Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.12.1
ततः काले बहुतिथे कस्मिंश्चित् सुमनोहरे ।
वसन्ते समनुप्राप्ते राज्ञो यष्टुं मनोऽभवत् ॥ १.१२.१ ॥
Dann, nach vielen Tagen, als ein überaus lieblicher Frühling gekommen war, verlangte es den König danach, ein Opfer (yajña) darzubringen.
1.12.2
ततः प्रणम्य शिरसा तं विप्रं देववर्णिनम् ।
यज्ञाय वरयामास संतानार्थं कुलस्य च ॥ १.१२.२ ॥
Dann verneigte er das Haupt vor jenem gottgleichen Brahmanen und erwählte ihn zum Priester für das Opfer und für die Nachkommenschaft seines Geschlechts.
1.12.3
तथेति च स राजानमुवाच वसुधाधिपम् ।
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम् ॥ १.१२.३ ॥
»So sei es«, sprach er zum König, dem Herrn der Erde. »Mögen die Opfergaben für dich herbeigeschafft werden, und möge das Pferd freigelassen werden.«
1.12.4
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ।
ततोऽब्रवीनृपो वाक्यं ब्राह्मणान् वेदपारगान् ॥ १.१२.४ ॥
»Auf dem nördlichen Ufer der Sarayū soll ein Opferplatz bereitet werden.« Dann richtete der König diese Worte an die Brahmanen, die in den Veden bewandert waren.
1.12.5
सुमन्त्रावाहय क्षिप्रमृत्विजो ब्रह्मवादिनः ।
सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिमथ काश्यपम् ॥ १.१२.५ ॥
»Sumantra, ruf schnell die opfernden Priester herbei, die das Veda kennen: Suyajña, Vāmadeva, Jābāli und Kāśyapa.«
1.12.6
पुरोहितं वसिष्ठं च ये चान्ये द्विजसत्तमाः ।
ततः सुमन्त्रस्त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रमः ॥ १.१२.६ ॥
und auch den Hauspriester Vasiṣṭha und die übrigen vortrefflichen Zweimalgeborenen. Da ging Sumantra, schnellen Schrittes, eilig hin und —
1.12.7
समानयत् स तान् सर्वान् समस्तान् वेदपारगान् ।
तान् पूजयित्वा धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ॥ १.१२.७ ॥
Er ließ sie alle herbeibringen, alle, die das jenseitige Ufer der Veden erreicht hatten. Nachdem er sie geehrt hatte, sprach da König Daśaratha, der Rechtschaffene.
1.12.8
धर्मार्थसहितं युक्तं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ।
मम तातप्यमानस्य पुत्रार्थं नास्ति वै सुखम् ॥ १.१२.८ ॥
Er sprach sanfte Worte, passend und verbunden mit Dharma und Zweck: "Wahrlich, für mich, der ich mich um einen Sohn quäle, gibt es kein Glück."
1.12.9
पुत्रार्थं हयमेधेन यक्ष्यामीति मतिर्मम ।
तदहं यष्टुमिच्छामि हयमेधेन कर्मणा ॥ १.१२.९ ॥
"Für einen Sohn habe ich die Absicht, das Pferdeopfer zu vollziehen; das ist mein Entschluss. Deshalb wünsche ich, durch den Ritus des Pferdeopfers zu opfern."
1.12.10
ऋषिपुत्रप्रभावेण कामान् प्राप्स्यामि चाप्यहम् ।
ततः साध्विति तद्वाक्यं ब्राह्मणाः प्रत्यपूजयन् ॥ १.१२.१० ॥
"Durch die Kraft der Söhne der Weisen werde auch ich meine Wünsche erlangen." Da lobten die Brahmanen seine Worte und sprachen: "Gut gesagt!"
1.12.11
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे पार्थिवस्य मुखाच्च्युतम् ।
ऋष्यशृङ्गपुरोगाश्च प्रत्यूचुर्नृपतिं तदा ॥ १.१२.११ ॥
Vasiṣṭha und alle anderen, mit Ṛṣyaśṛṅga an der Spitze, antworteten dann dem König, nachdem sie die Worte aus seinem Mund vernommen hatten.
1.12.12
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम् ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ॥ १.१२.१२ ॥
"Mögen die Mittel für dein Opfer beschafft werden, und das Pferd freigelassen werden. Am nördlichen Ufer der Sarayū möge der Opferplatz bereitet werden."
1.12.13
सर्वथा प्राप्यसे पुत्रांश्चतुरोऽमितविक्रमान् ।
यस्य ते धार्मिकी बुद्धिरियं पुत्रार्थमागता ॥ १.१२.१३ ॥
Auf jede Weise wirst du vier Söhne von unermesslicher Tapferkeit erlangen, denn diese rechtschaffene Absicht ist in dir entstanden, um Söhne zu gewinnen.
1.12.14
ततः प्रीतोऽभवद् राजा श्रुत्वा तु द्विजभाषितम् ।
अमात्यानब्रवीद् राजा हर्षेणेदं शुभाक्षरम् ॥ १.१२.१४ ॥
Da war der König erfreut, als er die Worte des Zweimalgeborenen hörte, und sprach mit Freude zu seinen Ministern diese verheißungsvollen Worte.
1.12.15
गुरूणां वचनाच्छीघ्रं सम्भाराः सम्भ्रियन्तु मे ।
समर्थाधिष्ठितश्चाश्वः सोपाध्यायो विमुच्यताम् ॥ १.१२.१५ ॥
Auf das Wort meiner Lehrer sollen rasch die Opfergaben für mich gesammelt werden, und das Pferd, von tüchtigen Männern bewacht, soll zusammen mit seinem Priester freigelassen werden.
1.12.16
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ।
शान्तयश्चाभिवर्धन्तां यथाकल्पं यथाविधि ॥ १.१२.१६ ॥
Am nördlichen Ufer der Sarayū soll der Opferplatz bereitet werden, und die Sühneriten sollen gemäß der vorgeschriebenen Regel und Ordnung vollzogen werden.
1.12.17
शक्यः कर्तुमयं यज्ञः सर्वेणापि महीक्षिता ।
नापराधो भवेत् कष्टो यद्यस्मिन् क्रतुसत्तमे ॥ १.१२.१७ ॥
Dieses Opfer kann von jedem König vollzogen werden; doch in diesem höchsten Opfer darf kein schweres Vergehen geschehen.
1.12.18
छिद्रं हि मृगयन्त्येते विद्वांसो ब्रह्मराक्षसाः ।
विधिहीनस्य यज्ञस्य सद्यः कर्ता विनश्यति ॥ १.१२.१८ ॥
Diese gelehrten Brahma-Rakshasas suchen stets nach einem Fehler; wer ein Opfer ohne die vorgeschriebene Ordnung vollzieht, geht sogleich zugrunde.
1.12.19
तद् यथा विधिपूर्वं मे क्रतुरेष समाप्यते ।
तथा विधानं क्रियतां समर्थाः करणेष्विह ॥ १.१२.१९ ॥
Damit dieses mein Opfer nach der Vorschrift vollendet wird, ihr Fähigen, ordnet hier die Vorbereitungen für diese Werke an.
1.12.20
तथेति च ततः सर्वे मन्त्रिणः प्रत्यपूजयन् ।
पार्थिवेन्द्रस्य तद् वाक्यं यथाज्ञप्तमकुर्वत ॥ १.१२.२० ॥
Mit den Worten »So sei es« ehrten alle Minister das Wort des Herrn der Könige und handelten, wie befohlen.
1.12.21
ततो द्विजास्ते धर्मज्ञमस्तुवन् पार्थिवर्षभम् ।
अनुज्ञातास्ततः सर्वे पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.१२.२१ ॥
Da lobten jene Brahmanen den Kenner des Dharma, den Stier unter den Königen; entlassen, kehrten alle auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
1.12.22
गतेषु तेषु विप्रेषु मन्त्रिणस्तान् नराधिपः ।
विसर्जयित्वा स्वं वेश्म प्रविवेश महामतिः ॥ १.१२.२२ ॥
Als jene Brahmanen gegangen waren, entließ der großsinnige Herr der Menschen die Minister und betrat seinen eigenen Palast.