Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
पुनः प्राप्ते वसन्ते तु पूर्णः संवत्सरोऽभवत् ।
प्रसवार्थं गतो यष्टुं हयमेधेन वीर्यवान् ॥ १.१३.१ ॥
Als der Frühling wiederkehrte, war ein Jahr vollendet. Da zog der Mächtige aus, das Pferdeopfer, den Aśvamedha, zu vollziehen, zur Weihe.
1.13.2
अभिवाद्य वसिष्ठं च न्यायतः प्रतिपूज्य च ।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं प्रसवार्थं द्विजोत्तमम् ॥ १.१३.२ ॥
Nachdem er Vasiṣṭha gebührend gegrüßt und ihn seinerseits geehrt hatte, sprach er demütige Worte zu jenem besten der Zweigeborenen, zur Weihe.
1.13.3
यज्ञो मे क्रियतां ब्रह्मन् यथोक्तं मुनिपुङ्गव ।
यथा न विघ्नाः क्रियन्ते यज्ञाङ्गेषु विधीयताम् ॥ १.१३.३ ॥
O Brahmane, bester der Weisen, möge mein Opfer wie vorgeschrieben vollzogen werden; ordne es so an, dass keine Hindernisse bei den Teilen des Opfers entstehen.
1.13.4
भवान् स्निग्धः सुहृन्मह्यं गुरुश्च परमो महान् ।
वोढव्यो भवता चैव भारो यज्ञस्य चोद्यतः ॥ १.१३.४ ॥
Du bist mein liebevoller Freund und mein höchster, großer Lehrer; die Last des begonnenen Opfers musst du tragen.
1.13.5
तथेति च स राजानमब्रवीद् द्विजसत्तमः ।
करिष्ये सर्वमेवैतद् भवता यत् समर्थितम् ॥ १.१३.५ ॥
»So sei es«, sprach jener beste der Zweigeborenen zum König. »Alles, was du erbeten hast, werde ich tun.«
1.13.6
ततोऽब्रवीद् द्विजान् वृद्धान् यज्ञकर्मसुनिष्ठितान् ।
स्थापत्ये निष्ठितांश्चैव वृद्धान् परमधार्मिकान् ॥ १.१३.६ ॥
Da sprach er zu den alten Brahmanen, die in den Opferriten fest gegründet, im Bau des Altars erfahren und äußerst rechtschaffen waren.
1.13.7
कर्मान्तिकाञ्शिल्पकारान् वर्धकीन् खनकानपि ।
गणकाञ्शिल्पिनश्चैव तथैव नटनर्तकान् ॥ १.१३.७ ॥
Die Aufseher der Arbeiten, die Handwerker, Zimmerleute, Gräber, Rechnungsführer, geschickten Künstler, und ebenso Schauspieler und Tänzer.
1.13.8
तथा शुचीञ्शास्त्रविदः पुरुषान् सुबहुश्रुतान् ।
यज्ञकर्म समीहन्तां भवन्तो राजशासनात् ॥ १.१३.८ ॥
Ebenso reine Männer, kundig der Schriften und von großer Gelehrsamkeit. Auf den Befehl des Königs mögen Sie das Opferwerk übernehmen.
1.13.9
इष्टका बहुसाहस्री शीघ्रमानीयतामिति ।
उपकार्याः क्रियन्तां च राज्ञो बहुगुणान्विताः ॥ १.१३.९ ॥
Indem Sie sagen: »Man bringe schnell viele tausend Ziegel herbei«, lassen Sie auch Dinge anfertigen, die dem König nützlich und reich an vielen guten Eigenschaften sind.
1.13.10
ब्राह्मणावसथाश्चैव कर्तव्याः शतशः शुभाः ।
भक्ष्यान्नपानैर्बहुभिः समुपेताः सुनिष्ठिताः ॥ १.१३.१० ॥
Auch hunderte schöne Wohnstätten für die Brahmanen sollen errichtet werden, reichlich ausgestattet mit Speise und Trank und sorgfältig vollendet.
1.13.11
तथा पौरजनस्यापि कर्तव्याश्च सुविस्तराः ।
आगतानां सुदूराच्च पार्थिवानां पृथक् पृथक् ॥ १.१३.११ ॥
Ebenso sollen sehr geräumige Wohnungen für die Stadtbewohner errichtet werden, und für die aus der Ferne gekommenen Könige, jeder für sich.
1.13.12
वाजिवारणशालाश्च तथा शय्यागृहाणि च ।
भटानां महदावासा वैदेशिकनिवासिनाम् ॥ १.१३.१२ ॥
Ställe für Pferde und Elefanten, ebenso Schlafgemächer, große Unterkünfte für die Krieger und Wohnungen für die, die aus fremden Ländern kommen.
1.13.13
आवासा बहुभक्ष्या वै सर्वकामैरुपस्थिताः ।
तथा पौरजनस्यापि जनस्य बहुशोभनम् ॥ १.१३.१३ ॥
Die Unterkünfte waren mit reichlich Speisen und allem Erwünschten ausgestattet; ebenso war es für die Stadtbewohner und alle Leute überaus prächtig.
1.13.14
दातव्यमन्नं विधिवत् सत्कृत्य न तु लीलया ।
सर्वे वर्णा यथा पूजां प्राप्नुवन्ति सुसत्कृताः ॥ १.१३.१४ ॥
Die Speise soll gemäß der Vorschrift und mit Ehrerbietung gegeben werden, nicht achtlos; damit alle Stände, wohl geehrt, Verehrung erlangen.
1.13.15
न चावज्ञा प्रयोक्तव्या कामक्रोधवशादपि ।
यज्ञकर्मसु ये व्यग्राः पुरुषाः शिल्पिनस्तथा ॥ १.१३.१५ ॥
Auch aus Begierde oder Zorn darf keine Geringschätzung gezeigt werden; ebenso gegenüber den Männern, die mit Opferriten beschäftigt sind, und den Handwerkern.
1.13.16
तेषामपि विशेषेण पूजा कार्या यथाक्रमम् ।
ये स्युः सम्पूजिताः सर्वे वसुभिर्भोजनेन च ॥ १.१३.१६ ॥
Auch ihnen ist besondere Ehre zu erweisen, der Reihe nach; alle mögen mit Reichtum und Speise wohl geehrt werden.
1.13.17
यथा सर्वं सुविहितं न किंचित् परिहीयते ।
तथा भवन्तः कुर्वन्तु प्रीतियुक्तेन चेतसा ॥ १.१३.१७ ॥
Damit alles wohl geordnet ist und nichts fehlt, mögt ihr mit fröhlichem Herzen handeln.
1.13.18
ततः सर्वे समागम्य वसिष्ठमिदमब्रुवन् ।
यथेष्टं तत् सुविहितं न किंचित् परिहीयते ॥ १.१३.१८ ॥
Da versammelten sich alle und sprachen zu Vasiṣṭha: Alles ist so geordnet, wie du es wünschtest; nichts fehlt.
1.13.19
यथोक्तं तत् करिष्यामो न किंचित् परिहास्यते ।
ततः सुमन्त्रमाहूय वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१३.१९ ॥
Wir werden genau das tun, was gesagt wurde; nichts wird ausgelassen. Dann rief Vasiṣṭha Sumantra herbei und sprach diese Worte.
1.13.20
निमन्त्रयस्व नृपतीन् पृथिव्यां ये च धार्मिकाः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्याञ्शूद्रांश्चैव सहस्रशः ॥ १.१३.२० ॥
Lade die gerechten Könige der Erde ein, dazu Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras zu Tausenden.
1.13.21
समानयस्व सत्कृत्य सर्वदेशेषु मानवान् ।
मिथिलाधिपतिं शूरं जनकं सत्यवादिनम् ॥ १.१३.२१ ॥
Versammle die Menschen aus allen Ländern in Ehren, und Janaka, Herr von Mithilā, den Tapferen und Wahrhaftigen.
1.13.22
तमानय महाभागं स्वयमेव सुसत्कृतम् ।
पूर्वं सम्बन्धिनं ज्ञात्वा ततः पूर्वं ब्रवीमि ते ॥ १.१३.२२ ॥
Bring jenen hochbeglückten Mann selbst, mit allen Ehren; da ich ihn schon früher als Verwandten kenne, sage ich es dir zuerst.
1.13.23
तथा काशिपतिं स्निग्धं सततं प्रियवादिनम् ।
सद्वृत्तं देवसंकाशं स्वयमेवानयस्व ह ॥ १.१३.२३ ॥
Ebenso bring selbst den Herrn von Kāśī, den liebevollen, stets freundlich sprechenden, rechtschaffenen, gottgleichen Mann.
1.13.24
तथा केकयराजानं वृद्धं परमधार्मिकम् ।
श्वशुरं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय ॥ १.१३.२४ ॥
Ebenso bring hierher den greisen König der Kekaya, den höchst Rechtschaffenen, Schwiegervater des Löwen unter den Königen, samt seinem Sohn.
1.13.25
अङ्गेश्वरं महेष्वासं रोमपादं सुसत्कृतम् ।
वयस्यं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय ॥ १.१३.२५ ॥
Bring Romapāda hierher, den Herrn von Aṅga, den großen Bogenschützen, hochgeehrt, den Freund des Löwen unter den Königen, samt seinem Sohn.
1.13.26
तथा कोसलराजानं भानुमन्तं सुसंस्कृतम् ।
मगधाधिपतिं शूरं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ १.१३.२६ ॥
Ebenso bring König Bhānumat von Kosala, den kultivierten, den Herrn von Magadha, den Tapferen, in allen Wissenschaften Bewanderten.
1.13.27
प्राप्तिज्ञं परमोदारं सत्कृतं पुरुषर्षभम् ।
राज्ञः शासनमादाय चोदयस्व नृपर्षभान् ।
प्राचीनान् सिन्धुसौवीरान् सौराष्ठ्रेयांश्च पार्थिवान् ॥ १.१३.२७ ॥
Bring den Stier unter den Menschen, der das Rechte kennt, überaus großzügig und geehrt, mit dem Befehl des Königs; treibe die Stiere unter den Königen an — die Herrscher des Ostens, von Sindhu und Sauvīra, und von Saurāṣṭra.
1.13.28
दाक्षिणात्यान् नरेन्द्रांश्च समस्तानानयस्व ह ।
सन्ति स्निग्धाश्च ये चान्ये राजानः पृथिवीतले ॥ १.१३.२८ ॥
Bring alle Herren der Menschen aus dem Süden. Und es gibt andere wohlgesinnte Könige auf der Erdoberfläche.
1.13.29
तानानय यथा क्षिप्रं सानुगान् सहबान्धवान् ।
एतान् दूतैर्महाभागैरानयस्व नृपाज्ञया ॥ १.१३.२९ ॥
Bring sie rasch, mit ihrem Gefolge und ihren Verwandten. Bring alle diese auf königlichen Befehl durch Boten von großem Glück.
1.13.30
वसिष्ठवाक्यं तच्छ्रुत्वा सुमन्त्रस्त्वरितं तदा ।
व्यादिशत् पुरुषांस्तत्र राज्ञामानयने शुभान् ॥ १.१३.३० ॥
Als Sumantra Vasiṣṭhas Worte gehört hatte, schickte er sogleich tüchtige Männer dorthin, um die Könige zu holen.
1.13.31
स्वयमेव हि धर्मात्मा प्रयातो मुनिशासनात् ।
सुमन्त्रस्त्वरितो भूत्वा समानेतुं महामतिः ॥ १.१३.३१ ॥
Der rechtschaffene Sumantra brach selbst auf, auf den Befehl des Weisen, und eilte, um die Könige zusammenzuführen, der Großsinnige.
1.13.32
ते च कर्मान्तिकाः सर्वे वसिष्ठाय महर्षये ।
सर्वं निवेदयन्ति स्म यज्ञे यदुपकल्पितम् ॥ १.१३.३२ ॥
Alle diese Aufseher der Arbeiten berichteten dem großen Weisen Vasiṣṭha alles, was für das Opfer vorbereitet worden war.
1.13.33
ततः प्रीतो द्विजश्रेष्ठस्तान् सर्वान् मुनिरब्रवीत् ।
अवज्ञया न दातव्यं कस्यचिल्लीलयापि वा ॥ १.१३.३३ ॥
Da sprach der erfreute Weise, der Beste der Zweimalgeborenen, zu ihnen allen: Man soll niemandem aus Verachtung oder auch nur achtlos eine Gabe geben.
1.13.34
अवज्ञया कृतं हन्याद् दातारं नात्र संशयः ।
ततः कैश्चिदहोरात्रैरुपयाता महीक्षितः ॥ १.१३.३४ ॥
Was mit Verachtung getan wird, vernichtet den Geber selbst, daran ist kein Zweifel. Dann, nach einigen Tagen und Nächten, trafen die Könige ein.
1.13.35
बहूनि रत्नान्यादाय राज्ञो दशरथस्य ह ।
ततो वसिष्ठः सुप्रीतो राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.१३.३५ ॥
Viele Juwelen wurden für König Daśaratha herbeigebracht; da sprach Vasiṣṭha, sehr erfreut, diese Worte zum König.
1.13.36
उपयाता नरव्याघ्र राजानस्तव शासनात् ।
मयापि सत्कृताः सर्वे यथार्हं राजसत्तमाः ॥ १.१३.३६ ॥
O Tiger unter den Menschen, die Könige sind auf deinen Befehl gekommen, und auch ich habe alle diese besten der Könige gebührend geehrt.
1.13.37
यज्ञियं च कृतं सर्वं पुरुषैः सुसमाहितैः ।
निर्यातु च भवान् यष्टुं यज्ञायतनमन्तिकात् ॥ १.१३.३७ ॥
Alles für das Opfer wurde von sorgfältigen Männern vorbereitet; nun mögen Sie von nahe her zum Opferplatz aufbrechen, um das Yajña zu vollziehen.
1.13.38
सर्वकामैरुपहृतैरुपेतं वै समन्ततः ।
द्रष्टुमर्हसि राजेन्द्र मनसेव विनिर्मितम् ॥ १.१३.३८ ॥
O Herr der Könige, jenen Opferplatz, ringsum erfüllt mit allem Ersehnten, als wäre er allein durch den Geist erschaffen, sollt Ihr gewiss sehen.
1.13.39
तथा वसिष्ठवचनादृशष्यशृङ्गस्य चोभयोः ।
दिवसे शुभनक्षत्रे निर्यातो जगतीपतिः ॥ १.१३.३९ ॥
So brach der Herr der Erde auf den Rat von Vasiṣṭha und Ṛṣyaśṛṅga beiderlei an einem Tag unter glückverheißendem Sternbild auf.
1.13.40
ततो वसिष्ठप्रमुखाः सर्व एव द्विजोत्तमाः ।
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य यज्ञकर्मारभंस्तदा ॥ १.१३.४० ॥
Da begannen Vasiṣṭha und alle vornehmsten Zweimalgeborenen, Ṛṣyaśṛṅga voranstellend, damals das Opferwerk.
1.13.41
यज्ञवाटं गताः सर्वे यथाशास्त्रं यथाविधि ।
श्रीमांश्च सह पत्नीभी राजा दीक्षामुपाविशत् ॥ १.१३.४१ ॥
Alle gingen zum Opferbezirk und setzten sich gemäß den Schriften und der Vorschrift; und der glanzvolle König setzte sich mit seinen Gattinnen nieder, um die Weihe zu empfangen.