Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
अथ संवत्सरे पूर्णे तस्मिन् प्राप्ते तुरङ्गमे ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे राज्ञो यज्ञोऽभ्यवर्तत ॥ १.१४.१ ॥
Então, completado o ano e chegado aquele cavalo, o sacrifício do rei prosseguiu na margem norte do Sarayū.
1.14.2
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य कर्म चक्रुर्द्विजर्षभाः ।
अश्वमेधे महायज्ञे राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ॥ १.१४.२ ॥
Colocando Ṛṣyaśṛṅga à frente, os melhores dos duas vezes nascidos realizaram os ritos no grande sacrifício do cavalo deste rei de grande alma.
1.14.3
कर्म कुर्वन्ति विधिवद् याजका वेदपारगाः ।
यथाविधि यथान्यायं परिक्रामन्ति शास्त्रतः ॥ १.१४.३ ॥
Os sacerdotes oficiantes, mestres dos Vedas, realizam os ritos segundo a regra; como prescrito e como é justo, circundam conforme as escrituras.
1.14.4
प्रवर्ग्यं शास्त्रतः कृत्वा तथैवोपसदं द्विजाः ।
चक्रुश्च विधिवत् सर्वमधिकं कर्म शास्त्रतः ॥ १.१४.४ ॥
Tendo realizado o pravargya segundo as escrituras, e igualmente o upasad, os duas vezes nascidos executaram todos os demais ritos adicionais segundo a regra e as escrituras.
1.14.5
अभिपूज्य ततो हृष्टाः सर्वे चक्रुर्यथाविधि ।
प्रातःसवनपूर्वाणि कर्माणि मुनिपुङ्गवाः ॥ १.१४.५ ॥
Então, tendo honrado a todos, os sábios mais eminentes, alegres, realizaram segundo a regra os ritos que começam com a prensagem matinal.
1.14.6
ऐन्द्रश्च विधिवत् दत्तो राजा चाभिषुतोऽनघः ।
मध्यन्दिनं च सवनं प्रावर्तत यथाक्रमम् ॥ १.१४.६ ॥
A oferta a Indra foi dada segundo a regra, e o soma do rei sem mácula foi espremido; então a prensagem do meio-dia começou na ordem devida.
1.14.7
तृतीयसवनं चैव राज्ञोऽस्य सुमहात्मनः ।
चक्रुस्ते शास्त्रतो दृष्ट्वा यथा ब्राह्मणपुङ्गवाः ॥ १.१४.७ ॥
Os melhores brâmanes também realizaram o terceiro savana daquele rei de alma nobre, segundo as escrituras, como fora observado.
1.14.8
आह्वायाञ्चक्रिरे तत्र शक्रादीन् विबुधोत्तमान् ।
ऋष्यशृङ्गादयो मन्त्रैः शिक्षाक्षरसमन्वितैः ॥ १.१४.८ ॥
Ali, Ṛṣyaśṛṅga e os demais invocaram Indra e os outros deuses supremos, com mantras dotados de pronúncia e sílabas corretas.
1.14.9
गीतिभिर्मधुरैः स्निग्धैर्मन्त्राह्वानैर्यथार्हतः ।
होतारो ददुरावाह्य हविर्भागान् दिवौकसाम् ॥ १.१४.९ ॥
Chamando com cantos doces e suaves e invocações de mantras, como convinha, os hotṛ deram as porções da oferenda aos habitantes do céu.
1.14.10
न चाहुतमभूत् तत्र स्खलितं वा न किञ्चन ।
दृश्यते ब्रह्मवत् सर्वं क्षेमयुक्तं हि चक्रिरे ॥ १.१४.१० ॥
Ali nenhuma oferenda saiu defeituosa, nem se viu qualquer falha; tudo parecia impecável como o Veda, pois realizaram tudo com bem-estar.
1.14.11
न तेष्वहःसु श्रान्तो वा क्षुधितो वा न दृश्यते ।
नाविद्वान् ब्राह्मणः कश्चिन्नाशतानुचरस्तथा ॥ १.१४.११ ॥
Naqueles dias ninguém entre eles era visto cansado ou faminto; não havia brâmane ignorante, nem servidor sem alimento.
1.14.12
ब्राह्मणा भुञ्जते नित्यं नाथवन्तश्च भुञ्जते ।
तापसा भुञ्जते चापि श्रमणाश्चैव भुञ्जते ॥ १.१४.१२ ॥
Os brâmanes comiam todos os dias, e também comiam os que tinham dependentes; os ascetas comiam, e os renunciantes também comiam.
1.14.13
वृद्धाश्च व्याधिताश्चैव स्त्रीबालाश्च तथैव च ।
अनिशं भुञ्जमानानां न तृप्तिरुपलभ्यते ॥ १.१४.१३ ॥
Os idosos e os doentes, assim como as mulheres e as crianças, comiam sem parar, mas não se via saciedade.
1.14.15
दीयतां दीयतामन्नं वासांसि विविधानि च ।
अन्नकूटाश्च दृश्यन्ते बहवः पर्वतोपमाः ।
दिवसे दिवसे तत्र सिद्धस्य विधिवत् तदा ॥ १.१४.१५ ॥
"Dai comida, dai comida!", era o que se dizia, e roupas de todo tipo também eram dadas. Viam-se ali muitos montes de alimento, como montanhas; dia após dia, naquele sacrifício realizado segundo o rito, assim era então.
1.14.16
नानादेशादनुप्राप्ताः पुरुषाः स्त्रीगणास्तथा ।
अन्नपानैः सुविहितास्तस्मिन् यज्ञे महात्मनः ॥ १.१४.१६ ॥
Homens e multidões de mulheres que tinham vindo de vários países também foram bem atendidos com comida e bebida no sacrifício daquele de grande alma.
1.14.17
अन्नं हि विधिवत्स्वादु प्रशंसन्ति द्विजर्षभाः ।
अहो तृप्ताः स्म भद्रं ते इति शुश्राव राघवः ॥ १.१४.१७ ॥
"Ah! Estamos saciados, que o bem esteja convosco!" — os melhores dos duas vezes nascidos louvavam a comida saborosa preparada segundo a regra; Rāghava ouviu isso.
1.14.18
स्वलंकृताश्च पुरुषा ब्राह्मणान् पर्यवेषयन् ।
उपासन्ते च तानन्ये सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ १.१४.१८ ॥
Homens bem adornados serviam os brâmanes, e outros, com brincos de gemas polidas, os atendiam.
1.14.19
कर्मान्तरे तदा विप्रा हेतुवादान् बहूनपि ।
प्राहुः सुवाग्मिनो धीराः परस्परजिगीषया ॥ १.१४.१९ ॥
Então, no intervalo do rito, os brâmanes eloquentes e firmes apresentaram muitos argumentos, cada um desejoso de superar o outro.
1.14.20
दिवसे दिवसे तत्र संस्तरे कुशला द्विजाः ।
सर्वकर्माणि चक्रुस्ते यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.२० ॥
Dia após dia, ali no local do sacrifício, os brâmanes hábeis, orientados segundo as escrituras, realizaram todos os ritos.
1.14.21
नाषडङ्गविदत्रासीन्नाव्रतो नाबहुश्रुतः ।
सदस्यास्तस्य वै राज्ञो नावादकुशलो द्विजः ॥ १.१४.२१ ॥
Na assembleia daquele rei não havia nenhum brâmane que desconhecesse os seis Vedāṅgas, que fosse sem votos, pouco instruído ou inábil no debate.
1.14.22
प्राप्ते यूपोच्छ्रये तस्मिन् षड् बैल्वाः खादिरास्तथा ।
तावन्तो बिल्वसहिताः पर्णिनश्च तथा परे ॥ १.१४.२२ ॥
Quando chegou o momento de erguer o poste sacrificial, havia seis de madeira de bilva, igualmente seis de khadira, outros tantos combinados com bilva, e de madeira de parṇa e outros.
1.14.23
श्लेष्मातकमयो दिष्टो देवदारुमयस्तथा ।
द्वावेव तत्र विहितौ बाहुव्यस्तपरिग्रहौ ॥ १.१४.२३ ॥
Prescrevia-se um de madeira de śleṣmātaka e igualmente um de madeira de deodar; ali só se ordenaram dois, com os braços separados para serem segurados.
1.14.24
कारिताः सर्व एवैते शास्त्रज्ञैर्यज्ञकोविदैः ।
शोभार्थं तस्य यज्ञस्य काञ्चनालंकृता भवन् ॥ १.१४.२४ ॥
Todos estes foram feitos pelos conhecedores das escrituras e pelos peritos no sacrifício, e todos foram adornados com ouro para o esplendor daquele sacrifício.
1.14.25
एकविंशतियूपास्ते एकविंशत्यरत्नयः ।
वासोभिरेकविंशद्भिरेकैकं समलंकृताः ॥ १.१४.२५ ॥
Eram vinte e um postes sacrificiais, cada um com vinte e um aratnis de comprimento, e cada um estava completamente adornado com vinte e um vestes.
1.14.26
विन्यस्ता विधिवत् सर्वे शिल्पिभिः सुकृता दृढाः ।
अष्टाश्रयः सर्व एव श्लक्ष्णरूपसमन्विताः ॥ १.१४.२६ ॥
Todos foram devidamente colocados pelos artesãos, bem feitos e firmes; todos tinham oito cantos e eram dotados de forma lisa e fina.
1.14.27
आच्छादितास्ते वासोभिः पुष्पैर्गन्धैश्च पूजिताः ।
सप्तर्षयो दीप्तिमन्तो विराजन्ते यथा दिवि ॥ १.१४.२७ ॥
Cobertos de vestes e honrados com flores e fragrâncias, brilhavam como os sete sábios radiantes no céu.
1.14.28
इष्टकाश्च यथान्यायं कारिताश्च प्रमाणतः ।
चितोऽग्निर्ब्राह्मणैस्तत्र कुशलैः शुल्बकर्मणि ॥ १.१४.२८ ॥
Os tijolos também foram feitos segundo a regra e na medida devida; ali, por brâmanes hábeis no rito do śulba, foi erguido o altar do fogo.
1.14.29
स चित्यो राजसिंहस्य संचितः कुशलैर्द्विजैः ।
गरुडो रुक्मपक्षो वै त्रिगुणोऽष्टादशात्मकः ॥ १.१४.२९ ॥
Aquele altar do fogo do leão entre os reis foi erguido por brâmanes hábeis; era Garuḍa de asas douradas, triplo e composto de dezoito partes.
1.14.30
नियुक्तास्तत्र पशवस्तत्तदुद्दिश्य दैवतम् ।
उरगाः पक्षिणश्चैव यथाशास्त्रं प्रचोदिताः ॥ १.१४.३० ॥
Ali foram designados animais, cada um destinado à sua própria divindade; também serpentes e aves foram encaminhadas segundo as escrituras.
1.14.31
शामित्रे तु हयस्तत्र तथा जलचराश्च ये ।
ऋषिभिः सर्वमेवैतन्नियुक्तं शास्त्रतस्तदा ॥ १.१४.३१ ॥
No rito śāmitra estavam ali um cavalo e também as criaturas aquáticas; então os sábios designaram tudo isso segundo as escrituras.
1.14.32
पशूनां त्रिशतं तत्र यूपेषु नियतं तदा ।
अश्वरत्नोत्तमं तत्र राज्ञो दशरथस्य ह ॥ १.१४.३२ ॥
Ali, nos postes sacrificiais, trezentos animais foram então firmemente amarrados; e ali estava também a melhor joia entre os cavalos do rei Daśaratha.
1.14.33
कौसल्या तं हयं तत्र परिचर्य समन्ततः ।
कृपाणैर्विससारैनं त्रिभिः परमया मुदा ॥ १.१४.३३ ॥
Ali Kausalyā, tendo servido aquele cavalo por todos os lados, tocou-o com três espadas, com suprema alegria.
1.14.34
पतत्रिणा तदा सार्धं सुस्थितेन च चेतसा ।
अवसद् रजनीमेकां कौसल्या धर्मकाम्यया ॥ १.१४.३४ ॥
Com aquele (cavalo) semelhante a um pássaro, com a mente bem serena, desejando o dharma, Kausalyā ali permaneceu uma única noite.
1.14.35
होताध्वर्युस्तथोद्गाता हस्तेन समयोजयन् ।
महिष्या परिवृत्त्याथ वावातामपरां तथा ॥ १.१४.३५ ॥
Os sacerdotes hotṛ, adhvaryu e udgātṛ o uniram com a mão; então a rainha principal, dando a volta, realizou da mesma forma o outro rito.
1.14.36
पतत्रिणस्तस्य वपामुद्धृत्य नियतेन्द्रियः ।
ऋत्विक्परमसम्पन्नः श्रपयामास शास्त्रतः ॥ १.१४.३६ ॥
Retirando a gordura daquele (cavalo) semelhante a um pássaro, o sacerdote, de sentidos controlados e perfeitamente hábil no rito, mandou cozinhá-la conforme as escrituras.
1.14.37
धूमगन्धं वपायास्तु जिघ्रति स्म नराधिपः ।
यथाकालं यथान्यायं निर्णुदन् पापमात्मनः ॥ १.१४.३७ ॥
O rei aspirou o aroma enfumaçado da gordura, no tempo devido e conforme a regra, afastando de si o pecado.
1.14.38
हयस्य यानि चाङ्गानि तानि सर्वाणि ब्राह्मणाः ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत् समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.१४.३८ ॥
Todos os membros do cavalo, os brâmanes, os dezesseis sacerdotes, oferecerão ao fogo segundo o rito.
1.14.39
प्लक्षशाखासु यज्ञानामन्येषां क्रियते हविः ।
अश्वमेधस्य चैकस्य वैतसो भाग इष्यते ॥ १.१४.३९ ॥
Nos outros sacrifícios, a oblação é feita sobre ramos da árvore plakṣa, mas no sacrifício do cavalo uma parte é prescrita ao vaitasa.
1.14.40
त्र्यहोऽश्वमेधः संख्यातः कल्पसूत्रेण ब्राह्मणैः ।
चतुष्टोममहस्तस्य प्रथमं परिकल्पितम् ॥ १.१४.४० ॥
Segundo o manual ritual, os brâmanes contam o sacrifício do cavalo como um rito de três dias; seu primeiro dia é organizado como catuṣṭoma.
1.14.41
उक्थ्यं द्वितीयं संख्यातमतिरात्रं तथोत्तरम् ।
कारितास्तत्र बहवो विहिताः शास्त्रदर्शनात् ॥ १.१४.४१ ॥
O segundo dia é contado como ukthya, e igualmente o seguinte como atirātra; ali muitos foram nomeados conforme prescrito pelas escrituras.
1.14.42
ज्योतिष्टोमायुषी चैवमतिरात्रौ च निर्मितौ ।
अभिजिद्विश्वजिच्चैवमाप्तोर्यामौ महाक्रतुः ॥ १.१४.४२ ॥
Igualmente foram estabelecidos o jyotiṣṭoma e o āyuṣī, e dois atirātra; o abhijit, o viśvajit e o āptoryāma — assim foi organizado o grande sacrifício.
1.14.43
प्राचीं होत्रे ददौ राजा दिशं स्वकुलवर्धनः ।
अध्वर्यवे प्रतीचीं तु ब्रह्मणे दक्षिणां दिशम् ॥ १.१४.४३ ॥
O rei, que fazia crescer a sua linhagem, deu ao sacerdote hotṛ a região oriental, ao adhvaryu a ocidental, e ao brahman a meridional como dakṣiṇā.
1.14.44
उद्गात्रे तु तथोदीचीं दक्षिणैषा विनिर्मिता ।
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयम्भूविहिते पुरा ॥ १.१४.४४ ॥
Ao udgātṛ foi igualmente dada a região norte; esta região sul foi destinada no grande sacrifício do cavalo ordenado outrora por Svayambhū (Brahmā).
1.14.45
क्रतुं समाप्य तु तदा न्यायतः पुरुषर्षभः ।
ऋत्विग्भ्यो हि ददौ राजा धरां तां कुलवर्धनः ॥ १.१४.४५ ॥
Tendo concluído o sacrifício, o rei, o melhor dos homens e aumentador de sua linhagem, deu com justiça aquela terra aos sacerdotes.
1.14.46
एवम् दत्त्वा प्रहृष्टोऽभूच्छ्रीमाननिक्ष्वाकुनन्दनः ।
ऋत्विजस्त्वब्रुवन् सर्वे राजानं गतकिल्बिषम् ॥ १.१४.४६ ॥
Assim tendo dado, o glorioso orgulho da linhagem de Ikṣvāku alegrou-se. Então todos os sacerdotes disseram ao rei, livre de pecado.
1.14.47
भवानेव महीं कृत्स्नामेको रक्षितुमर्हति ।
न भूम्या कार्यमस्माकं नहि शक्ताः स्म पालने ॥ १.१४.४७ ॥
Só vós sois digno de proteger toda a terra; não temos necessidade dela, pois não somos capazes de a governar.
1.14.48
रताः स्वाध्यायकरणे वयं नित्यं हि भूमिप ।
निष्क्रयं किञ्चिदेवेह प्रयच्छतु भवानिति ॥ १.१४.४८ ॥
Ó senhor da terra, estamos sempre dedicados ao estudo do Veda; portanto, dai-nos aqui alguma compensação.
1.14.49
मणिरत्नं सुवर्णं वा गावो यद्वा समुद्यतम् ।
तत् प्रयच्छ नरश्रेष्ठ धरण्या न प्रयोजनम् ॥ १.१४.४९ ॥
Joias e gemas, ouro ou gado, o que estiver pronto, dai-o, ó melhor dos homens; não temos necessidade da terra.
1.14.50
एवमुक्तो नरपतिर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
गवां शतसहस्राणि दश तेभ्यो ददौ नृपः ॥ १.१४.५० ॥
Assim interpelado pelos brâmanes, mestres dos Vedas, o rei lhes deu um milhão de vacas.
1.14.51
दशकोटिं सुवर्णस्य रजतस्य चतुर्गुणम् ।
ऋत्विजस्तु ततः सर्वे प्रददुः सहिता वसु ॥ १.१४.५१ ॥
Dez crores de ouro e quatro vezes essa quantia em prata; depois todos os sacerdotes, juntos, receberam a riqueza.
1.14.52
ऋष्यशृङ्गाय मुनये वसिष्ठाय च धीमते ।
ततस्ते न्यायतः कृत्वा प्रविभागं द्विजोत्तमाः ॥ १.१४.५२ ॥
Ao sábio Ṛṣyaśṛṅga e ao sábio Vasiṣṭha também; então aqueles melhores brâmanes fizeram a divisão com justiça.
1.14.53
सुप्रीतमनसः सर्वे प्रत्यूचुर्मुदिता भृशम् ।
ततः प्रसर्पकेभ्यस्तु हिरण्यं सुसमाहितः ॥ १.१४.५३ ॥
Todos, de coração muito satisfeito e profundamente alegres, responderam; então o rei atento deu ouro aos servidores errantes.
1.14.54
जाम्बूनदं कोटिसंख्यं ब्राह्मणेभ्यो ददौ तदा ।
दरिद्राय द्विजायथ हस्ताभरणमुत्तमम् ॥ १.१४.५४ ॥
Então deu aos brâmanes ouro de Jāmbūnada em quantidades de crores; e a um brâmane pobre deu um excelente adorno para a mão.
1.14.55
कस्मैचित् याचमानाय ददौ राघवनन्दनः ।
ततः प्रीतेषु विधिवत् द्विजेषु द्विजवत्सलः ॥ १.१४.५५ ॥
A alguém que pedia esmola, o deleite dos Raghus deu; depois, entre os brâmanes devidamente satisfeitos, o rei, amigo dos brâmanes, deu.
1.14.56
प्रणाममकरोत् तेषां हर्षव्याकुलितेन्द्रियः ।
तस्याशिषोऽथ विविधा ब्राह्मणैः समुदाहृताः ॥ १.१४.५६ ॥
Com os sentidos tomados de alegria, prostrou-se diante deles. Então os brâmanes proferiram diversas bênçãos.
1.14.57
उदारस्य नृवीरस्य धरण्यां पतितस्य च ।
ततः प्रीतमना राजा प्राप्य यज्ञमनुत्तमम् ॥ १.१४.५७ ॥
O nobre herói entre os homens caiu ao chão; então o rei, de mente alegre, tendo obtido o sacrifício supremo...
1.14.58
पापापहं स्वर्नयनं दुस्तरं पार्थिवर्षभैः ।
ततोऽब्रवीदृशष्यशृङ्गं राजा दशरथस्तदा ॥ १.१४.५८ ॥
Tendo obtido o sacrifício que remove o pecado e conduz ao céu, difícil até para os reis-touro, então o rei Daśaratha falou a Ṛṣyaśṛṅga.
1.14.59
कुलस्य वर्धनं तत् तु कर्तुमर्हसि सुव्रत
तथेति च स राजानमुवाच द्विजसत्तमः
भविष्यन्ति सुता राजंश्चत्वारस्ते कुलोद्वहाः ॥ १.१४.५९ ॥
Para aumentar a tua linhagem, deves de fato fazê-lo, ó tu de votos firmes. «Assim seja», disse o melhor dos brâmanes ao rei: ó rei, terás quatro filhos que sustentarão a tua linhagem.
1.14.60
स तस्य वाक्यं मधुरं निशम्य
प्रणम्य तस्मै प्रयतो नृपेन्द्रः ।
जगाम हर्षं परमं महात्मा
तमृष्यशृङ्गं पुनरप्युवाच ॥ १.१४.६० ॥
Tendo ouvido as suas doces palavras, o senhor dos reis prostrou-se reverentemente diante dele. O rei de grande alma, alcançando suprema alegria, falou novamente a Ṛṣyaśṛṅga.