رامايانا فالميكي · السارغا 1.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.12.1
ततः काले बहुतिथे कस्मिंश्चित् सुमनोहरे ।
वसन्ते समनुप्राप्ते राज्ञो यष्टुं मनोऽभवत् ॥ १.१२.१ ॥
ثم بعد أيام كثيرة، لما حلّ ربيعٌ بالغ الجمال، خطر للملك أن يقيم قربانًا (يَجْنَ).
1.12.2
ततः प्रणम्य शिरसा तं विप्रं देववर्णिनम् ।
यज्ञाय वरयामास संतानार्थं कुलस्य च ॥ १.१२.२ ॥
ثم انحنى برأسه أمام ذلك البراهمي الشبيه بالإله، واختاره كاهنًا للقربان ولاستمرار النسل.
1.12.3
तथेति च स राजानमुवाच वसुधाधिपम् ।
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम् ॥ १.१२.३ ॥
"فليكن ذلك"، قال للملك سيد الأرض: "لتُجمع لوازم قربانك، ولتُطلق الفرس."
1.12.4
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ।
ततोऽब्रवीनृपो वाक्यं ब्राह्मणान् वेदपारगान् ॥ १.१२.४ ॥
"لتُهيأ أرض القربان على الضفة الشمالية لنهر سَرَيو." ثم قال الملك هذه الكلمات للبراهمة، العارفين بالفيدا.
1.12.5
सुमन्त्रावाहय क्षिप्रमृत्विजो ब्रह्मवादिनः ।
सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिमथ काश्यपम् ॥ १.१२.५ ॥
"يا سومنترا، استدعِ بسرعة الكهنة المؤدين للقربان العارفين بالفيدا: سوياجنا، وامادِيفا، وجابالي، وكاشيابا."
1.12.6
पुरोहितं वसिष्ठं च ये चान्ये द्विजसत्तमाः ।
ततः सुमन्त्रस्त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रमः ॥ १.१२.६ ॥
وكذلك الكاهن الخاص فاسيشتها، وسائر البراهمة الأفاضل. ثم مضى سومنترا سريع الخطى مسرعًا و—
1.12.7
समानयत् स तान् सर्वान् समस्तान् वेदपारगान् ।
तान् पूजयित्वा धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ॥ १.१२.७ ॥
فأحضر جميعهم، أولئك الذين بلغوا الشاطئ الآخر من الفيدا. وبعد أن أكرمهم، تكلّم الملك داشاراثا ذو النفس الصالحة حينئذ.
1.12.8
धर्मार्थसहितं युक्तं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ।
मम तातप्यमानस्य पुत्रार्थं नास्ति वै सुखम् ॥ १.१२.८ ॥
قال كلمات لطيفة مناسبة مقرونة بالدارما والغاية: "حقًا، ليس لي سعادة وأنا أتعذب من أجل ابن."
1.12.9
पुत्रार्थं हयमेधेन यक्ष्यामीति मतिर्मम ।
तदहं यष्टुमिच्छामि हयमेधेन कर्मणा ॥ १.१२.९ ॥
"من أجل ابن، عزمي أن أقيم قربان الحصان؛ هذا قراري. لذلك أريد أن أقدم القربان بطقس قربان الحصان."
1.12.10
ऋषिपुत्रप्रभावेण कामान् प्राप्स्यामि चाप्यहम् ।
ततः साध्विति तद्वाक्यं ब्राह्मणाः प्रत्यपूजयन् ॥ १.१२.१० ॥
"بقوة أبناء الحكماء سأنال أمنياتي أيضًا." فأثنى البراهمة على كلامه قائلين: "أحسنت!"
1.12.11
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे पार्थिवस्य मुखाच्च्युतम् ।
ऋष्यशृङ्गपुरोगाश्च प्रत्यूचुर्नृपतिं तदा ॥ १.१२.११ ॥
فأجاب فاسيشتا وسائر من معه، وريشياشرنغا في المقدمة، الملك حينئذ، إذ سمعوا الكلام الصادر من فم الملك.
1.12.12
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम् ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ॥ १.१२.१२ ॥
"لتُجمع لوازم قربانك، ولْيُطلق الحصان. وعلى الضفة الشمالية لنهر ساراياو، ليُعدّ موضع القربان."
1.12.13
सर्वथा प्राप्यसे पुत्रांश्चतुरोऽमितविक्रमान् ।
यस्य ते धार्मिकी बुद्धिरियं पुत्रार्थमागता ॥ १.१२.१३ ॥
ستنال من كل وجه أربعة أبناء ذوي بأس لا يُقاس، لأن هذه النية الرشيدة قد نشأت فيك من أجل الأبناء.
1.12.14
ततः प्रीतोऽभवद् राजा श्रुत्वा तु द्विजभाषितम् ।
अमात्यानब्रवीद् राजा हर्षेणेदं शुभाक्षरम् ॥ १.१२.१४ ॥
فسُرّ الملك حين سمع كلام ذلك المولود مرتين، فقال لوزرائه بفرح هذه الكلمات المباركة.
1.12.15
गुरूणां वचनाच्छीघ्रं सम्भाराः सम्भ्रियन्तु मे ।
समर्थाधिष्ठितश्चाश्वः सोपाध्यायो विमुच्यताम् ॥ १.१२.१५ ॥
بكلمة معلّميّ، فلتُجمع بسرعة مستلزمات قرباني، ولْيُطلق الفرس المحروس بالرجال الأكفاء مع كاهنه.
1.12.16
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ।
शान्तयश्चाभिवर्धन्तां यथाकल्पं यथाविधि ॥ १.१२.१६ ॥
فلتُعدّ أرض القربان على الضفة الشمالية لنهر سَرَيُو، ولْتُؤدَّ شعائر التهدئة على الوجه المقرر وفق القاعدة.
1.12.17
शक्यः कर्तुमयं यज्ञः सर्वेणापि महीक्षिता ।
नापराधो भवेत् कष्टो यद्यस्मिन् क्रतुसत्तमे ॥ १.१२.१७ ॥
يمكن لأي ملك أن يقيم هذا القربان، ولكن في هذا القربان الأسمى لا ينبغي أن يقع أي خطأ جسيم.
1.12.18
छिद्रं हि मृगयन्त्येते विद्वांसो ब्रह्मराक्षसाः ।
विधिहीनस्य यज्ञस्य सद्यः कर्ता विनश्यति ॥ १.१२.१८ ॥
إن هؤلاء البراهمة الشياطين العلماء يتربصون بالعيوب دائماً، ومن أقام قرباناً خالياً من النظام هلك في الحال.
1.12.19
तद् यथा विधिपूर्वं मे क्रतुरेष समाप्यते ।
तथा विधानं क्रियतां समर्थाः करणेष्विह ॥ १.१२.१९ ॥
لكي تتم هذه القربانة لي وفق الشريعة، أيها الأكفاء، فارتبوا هنا ترتيب هذه الأعمال.
1.12.20
तथेति च ततः सर्वे मन्त्रिणः प्रत्यपूजयन् ।
पार्थिवेन्द्रस्य तद् वाक्यं यथाज्ञप्तमकुर्वत ॥ १.१२.२० ॥
فقالوا «فليكن كذلك»، فأكرم جميع الوزراء قول سيد الملوك، وعملوا كما أُمروا.
1.12.21
ततो द्विजास्ते धर्मज्ञमस्तुवन् पार्थिवर्षभम् ।
अनुज्ञातास्ततः सर्वे पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.१२.२१ ॥
ثم أثنى أولئك البراهمة على العارف بالدارما، ثور الملوك؛ ولما أُذن لهم، عادوا جميعاً من حيث أتوا.
1.12.22
गतेषु तेषु विप्रेषु मन्त्रिणस्तान् नराधिपः ।
विसर्जयित्वा स्वं वेश्म प्रविवेश महामतिः ॥ १.१२.२२ ॥
ولما انصرف أولئك البراهمة، صرف الملك العظيم الحكمة الوزراء ودخل قصره.