Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
अथ संवत्सरे पूर्णे तस्मिन् प्राप्ते तुरङ्गमे ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे राज्ञो यज्ञोऽभ्यवर्तत ॥ १.१४.१ ॥
Als das Jahr vollendet war und jenes Pferd zurückgekehrt war, schritt das Opfer des Königs am nördlichen Ufer der Sarayū voran.
1.14.2
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य कर्म चक्रुर्द्विजर्षभाः ।
अश्वमेधे महायज्ञे राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ॥ १.१४.२ ॥
Mit Ṛṣyaśṛṅga an der Spitze vollzogen die besten der Zweimalgeborenen die Riten im großen Pferdeopfer dieses hochherzigen Königs.
1.14.3
कर्म कुर्वन्ति विधिवद् याजका वेदपारगाः ।
यथाविधि यथान्यायं परिक्रामन्ति शास्त्रतः ॥ १.१४.३ ॥
Die opfernden Priester, Meister der Veden, vollziehen die Riten nach der Vorschrift; wie vorgeschrieben und wie es recht ist, umschreiten sie gemäß den Schriften.
1.14.4
प्रवर्ग्यं शास्त्रतः कृत्वा तथैवोपसदं द्विजाः ।
चक्रुश्च विधिवत् सर्वमधिकं कर्म शास्त्रतः ॥ १.१४.४ ॥
Nachdem sie das Pravargya gemäß den Schriften vollzogen hatten, ebenso das Upasad, vollzogen die Zweimalgeborenen alle übrigen Zusatzriten nach Vorschrift und gemäß den Schriften.
1.14.5
अभिपूज्य ततो हृष्टाः सर्वे चक्रुर्यथाविधि ।
प्रातःसवनपूर्वाणि कर्माणि मुनिपुङ्गवाः ॥ १.१४.५ ॥
Dann, nachdem sie alle geehrt hatten, vollzogen die fröhlichen, vorzüglichsten Weisen gemäß der Vorschrift die Riten, beginnend mit der Morgenpressung.
1.14.6
ऐन्द्रश्च विधिवत् दत्तो राजा चाभिषुतोऽनघः ।
मध्यन्दिनं च सवनं प्रावर्तत यथाक्रमम् ॥ १.१४.६ ॥
Die Indra-Gabe wurde vorschriftsmäßig dargebracht, und der Soma des makellosen Königs wurde gepresst; dann begann die Mittagspressung in der richtigen Reihenfolge.
1.14.7
तृतीयसवनं चैव राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ।
चक्रुस्ते शास्त्रतो दृष्ट्वा यथा ब्राह्मणपुङ्गवाः ॥ १.१४.७ ॥
Auch das dritte Savana jenes hochherzigen Königs vollzogen die vornehmsten Brahmanen gemäß den Schriften, wie es überliefert war.
1.14.8
आह्वायाञ्चक्रिरे तत्र शक्रादीन् विबुधोत्तमान् ।
ऋष्यशृङ्गादयो मन्त्रैः शिक्षाक्षरसमन्वितैः ॥ १.१४.८ ॥
Dort riefen Ṛṣyaśṛṅga und die anderen Indra und die übrigen vornehmsten Götter an, mit Mantras, die richtige Aussprache und Silben besaßen.
1.14.9
गीतिभिर्मधुरैः स्निग्धैर्मन्त्राह्वानैर्यथार्हतः ।
होतारो ददुरावाह्य हविर्भागान् दिवौकसाम् ॥ १.१४.९ ॥
Mit süßen, sanften Gesängen und Mantra-Anrufungen, wie es sich gebührte, riefen die Hotṛ-Priester die Himmelsbewohner und gaben ihnen ihre Anteile am Opfer.
1.14.10
न चाहुतमभूत् तत्र स्खलितं वा न किञ्चन ।
दृश्यते ब्रह्मवत् सर्वं क्षेमयुक्तं हि चक्रिरे ॥ १.१४.१० ॥
Dort misslang keine Opfergabe, und kein Fehler war zu sehen; alles erschien so makellos wie der Veda, denn sie vollzogen alles in Wohlergehen.
1.14.11
न तेष्वहःसु श्रान्तो वा क्षुधितो वा न दृश्यते ।
नाविद्वान् ब्राह्मणः कश्चिन्नाशतानुचरस्तथा ॥ १.१४.११ ॥
In jenen Tagen sah man unter ihnen niemanden müde oder hungrig; es gab keinen unwissenden Brahmanen und keinen ungespeisten Diener.
1.14.12
ब्राह्मणा भुञ्जते नित्यं नाथवन्तश्च भुञ्जते ।
तापसा भुञ्जते चापि श्रमणाश्चैव भुञ्जते ॥ १.१४.१२ ॥
Die Brahmanen aßen täglich, und auch die mit Abhängigen aßen; Asketen aßen, und auch die Entsagenden aßen.
1.14.13
वृद्धाश्च व्याधिताश्चैव स्त्रीबालाश्च तथैव च ।
अनिशं भुञ्जमानानां न तृप्तिरुपलभ्यते ॥ १.१४.१३ ॥
Die Alten und die Kranken, ebenso die Frauen und Kinder, aßen unablässig, doch Sättigung war nicht zu bemerken.
1.14.15
दीयतां दीयतामन्नं वासांसि विविधानि च ।
अन्नकूटाश्च दृश्यन्ते बहवः पर्वतोपमाः ।
दिवसे दिवसे तत्र सिद्धस्य विधिवत् तदा ॥ १.१४.१५ ॥
»Gebt Speise, gebt Speise!«, so hieß es, und Kleider vielerlei Art wurden ebenfalls gegeben. Dort sah man viele Berge aus Speise; Tag für Tag war es so bei diesem nach Vorschrift vollzogenen Opfer.
1.14.16
नानादेशादनुप्राप्ताः पुरुषाः स्त्रीगणास्तथा ।
अन्नपानैः सुविहितास्तस्मिन् यज्ञे महात्मनः ॥ १.१४.१६ ॥
Männer und Scharen von Frauen, die aus vielen Ländern gekommen waren, wurden ebenso gut mit Speise und Trank versorgt bei dem Opfer jenes Großherzigen.
1.14.17
अन्नं हि विधिवत्स्वादु प्रशंसन्ति द्विजर्षभाः ।
अहो तृप्ताः स्म भद्रं ते इति शुश्राव राघवः ॥ १.१४.१७ ॥
»Ach! Wir sind gesättigt, Heil sei euch!« — so priesen die besten der Zweimalgeborenen die nach Vorschrift bereiteten, wohlschmeckenden Speisen; Rāghava hörte es.
1.14.18
स्वलंकृताश्च पुरुषा ब्राह्मणान् पर्यवेषयन् ।
उपासन्ते च तानन्ये सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ १.१४.१८ ॥
Schön geschmückte Männer bedienten die Brahmanen, und andere, mit geschliffenen Juwelenohrringen, waren ihnen zu Diensten.
1.14.19
कर्मान्तरे तदा विप्रा हेतुवादान् बहूनपि ।
प्राहुः सुवाग्मिनो धीराः परस्परजिगीषया ॥ १.१४.१९ ॥
Damals, in der Pause des Ritus, brachten die beredten und standhaften Brahmanen viele Gründe vor, jeder begierig, den anderen zu übertreffen.
1.14.20
दिवसे दिवसे तत्र संस्तरे कुशला द्विजाः ।
सर्वकर्माणि चक्रुस्ते यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.२० ॥
Tag für Tag führten dort auf dem Opferplatz die kundigen Brahmanen, nach den Schriften unterwiesen, alle Riten aus.
1.14.21
नाषडङ्गविदत्रासीन्नाव्रतो नाबहुश्रुतः ।
सदस्यास्तस्य वै राज्ञो नावादकुशलो द्विजः ॥ १.१४.२१ ॥
In der Versammlung jenes Königs gab es keinen Brahmanen, der die sechs Vedāṅgas nicht kannte, ohne Gelübde war, wenig gelehrt oder im Disput unkundig.
1.14.22
प्राप्ते यूपोच्छ्रये तस्मिन् षड् बैल्वाः खादिरास्तथा ।
तावन्तो बिल्वसहिताः पर्णिनश्च तथा परे ॥ १.१४.२२ ॥
Als die Zeit kam, den Opferpfahl aufzurichten, gab es sechs aus Bilva-Holz, ebenso sechs aus Khadira-Holz, ebenso viele mit Bilva verbunden, sowie Pfähle aus Parṇa-Holz und andere.
1.14.23
श्लेष्मातकमयो दिष्टो देवदारुमयस्तथा ।
द्वावेव तत्र विहितौ बाहुव्यस्तपरिग्रहौ ॥ १.१४.२३ ॥
Einer aus Śleṣmātaka-Holz und ebenso einer aus Devadāru-Holz war vorgeschrieben; dort wurden nur zwei verordnet, mit getrennt gehaltenen Armen zum Anfassen.
1.14.24
कारिताः सर्व एवैते शास्त्रज्ञैर्यज्ञकोविदैः ।
शोभार्थं तस्य यज्ञस्य काञ्चनालंकृता भवन् ॥ १.१४.२४ ॥
Alle diese ließen die Kenner der Schriften und die Experten des Opfers anfertigen; und alle wurden zur Pracht jenes Opfers mit Gold geschmückt.
1.14.25
एकविंशतियूपास्ते एकविंशत्यरत्नयः ।
वासोभिरेकविंशद्भिरेकैकं समलंकृताः ॥ १.१४.२५ ॥
Es waren einundzwanzig Opferpfähle, jeder einundzwanzig Aratni lang, und jeder war mit einundzwanzig Gewändern prächtig geschmückt.
1.14.26
विन्यस्ता विधिवत् सर्वे शिल्पिभिः सुकृता दृढाः ।
अष्टाश्रयः सर्व एव श्लक्ष्णरूपसमन्विताः ॥ १.१४.२६ ॥
Alle wurden von den Handwerkern ordnungsgemäß aufgestellt, gut gefertigt und fest; alle waren achteckig und mit glatter, feiner Form versehen.
1.14.27
आच्छादितास्ते वासोभिः पुष्पैर्गन्धैश्च पूजिताः ।
सप्तर्षयो दीप्तिमन्तो विराजन्ते यथा दिवि ॥ १.१४.२७ ॥
Mit Gewändern bedeckt und mit Blumen und Düften verehrt, strahlten sie wie die leuchtenden sieben Weisen am Himmel.
1.14.28
इष्टकाश्च यथान्यायं कारिताश्च प्रमाणतः ।
चितोऽग्निर्ब्राह्मणैस्तत्र कुशलैः शुल्बकर्मणि ॥ १.१४.२८ ॥
Die Ziegel wurden ebenfalls nach der Regel und im richtigen Maß gefertigt; dort wurde der Feueraltar von kundigen Brahmanen im Śulba-Ritus errichtet.
1.14.29
स चित्यो राजसिंहस्य संचितः कुशलैर्द्विजैः ।
गरुडो रुक्मपक्षो वै त्रिगुणोऽष्टादशात्मकः ॥ १.१४.२९ ॥
Jener Feueraltar des Löwen unter den Königen wurde von kundigen Zweimalgeborenen errichtet; es war Garuḍa mit goldenen Flügeln, dreifach und aus achtzehn Teilen bestehend.
1.14.30
नियुक्तास्तत्र पशवस्तत्तदुद्दिश्य दैवतम् ।
उरगाः पक्षिणश्चैव यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.३० ॥
Dort wurden Tiere bestimmt, jedes einer eigenen Gottheit zugewandt; auch Schlangen und Vögel wurden gemäß den Schriften bestimmt.
1.14.31
शामित्रे तु हयस्तत्र तथा जलचराश्च ये ।
ऋषिभिः सर्वमेवैतन्नियुक्तं शास्त्रतस्तदा ॥ १.१४.३१ ॥
Beim Śāmitra-Ritus gab es dort ein Pferd, ebenso die Wassertiere; damals bestimmten die Weisen all dies gemäß den Schriften.
1.14.32
पशूनां त्रिशतं तत्र यूपेषु नियतं तदा ।
अश्वरत्नोत्तमं तत्र राज्ञो दशरथस्य ह ॥ १.१४.३२ ॥
Dort waren damals an den Opferpfosten dreihundert Tiere festgebunden; und dort war auch das vorzüglichste Juwel unter den Pferden des Königs Daśaratha.
1.14.33
कौसल्या तं हयं तत्र परिचर्य समन्ततः ।
कृपाणैर्विससारैनं त्रिभिः परमया मुदा ॥ १.१४.३३ ॥
Dort berührte Kausalyā, nachdem sie jenes Pferd von allen Seiten betreut hatte, es mit höchster Freude mit drei Schwertern.
1.14.34
पतत्रिणा तदा सार्धं सुस्थितेन च चेतसा ।
अवसद् रजनीमेकां कौसल्या धर्मकाम्यया ॥ १.१४.३४ ॥
Mit jenem vogelgleichen (Pferd), mit wohlgesammeltem Geist, aus Verlangen nach dharma, verweilte Kausalyā dort eine einzige Nacht.
1.14.35
होताध्वर्युस्तथोद्गाता हस्तेन समयोजयन् ।
महिष्या परिवृत्त्याथ वावातामपरां तथा ॥ १.१४.३५ ॥
Die Priester Hotṛ, Adhvaryu und Udgātṛ vollzogen es mit der Hand; dann vollzog die Hauptkönigin, sich umwendend, ebenso den anderen Ritus.
1.14.36
पतत्रिणस्तस्य वपामुद्धृत्य नियतेन्द्रियः ।
ऋत्विक्परमसम्पन्नः श्रपयामास शास्त्रतः ॥ १.१४.३६ ॥
Nachdem er das Fett jenes vogelgleichen (Pferdes) herausgenommen hatte, ließ der Priester, im Ritus vollkommen erfahren und seiner Sinne mächtig, es gemäß den Schriften kochen.
1.14.37
धूमगन्धं वपायास्तु जिघ्रति स्म नराधिपः ।
यथाकालं यथान्यायं निर्णुदन् पापमात्मनः ॥ १.१४.३७ ॥
Der König atmete den rauchigen Duft des Fettes ein, zur rechten Zeit und recht, und vertrieb so die eigene Sünde.
1.14.38
हयस्य यानि चाङ्गानि तानि सर्वाणि ब्राह्मणाः ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत् समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.१४.३८ ॥
Alle Glieder des Pferdes werden die Brahmanen, die sechzehn Priester, gemäß der Vorschrift ins Feuer opfern.
1.14.39
प्लक्षशाखासु यज्ञानामन्येषां क्रियते हविः ।
अश्वमेधस्य चैकस्य वैतसो भाग इष्यते ॥ १.१४.३९ ॥
Bei anderen Opfern wird die Spende auf Zweigen des Plakṣa-Baumes dargebracht, doch im Pferdeopfer ist ein Teil dem Vaitasa-Rohr bestimmt.
1.14.40
त्र्यहोऽश्वमेधः संख्यातः कल्पसूत्रेण ब्राह्मणैः ।
चतुष्टोममहस्तस्य प्रथमं परिकल्पितम् ॥ १.१४.४० ॥
Nach dem Ritualhandbuch zählen die Brahmanen das Pferdeopfer als dreitägiges Ritual; sein erster Tag wird als Catuṣṭoma angeordnet.
1.14.41
उक्थ्यं द्वितीयं संख्यातमतिरात्रं तथोत्तरम् ।
कारितास्तत्र बहवो विहिताः शास्त्रदर्शनात् ॥ १.१४.४१ ॥
Der zweite Tag gilt als Ukthya, ebenso der folgende als Atirātra; dort wurden viele gemäß der Schrift bestellt.
1.14.42
ज्योतिष्टोमायुषी चैवमतिरात्रौ च निर्मितौ ।
अभिजिद्विश्वजिच्चैवमाप्तोर्यामौ महाक्रतुः ॥ १.१४.४२ ॥
Ebenso wurden Jyotiṣṭoma und Āyuṣī sowie zwei Atirātra errichtet; Abhijit, Viśvajit und Āptoryāma — so wurde das große Opfer angeordnet.
1.14.43
प्राचीं होत्रे ददौ राजा दिशं स्वकुलवर्धनः ।
अध्वर्यवे प्रतीचीं तु ब्रह्मणे दक्षिणां दिशम् ॥ १.१४.४३ ॥
Der König, der sein Geschlecht mehrte, gab dem Hotṛ-Priester die östliche Gegend, dem Adhvaryu die westliche und dem Brahman die südliche als Dakṣiṇā.
1.14.44
उद्गात्रे तु तथोदीचीं दक्षिणैषा विनिर्मिता ।
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयम्भूविहिते पुरा ॥ १.१४.४४ ॥
Dem Udgātṛ wurde ebenso die nördliche Gegend gegeben; diese südliche Gegend wurde beim großen Pferdeopfer bestimmt, das einst von Svayambhū (Brahmā) angeordnet worden war.
1.14.45
क्रतुं समाप्य तु तदा न्यायतः पुरुषर्षभः ।
ऋत्विग्भ्यो हि ददौ राजा धरां तां कुलवर्धनः ॥ १.१४.४५ ॥
Nachdem er das Opfer vollendet hatte, gab der König, der beste der Männer und Mehrer seines Geschlechts, jene Erde den Priestern nach Recht und Gesetz.
1.14.46
एवम् दत्त्वा प्रहृष्टोऽभूच्छ्रीमाननिक्ष्वाकुनन्दनः ।
ऋत्विजस्त्वब्रुवन् सर्वे राजानं गतकिल्बिषम् ॥ १.१४.४६ ॥
Nachdem er so gegeben hatte, freute sich der glanzvolle Stolz des Ikṣvāku-Geschlechts. Da sprachen alle Priester zu dem sündenfreien König.
1.14.47
भवानेव महीं कृत्स्नामेको रक्षितुमर्हति ।
न भूम्या कार्यमस्माकं नहि शक्ताः स्म पालने ॥ १.१४.४७ ॥
Du allein bist würdig, die ganze Erde zu schützen; wir haben keinen Bedarf an der Erde, denn wir sind nicht fähig, sie zu regieren.
1.14.48
रताः स्वाध्यायकरणे वयं नित्यं हि भूमिप ।
निष्क्रयं किञ्चिदेवेह प्रयच्छतु भवानिति ॥ १.१४.४८ ॥
O Herr der Erde, wir sind stets dem Studium des Veda ergeben; gib uns daher hier eine Entschädigung.
1.14.49
मणिरत्नं सुवर्णं वा गावो यद्वा समुद्यतम् ।
तत् प्रयच्छ नरश्रेष्ठ धरण्या न प्रयोजनम् ॥ १.१४.४९ ॥
Edelsteine und Juwelen, Gold oder Vieh, was immer bereitliegt, gib das, o bester der Männer; die Erde brauchen wir nicht.
1.14.50
एवमुक्तो नरपतिर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
गवां शतसहस्राणि दश तेभ्यो ददौ नृपः ॥ १.१४.५० ॥
So angesprochen von den in den Veden bewanderten Brahmanen, gab der König ihnen eine Million Kühe.
1.14.51
दशकोटिं सुवर्णस्य रजतस्य चतुर्गुणम् ।
ऋत्विजस्तु ततः सर्वे प्रददुः सहिता वसु ॥ १.१४.५१ ॥
Zehn Krore Gold und das Vierfache an Silber; dann empfingen alle Priester gemeinsam die Schätze.
1.14.52
ऋष्यशृङ्गाय मुनये वसिष्ठाय च धीमते ।
ततस्ते न्यायतः कृत्वा प्रविभागं द्विजोत्तमाः ॥ १.१४.५२ ॥
Dem Weisen Ṛṣyaśṛṅga und dem klugen Vasiṣṭha ebenso; dann teilten jene besten Brahmanen es gerecht auf.
1.14.53
सुप्रीतमनसः सर्वे प्रत्यूचुर्मुदिता भृशम् ।
ततः प्रसर्पकेभ्यस्तु हिरण्यं सुसमाहितः ॥ १.१४.५३ ॥
Alle, im Herzen sehr zufrieden und hocherfreut, antworteten; dann gab der aufmerksame König den umherziehenden Dienern Gold.
1.14.54
जाम्बूनदं कोटिसंख्यं ब्राह्मणेभ्यो ददौ तदा ।
दरिद्राय द्विजायथ हस्ताभरणमुत्तमम् ॥ १.१४.५४ ॥
Dann gab er den Brahmanen Jāmbūnada-Gold in Krore-Mengen, und einem armen Brahmanen gab er einen vorzüglichen Handschmuck.
1.14.55
कस्मैचित् याचमानाय ददौ राघवनन्दनः ।
ततः प्रीतेषु विधिवत् द्विजेषु द्विजवत्सलः ॥ १.१४.५५ ॥
Einem Bittenden gab die Freude der Raghus; dann, unter den ordnungsgemäß zufriedenen Brahmanen, gab der den Brahmanen wohlgesinnte König.
1.14.56
प्रणाममकरोत् तेषां हर्षव्याकुलितेन्द्रियः ।
तस्याशिषोऽथ विविधा ब्राह्मणैः समुदाहृताः ॥ १.१४.५६ ॥
Mit von Freude überwältigten Sinnen verneigte er sich vor ihnen. Dann sprachen die Brahmanen vielfältige Segenswünsche aus.
1.14.57
उदारस्य नृवीरस्य धरण्यां पतितस्य च ।
ततः प्रीतमना राजा प्राप्य यज्ञमनुत्तमम् ॥ १.१४.५७ ॥
Der edle Heros unter den Menschen fiel zu Boden; dann, mit erfreutem Sinn, nachdem der König das höchste Opfer erlangt hatte...
1.14.58
पापापहं स्वर्नयनं दुस्तरं पार्थिवर्षभैः ।
ततोऽब्रवीदृशष्यशृङ्गं राजा दशरथस्तदा ॥ १.१४.५८ ॥
Nachdem er das Opfer erlangt hatte, das Sünde tilgt und zum Himmel führt, schwer auch für die stierhaften Könige zu vollbringen, sprach König Daśaratha damals zu Ṛṣyaśṛṅga.
1.14.59
कुलस्य वर्धनं तत् तु कर्तुमर्हसि सुव्रत
तथेति च स राजानमुवाच द्विजसत्तमः
भविष्यन्ति सुता राजंश्चत्वारस्ते कुलोद्वहाः ॥ १.१४.५९ ॥
Um dein Geschlecht zu mehren, solltest du dies gewiss tun, o du von guten Gelübden. »So sei es«, sprach der beste der Brahmanen zum König: O König, es werden dir vier Söhne geboren werden, Träger deines Geschlechts.
1.14.60
स तस्य वाक्यं मधुरं निशम्य
प्रणम्य तस्मै प्रयतो नृपेन्द्रः ।
जगाम हर्षं परमं महात्मा
तमृष्यशृङ्गं पुनरप्युवाच ॥ १.१४.६० ॥
Als er seine süßen Worte vernommen hatte, verneigte sich der Herrscher der Könige ehrerbietig vor ihm. Der großherzige König, von höchster Freude erfüllt, sprach wieder zu Ṛṣyaśṛṅga.