ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
पुनः प्राप्ते वसन्ते तु पूर्णः संवत्सरोऽभवत् ।
प्रसवार्थं गतो यष्टुं हयमेधेन वीर्यवान् ॥ १.१३.१ ॥
ବସନ୍ତ ପୁଣି ଆସିଲେ ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେତେବେଳେ ପରାକ୍ରମୀ (ରାଜା) ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ନେବାକୁ ଗଲେ।
1.13.2
अभिवाद्य वसिष्ठं च न्यायतः प्रतिपूज्य च ।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं प्रसवार्थं द्विजोत्तमम् ॥ १.१३.२ ॥
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ପ୍ରଣାମ କରି ଓ ପ୍ରତିସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଦୀକ୍ଷା ପାଇଁ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ନମ୍ର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.13.3
यज्ञो मे क्रियतां ब्रह्मन् यथोक्तं मुनिपुङ्गव ।
यथा न विघ्नाः क्रियन्ते यज्ञाङ्गेषु विधीयताम् ॥ १.१३.३ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଯଜ୍ଞ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ ହେଉ; ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗରେ ବିଘ୍ନ ନ ଘଟେ ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ।
1.13.4
भवान् स्निग्धः सुहृन्मह्यं गुरुश्च परमो महान् ।
वोढव्यो भवता चैव भारो यज्ञस्य चोद्यतः ॥ १.१३.४ ॥
ଆପଣ ମୋର ସ୍ନେହୀ ବନ୍ଧୁ ଓ ପରମ ମହାନ ଗୁରୁ; ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞର ଭାର ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ବହନ କରିବାକୁ ହେବ।
1.13.5
तथेति च स राजानमब्रवीद् द्विजसत्तमः ।
करिष्ये सर्वमेवैतद् भवता यत् समर्थितम् ॥ १.१३.५ ॥
"ତଥାସ୍ତୁ" ବୋଲି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ — "ଆପଣ ଯାହା ମାଗିଛନ୍ତି ସେ ସବୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କରିବି।"
1.13.6
ततोऽब्रवीद् द्विजान् वृद्धान् यज्ञकर्मसुनिष्ठितान् ।
स्थापत्ये निष्ठितांश्चैव वृद्धान् परमधार्मिकान् ॥ १.१३.६ ॥
ତାପରେ ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ ସୁନିଷ୍ଠିତ ବୃଦ୍ଧ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ — ଯଜ୍ଞବେଦି ନିର୍ମାଣରେ ନିପୁଣ ଓ ପରମ ଧାର୍ମିକ ସେମାନଙ୍କୁ।
1.13.7
कर्मान्तिकाञ्शिल्पकारान् वर्धकीन् खनकानपि ।
गणकाञ्शिल्पिनश्चैव तथैव नटनर्तकान् ॥ १.१३.७ ॥
କାର୍ଯ୍ୟ ତଦାରଖକାରୀ, ଶିଳ୍ପୀ, ବଢ଼େଇ, ଖନନକାରୀ, ହିସାବରକ୍ଷକ, କାରିଗର ଏବଂ ନଟ ଓ ନର୍ତ୍ତକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.13.8
तथा शुचीञ्शास्त्रविदः पुरुषान् सुबहुश्रुतान् ।
यज्ञकर्म समीहन्तां भवन्तो राजशासनात् ॥ १.१३.८ ॥
ସେହିପରି ଶୁଚି, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ବହୁଶ୍ରୁତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।
1.13.9
इष्टका बहुसाहस्री शीघ्रमानीयतामिति ।
उपकार्याः क्रियन्तां च राज्ञो बहुगुणान्विताः ॥ १.१३.९ ॥
"ବହୁ ହଜାର ଇଟା ଶୀଘ୍ର ଆଣାଯାଉ" ଏପରି କହି, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ବହୁଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟମାନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉ।
1.13.10
ब्राह्मणावसथाश्चैव कर्तव्याः शतशः शुभाः ।
भक्ष्यान्नपानैर्बहुभिः समुपेताः सुनिष्ठिताः ॥ १.१३.१० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶହଶହ ସୁନ୍ଦର ବାସଗୃହ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଉ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଭୋଜନ ଓ ପାନୀୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସୁସମ୍ପନ୍ନ ହେଉ।
1.13.11
तथा पौरजनस्यापि कर्तव्याश्च सुविस्तराः ।
आगतानां सुदूराच्च पार्थिवानां पृथक् पृथक् ॥ १.१३.११ ॥
ନଗରବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତି ବିସ୍ତୃତ ବାସଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଉ; ଏବଂ ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ବାସ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉ।
1.13.12
वाजिवारणशालाश्च तथा शय्यागृहाणि च ।
भटानां महदावासा वैदेशिकनिवासिनाम् ॥ १.१३.१२ ॥
ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାଳା ଏବଂ ଶୟନଗୃହ ମଧ୍ୟ ହେଉ; ସୈନିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃହତ ବାସଗୃହ ଏବଂ ବିଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବାସଗୃହ ହେଉ।
1.13.13
आवासा बहुभक्ष्या वै सर्वकामैरुपस्थिताः ।
तथा पौरजनस्यापि जनस्य बहुशोभनम् ॥ १.१३.१३ ॥
ବାସସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା। ସେହିପରି ନଗରବାସୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଅତି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
1.13.14
दातव्यमन्नं विधिवत् सत्कृत्य न तु लीलया ।
सर्वे वर्णा यथा पूजां प्राप्नुवन्ति सुसत्कृताः ॥ १.१३.१४ ॥
ଅନ୍ନ ବିଧି ଅନୁସାରେ, ସମ୍ମାନର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ, ଖେଳଚ୍ଛଳେ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଭଲରୂପେ ସତ୍କୃତ ହୋଇ ସମ୍ମାନ ପାଉ।
1.13.15
न चावज्ञा प्रयोक्तव्या कामक्रोधवशादपि ।
यज्ञकर्मसु ये व्यग्राः पुरुषाः शिल्पिनस्तथा ॥ १.१३.१५ ॥
କାମ କିମ୍ବା କ୍ରୋଧର ବଶରେ ମଧ୍ୟ ଅବଜ୍ଞା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
1.13.16
तेषामपि विशेषेण पूजा कार्या यथाक्रमम् ।
ये स्युः सम्पूजिताः सर्वे वसुभिर्भोजनेन च ॥ १.१३.१६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବେ କ୍ରମାନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲରୂପେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯିବା ଉଚିତ।
1.13.17
यथा सर्वं सुविहितं न किंचित् परिहीयते ।
तथा भवन्तः कुर्वन्तु प्रीतियुक्तेन चेतसा ॥ १.१३.१७ ॥
ସବୁକିଛି ଭଲରୂପେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇ କିଛି ମଧ୍ୟ ଅଭାବ ନହେଉ। ସେହିପରି ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ କରନ୍ତୁ।
1.13.18
ततः सर्वे समागम्य वसिष्ठमिदमब्रुवन् ।
यथेष्टं तत् सुविहितं न किंचित् परिहीयते ॥ १.१३.१८ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ — ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ପରି ସବୁକିଛି ଭଲରୂପେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି, କିଛି ଅଭାବ ନାହିଁ।
1.13.19
यथोक्तं तत् करिष्यामो न किंचित् परिहास्यते ।
ततः सुमन्त्रमाहूय वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१३.१९ ॥
ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି ସେପରି କରିବୁ; କିଛି ବାଦ୍ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ତା'ପରେ ବଶିଷ୍ଠ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.13.20
निमन्त्रयस्व नृपतीन् पृथिव्यां ये च धार्मिकाः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्याञ्शूद्रांश्चैव सहस्रशः ॥ १.१३.२० ॥
ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ଧାର୍ମିକ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର; ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.13.21
समानयस्व सत्कृत्य सर्वदेशेषु मानवान् ।
मिथिलाधिपतिं शूरं जनकं सत्यवादिनम् ॥ १.१३.२१ ॥
ସବୁ ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତ୍କାର ସହ ଏକତ୍ର କର; ମିଥିଲାଧିପତି, ଶୂର ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଜନକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.13.22
तमानय महाभागं स्वयमेव सुसत्कृतम् ।
पूर्वं सम्बन्धिनं ज्ञात्वा ततः पूर्वं ब्रवीमि ते ॥ १.१३.२२ ॥
ସେଇ ମହାଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କୁ ତୁମେ ନିଜେ ସତ୍କାର ସହ ଆଣ। ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଜାଣି ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ କହୁଛି।
1.13.23
तथा काशिपतिं स्निग्धं सततं प्रियवादिनम् ।
सद्वृत्तं देवसंकाशं स्वयमेवानयस्व ह ॥ १.१३.२३ ॥
ସେହିପରି କାଶୀପତି, ସ୍ନେହଶୀଳ, ସଦା ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା, ସଦାଚାରୀ, ଦେବତୁଲ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ନିଜେ ଆଣ।
1.13.24
तथा केकयराजानं वृद्धं परमधार्मिकम् ।
श्वशुरं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय ॥ १.१३.२४ ॥
ସେହିପରି କେକୟ ରାଜା, ବୃଦ୍ଧ, ପରମ ଧାର୍ମିକ, ରାଜସିଂହଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହିତ ଏଠାକୁ ଆଣ।
1.13.25
अङ्गेश्वरं महेष्वासं रोमपादं सुसत्कृतम् ।
वयस्यं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय ॥ १.१३.२५ ॥
ଅଙ୍ଗଦେଶର ଅଧୀଶ୍ୱର, ମହାଧନୁର୍ଧର, ସୁସତ୍କୃତ ରୋମପାଦଙ୍କୁ, ରାଜସିଂହଙ୍କ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହ ଏଠାକୁ ଆଣ।
1.13.26
तथा कोसलराजानं भानुमन्तं सुसंस्कृतम् ।
मगधाधिपतिं शूरं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ १.१३.२६ ॥
ସେହିପରି କୋଶଳରାଜ ଭାନୁମାନଙ୍କୁ, ସୁସଂସ୍କୃତ, ମଗଧାଧିପତି, ଶୂର ଓ ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବିଶାରଦଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣ।
1.13.27
प्राप्तिज्ञं परमोदारं सत्कृतं पुरुषर्षभम् ।
राज्ञः शासनमादाय चोदयस्व नृपर्षभान् ।
प्राचीनान् सिन्धुसौवीरान् सौराष्ठ्रेयांश्च पार्थिवान् ॥ १.१३.२७ ॥
ଉଚିତ ଜାଣିଥିବା, ପରମ ଉଦାର, ସତ୍କୃତ, ପୁରୁଷର୍ଷଭଙ୍କୁ ରାଜାଜ୍ଞାରେ ଆଣ; ନୃପର୍ଷଭମାନଙ୍କୁ ପଠାଅ, ପୂର୍ବର, ସିନ୍ଧୁ-ସୌବୀର ଓ ସୌରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.13.28
दाक्षिणात्यान् नरेन्द्रांश्च समस्तानानयस्व ह ।
सन्ति स्निग्धाश्च ये चान्ये राजानः पृथिवीतले ॥ १.१३.२८ ॥
ଦକ୍ଷିଣର ସମସ୍ତ ନରେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଣ। ପୃଥିବୀତଳେ ଯେଉଁ ସ୍ନେହୀ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.13.29
तानानय यथा क्षिप्रं सानुगान् सहबान्धवान् ।
एतान् दूतैर्महाभागैरानयस्व नृपाज्ञया ॥ १.१३.२९ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚର ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଆଣ। ଏମାନଙ୍କୁ ରାଜାଜ୍ଞାରେ ମହାଭାଗ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣ।
1.13.30
वसिष्ठवाक्यं तच्छ्रुत्वा सुमन्त्रस्त्वरितं तदा ।
व्यादिशत् पुरुषांस्तत्र राज्ञामानयने शुभान् ॥ १.१३.३० ॥
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସୁମନ୍ତ୍ର ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ପଠାଇଲେ।
1.13.31
स्वयमेव हि धर्मात्मा प्रयातो मुनिशासनात् ।
सुमन्त्रस्त्वरितो भूत्वा समानेतुं महामतिः ॥ १.१३.३१ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ସୁମନ୍ତ୍ର ମୁନିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କଲେ; ସେ ମହାମତି ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଗଲେ।
1.13.32
ते च कर्मान्तिकाः सर्वे वसिष्ठाय महर्षये ।
सर्वं निवेदयन्ति स्म यज्ञे यदुपकल्पितम् ॥ १.१३.३२ ॥
ସେହି କର୍ମାନ୍ତିକମାନେ ସମସ୍ତେ ମହର୍ଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଯାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା ସବୁ ନିବେଦନ କଲେ।
1.13.33
ततः प्रीतो द्विजश्रेष्ठस्तान् सर्वान् मुनिरब्रवीत् ।
अवज्ञया न दातव्यं कस्यचिल्लीलयापि वा ॥ १.१३.३३ ॥
ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: କାହାକୁ ଅବଜ୍ଞାରେ କିମ୍ବା ହେଳାରେ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.13.34
अवज्ञया कृतं हन्याद् दातारं नात्र संशयः ।
ततः कैश्चिदहोरात्रैरुपयाता महीक्षितः ॥ १.१३.३४ ॥
ଅବଜ୍ଞାରେ କରାଯାଇଥିବା ଦାନ ଦାତାଙ୍କୁ ହିଁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତା'ପରେ କିଛି ଦିନ-ରାତି ପରେ ରାଜାମାନେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ।
1.13.35
बहूनि रत्नान्यादाय राज्ञो दशरथस्य ह ।
ततो वसिष्ठः सुप्रीतो राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.१३.३५ ॥
ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ରତ୍ନ ଆଣାଗଲା; ତହୁଁ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ବଶିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.13.36
उपयाता नरव्याघ्र राजानस्तव शासनात् ।
मयापि सत्कृताः सर्वे यथार्हं राजसत्तमाः ॥ १.१३.३६ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ତୁମ ଆଦେଶରେ ରାଜାମାନେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥୋଚିତ ସତ୍କାର କରିଛି।
1.13.37
यज्ञियं च कृतं सर्वं पुरुषैः सुसमाहितैः ।
निर्यातु च भवान् यष्टुं यज्ञायतनमन्तिकात् ॥ १.१३.३७ ॥
ଲୋକମାନେ ସତର୍କତାର ସହ ଯଜ୍ଞର ସମସ୍ତ ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି; ଏବେ ଆପଣ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ନିକଟସ୍ଥ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତୁ।
1.13.38
सर्वकामैरुपहृतैरुपेतं वै समन्ततः ।
द्रष्टुमर्हसि राजेन्द्र मनसेव विनिर्मितम् ॥ १.१३.३८ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରେ ଚାରିଦିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେପରି ମନ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ନିର୍ମିତ ସେହି ଯଜ୍ଞଶାଳା ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
1.13.39
तथा वसिष्ठवचनादृशष्यशृङ्गस्य चोभयोः ।
दिवसे शुभनक्षत्रे निर्यातो जगतीपतिः ॥ १.१३.३९ ॥
ତେଣୁ ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଉଭୟଙ୍କ କଥାରେ, ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ରଯୁକ୍ତ ଦିନରେ ସେହି ଜଗତପତି ଯାତ୍ରା କଲେ।
1.13.40
ततो वसिष्ठप्रमुखाः सर्व एव द्विजोत्तमाः ।
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य यज्ञकर्मारभंस्तदा ॥ १.१३.४० ॥
ତା'ପରେ ବଶିଷ୍ଠ ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେହି ସମୟରେ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
1.13.41
यज्ञवाटं गताः सर्वे यथाशास्त्रं यथाविधि ।
श्रीमांश्च सह पत्नीभी राजा दीक्षामुपाविशत् ॥ १.१३.४१ ॥
ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଯାଇ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବିଧି ଅନୁସାରେ ବସିଲେ; ଏବଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୀକ୍ଷା ପାଇଁ ବସିଲେ।