde mit ihren Meeren und Wäldern, mit allem Beweglichen und Unbeweglichen, in den zehn Richtungen mit Tausenden tränenerfüllter Menschen.
9.65.41
चचालाथ सनिर्हादा दिशश्चैवाविलाऽभवन् ।
ते द्रोणपुत्रमासाद्य यथावृत्तं न्यवेदयन्। ॥ ९.६५.४१ ॥
Da erbebte die Erde unter Getöse, und die Richtungen verdunkelten sich. Sie traten vor den Sohn Droṇas und berichteten alles, wie es sich zugetragen hatte.
9.65.42
व्यवहारं गदायुद्धे पार्थिवस्य च पातनम् ।
तदाख्याय ततः सर्वे द्रोणपुत्रस्य भारत। ॥ ९.६५.४२ ॥
O Bhārata, nachdem sie das Verhalten im Keulenkampf und den Fall des Königs geschildert hatten, sprachen sie alle zu Droṇas Sohn.
9.65.43
वादिका दुःखसन्तप्ताः शोकोपहतचेतसः ।
ध्यात्वा च सुचिरं कालं जग्मुरार्ता यथागतम् ॥ ९.६५.४३ ॥
Von Schmerz gequält und mit vom Kummer getroffenem Sinn, kehrten die Boten, nachdem sie lange nachgedacht hatten, betrübt auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.