Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.65

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

9.65.1

अधिष्ठितः पदा मूर्ध्नि भग्नसक्थो महीं गतः ।
शौटीर्यमानी पुत्रो मे किमभाषत सञ्जय ॥ ९.६५.१ ॥

சஞ்சயா, தலையின் மீது காலால் மிதிக்கப்பட்டு, தொடை முறிந்து நிலத்தில் வீழ்ந்த, வீரத்தில் பெருமை கொண்ட என் மகன் என்ன சொன்னான்?

9.65.2

अत्यर्थं कोपनो राजा जावैरश्च पाण्डुषु ।
व्यसनं परमं प्राप्तः किमाह परमाहवे ॥ ९.६५.२ ॥

மிகவும் கோபமுள்ள அரசன், பாண்டவர்கள் மீது பொறாமை கொண்டவன், பெரும் போரில் பெரும் துன்பத்தை அடைந்து என்ன சொன்னான்?

9.65.3

शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि यथावृत्तं नराधिप ।
राज्ञा यदुक्तं मग्नेन तस्मिन्व्यसनसागरे ॥ ९.६५.३ ॥

கேளுங்கள், அரசே, மனிதர்களின் தலைவரே, நடந்தபடியே சொல்கிறேன். அந்த துன்பக் கடலில் மூழ்கிய அரசன் சொன்னதை.

9.65.4

भग्नसक्थो नृपो राजन्पांसुना सोऽवकुण्ठितः ।
यमयन्मूर्धजांस्तत्र वीक्ष्य चैव दिशो दश ॥ ९.६५.४ ॥

அரசே, முறிந்த தொடையுடைய அந்த அரசன் தூசியால் மூடப்பட்டிருந்தான். அங்கு அவன் தலைமுடியைப் பிடித்துக்கொண்டு பத்து திசைகளையும் பார்த்தான்.

9.65.5

केशान्नियस्य यत्नेन निःश्वसन्नुरगो यथा ।
संरम्भाश्रुपरीताब्यां नेत्राभ्यामभिवीक्ष्य माम् ॥ ९.६५.५ ॥

முடியை முயற்சியுடன் அடக்கி, பாம்பைப் போல் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு, கோபக் கண்ணீரால் நிறைந்த கண்களால் அவன் என்னைப் பார்த்தான்.

9.65.6

बाहू धरण्यां निष्पिष्य सुदुर्मत्त इव द्विपः ।
प्रकीर्णान्मूर्धजान्धुन्वन्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन्।
गर्हयन्पाण्डवं ज्येष्ठं निःश्वस्येदमथाब्रवीत् ॥ ९.६५.६ ॥

நிலத்தில் கைகளை அடித்துக்கொண்டு, மிகவும் மதம் பிடித்த யானையைப் போல், சிதறிய முடியை அசைத்து, பற்களால் பற்களைத் தொட்டு, மூத்த பாண்டவனைக் கண்டித்து, பெருமூச்சு விட்டு இதைச் சொன்னான்.

9.65.7

भीष्मे शान्तनवे नाथे कर्णे शस्त्रभृतां वरे ।
गौतमे शकुनौ चापि द्रोणे चास्त्रभृतां वरे ॥ ९.६५.७ ॥

சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் நாதராக இருந்தார்; ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்த கர்ணர்; கௌதமரும் சகுனியும், அஸ்திரம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்த துரோணரும் அவர்களில் இருந்தனர்.

9.65.8

अश्वत्थाम्नि यथा शल्ये शूरे च कृतवर्मणि ।
अन्येष्वपि च शूरेषु न्यस्तभारो महात्मसु।
इमामवस्थां प्राप्तोऽस्मि कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ९.६५.८ ॥

அஸ்வத்தாமன், சல்யன், வீரன் கிருதவர்மா, மற்ற மகாத்மா வீரர்களிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்து நான் இந்த நிலையை அடைந்தேன்; காலம் கடக்க முடியாதது.

9.65.9

एकादशचमूभर्ता सोऽहमेतां दशां गतः ।
कालं प्राप्य महाबाहो न कश्चिदतिवर्तते ॥ ९.६५.९ ॥

பதினொரு படைப்பிரிவுகளின் தலைவனான நான் இந்த நிலையை அடைந்தேன்; மகாபாஹுவே, காலத்தை அடைந்த எவரும் அதை மீறுவதில்லை.

9.65.10

आख्यातव्यं मदीयानां येऽस्मिञ्जीवन्ति संयुगे ।
यथाऽहं भीमसेनेन व्युत्क्रम्य समयं हतः ॥ ९.६५.१० ॥

இந்தப் போரில் உயிரோடு இருக்கும் என் ஆட்களுக்குச் சொல்லப்பட வேண்டும்: ஒப்பந்தத்தை மீறிய பீமசேனனால் நான் எப்படிக் கொல்லப்பட்டேன் என்று.

9.65.11

बहूनि सुनृशंसानि कृतानि खलु पाण्डवैः ।
भूरिश्रवसि कर्णे च भीष्मे द्रोणे च धीमति ॥ ९.६५.११ ॥

பாண்டவர்கள் பூரிசிரவஸ், கர்ணன், பீஷ்மர், அறிவுள்ள துரோணர் ஆகியோருக்கு எதிராக பல மிகக் கொடுமையான செயல்களைச் செய்துள்ளனர்.

9.65.12

इदं च गर्हितं कर्म नृशंसैः पाण्डवैः कृतम् ।
येन ते वाच्यतां सत्सु गमिष्यन्तीति मे मतिः ॥ ९.६५.१२ ॥

கொடுமையான பாண்டவர்கள் செய்த இந்தக் கண்டிக்கத்தக்க செயல், அதனால் அவர்கள் நல்லோர் மத்தியில் பழிக்குள்ளாவார்கள் என்பது என் கருத்து.

9.65.13

का प्रीतिः सत्वयुक्तस्य कृत्वोपाधिकृतं जयम् ।
को वा समयभेत्तारं बुधः सम्मन्तुमर्हति ॥ ९.६५.१३ ॥

நேர்மையுடையவனுக்கு வஞ்சனையால் அடையப்பட்ட வெற்றியில் என்ன மகிழ்ச்சி? அல்லது ஒப்பந்தத்தை மீறுபவனை எந்த அறிவாளி போற்றத் தகுந்தவன்?

9.65.14

अधर्मेण जयं लब्ध्वा को नु हृष्येत पण्डितः ।
यथा संहृष्यते पापः पाण्डुपुत्रो वृकोदरः ॥ ९.६५.१४ ॥

அதர்மத்தால் வெற்றி பெற்று எந்த அறிவாளி மகிழ்வான்? பாவியான பாண்டுவின் மகன் வ்ருகோதரன் மகிழ்வது போல்.

9.65.15

किन्नु चित्रमितस्त्वद्य भग्नसक्थस्य यन्मम ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन पादेन मृदितं शिरः ॥ ९.६५.१५ ॥

தொடைகள் முறிந்தவனுக்கு இன்று இதில் என்ன வியப்பு, கோபமுற்ற பீமசேனன் காலால் தலையை நசுக்கியது?

9.65.16

प्रतपन्तं श्रिया जुष्टं वर्तमानं च बन्धुषु ।
एवं कुर्यान्नरो यो हि स वै स़ञ्जय पूरुषः ॥ ९.६५.१६ ॥

செல்வத்தால் நிறைந்து ஒளிவீசி, உறவினர்களிடையே வாழும் மனிதன் இவ்வாறே செய்ய வேண்டும். அவனே உண்மையான மனிதன், ஓ சஞ்சயா.

9.65.17

अभिज्ञौ युद्धधर्मस्य मम माता पिता च यौ ।
तौ हि सञ्जय दुःखार्तौ विज्ञाप्यौ वचनाद्वि मे ॥ ९.६५.१७ ॥

போர்த்தர்மத்தை அறிந்த என் தாயும் தந்தையும் உள்ளனர். ஓ சஞ்சயா, அவர்கள் துயரத்தால் வாடுகின்றனர்; என் சொல்லால் அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.

9.65.18

इष्टं भृत्या भृताः सम्यग्भूः प्रशास्ता ससागरा ।
मूर्ध्नि स्थितममित्राणां जीवतामेव स़ञ्जय ॥ ९.६५.१८ ॥

சேவகர்களை நன்கு ஆதரித்து, கடல்களுடன் கூடிய பூமியை ஆண்டவன், ஓ சஞ்சயா, உயிருடன் இருக்கும்போதே எதிரிகளின் தலைக்கு மேல் நிற்கிறான்.

9.65.19

दत्ता दाया यथाशक्ति मित्राणां च प्रियं कृतम् ।
अमित्रा बाधिताः सर्वे को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.१९ ॥

சக்திக்கு ஏற்ப தானங்கள் கொடுக்கப்பட்டன, நண்பர்களுக்கு நன்மை செய்யப்பட்டது, எதிரிகள் அனைவரும் வாட்டப்பட்டனர். என்னைவிட பாக்கியவான் யார்?

9.65.20

मानिता बान्धवाः सर्वे मान्यः सम्पूजितो जनः ।
त्रितयं सेवितं सर्वं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२० ॥

அனைத்து உறவினர்களும் மதிக்கப்பட்டனர், மதிக்கத்தக்கவர்கள் வழிபடப்பட்டனர், மூன்றும் அனுபவிக்கப்பட்டன. என்னைவிட பாக்கியவான் யார்?

9.65.21

आज्ञप्तं नृपमुख्येषु मानः प्राप्तः सुदुर्लभः ।
आजानेयैस्तथा यातं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२१ ॥

சிறந்த அரசர்களிடையே ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது, மிக அரிய மரியாதை பெறப்பட்டது, உயர்ந்த குதிரைகளில் பயணம் செய்யப்பட்டது. என்னைவிட பாக்கியவான் யார்?

9.65.22

यातानि परराष्ट्राणि नृपा भुक्ताश्च दासवत् ।
प्रियेभ्यः प्रकृतं साधु को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२२ ॥

பகை நாடுகளுக்குச் சென்றனர், அரசர்கள் அடிமைகளைப் போல் அனுபவிக்கப்பட்டனர், அன்பானவர்களுக்காக நன்றாகச் செய்யப்பட்டது. என்னைவிட பாக்கியவான் யார்?

9.65.23

अधीतं विधिवद्दत्तं प्राप्तमायुर्निरामयम् ।
स्वधर्मेण जिता लोकाः को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२३ ॥

முறைப்படி கற்கப்பட்டது, கொடுக்கப்பட்டது, நோயற்ற ஆயுள் பெறப்பட்டது, தன் தர்மத்தால் உலகங்கள் வெல்லப்பட்டன. என்னைவிட பாக்கியவான் யார்?

9.65.24

दिष्ट्या नाहं जितः सङ्ख्ये परान्प्रेष्यवदाश्रितः ।
दिष्ट्या मे विपुला लक्ष्मीर्मृते त्वन्यगता विभो ॥ ९.६५.२४ ॥

நற்பேறாக நான் போரில் பகைவர்களால் அடிமையைப் போல் தோற்கடிக்கப்படவில்லை, அடைக்கலம் புகவில்லை. நற்பேறாக என் பெரும் செல்வம், ஓ பிரபுவே, நான் இறந்த பின்னும் மற்றவரிடம் செல்லவில்லை.

9.65.25

यदिष्टं क्षत्रबन्धूनां स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ।
निधनं तन्मया प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६५.२५ ॥

தன் தர்மத்தைப் பின்பற்றும் க்ஷத்ரிய உறவினர்களுக்கு விரும்பத்தக்கதான அந்த மரணத்தை நான் அடைந்தேன். என்னைவிட மேலானவன் யார்?

9.65.26

दिष्ट्या नाहं परावृत्तो वैरात्प्राकृतवञ्जितः ।
दिष्ट्या न विमतिं काञ्चिद्भजित्वा तु पराजितः ॥ ९.६५.२६ ॥

நல்லூழால் நான் பகையின் காரணமாக சாதாரண மனிதனைப் போல் புறமுதுகிட்டு ஓடவில்லை, வஞ்சிக்கப்படவுமில்லை. நல்லூழால் எந்த ஐயத்தையும் பற்றிக்கொண்டு நான் தோற்கவில்லை.

9.65.27

सुप्तं वाऽथ प्रमत्तं वा यथा हन्याद्विषेण वा ।
एवं व्युत्क्रान्तधर्मेण व्युत्क्रम्य समयं हतः ॥ ९.६५.२७ ॥

உறங்கும் அல்லது கவனமற்ற ஒருவனை அல்லது விஷத்தால் ஒருவனைக் கொல்வது போல், தர்மத்தை மீறியவன் ஒப்பந்தத்தை மீறி என்னைக் கொன்றான்.

9.65.28

अश्चत्थामा महाभागः कृतवर्मा च सात्वतः ।
कृपः शारद्वतश्चैव वक्तव्या वचनान्मम ॥ ९.६५.२८ ॥

மகாபாக்கியவான் அசுவத்தாமனிடமும், சாத்வதன் கிருதவர்மனிடமும், சாரத்வதன் கிருபனிடமும் என் சொல்லின்படி சொல்லப்பட வேண்டும்.

9.65.29

अधर्मेण प्रवृत्तानां पाण्डवानामनेकशः ।
विश्वासं समयघ्नानां न यूयं गन्तुमर्हथ ॥ ९.६५.२९ ॥

அதர்மத்தில் ஈடுபட்டு, பலமுறை ஒப்பந்தங்களை மீறிய பாண்டவர்களிடம் நீங்கள் நம்பிக்கை வைக்கக் கூடாது.

9.65.30

वार्तिकांश्चाब्रवीद्राजा पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ।
अधर्माद्भीमसेनेन निहतोऽहं यथा रणे ॥ ९.६५.३० ॥

உம் மகனான சத்தியபராக்கிரமர் அரசர் தூதர்களிடம் சொன்னார்: 'போரில் அதர்மமாக பீமசேனனால் நான் கொல்லப்பட்டவன் போல.'

9.65.31

सोऽहं द्रोणं स्वर्गगतं कर्णशल्यावुभौ तथा ।
वृषसेनं महावीर्यं शकुनिं चापि सौबलम् ॥ ९.६५.३१ ॥

நான் துரோணர், சொர்க்கம் சென்றவர், கர்ணன் மற்றும் சல்யன் இருவரையும், அதுபோல் பெரும் வீரியமுள்ள வ்ருஷசேனனையும் சௌபல சகுனியையும் (நினைக்கிறேன்).

9.65.32

जलसन्धं महावीर्यं भगदत्तं च पार्थिवम् ।
सोमदत्तं महेष्वासं सैन्धवं च जयद्रथम् ॥ ९.६५.३२ ॥

பெரும் வீரியமுள்ள ஜலசந்தனையும், மன்னன் பகதத்தனையும், மகா வில்லாளி சோமதத்தனையும், சிந்து நாட்டு ஜயத்ரதனையும் (நினைக்கிறேன்).

9.65.33

दुऋशासनपुरोगांश्च भ्रातॄनात्मसमांस्तथा ।
दौःशासनिं च विक्रान्तं लक्ष्मणं चात्मजावुभौ ॥ ९.६५.३३ ॥

துச்சாசனன் தலைமையிலான, என்னைப் போன்ற சகோதரர்களையும், வீரன் துச்சாசனியையும், லக்ஷ்மணனையும், என் இரு மகன்களையும் (நினைக்கிறேன்).

9.65.34

एतांश्चान्यांश्च सुबहून्मदीयांश्च सहस्रशः ।
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि सार्थहीनो यथाऽध्वगः ॥ ९.६५.३४ ॥

இவர்களையும் வேறு பலரையும், என் ஆட்கள் ஆயிரக்கணக்கில், வணிகக் குழுவை இழந்த வழிப்போக்கனைப் போல நான் பின்தொடர்வேன்.

9.65.35

कथं भ्रातॄन्हताञ्श्रुत्वा भर्तारं च स्वसा मम ।
रोरूयामाणा दुःखार्ता दुःशला सा भविष्यति ॥ ९.६५.३५ ॥

சகோதரர்களும் கணவனும் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, என் சகோதரி துச்சலை துக்கத்தால் வருந்தி அழுது எப்படி ஆவாள்?

9.65.36

स्नुषाभिः प्रस्नुषाभिश्च वृद्धो राजा पिता मम ।
गान्धारीसहितश्चैव का गतिं प्रतिपत्स्यति ॥ ९.६५.३६ ॥

மருமகள்களுடனும், பேரன் மனைவிகளுடனும், காந்தாரியுடனும் இருக்கும் என் வயதான அரசத் தந்தை எந்த கதியை அடைவார்?

9.65.37

नूनं लक्ष्मणमाताऽपि हतपुत्रा हतेश्वरा ।
विनाशं यास्यति क्षिप्रं कल्याणी पृथुलोचना ॥ ९.६५.३७ ॥

நிச்சயமாக லக்ஷ்மணனின் தாயும், மகனும் கணவனும் கொல்லப்பட்டு, விரைவில் அழிவை அடைவாள்; அந்த மங்களையான, விசால விழிகளை உடையவள்.

9.65.38

यदि जानाति चार्वाकः परिव्राद्वाग्विशारदः ।
करिष्यति महाभागो ध्रुवं चापचितिं मम ॥ ९.६५.३८ ॥

பேச்சில் வல்லவனான பரிவ்ராஜகன் சார்வாகன் இதை அறிந்தால், அந்த மஹாபாகன் நிச்சயமாக எனக்குப் பதில் மரியாதை செய்வான்.

9.65.39

समन्तप़ञ्चके पुण्ये त्रिषु लोकेषु विश्रुते ।
अहं निधनमासाद्य लोकान्प्राप्स्यामि शाश्वतान् ॥ ९.६५.३९ ॥

மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற புனிதமான சமந்தபஞ்சகத்தில் நான் மரணத்தை அடைந்து நித்திய உலகங்களை அடைவேன்.

9.65.40

ततो जनसहस्राणि बाष्पपूर्णानि दिशो दश ।
ससागरवना घोरा पृथिवी सचराचरा। ॥ ९.६५.४० ॥

அதன்பின் கடல்களும் காடுகளும் அடங்கிய பயங்கர பூமி, அசையும் அசையாத உயிர்களுடன், பத்துத் திசைகளிலும் கண்ணீர் நிறைந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்களால் நிரம்பியது.

9.65.41

चचालाथ सनिर्हादा दिशश्चैवाविलाऽभवन् ।
ते द्रोणपुत्रमासाद्य यथावृत्तं न्यवेदयन्। ॥ ९.६५.४१ ॥

பின் கர்ஜனையுடன் பூமி நடுங்கியது; திசைகளும் இருண்டன. அவர்கள் துரோணரின் மகனை அணுகி நடந்ததை முழுவதும் அறிவித்தனர்.

9.65.42

व्यवहारं गदायुद्धे पार्थिवस्य च पातनम् ।
तदाख्याय ततः सर्वे द्रोणपुत्रस्य भारत। ॥ ९.६५.४२ ॥

பாரதனே! கதாயுத்தத்தில் அரசனின் செயல்முறையையும் அவன் வீழ்ச்சியையும் விவரித்த பின், அனைவரும் துரோணரின் மகனிடம் கூறினர்.

9.65.43

वादिका दुःखसन्तप्ताः शोकोपहतचेतसः ।
ध्यात्वा च सुचिरं कालं जग्मुरार्ता यथागतम् ॥ ९.६५.४३ ॥

துயரத்தால் வாடியவர்களும், துக்கத்தால் மனம் சிதைந்தவர்களுமான அவர்கள் நீண்ட நேரம் சிந்தித்த பின், வருத்தத்துடன் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர்.