رامايانا فالميكي · السارغا 1.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1.1
तपः स्वाध्यायनिरतं तपस्वी वाग्विदां वरम् ।
नारदं परिपप्रच्छ वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवम् ॥ १.१.१ ॥
سأل الزاهد فالميكي، المنصرف إلى التقشف والدرس المقدس، ناراداً، أفضل العارفين بالكلام وأسمى الحكماء.
1.1.2
को न्वस्मिन्साम्प्रतं लोके गुणवान्कश्च वीर्यवान् ।
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवाक्यो दृढव्रतः ॥ १.१.२ ॥
من في هذا العالم الآن يتصف بالفضائل والبأس، ويعرف الدهرما، ويشكر الجميل، ويصدق في قوله، ويثبت على عهده؟
1.1.3
चारित्रेण च को युक्तः सर्वभूतेषु को हितः ।
विद्वान्कः कः समर्थश्च कश्चैकप्रियदर्शनः ॥ १.१.३ ॥
من يتصف بحسن السلوك، ومن ينفع جميع الكائنات، ومن هو العالم القادر، ومن وحده حسن المنظر؟
1.1.4
आत्मवान्को जितक्रोधो द्युतिमान्कोऽनसूयकः ।
कस्य बिभ्यति देवाश्च जातरोषस्य संयुगे ॥ १.१.४ ॥
من هو ضابط نفسه، ومن قهر الغضب، ومن هو المشرق، ومن خلا من الحسد؟ ومن الذي، إذا اشتعل غضبه في القتال، يخاف منه الآلهة؟
1.1.5
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ।
महर्षे त्वं समर्थोऽसि ज्ञातुमेवंविधं नरम् ॥ १.१.५ ॥
أود أن أسمع هذا، فإن فضولي عظيم. أيها الحكيم الجليل، أنت قادر على معرفة رجل كهذا.
1.1.6
श्रुत्वा चैतत्त्रिलोकज्ञो वाल्मीकेर्नारदो वचः ।
श्रूयतामिति चामन्त्र्य प्रहृष्टो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१.६ ॥
فلما سمع ناراد، العالم بالعوالم الثلاثة، هذا القول من فالميكي، سُرّ، وخاطبه قائلاً: «اسمع»، ثم قال هذه الكلمات.
1.1.7
बहवो दुर्लभाश्चैव ये त्वया कीर्तिता गुणाः ।
मुने वक्ष्याम्यहं बुद्ध्वा तैर्युक्तः श्रूयतां नरः ॥ १.१.७ ॥
أيها الحكيم، سأخبرك، بعد أن فهمت، عن الرجل المتصف بتلك الصفات النادرة الكثيرة التي ذكرتها. فاستمع.
1.1.8
इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रामो नाम जनैः श्रुतः ।
नियतात्मा महावीर्यो द्युतिमान्धृतिमान्वशी ॥ १.१.८ ॥
وُلد في سلالة إكشفاكو، ويُعرف بين الناس باسم راما: ضابط النفس، عظيم البأس، مشرق، ثابت، ومالك لنفسه.
1.1.9
बुद्धिमान्नीतिमान्वाग्मी श्रीमाञ्छ्त्रुनिबर्हणः ।
विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवो महाहनुः ॥ १.१.९ ॥
حكيم، ماهر في السياسة، فصيح، ذو جلال، مُهلك الأعداء؛ عريض المنكبين، طويل الذراعين، بعنق كالمحارة وفك قوي.
1.1.10
महोरस्को महेष्वासो गूढजत्रुररिन्दमः ।
आजानुबाहुः सुशिराः सुललाटः सुविक्रमः ॥ १.१.१० ॥
عريض الصدر، رامٍ عظيم، خفيّ الترقوتين، قاهر الأعداء، طويل الذراعين حتى الركبتين، حسن الرأس، جميل الجبين، ممتاز البأس.
1.1.11
समः समविभक्ताङ्गः स्निग्धवर्णः प्रतापवान् ।
पीनवक्षा विशालाक्षो लक्ष्मीवाञ्छुभलक्षणः ॥ १.१.११ ॥
متزن النفس، متناسق الأطراف، ناعم اللون، ذو بأس وجلال، ممتلئ الصدر، واسع العينين، ذو بهاء، موسوم بعلامات الخير.
1.1.12
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च प्रजानां च हिते रतः ।
यशस्वी ज्ञानसम्पन्नः शुचिर्वश्यः समाधिमान् ॥ १.१.१२ ॥
عالم بالدارما، صادق في وعده، مكرّس لخير الناس، مشهور، متصف بالعلم، طاهر، ضابط لنفسه، مستغرق في التأمل.
1.1.13
प्रजापतिसमः श्रीमान् धाता रिपुनिषूदनः ।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य परिरक्षिता ॥ १.१.१३ ॥
كان مساوياً لبراجاباتي، مجيداً، حافظاً للعالم، مُهلِكاً للأعداء، وحامياً لعالم الأحياء، وحارساً تاماً للدهرما.
1.1.14
रक्षिता स्वस्य धर्मस्य स्वजनस्य च रक्षिता ।
वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो धनुर्वेदे च निष्ठितः ॥ १.१.१४ ॥
كان حافظاً لدهرماه ولأقاربه، عالماً بجوهر الفيدا وأعضائها، ومتمكناً في علم القوس.
1.1.15
सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञो स्मृतिमान् प्रतिभानवान् ।
सर्वलोकप्रियः साधुरदीनात्मा विचक्षणः ॥ १.१.१५ ॥
كان عالماً بمعنى كل الشاستراس وجوهرها، ذا ذاكرة وفطنة سريعة، محبوباً لدى العالم كله، صالحاً، ثابت النفس، بصيراً.
1.1.16
सर्वदाभिगतः सद्भिः समुद्र इव सिन्धुभिः ।
आर्यः सर्वसमश्चैव सदैव प्रियदर्शनः ॥ १.१.१६ ॥
كان الأخيار يقصدونه دائماً كما تجري الأنهار إلى البحر؛ كان نبيلاً، متساوياً مع الجميع، وحسن المنظر دائماً.
1.1.17
स च सर्व गुणोपेतः कौसल्यानन्दवर्धनः ।
समुद्र इव गाम्भीर्ये धैर्येण हिमवानिव ॥ १.१.१७ ॥
كان متصفاً بكل الفضائل، يزيد فرح كوسالياً؛ عميقاً كالمحيط، وثابتاً كجبال الهيمالايا.
1.1.18
विष्णुना सदृशो वीर्ये सोमवत्प्रियदर्शनः ।
कालाग्निसदृशः क्रोधे क्षमया पृथिवीसमः ॥ १.१.१८ ॥
كان مساوياً لفيشنو في البأس، جميل المنظر كالقمر؛ في الغضب كنار الزمن، وفي الصبر مساوياً للأرض.
1.1.19
धनदेन समस्त्यागे सत्ये धर्म इवापरः ।
तमेवंगुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१.१९ ॥
مساوٍ لكوبيرا في الثروة، وفي الكرم والصدق كأنه دهرما ثانٍ — إلى راما المتصف بهذه الصفات، الذي بطولته حق.
1.1.20
ज्येष्ठं ज्येष्ठगुणैर्युक्तं प्रियं दशरथस्सुतम् ।
प्रकृतीनां हितैर्युक्तं प्रकृतिप्रियकाम्यया ॥ १.१.२० ॥
الابن الأكبر، المتصف بصفات الأكبر، المحبوب، ابن داشاراثا — المنشغل بمصلحة الرعية، رغبةً في إرضاء الناس.
1.1.21
यौवराज्येन संयोक्तुम् ऐच्छत्प्रीत्या महीपतिः ।
तस्याभिषेकसम्भारान् दृष्ट्वा भार्याथ कैकयी ॥ १.१.२१ ॥
أراد الملك بمحبة أن يولّيه منصب ولي العهد. فلما رأت الزوجة كيكيي تجهيزات تتويجه —
1.1.22
पूर्वं दत्तवरा देवी वरमेनमयाचत ।
विवासनञ्च रामस्य भरतस्याभिषेचनम् ॥ १.१.२२ ॥
طلبت الملكة، التي نالت الوعد من قبل، هذه المنحة: نفي راما وتتويج بهارata.
1.1.23
स सत्यवचनाद्राजा धर्मपाशेन संयतः ।
विवासयामास सुतं रामं दशरथः प्रियम् ॥ १.१.२३ ॥
فذلك الملك داشاراثا، المقيّد بحبل الدهرما لأجل كلمته الصادقة، نفى ابنه الحبيب راما.
1.1.24
स जगाम वनं वीरः प्रतिज्ञामनुपालयन् ।
पितुर्वचननिर्देशात् कैकेय्याः प्रियकारणात् ॥ १.१.२४ ॥
مضى ذلك البطل إلى الغابة، حافظًا على عهده، بأمر كلمة أبيه، ولإرضاء كيكيي.
1.1.25
तं व्रजन्तं प्रियो भ्राता लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ।
स्नेहाद् विनयसम्पन्नः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ १.१.२५ ॥
وحين انطلق، تبعه أخوه الحبيب لكشمانا بدافع المحبة، وكان متواضعًا، يزيد فرح سومِترا.
1.1.26
भ्रातरं दयितो भ्रातुः सौभ्रात्रमनुदर्शयन् ।
रामस्य दयिता भार्या नित्यं प्राणसमा हिता ॥ १.१.२६ ॥
ذلك الأخ الذي يحبه أخوه أظهر المودة الأخوية وهو يمضي. وزوجة راما الحبيبة، التي كانت دائمًا عزيزة كالروح ومخلصة.
1.1.27
जनकस्य कुले जाता देवमायेव निर्मिता ।
सर्वलक्षणसम्पन्ना नारीणामुत्तमा वधूः ॥ १.१.२७ ॥
وُلدت في نسب جَنَكا، كأنها خُلقت بسحر الآلهة، متحلية بكل العلامات المباركة، أفضل النساء، عروسًا.
1.1.28
सीताप्यनुगता रामं शशिनं रोहिणी यथा ।
पौरैरनुगतो दूरं पित्रा दशरथेन च ॥ १.१.२८ ॥
وتبعت سيتا راما أيضًا، كما تتبع روهيني القمر. وصحبه أهل المدينة مسافة بعيدة، وكذلك أبوه داشراتا.
1.1.29
शृङ्गवीरपुरे सूतं गङ्गाकूले व्यसर्जयत् ।
गुहमासाद्य धर्मात्मा निषादाधिपतिं प्रियम् ॥ १.१.२९ ॥
في مدينة شرنغافيرا على ضفة الغانج، صرف راما الذي طيب النفس السائق؛ ثم وصل إلى غوها، سيد النيشادا، المحبوب لديه.
1.1.30
गुहेन सहितो रामो लक्ष्मणेन च सीतया ।
ते वनेन वनङ्गत्वा नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः ॥ १.१.३० ॥
سار راما، برفقة غوها ولكشمانا وسيتا، عبر الغابة من غابة إلى غابة، وعبر أنهارًا كثيرة مليئة بالماء.
1.1.31
चित्रकूटमनुप्राप्य भरद्वाजस्य शासनात् ।
रम्यमावसथं कृत्वा रममाणा वने त्रयः ॥ १.१.३१ ॥
بعد أن وصلوا إلى تشيتراكوتا بتوجيه من بهاراتفاجا، وبنوا مسكنًا جميلًا في الغابة، عاش الثلاثة هناك في سرور.
1.1.32
देवगन्धर्वसंकाशाः तत्र ते न्यवसन् सुखम् ।
चित्रकूटङ्गते रामे पुत्रशोकातुरस्तथा ॥ १.१.३२ ॥
كانوا كالآلهة والغاندهارفا، يعيشون هناك في سعادة. ولما ذهب راما إلى تشيتراكوتا، كان الملك مثقلًا بالحزن على ابنه كذلك.
1.1.33
राजा दशरथस्स्वर्गं जगाम विलपन् सुतम् ।
गते तु तस्मिन् भरतो वसिष्ठप्रमुखैर्द्विजैः ॥ १.१.३३ ॥
مضى الملك داشاراتا إلى السماء وهو يندب ابنه. وبعد أن رحل، ومعه البراهمة برئاسة فاسيشتا، بهاراتا...
1.1.34
नियुज्यमानो राज्याय नैच्छत् राज्यं महाबलः ।
स जगाम वनं वीरो रामपादप्रसादकः ॥ १.१.३४ ॥
مع أنه حُثّ على تولي الملك، لم يرغب ذلك القوي في المملكة. ومضى البطل إلى الغابة، طالبًا رضا قدمي راما.
1.1.35
गत्वा तु स महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।
अयाचद्भ्रातरं रामम् आर्यभावपुरस्कृतः ॥ १.१.३५ ॥
ذهب إلى راما ذي البأس الصادق، الكريم النفس، ومدفوعًا بشعور نبيل، راح يتوسل إلى أخيه راما.
1.1.36
त्वमेव राजा धर्मज्ञ इति रामं वचोऽब्रवीत् ।
रामोऽपि परमोदारः सुमुखस्सुमहायशाः ॥ १.१.३६ ॥
"أنت وحدك الملك العارف بالدارما"، هكذا قال لراما. وكان راما أيضًا كريمًا للغاية، لطيف الوجه، عظيم الشهرة.
1.1.37
न चैच्छत् पितुरादेशात् राज्यं रामो महाबलः ।
पादुके चास्य राज्याय न्यासं दत्त्वा पुनः पुनः ॥ १.१.३७ ॥
لم يرغب راما ذو القوة العظيمة في المملكة بأمر أبيه؛ ومن أجل المملكة سلّم نعليه أمانةً مرارًا وتكرارًا.
1.1.38
निवर्तयामास ततो भरतं भरताग्रजः ।
स काममनवाप्यैव रामपादावुपस्पृशन् ॥ १.१.३८ ॥
ثم أعاد أخو بهارata الأكبر بهاراتا. ولم ينل مراده، فظل يلمس قدمي راما.
1.1.39
नन्दिग्रामेऽकरोद् राज्यं रामागमनकाङ्क्षया ।
गते तु भरते श्रीमान् सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ १.१.३९ ॥
في نانديغراما حكم المملكة راجياً عودة راما. ولما ذهب بهاراتا، كان ذلك المجيد الوفي بوعده المالك لحواسه...
1.1.40
रामस्तु पुनरालक्ष्य नागरस्य जनस्य च ।
तत्रागमनमेकाग्रो दण्डकान् प्रविवेश ह ॥ १.१.४० ॥
لكن راما، إذ تأمل مرة أخرى في مجيء أهل المدينة والناس إلى هناك، دخل غابة دandaka بعزم وتركيز.
1.1.41
प्रविश्य तु महारण्यं रामो राजीवलोचनः ।
विराधं राक्षसं हत्वा शरभङ्गं ददर्श ह ॥ १.१.४१ ॥
بعد أن دخل الغابة الكبرى، قتل راما ذو العينين كاللوتس الراكشاسا فيراذا ثم رأى شارابهانغا.
1.1.42
सुतीक्ष्णं चाप्यगस्त्यं च अगस्त्यभ्रातरं तथा ।
अगस्त्यवचनाच्चैव जग्राहैन्द्रं शरासनम् ॥ १.१.४२ ॥
لقي سوتيكشنا وأغاستيا وكذلك أخا أغاستيا، وبكلمة أغاستيا أخذ راما قوس إندرا.
1.1.43
खड्गञ्च परम प्रीतस्तूणी चाक्षयसायकौ ।
वसतस्तस्य रामस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१.४३ ॥
وقد سُرّ جدًّا فأعطاه سيفًا وكنانتين من سهام لا تنفد. وبينما كان راما يقيم في الغابة مع سكانها،
1.1.44
ऋषयोऽभ्यागमन् सर्वे वधायासुररक्षसाम् ।
स तेषां प्रतिशुश्राव राक्षसानां तदा वने ॥ १.१.४४ ॥
جاء جميع الحكماء إلى هناك لقتل الأسورا والراكشاسا. فوافقهم حينئذ في الغابة على محاربة الراكشاسا.
1.1.45
प्रतिज्ञातश्च रामेण वधः संयति रक्षसाम् ।
ऋषीणामग्निकल्पानां दण्डकारण्यवासीनाम् ॥ १.१.४५ ॥
تعهّد راما للحكماء المتوهجين كالنار، والساكنين في غابة دانداكا، بأن يقتل الراكشاسا في القتال.
1.1.46
तेन तत्रैव वसता जनस्थाननिवासिनी ।
विरूपिता शूर्पणखा राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१.४६ ॥
وبينما كان يقيم هناك شوّه الراكشاسية شورباناخا، الساكنة في جاناستانا والقادرة على تغيير هيئتها كما تشاء.
1.1.47
ततः शूर्पणखावाक्यादुद्युक्तान् सर्वराक्षसान् ।
खरं त्रिशिरसं चैव दूषणं चैव राक्षसम् ॥ १.१.४७ ॥
ثم، بكلام شورباناخا، جميع الراكشاسا الذين نهضوا للقتال: خارا، وتريشيراس ذو الرؤوس الثلاثة، والراكشاسا دوشانا،
1.1.48
निजघान रणे रामस्तेषां चैव पदानुगान् ।
वने तस्मिन् निवसता जनस्थाननिवासिनाम् ॥ १.१.४८ ॥
وبينما كان راما يقيم في تلك الغابة، قتل في القتال أولئك وأتباعهم الذين كانوا يسكنون جاناستانا.
1.1.49
रक्षसां निहतान्यासन् सहस्राणि चतुर्दश ।
ततो ज्ञातिवधं श्रुत्वा रावणः क्रोधमूर्छितः ॥ १.१.४९ ॥
قُتل أربعة عشر ألفًا من الراكشاسا. ثم لما سمع راوانا بقتل ذويه، أُغمي عليه من الغضب.
1.1.50
सहायं वरयामास मारीचं नाम राक्षसम् ।
वार्यमाणः सुबहुशो मारीचेन स रावणः ॥ १.१.५० ॥
اختار راوانا لنفسه معينًا من الراكشاسا اسمه مارِيتشا، مع أن مارِيتشا حذّره مرارًا.
1.1.51
न विरोधो बलवता क्षमो रावण तेन ते ।
अनादृत्य तु तद्वाक्यं रावणः कालचोदितः ॥ १.१.५१ ॥
يا راوانا، لا يليق بك العداء مع القوي. لكن راوانا، مدفوعًا بالزمن، تجاهل كلامه.
1.1.52
जगाम सहमारीचस्तस्याश्रमपदं तदा ।
तेन मायाविना दूरमपवाह्य नृपात्मजौ ॥ १.१.५२ ॥
فذهب راوانا مع مارِيتشا إلى مسكن ناسكهما. فأبعد ذلك الساحر الأميرين إلى مكان بعيد.
1.1.53
जहार भार्यां रामस्य गृध्रं हत्वा जटायुषम् ।
गृध्रञ्च निहतं दृष्ट्वा हृतां श्रुत्वा च मैथिलीम् ॥ १.१.५३ ॥
بعد أن قتل النسر جاتايو، اختطف زوجة راما. لما رأى النسر مقتولًا وسمع بأخذ مايثيلي.
1.1.54
राघवः शोकसंतप्तो विललापाकुलेन्द्रियः ।
ततस्तेनैव शोकेन गृध्रं दग्ध्वा जटायुषम् ॥ १.१.५४ ॥
فأخذ راغافا، المعذّب بالحزن، المضطرب الحواس، ينوح. ثم بذلك الحزن أحرق النسر جاتايو.
1.1.55
मार्गमाणो वने सीतां राक्षसं सन्ददर्श ह ।
कबन्धं नाम रूपेण विकृतं घोरदर्शनम् ॥ १.१.५५ ॥
وبينما كان يبحث عن سيتا في الغابة، رأى راكشاسا يُدعى كبندها، مشوّه الهيئة ومرعب المنظر.
1.1.56
तन्निहत्य महाबाहुर्ददाह स्वर्गतश्च सः ।
स चास्य कथयामास शबरीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१.५६ ॥
بعد أن قتله، أحرق ذو الذراعين القويتين جسده، فمضى إلى السماء. وأخبره عن شَبَري التي كانت تتبع الدهرما.
1.1.57
श्रमणां धर्मनिपुणामभिगच्छेति राघव ।
सोऽभ्य गच्छन्महातेजाः शबरीं शत्रुसूदनः ॥ १.१.५७ ॥
"يا راغافا، اذهب إلى الزاهدة المتقنة للدهرما." فمضى ذو الضياء العظيم، مُهلِك الأعداء، نحو شَبَري.
1.1.58
शबर्या पूजितः सम्यग् रामो दशरथात्मजः ।
पम्पातीरे हनुमता सङ्गतो वानरेण ह ॥ १.१.५८ ॥
كرّمته شَبَري كما ينبغي، فالتقى راما ابن داشاراثا بالقرد هانومان على ضفة نهر بامبا.
1.1.59
हनुमद्वचनाच्चैव सुग्रीवेण समागतः ।
सुग्रीवाय च तत्सर्वं शंसद्रामो महाबलः ॥ १.१.५९ ॥
بكلمة هانومان التقى راما بسوغريفا، وقصّ الجليل راما عليه كل ذلك.
1.1.60
आदितस्तद् यथावृत्तं सीतायाश्च विशेषतः ।
सुग्रीवश्चापि तत्सर्वं श्रुत्वा रामस्य वानरः ॥ १.१.६० ॥
وبعد أن سمع القرد سوغريفا من راما كل ما جرى منذ البداية، ولا سيما ما يتعلق بسيتا...
1.1.61
चकार सख्यं रामेण प्रीतश्चैवाग्निसाक्षिकम् ।
ततो वानरराजेन वैरानुकथनं प्रति ॥ १.१.६१ ॥
فرح، فعقد الصداقة مع راما وإلى النار شاهدًا. ثم روى ملك القرود قصة عداوته.
1.1.62
रामायावेदितं सर्वं प्रणयात् दुःखितेन च ।
प्रतिज्ञातञ्च रामेण तदा वालिवधं प्रति ॥ १.१.६२ ॥
فأخبر سوغريفا الحزين راما بكل شيء بدافع المودة، فوعد راما حينئذ بقتل فالين.
1.1.63
वालिनश्च बलं तत्र कथयामास वानरः ।
सुग्रीवः शङ्कितश्चासीन्नित्यं वीर्येण राघवे ॥ १.१.६३ ॥
هناك وصف القرد سوغريفا قوة فالين، وكان دائمًا قلقًا بشأن شجاعة راغافا.
1.1.64
राघवप्रत्ययार्थं तु दुन्दुभेः कायमुत्तमम् ।
दर्शयामास सुग्रीवः महापर्वतसन्निभम् ॥ १.१.६४ ॥
لإثبات الثقة في راغافا، أرى سوغريفا جسد دونْدوبهي العظيم، الذي كان كجبل ضخم.
1.1.65
उत्स्मयित्वा महाबाहुः प्रेक्ष्य चास्ति महाबलः ।
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप संपूर्णं दशयोजनम् ॥ १.१.६५ ॥
ابتسم ذو الذراعين القويتين ونظر إليه، فقذفه ذو القوة العظيمة بإبهام قدمه إلى مسافة عشرة يوجانات.
1.1.66
बिभेद च पुनस्सालान् सप्तैकेन महेषुणा ।
गिरिं रसातलञ्चैव जनयन् प्रत्ययं तथा ॥ १.१.६६ ॥
ومرة أخرى بسهم عظيم واحد ثقب سبع أشجار سال، وبشق الجبل والعالم السفلي أوجد الثقة.
1.1.67
ततः प्रीतमनास्तेन विश्वस्तस्स महाकपिः ।
किष्किन्धां रामसहितो जगाम च गुहां तदा ॥ १.१.६७ ॥
فدخل سوغريفا، القرد العظيم، مسرور النفس مطمئنًا، مع راما إلى كهف كيشكيندا.
1.1.68
ततोऽगर्जद्धरिवरः सुग्रीवो हेमपिङ्गलः ।
तेन नादेन महता निर्जगाम हरीश्वरः ॥ १.१.६८ ॥
فزأر سوغريفا، خير القرود، ذو اللون الذهبي المصفر، فخرج سيد القرود على ذلك الصوت العظيم.
1.1.69
अनुमान्य तदा तारां सुग्रीवेण समागतः ।
निजघान च तत्रैनं शरेणैकेन राघवः ॥ १.१.६९ ॥
بعد أن طمأن تارا، التقى راغافا بسوغريفا، فأرداه هناك بسهم واحد.
1.1.70
ततः सुग्रीववचनात् हत्वा वालिनमाहवे ।
सुग्रीवमेव तद्राज्ये राघवः प्रत्यपादयत् ॥ १.१.७० ॥
ثم بناءً على كلام سوغريفا، قتل راغافا فالين في المعركة، وأعاد سوغريفا نفسه إلى مملكته.
1.1.71
स च सर्वान् समानीय वानरान् वानरर्षभः ।
दिशः प्रस्थापयामास दिदृक्षुर्जनकात्मजाम् ॥ १.१.७१ ॥
وجمع ذلك الثور بين القرود جميع القرود، وأرسلهم في كل الاتجاهات، راغبًا في رؤية ابنة جانكا.
1.1.72
ततो गृध्रस्य वचनात् संपातेर्हनुमान् बली ।
शतयोजनविस्तीर्णं पुप्लुवे लवणार्णवम् ॥ १.१.७२ ॥
ثم بكلمة النسر سامباتي، وثب هانومان القوي فوق المحيط المالح الممتد مئة يوجانا.
1.1.73
तत्र लङ्कां समासाद्य पुरीं रावणपालिताम् ।
ददर्श सीतां ध्यायन्तीम् अशोकवनिकां गताम् ॥ १.१.७३ ॥
هناك، بعد أن وصل إلى مدينة لانكا التي يحميها رافانا، رأى سيتا مستغرقة في التأمل، وقد ذهبت إلى بستان أشوكا.
1.1.74
निवेदयित्वाभिज्ञानं प्रवृत्तिं विनिवेद्य च ।
समाश्वास्य च वैदेहीं मर्दयामास तोरणम् ॥ १.१.७४ ॥
بعد أن قدم علامة التعرف، ونقل الخبر، وطمأن فايدهي، حطم البوابة المزخرفة.
1.1.75
पञ्च सेनाग्रगान् हत्वा सप्त मन्त्रिसुतानपि ।
शूरमक्षं च निष्पिष्य ग्रहणं समुपागमत् ॥ १.१.७५ ॥
بعد أن قتل خمسة من قادة الجيش وسبعة من أبناء الوزراء، وسحق البطل أكشا، وقع أسيرًا.
1.1.76
अस्त्रेणोन्मुक्तमात्मानं ज्ञात्वा पैतामहाद् वरात् ।
मर्षयन् राक्षसान् वीरो यन्त्रिणस्तान् यदृच्छया ॥ १.१.७६ ॥
إذ علم أنه أُطلق من السلاح بفضل منحة براهما، احتمل البطل الرakshasas الذين يقيدونه متى شاء.
1.1.77
ततो दग्ध्वा पुरीं लङ्काम् ऋते सीताञ्च मैथिलीम् ।
रामाय प्रियमाख्यातुं पुनरायान्महाकपिः ॥ १.१.७७ ॥
ثم، بعد أن أحرق مدينة لانكا عدا سيتا المايثيلية، عاد القرد العظيم ليبلّغ راما البشرى.
1.1.78
सोऽभिगम्य महात्मानं कृत्वा रामं प्रदक्षिणम् ।
न्यवेदयदमेयात्मा दृष्टा सीतेति तत्त्वतः ॥ १.१.७८ ॥
اقترب من ذلك العظيم، ودار حول راما تعظيمًا له، فأخبره بالحق، وهو ذو النفس اللامتناهية: «لقد رُئيت سيتا».
1.1.79
ततः सुग्रीवसहितो गत्वा तीरं महोदधेः ।
समुद्रं क्षोभयामास शरैरादित्यसन्निभैः ॥ १.१.७९ ॥
ثم مضى مع سوغريفا إلى شاطئ المحيط العظيم، وأثار البحر بسهام تشبه الشمس.
1.1.80
दर्शयामास चात्मानं समुद्रः सरितां पतिः ।
समुद्रवचनाच्चैव नलं सेतुमकारयत् ॥ १.१.८० ॥
فأظهر المحيط، سيد الأنهار، نفسه؛ وبكلمة المحيط أمر نَلا ببناء جسر.
1.1.81
तेन गत्वा पुरीं लङ्कां हत्वा रावणमाहवे ।
रामः सीतामनुप्राप्य परां व्रीडामुपागमत् ॥ १.१.८१ ॥
وبذلك الجسر بلغ مدينة لنكا، وقتل رافانا في المعركة، ولما استعاد سيتا شعر راما بخجل شديد.
1.1.82
तामुवाच ततो रामः परुषं जनसंसदि ।
अमृष्यमाणा सा सीता विवेश ज्वलनं सती ॥ १.१.८२ ॥
ثم خاطبها راما بكلمات قاسية في مجمع الناس؛ فلم تحتمل سيتا الصالحة ذلك، فدخلت النار.
1.1.83
ततोऽग्निवचनात् सीतां ज्ञात्वा विगतकल्मषाम् ।
कर्मणा तेन महता त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ १.१.८३ ॥
ثم لما عُلم بكلمة أغني أن سيتا طاهرة من العيب، فرحت العوالم الثلاثة بما فيها من متحرك وساكن بذلك العمل العظيم.
1.1.84
सदेवर्षिगणं तुष्टं राघवस्य महात्मनः ॥
बभौ रामः सम्प्रहृष्टः पूजितः सर्वदेवतैः ॥ १.१.८४ ॥
وفرح جمع الآلهة والحكماء؛ وأشرق راما، سليل راغو العظيم النفس، مسرورا جدا، مكرّما من جميع الآلهة.
1.1.85
अभ्यषिच्य च लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
कृतकृत्यस्तदा रामो विज्वरः प्रमुमोद ह ॥ १.१.८५ ॥
بعد أن نصّب فيبهيشانا ملك الراكشاس في لانكا، فرح راما كثيراً حين تحقق مقصده وزال عنه الهم.
1.1.86
देवताभ्यो वरं प्राप्य समुत्थाप्य च वानरान् ।
अयोध्यां प्रस्थितो रामः पुष्पकेण सुहृद्वृतः ॥ १.१.८६ ॥
بعد أن نال راما نعمةً من الآلهة وأنهض القرود، انطلق نحو أيوديا على عربة بوشباكا محاطاً بأصدقائه.
1.1.87
भरद्वाजाश्रमं गत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
भरतस्यान्तिके रामो हनूमन्तं व्यसर्जयत् ॥ १.१.८७ ॥
بعد أن ذهب راما إلى صومعة باراداجا، ذو البأس الحقيقي، أرسل هنومان إلى بهاراتا.
1.1.88
पुनराख्यायिकां जल्पन् सुग्रीवसहितस्तदा ।
पुष्पकं तत् समारुह्य नन्दिग्रामं ययौ तदा ॥ १.१.८८ ॥
وهو يروي الحكاية من جديد مع سوغريفا، صعد آنذاك عربة بوشباكا وذهب إلى نانديغرامة.
1.1.89
नन्दिग्रामे जटां हित्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
रामः सीतामनुप्राप्य राज्यं पुनरवाप्तवान् ॥ १.१.८९ ॥
في نانديغرامة، بعد أن خلع شعره المجدول، عاد راما الطاهر مع إخوته فاستعاد سيتا ونال المملكة من جديد.
1.1.90
प्रहृष्टमुदितो लोकस्तुष्टः पुष्टः सुधार्मिकः ।
निरामयो ह्यरोगश्च दुर्भिक्षभयवर्जितः ॥ १.१.९० ॥
صار الناس فرحين مسرورين، راضين مزدهرين، بالغي التقوى؛ كانوا خالين من المرض والعلل، ومتحررين من خوف المجاعة.
1.1.91
न पुत्रमरणं केचित् द्रक्ष्यन्ति पुरुषाः क्वचित् ।
नार्यश्चाविधवा नित्यं भविष्यन्ति पतिव्रताः ॥ १.१.९१ ॥
لن يرى أي رجل موت ابنه أبدًا، وستبقى النساء غير أرامل، مخلصات لأزواجهن أبدًا.
1.1.92
न चाग्निजं भयं किञ्चिन्नाप्सु मज्जन्ति जन्तवः ।
न वातजं भयं किञ्चित् नापि ज्वरकृतं तथा ॥ १.१.९२ ॥
لا خوف من النار، ولا تغرق الكائنات في الماء؛ ولا خوف من الريح، ولا أي خوف ناتج عن الحمى.
1.1.93
न चापि क्षुद्भयं तत्र न तस्करभयं तथा ।
नगराणि च राष्ट्राणि धनधान्ययुतानि च ॥ १.१.९३ ॥
لا خوف من الجوع هناك، ولا خوف من اللصوص؛ والمدن والممالك مليئة بالثروة والحبوب.
1.1.94
नित्यं प्रमुदिताः सर्वे यथा कृतयुगे तथा ।
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा तथा बहुसुवर्णकैः ॥ १.१.९४ ॥
سيكون الجميع دائمًا مبتهجين كما في عصر كريتا، بعد أن يقيم مئة قربان للحصان ويقدم كثيرًا من الذهب قربانًا.
1.1.95
गवां कोट्ययुतं दत्त्वा विद्वद्भ्यो विधिपूर्वकम् ।
असंख्येयं धनं दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो महायशाः ॥ १.१.९५ ॥
بعد أن يهب للعلماء وفق القاعدة عشرة ملايين بقرة، وللبراهمة ثروة لا تُحصى، ذلك العظيم الشهرة...
1.1.96
राजवंशान् शतगुणान् स्थापयिष्यति राघवः ।
चातुर्वर्ण्यं च लोकेऽस्मिन् स्वे स्वे धर्मे नियोक्ष्यति ॥ १.१.९६ ॥
سيُقيم الراغافا السلالات الملكية مضاعفة مئة مرة، وفي هذا العالم سيُنيط الطبقات الأربع كلٌّ بواجبه.
1.1.97
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं प्रयास्यति ॥ १.१.९७ ॥
سيحكم راما المملكة عشرة آلاف سنة ثم مئة سنة أخرى، ثم يمضي إلى عالم براهما.
1.1.98
इदं पवित्रं पापघ्नं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
यः पठेद् रामचरितं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १.१.९८ ॥
هذا طاهر، يمحو الذنوب، يجلب الفضل، ويعادل الفيدا. من يتلو سيرة راما يتحرر من جميع الذنوب.
1.1.99
एतदाख्यानमायुष्यं पठन् रामायणं नरः ।
सपुत्रपौत्रः सगणः प्रेत्य स्वर्गे महीयते ॥ १.१.९९ ॥
هذه الرواية تطيل العمر. الرجل الذي يتلو الرامايانا مع أبنائه وأحفاده وأتباعه يُكرَّم في السماء بعد الموت.
1.1.100
पठन् द्विजो वागृषभत्वमीयात् ।
त् क्षत्रियो भूमिपतित्वमीयात् ॥
वणिक् जनः पण्यफलत्वमीयात् ।
जनश्च शूद्रोऽपि महत्त्वमीयात् ॥ १.१.१०० ॥
البراهمي الذي يتلوه ينال التفوق في الكلام، والكشتريا ينال سيادة الأرض، والفايشيا ينال نجاح التجارة، وحتى الشودرا ينال العظمة.