வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
अथ संवत्सरे पूर्णे तस्मिन् प्राप्ते तुरङ्गमे ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे राज्ञो यज्ञोऽभ्यवर्तत ॥ १.१४.१ ॥
பின்னர் ஓராண்டு முடிந்து அந்தக் குதிரை வந்தபோது, சரயு நதியின் வடக்குக் கரையில் அரசனின் யாகம் தொடங்கி நடைபெற்றது.
1.14.2
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य कर्म चक्रुर्द्विजर्षभाः ।
अश्वमेधे महायज्ञे राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ॥ १.१४.२ ॥
ரிஷ்யசிருங்கரை முன்னிறுத்தி, சிறந்த அந்தணர்கள் அந்த மகத்தான அசுவமேத யாகத்தில், இந்த மகாத்மாவான அரசனுக்காக கர்மங்களைச் செய்தனர்.
1.14.3
कर्म कुर्वन्ति विधिवद् याजका वेदपारगाः ।
यथाविधि यथान्यायं परिक्रामन्ति शास्त्रतः ॥ १.१४.३ ॥
வேதங்களில் தேர்ந்த யாஜகர்கள் விதிப்படி கர்மங்களைச் செய்கின்றனர்; முறைப்படியும் நியாயப்படியும், சாஸ்திரப்படி அவர்கள் சுற்றி வருகின்றனர்.
1.14.4
प्रवर्ग्यं शास्त्रतः कृत्वा तथैवोपसदं द्विजाः ।
चक्रुश्च विधिवत् सर्वमधिकं कर्म शास्त्रतः ॥ १.१४.४ ॥
சாஸ்திரப்படி பிரவர்க்கியத்தைச் செய்து, அவ்வாறே உபசத்தையும் செய்து, அந்தணர்கள் விதிப்படி எல்லா மேலான கர்மங்களையும் சாஸ்திரப்படி செய்தனர்.
1.14.5
अभिपूज्य ततो हृष्टाः सर्वे चक्रुर्यथाविधि ।
प्रातःसवनपूर्वाणि कर्माणि मुनिपुङ्गवाः ॥ १.१४.५ ॥
பின்னர் அனைவரையும் கௌரவித்து, மகிழ்ச்சியுடன் எல்லா சிறந்த முனிவர்களும் விதிப்படி காலைச் சவனத்தைத் தொடங்கும் கர்மங்களைச் செய்தனர்.
1.14.6
ऐन्द्रश्च विधिवत् दत्तो राजा चाभिषुतोऽनघः ।
मध्यन्दिनं च सवनं प्रावर्तत यथाक्रमम् ॥ १.१४.६ ॥
விதிப்படி இந்திரனுக்கான அவிர்ப்பாகம் அளிக்கப்பட்டது; களங்கமற்ற அரசனின் சோமம் பிழியப்பட்டது; பின்னர் மத்தியான சவனம் முறைப்படி தொடங்கியது.
1.14.7
तृतीयसवनं चैव राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ।
चक्रुस्ते शास्त्रतो दृष्ट्वा यथा ब्राह्मणपुङ्गवाः ॥ १.१४.७ ॥
அந்த மகாத்மா அரசனின் மூன்றாம் சவனத்தையும் சிறந்த பிராமணர்கள் சாஸ்திரப்படி, விதிமுறைப்படி நடத்தினர்.
1.14.8
आह्वायाञ्चक्रिरे तत्र शक्रादीन् विबुधोत्तमान् ।
ऋष्यशृङ्गादयो मन्त्रैः शिक्षाक्षरसमन्वितैः ॥ १.१४.८ ॥
அங்கே ரிஷ்யசிருங்கர் முதலானோர் ஒலியியல் நெறியுடன் கூடிய மந்திரங்களால் இந்திரன் முதலிய சிறந்த தேவர்களை அழைத்தனர்.
1.14.9
गीतिभिर्मधुरैः स्निग्धैर्मन्त्राह्वानैर्यथार्हतः ।
होतारो ददुरावाह्य हविर्भागान् दिवौकसाम् ॥ १.१४.९ ॥
இனிய, மென்மையான பாடல்களாலும் மந்திர அழைப்புகளாலும், முறைப்படி அழைத்து, ஹோதா புரோகிதர்கள் வானுலகத்தோர்க்கு அவிர்பாகங்களை அளித்தனர்.
1.14.10
न चाहुतमभूत् तत्र स्खलितं वा न किञ्चन ।
दृश्यते ब्रह्मवत् सर्वं क्षेमयुक्तं हि चक्रिरे ॥ १.१४.१० ॥
அங்கே எந்த ஆஹுதியிலும் குறையோ தவறோ ஏற்படவில்லை; அனைத்தும் வேதம் போல் குறையற்றதாகக் காணப்பட்டன, மங்களமாகவே நடத்தினர்.
1.14.11
न तेष्वहःसु श्रान्तो वा क्षुधितो वा न दृश्यते ।
नाविद्वान् ब्राह्मणः कश्चिन्नाशतानुचरस्तथा ॥ १.१४.११ ॥
அந்த நாட்களில் அவர்களில் எவரும் களைத்தவராகவோ பசியுடையவராகவோ காணப்படவில்லை; கல்வியறிவற்ற பிராமணரும் இல்லை, உணவின்றி இருந்த ஏவலரும் இல்லை.
1.14.12
ब्राह्मणा भुञ्जते नित्यं नाथवन्तश्च भुञ्जते ।
तापसा भुञ्जते चापि श्रमणाश्चैव भुञ्जते ॥ १.१४.१२ ॥
பிராமணர்கள் எப்போதும் உண்டனர்; பாதுகாப்பிலுள்ளோரும் உண்டனர்; தவசிகளும் உண்டனர்; சிரமணர்களும் உண்டனர்.
1.14.13
वृद्धाश्च व्याधिताश्चैव स्त्रीबालाश्च तथैव च ।
अनिशं भुञ्जमानानां न तृप्तिरुपलभ्यते ॥ १.१४.१३ ॥
முதியோரும் நோயுற்றோரும், பெண்களும் குழந்தைகளும் இடைவிடாது உண்டுகொண்டிருந்தனர்; ஆயினும் நிறைவு காணப்படவில்லை.
1.14.15
दीयतां दीयतामन्नं वासांसि विविधानि च ।
अन्नकूटाश्च दृश्यन्ते बहवः पर्वतोपमाः ।
दिवसे दिवसे तत्र सिद्धस्य विधिवत् तदा ॥ १.१४.१५ ॥
"உணவு கொடுங்கள், கொடுங்கள்" என்று சொல்லப்பட்டது; பல வகையான ஆடைகளும் கொடுக்கப்பட்டன. அங்கே மலைகளைப் போன்ற உணவுக் குவியல்கள் பல காணப்பட்டன; நாள்தோறும், முறைப்படி நிறைவேற்றப்பட்ட அந்த யாகத்தில் அப்போது இவ்வாறே இருந்தது.
1.14.16
नानादेशादनुप्राप्ताः पुरुषाः स्त्रीगणास्तथा ।
अन्नपानैः सुविहितास्तस्मिन् यज्ञे महात्मनः ॥ १.१४.१६ ॥
பல நாடுகளிலிருந்தும் வந்த ஆண்களும் பெண்களின் கூட்டங்களும் அந்த மகாத்மாவின் யாகத்தில் உணவும் பானமும் நன்கு அளிக்கப்பட்டனர்.
1.14.17
अन्नं हि विधिवत्स्वादु प्रशंसन्ति द्विजर्षभाः ।
अहो तृप्ताः स्म भद्रं ते इति शुश्राव राघवः ॥ १.१४.१७ ॥
"ஆ! நாங்கள் நிறைவடைந்தோம், உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்" — முறைப்படி சமைக்கப்பட்ட சுவையான உணவை சிறந்த அந்தணர்கள் புகழ்ந்தனர்; இதை ராகவன் கேட்டான்.
1.14.18
स्वलंकृताश्च पुरुषा ब्राह्मणान् पर्यवेषयन् ।
उपासन्ते च तानन्ये सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ १.१४.१८ ॥
நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆண்கள் அந்தணர்களுக்கு பரிமாறினர்; நன்கு பளபளக்கும் மணிக் குண்டலங்கள் அணிந்த மற்றவர்கள் அவர்களுக்கு அருகில் பணி செய்தனர்.
1.14.19
कर्मान्तरे तदा विप्रा हेतुवादान् बहूनपि ।
प्राहुः सुवाग्मिनो धीराः परस्परजिगीषया ॥ १.१४.१९ ॥
அப்போது சடங்குகளுக்கிடையே, சிறந்த பேச்சாளர்களும் அமைதியுள்ள அந்தணர்களும் ஒருவரையொருவர் வெல்லும் விருப்பத்தால் பல வாதங்களை எடுத்துரைத்தனர்.
1.14.20
दिवसे दिवसे तत्र संस्तरे कुशला द्विजाः ।
सर्वकर्माणि चक्रुस्ते यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.२० ॥
அங்கு யாகசாலையில் நாள்தோறும் திறமையான அந்தணர்கள் சாஸ்திரப்படி வழிநடத்தப்பட்டு அனைத்து கருமங்களையும் செய்தனர்.
1.14.21
नाषडङ्गविदत्रासीन्नाव्रतो नाबहुश्रुतः ।
सदस्यास्तस्य वै राज्ञो नावादकुशलो द्विजः ॥ १.१४.२१ ॥
அந்த அரசனின் சபையில் ஆறு வேதாங்கங்களை அறியாதவனோ, விரதமற்றவனோ, குறைந்த கல்வியுடையவனோ, வாதத்தில் திறமையற்றவனோ ஒரு அந்தணனும் இருக்கவில்லை.
1.14.22
प्राप्ते यूपोच्छ्रये तस्मिन् षड् बैल्वाः खादिरास्तथा ।
तावन्तो बिल्वसहिताः पर्णिनश्च तथा परे ॥ १.१४.२२ ॥
அந்த யூபஸ்தம்பம் நிறுவப்படும் காலம் வந்தபோது, ஆறு வில்வ மரத்தாலும், அவ்வளவு கதிர மரத்தாலும், வில்வத்துடன் கூடியவையும், பர்ணி மரத்தாலும், மற்றவையுமாக யூபங்கள் நிறுவப்பட்டன.
1.14.23
श्लेष्मातकमयो दिष्टो देवदारुमयस्तथा ।
द्वावेव तत्र विहितौ बाहुव्यस्तपरिग्रहौ ॥ १.१४.२३ ॥
சிலேஷ்மாதக மரத்தாலானதும், அதுபோலவே தேவதாரு மரத்தாலானதும் விதிக்கப்பட்டிருந்தது; அங்கு இரண்டு மட்டுமே விதிக்கப்பட்டன, பிடிப்பதற்காக கைகள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன.
1.14.24
कारिताः सर्व एवैते शास्त्रज्ञैर्यज्ञकोविदैः ।
शोभार्थं तस्य यज्ञस्य काञ्चनालंकृता भवन् ॥ १.१४.२४ ॥
சாஸ்திரம் அறிந்தவர்களும் யாகத்தில் வல்லவர்களும் இவை அனைத்தையும் செய்வித்தனர்; அந்த யாகத்தின் சோபைக்காக அவை அனைத்தும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டன.
1.14.25
एकविंशतियूपास्ते एकविंशत्यरत्नयः ।
वासोभिरेकविंशद्भिरेकैकं समलंकृताः ॥ १.१४.२५ ॥
அவை இருபத்தோரு யூபங்கள்; ஒவ்வொன்றும் இருபத்தோரு அரத்னிகள் (முழம்) நீளமுள்ளவை; இருபத்தோரு ஆடைகளால் ஒவ்வொன்றும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
1.14.26
विन्यस्ता विधिवत् सर्वे शिल्पिभिः सुकृता दृढाः ।
अष्टाश्रयः सर्व एव श्लक्ष्णरूपसमन्विताः ॥ १.१४.२६ ॥
சிற்பிகளால் முறைப்படி அமைக்கப்பட்டவை அனைத்தும் நன்கு செய்யப்பட்டு உறுதியாக இருந்தன; அவை அனைத்தும் எட்டு மூலைகளைக் கொண்டு, மென்மையான அழகிய வடிவுடன் இருந்தன.
1.14.27
आच्छादितास्ते वासोभिः पुष्पैर्गन्धैश्च पूजिताः ।
सप्तर्षयो दीप्तिमन्तो विराजन्ते यथा दिवि ॥ १.१४.२७ ॥
ஆடைகளால் மூடப்பட்டு, மலர்களாலும் நறுமணங்களாலும் வழிபடப்பட்டவை; வானில் ஒளிரும் சப்தரிஷிகள் போல அவை விளங்கின.
1.14.28
इष्टकाश्च यथान्यायं कारिताश्च प्रमाणतः ।
चितोऽग्निर्ब्राह्मणैस्तत्र कुशलैः शुल्बकर्मणि ॥ १.१४.२८ ॥
செங்கற்களும் விதிப்படியும் சரியான அளவிலும் செய்யப்பட்டன; அங்கே சுல்ப கர்மத்தில் திறமையான அந்தணர்களால் அக்னிபீடம் கட்டப்பட்டது.
1.14.29
स चित्यो राजसिंहस्य संचितः कुशलैर्द्विजैः ।
गरुडो रुक्मपक्षो वै त्रिगुणोऽष्टादशात्मकः ॥ १.१४.२९ ॥
அரசசிங்கமான தசரதனின் அந்த அக்னிபீடம் திறமையான இருபிறப்பாளர்களால் கட்டப்பட்டது; அது பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்ட கருடன், மூன்று மடங்கானது, பதினெட்டு பகுதிகளால் ஆனது.
1.14.30
नियुक्तास्तत्र पशवस्तत्तदुद्दिश्य दैवतम् ।
उरगाः पक्षिणश्चैव यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.३० ॥
அங்கே விலங்குகள் ஒவ்வொன்றும் அதற்குரிய தெய்வத்தை நோக்கி நியமிக்கப்பட்டன; பாம்புகளும் பறவைகளும் சாஸ்திரப்படி நியமிக்கப்பட்டன.
1.14.31
शामित्रे तु हयस्तत्र तथा जलचराश्च ये ।
ऋषिभिः सर्वमेवैतन्नियुक्तं शास्त्रतस्तदा ॥ १.१४.३१ ॥
சாமித்ர கர்மத்தில் அங்கே குதிரையும் நீர்வாழ் உயிரினங்களும் இருந்தன; அப்போது ரிஷிகள் சாஸ்திரப்படி இவை அனைத்தையும் நியமித்தனர்.
1.14.32
पशूनां त्रिशतं तत्र यूपेषु नियतं तदा ।
अश्वरत्नोत्तमं तत्र राज्ञो दशरथस्य ह ॥ १.१४.३२ ॥
அங்கே யூபங்களில் முந்நூறு விலங்குகள் அப்போது கட்டப்பட்டிருந்தன; அங்கே மன்னன் தசரதனின் சிறந்த குதிரை-ரத்தினமும் இருந்தது.
1.14.33
कौसल्या तं हयं तत्र परिचर्य समन्ततः ।
कृपाणैर्विससारैनं त्रिभिः परमया मुदा ॥ १.१४.३३ ॥
அங்கே கௌசல்யை அந்தக் குதிரையை எல்லாப் பக்கமும் பணிவிடை செய்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மூன்று வாள்களால் அதைத் தொட்டாள்.
1.14.34
पतत्रिणा तदा सार्धं सुस्थितेन च चेतसा ।
अवसद् रजनीमेकां कौसल्या धर्मकाम्यया ॥ १.१४.३४ ॥
அந்தப் பறவை போன்ற குதிரையுடன், நிலைத்த மனதுடன், தர்மத்தை விரும்பி கௌசல்யை அந்த ஒரு இரவு அங்கே தங்கினாள்.
1.14.35
होताध्वर्युस्तथोद्गाता हस्तेन समयोजयन् ।
महिष्या परिवृत्त्याथ वावातामपरां तथा ॥ १.१४.३५ ॥
ஹோதா, அத்வர்யு, உத்காதா ஆகிய ருத்விக்குகள் கையால் (சடங்கை) இணைத்தனர்; பின்னர் பட்டத்தரசி சுற்றி வந்து அதேபோல் மற்றொன்றையும் செய்தாள்.
1.14.36
पतत्रिणस्तस्य वपामुद्धृत्य नियतेन्द्रियः ।
ऋत्विक्परमसम्पन्नः श्रपयामास शास्त्रतः ॥ १.१४.३६ ॥
அந்தப் பறவை போன்ற குதிரையின் வபையை (கொழுப்பை) எடுத்து, புலன்களை அடக்கிய, யாகத்தில் மிகத் தேர்ந்த ருத்விக் சாஸ்திரப்படி அதை வேகவைத்தான்.
1.14.37
धूमगन्धं वपायास्तु जिघ्रति स्म नराधिपः ।
यथाकालं यथान्यायं निर्णुदन् पापमात्मनः ॥ १.१४.३७ ॥
வபையின் புகை வாசனையை மன்னன் நுகர்ந்தான்; உரிய காலத்திலும் முறைப்படியும், தன் பாவத்தை நீக்கிக்கொண்டவனாக.
1.14.38
हयस्य यानि चाङ्गानि तानि सर्वाणि ब्राह्मणाः ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत् समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.१४.३८ ॥
குதிரையின் எல்லா அங்கங்களையும் பதினாறு ரித்விக் பிராமணர்களும் முறைப்படி அக்னியில் அர்ப்பணித்தனர்.
1.14.39
प्लक्षशाखासु यज्ञानामन्येषां क्रियते हविः ।
अश्वमेधस्य चैकस्य वैतसो भाग इष्यते ॥ १.१४.३९ ॥
மற்ற யாகங்களின் ஹவிஸ் பிளக்ஷ மரக்கிளைகளில் அளிக்கப்படுகிறது; அசுவமேதத்தின் ஒரு பங்கு வைதஸத்திற்கு விதிக்கப்பட்டது.
1.14.40
त्र्यहोऽश्वमेधः संख्यातः कल्पसूत्रेण ब्राह्मणैः ।
चतुष्टोममहस्तस्य प्रथमं परिकल्पितम् ॥ १.१४.४० ॥
பிராமணர்கள் கல்பசூத்திரப்படி அசுவமேதத்தை மூன்று நாள் யாகம் என்று கூறினர்; அதன் முதல் நாள் சதுஷ்டோமம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.
1.14.41
उक्थ्यं द्वितीयं संख्यातमतिरात्रं तथोत्तरम् ।
कारितास्तत्र बहवो विहिताः शास्त्रदर्शनात् ॥ १.१४.४१ ॥
இரண்டாம் நாள் உக்த்யம் என்றும், அதன்பின் அதிராத்ரம் என்றும் கணிக்கப்பட்டது; சாஸ்திர விதிப்படி அங்கே பலர் நியமிக்கப்பட்டனர்.
1.14.42
ज्योतिष्टोमायुषी चैवमतिरात्रौ च निर्मितौ ।
अभिजिद्विश्वजिच्चैवमाप्तोर्यामौ महाक्रतुः ॥ १.१४.४२ ॥
அதுபோல ஜ்யோதிஷ்டோமமும் ஆயுஷியும், இரண்டு அதிராத்ரங்களும் அமைக்கப்பட்டன; அபிஜித், விஸ்வஜித், ஆப்தோர்யாமம் ஆகியவையும் — இவ்வாறு அந்த மகா யாகம் நடத்தப்பட்டது.
1.14.43
प्राचीं होत्रे ददौ राजा दिशं स्वकुलवर्धनः ।
अध्वर्यवे प्रतीचीं तु ब्रह्मणे दक्षिणां दिशम् ॥ १.१४.४३ ॥
தன் குலத்தை வளர்த்த அரசன் ஹோதாவுக்கு கிழக்குத் திசையையும், அத்வர்யுவுக்கு மேற்குத் திசையையும், பிரம்மாவுக்குத் தெற்குத் திசையையும் தானமாக அளித்தான்.
1.14.44
उद्गात्रे तु तथोदीचीं दक्षिणैषा विनिर्मिता ।
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयम्भूविहिते पुरा ॥ १.१४.४४ ॥
உத்காதாவுக்கும் அவ்வாறே வடக்குத் திசை அளிக்கப்பட்டது; இத்தென் திசை பண்டைய காலத்தில் சுயம்பு (பிரம்மா) விதித்த மாபெரும் அஸ்வமேத யாகத்தில் அமைக்கப்பட்டது.
1.14.45
क्रतुं समाप्य तु तदा न्यायतः पुरुषर्षभः ।
ऋत्विग्भ्यो हि ददौ राजा धरां तां कुलवर्धनः ॥ १.१४.४५ ॥
யாகத்தை நிறைவுசெய்த பின்னர், அந்த நரசிரேஷ்டரும் குலத்தை வளர்ப்பவருமான அரசன் நியாயப்படி ரித்விக்குகளுக்கு அந்தப் பூமியைத் தானமாக அளித்தார்.
1.14.46
एवम् दत्त्वा प्रहृष्टोऽभूच्छ्रीमाननिक्ष्वाकुनन्दनः ।
ऋत्विजस्त्वब्रुवन् सर्वे राजानं गतकिल्बिषम् ॥ १.१४.४६ ॥
இவ்வாறு தானம் அளித்து இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் மகிழ்ச்சியான அந்த ஒளிமிக்க அரசன் மகிழ்ந்தார். பின்னர் அனைத்து ரித்விக்குகளும் பாவமற்ற அரசனிடம் கூறினர்.
1.14.47
भवानेव महीं कृत्स्नामेको रक्षितुमर्हति ।
न भूम्या कार्यमस्माकं नहि शक्ताः स्म पालने ॥ १.१४.४७ ॥
முழு பூமியையும் காப்பதற்கு நீவிரே தகுதியுடையவர். எங்களுக்கு பூமியால் பயன் இல்லை; அதைக் காக்கும் திறனும் எங்களுக்கில்லை.
1.14.48
रताः स्वाध्यायकरणे वयं नित्यं हि भूमिप ।
निष्क्रयं किञ्चिदेवेह प्रयच्छतु भवानिति ॥ १.१४.४८ ॥
பூமிபதியே, நாங்கள் எப்போதும் வேத ஓதலில் ஈடுபட்டவர்கள். ஆகையால் நீர் இங்கேயே எங்களுக்கு ஏதேனும் ஈடாக அளியும்.
1.14.49
मणिरत्नं सुवर्णं वा गावो यद्वा समुद्यतम् ।
तत् प्रयच्छ नरश्रेष्ठ धरण्या न प्रयोजनम् ॥ १.१४.४९ ॥
மணியும் ரத்தினமும், பொன்னும் அல்லது பசுக்களும், எது கிடைக்குமோ அதையே கொடும், ஓ நரசிரேஷ்டரே! பூமியால் எங்களுக்குப் பயன் இல்லை.
1.14.50
एवमुक्तो नरपतिर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
गवां शतसहस्राणि दश तेभ्यो ददौ नृपः ॥ १.१४.५० ॥
வேதத்தில் தேர்ந்த அந்தணர்கள் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன் அவர்களுக்கு பத்து லட்சம் பசுக்களைக் கொடுத்தான்.
1.14.51
दशकोटिं सुवर्णस्य रजतस्य चतुर्गुणम् ।
ऋत्विजस्तु ततः सर्वे प्रददुः सहिता वसु ॥ १.१४.५१ ॥
பத்து கோடி பொன்னும் அதன் நான்கு மடங்கு வெள்ளியும்; பின்னர் அனைத்து ருத்விக்குகளும் ஒன்றாகச் செல்வத்தைப் பெற்றனர்.
1.14.52
ऋष्यशृङ्गाय मुनये वसिष्ठाय च धीमते ।
ततस्ते न्यायतः कृत्वा प्रविभागं द्विजोत्तमाः ॥ १.१४.५२ ॥
ரிஷ்யசிருங்கர் முனிவருக்கும், அறிவாளியான வசிட்டருக்கும்; பின்னர் அந்த சிறந்த அந்தணர்கள் நீதியுடன் அதனைப் பங்கிட்டுக்கொண்டனர்.
1.14.53
सुप्रीतमनसः सर्वे प्रत्यूचुर्मुदिता भृशम् ।
ततः प्रसर्पकेभ्यस्तु हिरण्यं सुसमाहितः ॥ १.१४.५३ ॥
அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், உள்ளம் நிறைந்து மறுமொழி கூறினர்; பின்னர் கவனமான அரசன் ஒற்றர்களுக்குப் பொன்னைக் கொடுத்தான்.
1.14.54
जाम्बूनदं कोटिसंख्यं ब्राह्मणेभ्यो ददौ तदा ।
दरिद्राय द्विजायथ हस्ताभरणमुत्तमम् ॥ १.१४.५४ ॥
அப்போது அந்தணர்களுக்கு ஜாம்பூநத பொன்னைக் கோடிக் கணக்கில் கொடுத்தான்; பின்னர் ஏழை அந்தணன் ஒருவனுக்கு சிறந்த கை அணிகலனைக் கொடுத்தான்.
1.14.55
कस्मैचित् याचमानाय ददौ राघवनन्दनः ।
ततः प्रीतेषु विधिवत् द्विजेषु द्विजवत्सलः ॥ १.१४.५५ ॥
யாசித்த ஒருவனுக்கு ரகுநந்தனன் கொடுத்தான்; பின்னர் முறைப்படி மகிழ்ந்த அந்தணர்களுக்கு, அந்தணர்களின் நண்பனாகிய அரசன் கொடுத்தான்.
1.14.56
प्रणाममकरोत् तेषां हर्षव्याकुलितेन्द्रियः ।
तस्याशिषोऽथ विविधा ब्राह्मणैः समुदाहृताः ॥ १.१४.५६ ॥
மகிழ்ச்சியால் உணர்ச்சி கலங்கிய புலன்களுடன் அவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்தினான். பின்னர் பிராமணர்களால் பலவிதமான ஆசிகள் உச்சரிக்கப்பட்டன.
1.14.57
उदारस्य नृवीरस्य धरण्यां पतितस्य च ।
ततः प्रीतमना राजा प्राप्य यज्ञमनुत्तमम् ॥ १.१४.५७ ॥
பெருந்தன்மையுள்ள நரவீரன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான். பின்னர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அரசன் மிக உயர்ந்த யாகத்தைப் பெற்றான்.
1.14.58
पापापहं स्वर्नयनं दुस्तरं पार्थिवर्षभैः ।
ततोऽब्रवीदृशष्यशृङ्गं राजा दशरथस्तदा ॥ १.१४.५८ ॥
பாவத்தைப் போக்கி, சொர்க்கத்திற்கு வழிநடத்தும், சிறந்த அரசர்களுக்கும் கடக்க முடியாத அந்த யாகத்தைப் பெற்ற பின், அப்போது அரசன் தசரதன் ரிஷ்யசிருங்கரிடம் கூறினான்.
1.14.59
कुलस्य वर्धनं तत् तु कर्तुमर्हसि सुव्रत
तथेति च स राजानमुवाच द्विजसत्तमः
भविष्यन्ति सुता राजंश्चत्वारस्ते कुलोद्वहाः ॥ १.१४.५९ ॥
குலத்தை வளர்ப்பதற்காக அதைச் செய்ய வேண்டும், நல்விரதனே. 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த சிறந்த பிராமணன் அரசனிடம் கூறினான் — அரசே, உன் குலத்தைத் தாங்கும் நான்கு புதல்வர்கள் உனக்குப் பிறப்பார்கள்.
1.14.60
स तस्य वाक्यं मधुरं निशम्य
प्रणम्य तस्मै प्रयतो नृपेन्द्रः ।
जगाम हर्षं परमं महात्मा
तमृष्यशृङ्गं पुनरप्युवाच ॥ १.१४.६० ॥
அவனுடைய இனிய சொற்களைக் கேட்டு, அந்த அரசர்களின் தலைவன் பணிவுடன் அவனுக்கு வணங்கினான். மகாத்மா மிக்க மகிழ்ச்சியை அடைந்து, ரிஷ்யசிருங்கரிடம் மீண்டும் பேசினான்.