رامايانا فالميكي · السارغا 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
अथ संवत्सरे पूर्णे तस्मिन् प्राप्ते तुरङ्गमे ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे राज्ञो यज्ञोऽभ्यवर्तत ॥ १.१४.१ ॥
ولما اكتملت السنة وعاد ذلك الحصان، جرى قربان الملك على الضفة الشمالية لنهر سارايو.
1.14.2
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य कर्म चक्रुर्द्विजर्षभाः ।
अश्वमेधे महायज्ञे राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ॥ १.१४.२ ॥
وجعلوا رشياشرينغا في المقدمة، فأقام أفضل المولودين مرتين الطقوس في القربان الكبير للحصان لهذا الملك عظيم النفس.
1.14.3
कर्म कुर्वन्ति विधिवद् याजका वेदपारगाः ।
यथाविधि यथान्यायं परिक्रामन्ति शास्त्रतः ॥ १.१४.३ ॥
يقوم الكهنة العارفون بالفيدا بالطقوس وفق القاعدة؛ كما هو مقرر وكما هو حق، يطوفون بحسب الكتب المقدسة.
1.14.4
प्रवर्ग्यं शास्त्रतः कृत्वा तथैवोपसदं द्विजाः ।
चक्रुश्च विधिवत् सर्वमधिकं कर्म शास्त्रतः ॥ १.१४.४ ॥
بعد أن أدّوا البرافارغيا وفق الكتب المقدسة، وكذلك الأوبا سادا، أتم المولودون مرتين سائر الطقوس الإضافية كلها وفق القاعدة والكتب المقدسة.
1.14.5
अभिपूज्य ततो हृष्टाः सर्वे चक्रुर्यथाविधि ।
प्रातःसवनपूर्वाणि कर्माणि मुनिपुङ्गवाः ॥ १.१४.५ ॥
ثم أكرموا الجميع، وفرحوا، فأدى كبار الحكماء وفق القاعدة الطقوس التي تبدأ بعصر الصباح.
1.14.6
ऐन्द्रश्च विधिवत् दत्तो राजा चाभिषुतोऽनघः ।
मध्यन्दिनं च सवनं प्रावर्तत यथाक्रमम् ॥ १.१४.६ ॥
قُدّمت قربان إندرا وفق القاعدة، وعُصر سوما الملك البريء من الذنب؛ ثم بدأ عصر منتصف النهار على الترتيب.
1.14.7
तृतीयसवनं चैव राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ।
चक्रुस्ते शास्त्रतो दृष्ट्वा यथा ब्राह्मणपुङ्गवाः ॥ १.१४.७ ॥
وأقام أفاضل البراهمة أيضًا الطقس الثالث لذلك الملك العظيم النفس، وفق الشاستراس، كما تقرر.
1.14.8
आह्वायाञ्चक्रिरे तत्र शक्रादीन् विबुधोत्तमान् ।
ऋष्यशृङ्गादयो मन्त्रैः शिक्षाक्षरसमन्वितैः ॥ १.१४.८ ॥
هناك دعا ريشياشرنغا وغيره إندرا وسائر أفضل الآلهة بالمانترات المتصفة بالنطق والحروف الصحيحة.
1.14.9
गीतिभिर्मधुरैः स्निग्धैर्मन्त्राह्वानैर्यथार्हतः ।
होतारो ददुरावाह्य हविर्भागान् दिवौकसाम् ॥ १.१४.९ ॥
داعين بأناشيد حلوة ناعمة وبدعاء المانترات كما يليق، أعطى الهوتارون حصص القربان لسكان السماء.
1.14.10
न चाहुतमभूत् तत्र स्खलितं वा न किञ्चन ।
दृश्यते ब्रह्मवत् सर्वं क्षेमयुक्तं हि चक्रिरे ॥ १.१४.१० ॥
لم تُفسد أي آهوتي هناك، ولم يُرَ أي خطأ؛ كان كل شيء بلا عيب كالفيدا، إذ أتموا كل شيء في سلامة.
1.14.11
न तेष्वहःसु श्रान्तो वा क्षुधितो वा न दृश्यते ।
नाविद्वान् ब्राह्मणः कश्चिन्नाशतानुचरस्तथा ॥ १.१४.११ ॥
في تلك الأيام لم يُرَ بينهم أحد متعبًا أو جائعًا؛ لم يكن هناك برهمي جاهل، ولا تابع بلا طعام.
1.14.12
ब्राह्मणा भुञ्जते नित्यं नाथवन्तश्च भुञ्जते ।
तापसा भुञ्जते चापि श्रमणाश्चैव भुञ्जते ॥ १.१४.१२ ॥
كان البراهمة يأكلون كل يوم، وكذلك من لهم معالون يأكلون؛ وأكل الزهّاد، وأكل الرهبان أيضًا.
1.14.13
वृद्धाश्च व्याधिताश्चैव स्त्रीबालाश्च तथैव च ।
अनिशं भुञ्जमानानां न तृप्तिरुपलभ्यते ॥ १.१४.१३ ॥
كان الشيوخ والمرضى، والنساء والأطفال كذلك، يأكلون بلا انقطاع، ومع ذلك لم يُلحظ أي شبع.
1.14.15
दीयतां दीयतामन्नं वासांसि विविधानि च ।
अन्नकूटाश्च दृश्यन्ते बहवः पर्वतोपमाः ।
दिवसे दिवसे तत्र सिद्धस्य विधिवत् तदा ॥ १.१४.१५ ॥
كان يُقال: «أعطوا الطعام، أعطوا الطعام!»، وكانت تُوزَّع ثياب من أنواع شتى. وكان يُرى هناك كثير من أكوام الطعام كالجبال؛ يومًا بعد يوم، في تلك القربان المُتمّ على الوجه المشروع، كان الأمر كذلك حينئذ.
1.14.16
नानादेशादनुप्राप्ताः पुरुषाः स्त्रीगणास्तथा ।
अन्नपानैः सुविहितास्तस्मिन् यज्ञे महात्मनः ॥ १.१४.१६ ॥
وكذلك أُكرم الرجال وجماعات النساء الوافدون من بلاد شتى بالطعام والشراب حسن الإعداد، في قربان ذلك العظيم النفس.
1.14.17
अन्नं हि विधिवत्स्वादु प्रशंसन्ति द्विजर्षभाः ।
अहो तृप्ताः स्म भद्रं ते इति शुश्राव राघवः ॥ १.१४.१७ ॥
«آه! لقد شبعنا، فليكن لكم الخير!»، وكان أفاضل المولودين مرتين يمدحون الطعام اللذيذ المعدّ على الوجه المشروع؛ وسمع الراغافا ذلك.
1.14.18
स्वलंकृताश्च पुरुषा ब्राह्मणान् पर्यवेषयन् ।
उपासन्ते च तानन्ये सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ १.१४.१८ ॥
كان الرجال المزيّنون يقدّمون الطعام للبراهمة، وكان آخرون، بأقراط من جواهر مصقولة، يخدمونهم.
1.14.19
कर्मान्तरे तदा विप्रा हेतुवादान् बहूनपि ।
प्राहुः सुवाग्मिनो धीराः परस्परजिगीषया ॥ १.१४.१९ ॥
وفي تلك الأثناء، بين أجزاء الشعيرة، طرح البراهمة الفصحاء الثابتون حججًا كثيرة، كلٌّ يرغب في أن يغلب الآخر.
1.14.20
दिवसे दिवसे तत्र संस्तरे कुशला द्विजाः ।
सर्वकर्माणि चक्रुस्ते यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.२० ॥
يومًا بعد يوم، هناك في موضع القربان، قام البراهمة المهرة، متبعين ما أمرت به الشاستر، بجميع الطقوس.
1.14.21
नाषडङ्गविदत्रासीन्नाव्रतो नाबहुश्रुतः ।
सदस्यास्तस्य वै राज्ञो नावादकुशलो द्विजः ॥ १.१४.२१ ॥
لم يكن في مجلس ذلك الملك برهميٌّ لا يعرف الفيداﻧﮔا الستة، أو بلا نذور، أو قليل العلم، أو غير ماهر في الجدل.
1.14.22
प्राप्ते यूपोच्छ्रये तस्मिन् षड् बैल्वाः खादिरास्तथा ।
तावन्तो बिल्वसहिताः पर्णिनश्च तथा परे ॥ १.१४.२२ ॥
ولما حان وقت نصب عمود القربان، كانت هناك ست أعمدة من خشب البيلفا، وكذلك ست من خشب الخدِرا، وبعددها ما كان مع البيلفا، وأعمدة من خشب بَرنا وغيرها.
1.14.23
श्लेष्मातकमयो दिष्टो देवदारुमयस्तथा ।
द्वावेव तत्र विहितौ बाहुव्यस्तपरिग्रहौ ॥ १.१४.२३ ॥
وقد أُمر بعمود من خشب شليشماتكا، وكذلك بعمود من خشب ديودار؛ وقد أُمر هناك باثنين فقط، وذراعاهما مفصولتان للإمساك بهما.
1.14.24
कारिताः सर्व एवैते शास्त्रज्ञैर्यज्ञकोविदैः ।
शोभार्थं तस्य यज्ञस्य काञ्चनालंकृता भवन् ॥ १.१४.२४ ॥
وقد صُنعت هذه كلها بأمر العارفين بالشاستر والخبراء بالقربان، وقد زُيّنت كلها بالذهب لزينة ذلك القربان.
1.14.25
एकविंशतियूपास्ते एकविंशत्यरत्नयः ।
वासोभिरेकविंशद्भिरेकैकं समलंकृताः ॥ १.१४.२५ ॥
كانت واحدًا وعشرين عمودًا، طول كل منها واحد وعشرون أراتنيًا، وكان كل منها مزينًا تزيينًا تامًا بواحد وعشرين ثوبًا.
1.14.26
विन्यस्ता विधिवत् सर्वे शिल्पिभिः सुकृता दृढाः ।
अष्टाश्रयः सर्व एव श्लक्ष्णरूपसमन्विताः ॥ १.१४.२६ ॥
وُضعت جميعها بحسب القاعدة على يد الحرفيين، مصنوعة جيدًا ومتينة؛ وكانت كلها ذات ثماني زوايا وذات شكل أملس دقيق.
1.14.27
आच्छादितास्ते वासोभिः पुष्पैर्गन्धैश्च पूजिताः ।
सप्तर्षयो दीप्तिमन्तो विराजन्ते यथा दिवि ॥ १.१४.२७ ॥
كانت مغطاة بالثياب ومكرّمة بالزهور والعطور، تتألق كما تتألق الحكماء السبعة المضيئة في السماء.
1.14.28
इष्टकाश्च यथान्यायं कारिताश्च प्रमाणतः ।
चितोऽग्निर्ब्राह्मणैस्तत्र कुशलैः शुल्बकर्मणि ॥ १.१४.२८ ॥
وصُنعت الطوب أيضًا وفق القاعدة وبالمقدار الواجب؛ وهناك بناه البراهمة المهرة في شعيرة الشولبا مذبح النار.
1.14.29
स चित्यो राजसिंहस्य संचितः कुशलैर्द्विजैः ।
गरुडो रुक्मपक्षो वै त्रिगुणोऽष्टादशात्मकः ॥ १.१४.२९ ॥
بنى ذلك المذبح للنار، لأسد الملوك، براهمةٌ مولودون مرتين مهرةٌ؛ كان جَروده ذا جناحين ذهبيين، ثلاثيّ الهيئة ومؤلَّفًا من ثمانية عشر جزءًا.
1.14.30
नियुक्तास्तत्र पशवस्तत्तदुद्दिश्य दैवतम् ।
उरगाः पक्षिणश्चैव यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.३० ॥
هناك خُصّصت الدوابّ، كلٌّ موجَّهًا إلى معبوده؛ وأُعدّت الحيّات والطيور أيضًا وفق الشاستر.
1.14.31
शामित्रे तु हयस्तत्र तथा जलचराश्च ये ।
ऋषिभिः सर्वमेवैतन्नियुक्तं शास्त्रतस्तदा ॥ १.१४.३१ ॥
وفي طقس الشامتر كان هناك حصان، وكذلك كائنات الماء؛ ثم رتّب الحكماء كل ذلك وفق الكتب المقدسة.
1.14.32
पशूनां त्रिशतं तत्र यूपेषु नियतं तदा ।
अश्वरत्नोत्तमं तत्र राज्ञो दशरथस्य ह ॥ १.१४.३२ ॥
وهناك، عند أعمدة القربان، رُبطت حينها ثلاثمائة دابة؛ وكان هناك أيضًا أفضل جوهرة من الخيول للملك داشراثا.
1.14.33
कौसल्या तं हयं तत्र परिचर्य समन्ततः ।
कृपाणैर्विससारैनं त्रिभिः परमया मुदा ॥ १.१४.३३ ॥
هناك، قامت كاوسلياء بخدمة ذلك الحصان من كل جانب، وبفرح عظيم لمسته بثلاثة سيوف.
1.14.34
पतत्रिणा तदा सार्धं सुस्थितेन च चेतसा ।
अवसद् रजनीमेकां कौसल्या धर्मकाम्यया ॥ १.१४.३४ ॥
مع ذلك (الحصان) الشبيه بالطائر، بقلب ثابت، راغبةً في الدهرما، أقامت كاوسلياء هناك ليلة واحدة.
1.14.35
होताध्वर्युस्तथोद्गाता हस्तेन समयोजयन् ।
महिष्या परिवृत्त्याथ वावातामपरां तथा ॥ १.१४.३५ ॥
ضمّ الكهنة الهوتري والأدهفريو والأودغاتري ذلك بالأيدي؛ ثم دارت الملكة العظمى وأدّت الطقس الآخر بالمثل.
1.14.36
पतत्रिणस्तस्य वपामुद्धृत्य नियतेन्द्रियः ।
ऋत्विक्परमसम्पन्नः श्रपयामास शास्त्रतः ॥ १.१४.३६ ॥
أخرج الكاهن، المتحكم في حواسه، البارع أتم البراعة في الطقس، شحم ذلك (الحصان) الشبيه بالطائر، وأمر بطبخه وفق الشاستر.
1.14.37
धूमगन्धं वपायास्तु जिघ्रति स्म नराधिपः ।
यथाकालं यथान्यायं निर्णुदन् पापमात्मनः ॥ १.१४.३७ ॥
شمّ الملك رائحة الدخان المنبعثة من الشحم، في وقتها المناسب وعلى وجه الحق، يطرد عن نفسه الذنب.
1.14.38
हयस्य यानि चाङ्गानि तानि सर्वाणि ब्राह्मणाः ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत् समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.१४.३८ ॥
يقدّم البراهمة، الكهنة الستة عشر، جميع أعضاء الفرس إلى النار وفق الشعائر.
1.14.39
प्लक्षशाखासु यज्ञानामन्येषां क्रियते हविः ।
अश्वमेधस्य चैकस्य वैतसो भाग इष्यते ॥ १.१४.३९ ॥
في القرابين الأخرى تُقدَّم الهدية على أغصان شجرة البلكشا، أما في قربان الفرس فيُخصَّص جزء واحد للقصب الفيتاسي.
1.14.40
त्र्यहोऽश्वमेधः संख्यातः कल्पसूत्रेण ब्राह्मणैः ।
चतुष्टोममहस्तस्य प्रथमं परिकल्पितम् ॥ १.१४.४० ॥
يحسب البراهمة قربان الفرس، وفق دليل الطقوس، طقسًا من ثلاثة أيام؛ ويُرتَّب يومه الأول على أنه تشاتوشطوما.
1.14.41
उक्थ्यं द्वितीयं संख्यातमतिरात्रं तथोत्तरम् ।
कारितास्तत्र बहवो विहिताः शास्त्रदर्शनात् ॥ १.१४.४१ ॥
يُحسب اليوم الثاني أُكتهيا، وكذلك الذي بعده أتيراترا؛ وقد عُيِّن هناك كثيرون وفق ما قررته الكتب المقدسة.
1.14.42
ज्योतिष्टोमायुषी चैवमतिरात्रौ च निर्मितौ ।
अभिजिद्विश्वजिच्चैवमाप्तोर्यामौ महाक्रतुः ॥ १.१४.४२ ॥
وكذلك أُقيم الجيوتيشطوما والأيوشي، وطقسا أتيراترا؛ والأبهيجيت والفيشفاجيت والآبتوريامه — هكذا رُتِّب القربان العظيم.
1.14.43
प्राचीं होत्रे ददौ राजा दिशं स्वकुलवर्धनः ।
अध्वर्यवे प्रतीचीं तु ब्रह्मणे दक्षिणां दिशम् ॥ १.१४.४३ ॥
وهب الملك، الذي يُعلي شأن سلالته، الجهة الشرقية لكاهن الهوتري، والغربية للأدهفريو، والجنوبية للبراهمن دكشينا.
1.14.44
उद्गात्रे तु तथोदीचीं दक्षिणैषा विनिर्मिता ।
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयम्भूविहिते पुरा ॥ १.१४.४४ ॥
وأُعطي المُدْغاتْرِي كذلك الجهةَ الشمالية؛ وقد قُسِّمت هذه الجهةُ الجنوبية في القربان العظيم للفرس الذي شرعه سوايامبهو (براهما) في القديم.
1.14.45
क्रतुं समाप्य तु तदा न्यायतः पुरुषर्षभः ।
ऋत्विग्भ्यो हि ददौ राजा धरां तां कुलवर्धनः ॥ १.१४.४५ ॥
ولما أتمّ القربانَ، أعطى الملكُ، أفضلُ الرجال ومُنمّي نسلِه، تلك الأرضَ للكهنةِ وفقَ العدل.
1.14.46
एवम् दत्त्वा प्रहृष्टोऽभूच्छ्रीमाननिक्ष्वाकुनन्दनः ।
ऋत्विजस्त्वब्रुवन् सर्वे राजानं गतकिल्बिषम् ॥ १.१४.४६ ॥
وبعد أن أعطى هكذا، ابتهج الملكُ المجيدُ فرحُ سلالةِ إكشفاكو. ثم قال جميعُ الكهنةِ للملكِ الخالي من الذنب.
1.14.47
भवानेव महीं कृत्स्नामेको रक्षितुमर्हति ।
न भूम्या कार्यमस्माकं नहि शक्ताः स्म पालने ॥ १.१४.४७ ॥
أنتَ وحدَك أهلٌ لحماية الأرضِ كلِّها؛ لا حاجةَ لنا بالأرض، فلسنا قادرين على حفظها.
1.14.48
रताः स्वाध्यायकरणे वयं नित्यं हि भूमिप ।
निष्क्रयं किञ्चिदेवेह प्रयच्छतु भवानिति ॥ १.१४.४८ ॥
يا سيدَ الأرض، نحن دائمًا منكبّون على دراسة الفيدا؛ فأعطِنا هنا شيئًا من التعويض.
1.14.49
मणिरत्नं सुवर्णं वा गावो यद्वा समुद्यतम् ।
तत् प्रयच्छ नरश्रेष्ठ धरण्या न प्रयोजनम् ॥ १.१४.४९ ॥
جواهرُ وأحجارٌ كريمة، أو ذهبٌ، أو مواشٍ، فأعطِ ما هو متوفر، يا أفضلَ الرجال؛ لا حاجةَ لنا بالأرض.
1.14.50
एवमुक्तो नरपतिर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
गवां शतसहस्राणि दश तेभ्यो ददौ नृपः ॥ १.१४.५० ॥
فلما خاطبه البراهمة، العارفون بالفيدا، بذلك، أعطاهم الملك مليون بقرة.
1.14.51
दशकोटिं सुवर्णस्य रजतस्य चतुर्गुणम् ।
ऋत्विजस्तु ततः सर्वे प्रददुः सहिता वसु ॥ १.१४.५१ ॥
عشرة كرورات من الذهب، وأربعة أضعافها من الفضة؛ ثم تسلم جميع الكهنة الثروة معًا.
1.14.52
ऋष्यशृङ्गाय मुनये वसिष्ठाय च धीमते ।
ततस्ते न्यायतः कृत्वा प्रविभागं द्विजोत्तमाः ॥ १.१४.५२ ॥
وإلى الحكيم ريشيا شرنغا والحكيم فاشيشتا أيضًا؛ ثم قسم أولئك أفضل البراهمة ذلك بالعدل.
1.14.53
सुप्रीतमनसः सर्वे प्रत्यूचुर्मुदिता भृशम् ।
ततः प्रसर्पकेभ्यस्तु हिरण्यं सुसमाहितः ॥ १.१४.५३ ॥
فأجاب الجميع وقد سرّت قلوبهم وابتهجوا كثيرًا؛ ثم أعطى الملك اليقظ الذهب للخدم المتجولين.
1.14.54
जाम्बूनदं कोटिसंख्यं ब्राह्मणेभ्यो ददौ तदा ।
दरिद्राय द्विजायथ हस्ताभरणमुत्तमम् ॥ १.१४.५४ ॥
ثم أعطى البراهمة ذهب جامبونادا بالكرورات، وأعطى براهميًا فقيرًا حلية يد فاخرة.
1.14.55
कस्मैचित् याचमानाय ददौ राघवनन्दनः ।
ततः प्रीतेषु विधिवत् द्विजेषु द्विजवत्सलः ॥ १.१४.५५ ॥
أعطى لمن كان يسأل فرح آل رَغو؛ ثم بين البراهمة الذين أُرضوا وفق الشرع، أعطى الملك المحب للبراهمة.
1.14.56
प्रणाममकरोत् तेषां हर्षव्याकुलितेन्द्रियः ।
तस्याशिषोऽथ विविधा ब्राह्मणैः समुदाहृताः ॥ १.१४.५६ ॥
وقد اضطربت حواسه من الفرح، فحيّاهم بالسجود. ثم نطق البراهمة بدعوات شتى.
1.14.57
उदारस्य नृवीरस्य धरण्यां पतितस्य च ।
ततः प्रीतमना राजा प्राप्य यज्ञमनुत्तमम् ॥ १.१४.५७ ॥
سقط البطل الكريم بين الرجال على الأرض، ثم إن الملك، وقد ابتهج قلبه، إذ نال القربان الأسمى...
1.14.58
पापापहं स्वर्नयनं दुस्तरं पार्थिवर्षभैः ।
ततोऽब्रवीदृशष्यशृङ्गं राजा दशरथस्तदा ॥ १.१४.५८ ॥
بعد أن نال القربان الذي يمحو الذنب ويهدي إلى السماء، وهو عسير حتى على ملوك كالثيران، قال الملك دشرتا حينئذ لرِشياشرنغا.
1.14.59
कुलस्य वर्धनं तत् तु कर्तुमर्हसि सुव्रत
तथेति च स राजानमुवाच द्विजसत्तमः
भविष्यन्ति सुता राजंश्चत्वारस्ते कुलोद्वहाः ॥ १.१४.५९ ॥
ولتنمية سلالتك، ينبغي لك أن تفعل ذلك، أيها الحافظ للعهود الحسنة. فقال أفضل البراهمة للملك: «ليكن كذلك»، أيها الملك، سيكون لك أربعة أبناء يحملون سلالتك.
1.14.60
स तस्य वाक्यं मधुरं निशम्य
प्रणम्य तस्मै प्रयतो नृपेन्द्रः ।
जगाम हर्षं परमं महात्मा
तमृष्यशृङ्गं पुनरप्युवाच ॥ १.१४.६० ॥
وبعد أن سمع كلماته العذبة، انحنى سيد الملوك له بخشوع. ونال الملك عظيم النفس فرحًا عظيمًا، فخاطب رِشياشرنغا مرة أخرى.