Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1.1
तपः स्वाध्यायनिरतं तपस्वी वाग्विदां वरम् ।
नारदं परिपप्रच्छ वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवम् ॥ १.१.१ ॥
Absorto na austeridade e no estudo sagrado, o asceta Vālmīki perguntou a Nārada, o melhor dos versados na palavra e o mais eminente dos sábios.
1.1.2
को न्वस्मिन्साम्प्रतं लोके गुणवान्कश्च वीर्यवान् ।
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवाक्यो दृढव्रतः ॥ १.१.२ ॥
Quem, neste mundo, possui agora virtudes e valor, conhece o dharma, é grato, verdadeiro na palavra e firme nos votos?
1.1.3
चारित्रेण च को युक्तः सर्वभूतेषु को हितः ।
विद्वान्कः कः समर्थश्च कश्चैकप्रियदर्शनः ॥ १.१.३ ॥
Quem é dotado de boa conduta, quem é benéfico para todos os seres, quem é douto e capaz, e quem é o único agradável à vista?
1.1.4
आत्मवान्को जितक्रोधो द्युतिमान्कोऽनसूयकः ।
कस्य बिभ्यति देवाश्च जातरोषस्य संयुगे ॥ १.१.४ ॥
Quem é senhor de si, quem venceu a ira, quem é radiante e livre da inveja? E de quem, quando sua ira desperta na batalha, temem os deuses?
1.1.5
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ।
महर्षे त्वं समर्थोऽसि ज्ञातुमेवंविधं नरम् ॥ १.१.५ ॥
Desejo ouvir isto, pois minha curiosidade é grande. Ó grande sábio, tu és capaz de conhecer um homem assim.
1.1.6
श्रुत्वा चैतत्त्रिलोकज्ञो वाल्मीकेर्नारदो वचः ।
श्रूयतामिति चामन्त्र्य प्रहृष्टो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१.६ ॥
Tendo ouvido esta fala de Vālmīki, Nārada, conhecedor dos três mundos, alegrou-se, dirigiu-se a ele dizendo: «Escuta», e pronunciou estas palavras.
1.1.7
बहवो दुर्लभाश्चैव ये त्वया कीर्तिता गुणाः ।
मुने वक्ष्याम्यहं बुद्ध्वा तैर्युक्तः श्रूयतां नरः ॥ १.१.७ ॥
Ó sábio, direi, tendo compreendido, sobre o homem dotado das muitas qualidades raras que mencionaste. Ouve.
1.1.8
इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रामो नाम जनैः श्रुतः ।
नियतात्मा महावीर्यो द्युतिमान्धृतिमान्वशी ॥ १.१.८ ॥
Nascido na linhagem de Ikṣvāku, conhecido entre os homens pelo nome Rāma: de alma controlada, de grande valor, radiante, firme e senhor de si.
1.1.9
बुद्धिमान्नीतिमान्वाग्मी श्रीमाञ्छ्त्रुनिबर्हणः ।
विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवो महाहनुः ॥ १.१.९ ॥
Sábio, hábil na política, eloquente, glorioso, destruidor de inimigos; de ombros largos, braços longos, pescoço de concha e queixo forte.
1.1.10
महोरस्को महेष्वासो गूढजत्रुररिन्दमः ।
आजानुबाहुः सुशिराः सुललाटः सुविक्रमः ॥ १.१.१० ॥
De peito largo, grande arqueiro, de clavículas ocultas, dominador de inimigos, de braços longos até os joelhos, de bela cabeça, bela fronte e excelente valor.
1.1.11
समः समविभक्ताङ्गः स्निग्धवर्णः प्रतापवान् ।
पीनवक्षा विशालाक्षो लक्ष्मीवाञ्छुभलक्षणः ॥ १.१.११ ॥
De ânimo equilibrado, membros bem proporcionados, pele lisa, radiante de poder, peito cheio, olhos amplos, dotado de esplendor e marcado por sinais auspiciosos.
1.1.12
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च प्रजानां च हिते रतः ।
यशस्वी ज्ञानसम्पन्नः शुचिर्वश्यः समाधिमान् ॥ १.१.१२ ॥
Conhecedor do dharma, fiel à sua palavra, dedicado ao bem do povo, famoso, dotado de saber, puro, senhor de si e absorto na concentração.
1.1.13
प्रजापतिसमः श्रीमान् धाता रिपुनिषूदनः ।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य परिरक्षिता ॥ १.१.१३ ॥
Era igual a Prajāpati, glorioso, o sustentador, destruidor dos inimigos, protetor do mundo dos seres vivos e guardião pleno do dharma.
1.1.14
रक्षिता स्वस्य धर्मस्य स्वजनस्य च रक्षिता ।
वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो धनुर्वेदे च निष्ठितः ॥ १.१.१४ ॥
Era protetor do seu próprio dharma e de seus parentes, conhecedor da essência dos Vedas e de seus membros, e perito na ciência do arco.
1.1.15
सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञो स्मृतिमान् प्रतिभानवान् ।
सर्वलोकप्रियः साधुरदीनात्मा विचक्षणः ॥ १.१.१५ ॥
Conhecia o sentido e a essência de todos os tratados, tinha memória e rápida inteligência, era amado por todo o mundo, virtuoso, de espírito não abatido e perspicaz.
1.1.16
सर्वदाभिगतः सद्भिः समुद्र इव सिन्धुभिः ।
आर्यः सर्वसमश्चैव सदैव प्रियदर्शनः ॥ १.१.१६ ॥
Os bons sempre o procuravam, como os rios correm para o oceano. Era nobre, igual para todos e sempre agradável de se ver.
1.1.17
स च सर्व गुणोपेतः कौसल्यानन्दवर्धनः ।
समुद्र इव गाम्भीर्ये धैर्येण हिमवानिव ॥ १.१.१७ ॥
Era dotado de todas as excelentes qualidades e aumentava a alegria de Kausalyā: profundo como o oceano, firme como o Himālaya.
1.1.18
विष्णुना सदृशो वीर्ये सोमवत्प्रियदर्शनः ।
कालाग्निसदृशः क्रोधे क्षमया पृथिवीसमः ॥ १.१.१८ ॥
Em valor era igual a Viṣṇu, agradável de ver como a lua; na ira como o fogo do tempo, e na paciência igual à terra.
1.1.19
धनदेन समस्त्यागे सत्ये धर्म इवापरः ।
तमेवंगुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१.१९ ॥
Igual a Kubera em riqueza, na generosidade e na veracidade como um segundo Dharma — a Rāma, dotado de tais qualidades, cujo valor é verdadeiro.
1.1.20
ज्येष्ठं ज्येष्ठगुणैर्युक्तं प्रियं दशरथस्सुतम् ।
प्रकृतीनां हितैर्युक्तं प्रकृतिप्रियकाम्यया ॥ १.१.२० ॥
O primogênito, dotado das qualidades de um primogênito, amado, filho de Daśaratha — dedicado ao bem-estar dos súditos, por desejo de agradar o povo.
1.1.21
यौवराज्येन संयोक्तुम् ऐच्छत्प्रीत्या महीपतिः ।
तस्याभिषेकसम्भारान् दृष्ट्वा भार्याथ कैकयी ॥ १.१.२१ ॥
O rei, por afeição, desejou investi-lo no cargo de príncipe herdeiro. Então, ao ver os preparativos de sua consagração, sua esposa Kaikeyī —
1.1.22
पूर्वं दत्तवरा देवी वरमेनमयाचत ।
विवासनञ्च रामस्य भरतस्याभिषेचनम् ॥ १.१.२२ ॥
A rainha, que outrora recebera dádivas, pediu esta dádiva: o exílio de Rāma e a consagração de Bharata.
1.1.23
स सत्यवचनाद्राजा धर्मपाशेन संयतः ।
विवासयामास सुतं रामं दशरथः प्रियम् ॥ १.१.२३ ॥
Aquele rei Daśaratha, preso pelo laço do dharma por causa de sua palavra verdadeira, baniu seu amado filho Rāma.
1.1.24
स जगाम वनं वीरः प्रतिज्ञामनुपालयन् ।
पितुर्वचननिर्देशात् कैकेय्याः प्रियकारणात् ॥ १.१.२४ ॥
Aquele herói foi para a floresta, cumprindo seu voto, pelo mandado da palavra de seu pai e para agradar Kaikeyī.
1.1.25
तं व्रजन्तं प्रियो भ्राता लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ।
स्नेहाद् विनयसम्पन्नः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ १.१.२५ ॥
Quando ele partiu, seu amado irmão Lakṣmaṇa o seguiu por afeição; era humilde e aumentava a alegria de Sumitrā.
1.1.26
भ्रातरं दयितो भ्रातुः सौभ्रात्रमनुदर्शयन् ।
रामस्य दयिता भार्या नित्यं प्राणसमा हिता ॥ १.१.२६ ॥
Aquele irmão, querido de seu irmão, mostrava amor fraterno ao caminhar. A amada esposa de Rāma, sempre tão querida quanto a vida e devotada.
1.1.27
जनकस्य कुले जाता देवमायेव निर्मिता ।
सर्वलक्षणसम्पन्ना नारीणामुत्तमा वधूः ॥ १.१.२७ ॥
Nascida na linhagem de Janaka, como que criada pela ilusão dos deuses, dotada de todos os sinais auspiciosos, a melhor das mulheres, uma noiva.
1.1.28
सीताप्यनुगता रामं शशिनं रोहिणी यथा ।
पौरैरनुगतो दूरं पित्रा दशरथेन च ॥ १.१.२८ ॥
Também Sītā seguiu Rāma, como Rohiṇī segue a lua. Os cidadãos o acompanharam por longe, e também seu pai Daśaratha.
1.1.29
शृङ्गवीरपुरे सूतं गङ्गाकूले व्यसर्जयत् ।
गुहमासाद्य धर्मात्मा निषादाधिपतिं प्रियम् ॥ १.१.२९ ॥
Na cidade de Śṛṅgavera, à margem do Gaṅgā, o justo Rāma dispensou o cocheiro; então chegou a Guha, senhor dos Niṣādas, querido a ele.
1.1.30
गुहेन सहितो रामो लक्ष्मणेन च सीतया ।
ते वनेन वनङ्गत्वा नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः ॥ १.१.३० ॥
Rāma, acompanhado de Guha, Lakṣmaṇa e Sītā, atravessou a floresta de floresta em floresta, e cruzou muitos rios cheios de água.
1.1.31
चित्रकूटमनुप्राप्य भरद्वाजस्य शासनात् ।
रम्यमावसथं कृत्वा रममाणा वने त्रयः ॥ १.१.३१ ॥
Tendo chegado a Citrakūṭa por instrução de Bharadvāja e construído uma morada agradável na floresta, os três viviam ali com alegria.
1.1.32
देवगन्धर्वसंकाशाः तत्र ते न्यवसन् सुखम् ।
चित्रकूटङ्गते रामे पुत्रशोकातुरस्तथा ॥ १.१.३२ ॥
Semelhantes a deuses e gandharvas, viviam ali felizes. Quando Rāma partiu para Citrakūṭa, o rei, aflito pela dor do filho, assim também ficou.
1.1.33
राजा दशरथस्स्वर्गं जगाम विलपन् सुतम् ।
गते तु तस्मिन् भरतो वसिष्ठप्रमुखैर्द्विजैः ॥ १.१.३३ ॥
O rei Daśaratha partiu para o céu, lamentando o filho. Depois que ele se foi, Bharata, junto com os brâmanes liderados por Vasiṣṭha...
1.1.34
नियुज्यमानो राज्याय नैच्छत् राज्यं महाबलः ।
स जगाम वनं वीरो रामपादप्रसादकः ॥ १.१.३४ ॥
Embora instado a assumir a realeza, aquele poderoso não desejou o reino. O herói foi para a floresta, buscando a graça dos pés de Rāma.
1.1.35
गत्वा तु स महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।
अयाचद्भ्रातरं रामम् आर्यभावपुरस्कृतः ॥ १.१.३५ ॥
Indo até Rāma, o magnânimo de verdadeiro valor, e movido por nobre sentimento, suplicou a seu irmão Rāma.
1.1.36
त्वमेव राजा धर्मज्ञ इति रामं वचोऽब्रवीत् ।
रामोऽपि परमोदारः सुमुखस्सुमहायशाः ॥ १.१.३६ ॥
"Só tu és o rei, conhecedor do dharma", assim falou a Rāma. E Rāma também era sumamente generoso, de semblante gentil e de grande fama.
1.1.37
न चैच्छत् पितुरादेशात् राज्यं रामो महाबलः ।
पादुके चास्य राज्याय न्यासं दत्त्वा पुनः पुनः ॥ १.१.३७ ॥
Rāma, de grande poder, não desejou o reino por ordem de seu pai; pelo reino entregou repetidas vezes suas sandálias como penhor de confiança.
1.1.38
निवर्तयामास ततो भरतं भरताग्रजः ।
स काममनवाप्यैव रामपादावुपस्पृशन् ॥ १.१.३८ ॥
Então o irmão mais velho de Bharata fez Bharata voltar. Sem obter o seu desejo, ele continuava tocando os pés de Rāma.
1.1.39
नन्दिग्रामेऽकरोद् राज्यं रामागमनकाङ्क्षया ।
गते तु भरते श्रीमान् सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ १.१.३९ ॥
Em Nandigrāma governou o reino na esperança do retorno de Rāma. Quando Bharata partiu, o glorioso, fiel à palavra e senhor de si...
1.1.40
रामस्तु पुनरालक्ष्य नागरस्य जनस्य च ।
तत्रागमनमेकाग्रो दण्डकान् प्रविवेश ह ॥ १.१.४० ॥
Mas Rāma, considerando de novo a vinda dos cidadãos e do povo, entrou resolutamente na floresta de Daṇḍaka.
1.1.41
प्रविश्य तु महारण्यं रामो राजीवलोचनः ।
विराधं राक्षसं हत्वा शरभङ्गं ददर्श ह ॥ १.१.४१ ॥
Tendo entrado na grande floresta, Rāma de olhos de lótus matou o rākṣasa Virādha e então viu Śarabhaṅga.
1.1.42
सुतीक्ष्णं चाप्यगस्त्यं च अगस्त्यभ्रातरं तथा ।
अगस्त्यवचनाच्चैव जग्राहैन्द्रं शरासनम् ॥ १.१.४२ ॥
Encontrando Sutīkṣṇa, Agastya e também o irmão de Agastya, e pela palavra de Agastya, Rāma tomou o arco de Indra.
1.1.43
खड्गञ्च परम प्रीतस्तूणी चाक्षयसायकौ ।
वसतस्तस्य रामस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१.४३ ॥
Muito satisfeito, deu-lhe também uma espada e duas aljavas de flechas inesgotáveis. Enquanto Rāma habitava na floresta com os habitantes da floresta,
1.1.44
ऋषयोऽभ्यागमन् सर्वे वधायासुररक्षसाम् ।
स तेषां प्रतिशुश्राव राक्षसानां तदा वने ॥ १.१.४४ ॥
Todos os sábios vieram até lá para a matança dos asuras e rākṣasas. Então ele aquiesceu ao pedido deles na floresta, contra os rākṣasas.
1.1.45
प्रतिज्ञातश्च रामेण वधः संयति रक्षसाम् ।
ऋषीणामग्निकल्पानां दण्डकारण्यवासीनाम् ॥ १.१.४५ ॥
Rāma prometeu aos sábios, semelhantes ao fogo e que habitavam a floresta de Daṇḍaka, que mataria os rākṣasas em batalha.
1.1.46
तेन तत्रैव वसता जनस्थाननिवासिनी ।
विरूपिता शूर्पणखा राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१.४६ ॥
Habitando ali, desfigurou a rākṣasī Śūrpaṇakhā, que vivia em Janasthāna e podia tomar a forma que desejasse.
1.1.47
ततः शूर्पणखावाक्यादुद्युक्तान् सर्वराक्षसान् ।
खरं त्रिशिरसं चैव दूषणं चैव राक्षसम् ॥ १.१.४७ ॥
Então, pelas palavras de Śūrpaṇakhā, todos os rākṣasas que se haviam levantado: Khara, o de três cabeças Triśiras e o rākṣasa Dūṣaṇa,
1.1.48
निजघान रणे रामस्तेषां चैव पदानुगान् ।
वने तस्मिन् निवसता जनस्थाननिवासिनाम् ॥ १.१.४८ ॥
Habitando naquela floresta, Rāma matou em batalha a eles e a seus seguidores que viviam em Janasthāna.
1.1.49
रक्षसां निहतान्यासन् सहस्राणि चतुर्दश ।
ततो ज्ञातिवधं श्रुत्वा रावणः क्रोधमूर्छितः ॥ १.१.४९ ॥
Catorze mil rākṣasas foram abatidos. Então Rāvaṇa, ao ouvir o massacre de seus parentes, caiu desfalecido de cólera.
1.1.50
सहायं वरयामास मारीचं नाम राक्षसम् ।
वार्यमाणः सुबहुशो मारीचेन स रावणः ॥ १.१.५० ॥
Rāvaṇa escolheu como aliado um rākṣasa chamado Mārīca, embora Mārīca o tivesse advertido muitas vezes.
1.1.51
न विरोधो बलवता क्षमो रावण तेन ते ।
अनादृत्य तु तद्वाक्यं रावणः कालचोदितः ॥ १.१.५१ ॥
Ó Rāvaṇa, a inimizade com o poderoso não te convém. Mas Rāvaṇa, impelido pelo tempo, desprezou suas palavras.
1.1.52
जगाम सहमारीचस्तस्याश्रमपदं तदा ।
तेन मायाविना दूरमपवाह्य नृपात्मजौ ॥ १.१.५२ ॥
Então Rāvaṇa foi com Mārīca ao local de sua ermida. O ilusionista afastou os dois príncipes para longe.
1.1.53
जहार भार्यां रामस्य गृध्रं हत्वा जटायुषम् ।
गृध्रञ्च निहतं दृष्ट्वा हृतां श्रुत्वा च मैथिलीम् ॥ १.१.५३ ॥
Tendo matado o abutre Jaṭāyu, ele raptou a esposa de Rāma. Ao ver o abutre morto e ouvir que Maithilī fora levada.
1.1.54
राघवः शोकसंतप्तो विललापाकुलेन्द्रियः ।
ततस्तेनैव शोकेन गृध्रं दग्ध्वा जटायुषम् ॥ १.१.५४ ॥
Rāghava, atormentado pela dor e com os sentidos perturbados, lamentou-se. Então, naquela mesma dor, cremou o abutre Jaṭāyu.
1.1.55
मार्गमाणो वने सीतां राक्षसं सन्ददर्श ह ।
कबन्धं नाम रूपेण विकृतं घोरदर्शनम् ॥ १.१.५५ ॥
Enquanto procurava Sītā na floresta, viu um rākṣasa chamado Kabandha, deformado na aparência e terrível de se ver.
1.1.56
तन्निहत्य महाबाहुर्ददाह स्वर्गतश्च सः ।
स चास्य कथयामास शबरीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१.५६ ॥
Tendo-o abatido, o de braços poderosos queimou o seu corpo, e ele foi para o céu. Falou-lhe de Śabarī, que praticava o dharma.
1.1.57
श्रमणां धर्मनिपुणामभिगच्छेति राघव ।
सोऽभ्य गच्छन्महातेजाः शबरीं शत्रुसूदनः ॥ १.१.५७ ॥
"Ó Rāghava, vai à asceta Śabarī, perita no dharma." Então o de grande esplendor, destruidor de inimigos, foi até Śabarī.
1.1.58
शबर्या पूजितः सम्यग् रामो दशरथात्मजः ।
पम्पातीरे हनुमता सङ्गतो वानरेण ह ॥ १.१.५८ ॥
Honrado devidamente por Śabarī, Rāma, filho de Daśaratha, encontrou-se com o macaco Hanumān na margem do Pampā.
1.1.59
हनुमद्वचनाच्चैव सुग्रीवेण समागतः ।
सुग्रीवाय च तत्सर्वं शंसद्रामो महाबलः ॥ १.१.५९ ॥
Pela palavra de Hanumān, Rāma encontrou-se com Sugrīva, e o poderoso Rāma contou-lhe tudo.
1.1.60
आदितस्तद् यथावृत्तं सीतायाश्च विशेषतः ।
सुग्रीवश्चापि तत्सर्वं श्रुत्वा रामस्य वानरः ॥ १.१.६० ॥
Tendo ouvido de Rāma tudo o que acontecera desde o início, especialmente acerca de Sītā, o macaco Sugrīva...
1.1.61
चकार सख्यं रामेण प्रीतश्चैवाग्निसाक्षिकम् ।
ततो वानरराजेन वैरानुकथनं प्रति ॥ १.१.६१ ॥
Satisfeito, tendo o fogo como testemunha, fez amizade com Rāma. Então o rei dos macacos relatou a história de sua inimizade.
1.1.62
रामायावेदितं सर्वं प्रणयात् दुःखितेन च ।
प्रतिज्ञातञ्च रामेण तदा वालिवधं प्रति ॥ १.१.६२ ॥
O aflito Sugrīva, por afeição, relatou tudo a Rāma, e então Rāma prometeu matar Vālin.
1.1.63
वालिनश्च बलं तत्र कथयामास वानरः ।
सुग्रीवः शङ्कितश्चासीन्नित्यं वीर्येण राघवे ॥ १.१.६३ ॥
Ali o macaco Sugrīva descreveu a força de Vālin, e estava sempre inquieto quanto ao valor de Rāghava.
1.1.64
राघवप्रत्ययार्थं तु दुन्दुभेः कायमुत्तमम् ।
दर्शयामास सुग्रीवः महापर्वतसन्निभम् ॥ १.१.६४ ॥
Para estabelecer confiança em Rāghava, Sugrīva mostrou o grande corpo de Dundubhi, semelhante a uma grande montanha.
1.1.65
उत्स्मयित्वा महाबाहुः प्रेक्ष्य चास्ति महाबलः ।
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप संपूर्णं दशयोजनम् ॥ १.१.६५ ॥
Sorrindo, o de braços poderosos olhou para ele, e o muito forte o arremessou a dez yojanas com a ponta do pé.
1.1.66
बिभेद च पुनस्सालान् सप्तैकेन महेषुणा ।
गिरिं रसातलञ्चैव जनयन् प्रत्ययं तथा ॥ १.१.६६ ॥
Novamente, com uma única grande flecha, perfurou sete árvores sāla, e, fendendo a montanha e o submundo, produziu confiança.
1.1.67
ततः प्रीतमनास्तेन विश्वस्तस्स महाकपिः ।
किष्किन्धां रामसहितो जगाम च गुहां तदा ॥ १.१.६७ ॥
Então, com o ânimo satisfeito e tranquilizado, o grande macaco Sugrīva entrou com Rāma na caverna de Kiṣkindhā.
1.1.68
ततोऽगर्जद्धरिवरः सुग्रीवो हेमपिङ्गलः ।
तेन नादेन महता निर्जगाम हरीश्वरः ॥ १.१.६८ ॥
Então Sugrīva, o melhor dos macacos, de cor dourada, rugiu; e com aquele grande estrondo saiu o senhor dos macacos.
1.1.69
अनुमान्य तदा तारां सुग्रीवेण समागतः ।
निजघान च तत्रैनं शरेणैकेन राघवः ॥ १.१.६९ ॥
Após consolar Tārā, Rāghava juntou-se a Sugrīva e ali o abateu com uma única flecha.
1.1.70
ततः सुग्रीववचनात् हत्वा वालिनमाहवे ।
सुग्रीवमेव तद्राज्ये राघवः प्रत्यपादयत् ॥ १.१.७० ॥
Depois, por palavra de Sugrīva, Rāghava matou Vālin em batalha e restituiu o próprio Sugrīva ao seu reino.
1.1.71
स च सर्वान् समानीय वानरान् वानरर्षभः ।
दिशः प्रस्थापयामास दिदृक्षुर्जनकात्मजाम् ॥ १.१.७१ ॥
E aquele touro entre os macacos reuniu todos os macacos e os enviou em todas as direções, desejoso de ver a filha de Janaka.
1.1.72
ततो गृध्रस्य वचनात् संपातेर्हनुमान् बली ।
शतयोजनविस्तीर्णं पुप्लुवे लवणार्णवम् ॥ १.१.७२ ॥
Então, pela palavra do abutre Sampāti, o poderoso Hanumān saltou sobre o oceano salgado, de cem yojanas de largura.
1.1.73
तत्र लङ्कां समासाद्य पुरीं रावणपालिताम् ।
ददर्श सीतां ध्यायन्तीम् अशोकवनिकां गताम् ॥ १.१.७३ ॥
Ali, tendo chegado à cidade de Laṅkā, protegida por Rāvaṇa, viu Sītā, absorta em meditação, que fora ao bosque de Aśoka.
1.1.74
निवेदयित्वाभिज्ञानं प्रवृत्तिं विनिवेद्य च ।
समाश्वास्य च वैदेहीं मर्दयामास तोरणम् ॥ १.१.७४ ॥
Depois de entregar o sinal de reconhecimento, transmitir a notícia e consolar Vaidehī, ele despedaçou o portal.
1.1.75
पञ्च सेनाग्रगान् हत्वा सप्त मन्त्रिसुतानपि ।
शूरमक्षं च निष्पिष्य ग्रहणं समुपागमत् ॥ १.१.७५ ॥
Tendo matado cinco comandantes do exército e sete filhos de ministros, e esmagado o valente Akṣa, veio a ser capturado.
1.1.76
अस्त्रेणोन्मुक्तमात्मानं ज्ञात्वा पैतामहाद् वरात् ।
मर्षयन् राक्षसान् वीरो यन्त्रिणस्तान् यदृच्छया ॥ १.१.७६ ॥
Sabendo-se libertado da arma pela dádiva de Brahmā, o herói suportou, à sua vontade, os rākṣasas que o prendiam.
1.1.77
ततो दग्ध्वा पुरीं लङ्काम् ऋते सीताञ्च मैथिलीम् ।
रामाय प्रियमाख्यातुं पुनरायान्महाकपिः ॥ १.१.७७ ॥
Então, tendo queimado a cidade de Laṅkā exceto Sītā, a Maithilī, o grande macaco voltou para contar a Rāma a boa notícia.
1.1.78
सोऽभिगम्य महात्मानं कृत्वा रामं प्रदक्षिणम् ।
न्यवेदयदमेयात्मा दृष्टा सीतेति तत्त्वतः ॥ १.१.७८ ॥
Tendo se aproximado do magnânimo e dado a volta ritual em torno de Rāma, aquele de alma imensurável relatou com verdade: "Sītā foi vista".
1.1.79
ततः सुग्रीवसहितो गत्वा तीरं महोदधेः ।
समुद्रं क्षोभयामास शरैरादित्यसन्निभैः ॥ १.१.७९ ॥
Então, com Sugrīva, foi à margem do grande oceano e agitou o mar com flechas semelhantes ao sol.
1.1.80
दर्शयामास चात्मानं समुद्रः सरितां पतिः ।
समुद्रवचनाच्चैव नलं सेतुमकारयत् ॥ १.१.८० ॥
O oceano, senhor dos rios, mostrou-se; e, por palavra do oceano, fez Nala construir uma ponte.
1.1.81
तेन गत्वा पुरीं लङ्कां हत्वा रावणमाहवे ।
रामः सीतामनुप्राप्य परां व्रीडामुपागमत् ॥ १.१.८१ ॥
Por essa ponte chegou à cidade de Laṅkā, matou Rāvaṇa em batalha e, tendo recuperado Sītā, Rāma sentiu grande vergonha.
1.1.82
तामुवाच ततो रामः परुषं जनसंसदि ।
अमृष्यमाणा सा सीता विवेश ज्वलनं सती ॥ १.१.८२ ॥
Então Rāma lhe dirigiu palavras duras diante da assembleia do povo; incapaz de suportá-las, a casta Sītā entrou no fogo.
1.1.83
ततोऽग्निवचनात् सीतां ज्ञात्वा विगतकल्मषाम् ।
कर्मणा तेन महता त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ १.१.८३ ॥
Então, sabendo pela palavra de Agni que Sītā estava sem mácula, os três mundos, com seus seres móveis e imóveis, se alegraram com aquele grande feito.
1.1.84
सदेवर्षिगणं तुष्टं राघवस्य महात्मनः ॥
बभौ रामः सम्प्रहृष्टः पूजितः सर्वदेवतैः ॥ १.१.८४ ॥
As hostes de deuses e sábios ficaram satisfeitas; e Rāma, o magnânimo descendente de Raghu, brilhou, grandemente alegre, honrado por todos os deuses.
1.1.85
अभ्यषिच्य च लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
कृतकृत्यस्तदा रामो विज्वरः प्रमुमोद ह ॥ १.१.८५ ॥
Tendo ungido em Laṅkā Vibhīṣaṇa, senhor dos rākṣasas, então Rāma, com seu propósito cumprido e livre da aflição, alegrou-se muito.
1.1.86
देवताभ्यो वरं प्राप्य समुत्थाप्य च वानरान् ।
अयोध्यां प्रस्थितो रामः पुष्पकेण सुहृद्वृतः ॥ १.१.८६ ॥
Tendo obtido uma graça dos deuses e erguido os vānaras, Rāma, cercado pelos amigos, partiu para Ayodhyā no carro Puṣpaka.
1.1.87
भरद्वाजाश्रमं गत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
भरतस्यान्तिके रामो हनूमन्तं व्यसर्जयत् ॥ १.१.८७ ॥
Tendo ido ao eremitério de Bharadvāja, Rāma, de verdadeiro valor, enviou Hanumān a Bharata.
1.1.88
पुनराख्यायिकां जल्पन् सुग्रीवसहितस्तदा ।
पुष्पकं तत् समारुह्य नन्दिग्रामं ययौ तदा ॥ १.१.८८ ॥
Contando de novo a história junto com Sugrīva, então subiu àquele carro Puṣpaka e foi a Nandigrāma.
1.1.89
नन्दिग्रामे जटां हित्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
रामः सीतामनुप्राप्य राज्यं पुनरवाप्तवान् ॥ १.१.८९ ॥
Em Nandigrāma, tendo deixado seus cabelos emaranhados, Rāma, o imaculado, junto com seus irmãos, reencontrou Sītā e recuperou o reino.
1.1.90
प्रहृष्टमुदितो लोकस्तुष्टः पुष्टः सुधार्मिकः ।
निरामयो ह्यरोगश्च दुर्भिक्षभयवर्जितः ॥ १.१.९० ॥
O povo, alegre e feliz, contente e próspero, tornou-se sumamente justo; estava livre de doença e de mal, e libertado do temor da fome.
1.1.91
न पुत्रमरणं केचित् द्रक्ष्यन्ति पुरुषाः क्वचित् ।
नार्यश्चाविधवा नित्यं भविष्यन्ति पतिव्रताः ॥ १.१.९१ ॥
Nenhum homem jamais verá a morte de um filho, e as mulheres serão sempre não viúvas, fiéis aos maridos.
1.1.92
न चाग्निजं भयं किञ्चिन्नाप्सु मज्जन्ति जन्तवः ।
न वातजं भयं किञ्चित् नापि ज्वरकृतं तथा ॥ १.१.९२ ॥
Não há medo vindo do fogo; os seres não se afogam na água; não há medo vindo do vento, nem qualquer medo causado pela febre.
1.1.93
न चापि क्षुद्भयं तत्र न तस्करभयं तथा ।
नगराणि च राष्ट्राणि धनधान्ययुतानि च ॥ १.१.९३ ॥
Não há medo da fome nem medo de ladrões; as cidades e os reinos estão cheios de riquezas e grãos.
1.1.94
नित्यं प्रमुदिताः सर्वे यथा कृतयुगे तथा ।
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा तथा बहुसुवर्णकैः ॥ १.१.९४ ॥
Todos estarão sempre alegres, como na era Kṛta, após realizar cem sacrifícios do cavalo e muitas doações de ouro.
1.1.95
गवां कोट्ययुतं दत्त्वा विद्वद्भ्यो विधिपूर्वकम् ।
असंख्येयं धनं दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो महायशाः ॥ १.१.९५ ॥
Tendo dado dez milhões de vacas aos sábios segundo a regra, e riquezas incontáveis aos brâmanes, aquele de grande fama...
1.1.96
राजवंशान् शतगुणान् स्थापयिष्यति राघवः ।
चातुर्वर्ण्यं च लोकेऽस्मिन् स्वे स्वे धर्मे नियोक्ष्यति ॥ १.१.९६ ॥
Rāghava estabelecerá linhagens reais cem vezes maiores, e neste mundo colocará as quatro varṇas, cada uma em seu próprio dever.
1.1.97
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं प्रयास्यति ॥ १.१.९७ ॥
Rāma, após governar o reino por dez mil e depois mil anos, irá ao mundo de Brahmā.
1.1.98
इदं पवित्रं पापघ्नं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
यः पठेद् रामचरितं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १.१.९८ ॥
Isto é puro, destrói o pecado, traz mérito e é igual aos Vedas. Quem recita os feitos de Rāma é libertado de todos os pecados.
1.1.99
एतदाख्यानमायुष्यं पठन् रामायणं नरः ।
सपुत्रपौत्रः सगणः प्रेत्य स्वर्गे महीयते ॥ १.१.९९ ॥
Esta narrativa prolonga a vida. O homem que recita o Rāmāyaṇa, com seus filhos, netos e seguidores, é honrado no céu após a morte.
1.1.100
पठन् द्विजो वागृषभत्वमीयात् ।
त् क्षत्रियो भूमिपतित्वमीयात् ॥
वणिक् जनः पण्यफलत्वमीयात् ।
जनश्च शूद्रोऽपि महत्त्वमीयात् ॥ १.१.१०० ॥
Um brâmane que o recita alcança a excelência na palavra; um guerreiro alcança o domínio sobre a terra; um mercador alcança o fruto do comércio; e até um servo alcança a grandeza.