Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.18.1
निर्वृत्ते तु क्रतौ तस्मिन् हयमेधे महात्मनः ।
प्रतिगृह्यमरा भागान् प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१८.१ ॥
Als das Pferdeopfer jenes großmütigen Mannes vollendet war, kehrten die Götter, nachdem sie ihre Anteile empfangen hatten, auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
1.18.2
समाप्तदीक्षानियमः पत्नीगणसमन्वितः ।
प्रविवेश पुरीं राजा सभृत्यबलवाहनः ॥ १.१८.२ ॥
Nachdem er Weihegelübde und Observanzen vollendet hatte, zog der König, begleitet von seinen Gemahlinnen, mit seinem Gefolge, seinem Heer und seinen Fahrzeugen in die Stadt ein.
1.18.3
यथार्हं पूजितास्तेन राज्ञा वै पृथिवीश्वराः ।
मुदिताः प्रययुर्देशान् प्रणम्य मुनिपुंगवम् ॥ १.१८.३ ॥
Vom König gebührend geehrt, verabschiedeten sich die Herrscher der Erde freudig, verneigten sich vor dem besten der Weisen und zogen in ihre Länder.
1.18.4
श्रीमतां गच्छतां तेषां स्वगृहाणि पुरात् ततः ।
बलानि राज्ञां शुभ्राणि प्रहृष्टानि चकाशिरे ॥ १.१८.४ ॥
Als jene glanzvollen Könige von der Stadt zu ihren Häusern zogen, leuchteten die strahlenden Heere der Könige freudig auf.
1.18.5
गतेषु पृथिवीशेषु राजा दशरथः पुनः ।
प्रविवेश पुरीं श्रीमान् पुरस्कृत्य द्विजोत्तमान् ॥ १.१८.५ ॥
Als die Herrscher der Erde abgezogen waren, zog der glanzvolle König Daśaratha, die vornehmsten Zweimalgeborenen voran, erneut in die Stadt ein.
1.18.6
शान्तया प्रययौ सार्धमृशष्यशृङ्गः सुपूजितः ।
अमुगम्यमानो राज्ञा च सानुयात्रेण धीमता ॥ १.१८.६ ॥
Ṛṣyaśṛṅga, hoch geehrt, zog mit Śāntā davon, während der weise König mit seinem Gefolge ihm nachfolgte.
1.18.7
एवं विसृज्य तान् सर्वान् राजा सम्पूर्णमानसः ।
उवास सुखितस्तत्र पुत्रोत्पत्तिं विचिन्तयन् ॥ १.१८.७ ॥
Nachdem er sie alle entlassen hatte, verweilte der König mit erfülltem Herzen glücklich dort und dachte über die Geburt eines Sohnes nach.
1.18.8
ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतूनां षट् समत्ययुः ।
ततश्च द्वादशे मासे चैत्रे नावमिके तिथौ ॥ १.१८.८ ॥
Als das Opfer vollendet war, verstrichen sechs Jahreszeiten. Dann, im zwölften Monat, Caitra, an einem Mondtag, der kein Schaltmonat war.
1.18.9
नक्षत्रेऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पञ्चसु ।
ग्रहेषु कर्कटे लग्ने वाक्पताविन्दुना सह ॥ १.१८.९ ॥
Unter dem Mondhaus, das Aditi vorsteht, als fünf Planeten in ihrer Erhöhung standen, im Zeichen Krebs am Aszendenten, Jupiter zusammen mit dem Mond.
1.18.10
प्रोद्यमाने जगन्नाथं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
कौसल्याजनयद् रामं दिव्यलक्षणसंयुतम् ॥ १.१८.१० ॥
Als der Herr der Welt, von allen Welten verehrt, aufging, gebar Kausalyā Rāma, mit göttlichen Merkmalen versehen.
1.18.11
विष्णोरर्धं महाभागं पुत्रमैक्ष्वाकुनन्दनम् ।
लोहिताक्षं महाबाहुं रक्तोष्ठं दुन्दुभिस्वनम् ॥ १.१८.११ ॥
Der Sohn, zur Hälfte eine Inkarnation Viṣṇus, von großem Glück, die Freude des Ikṣvāku-Geschlechts, rotäugig, starkarmig, rotlippig, mit einer Stimme wie eine Trommel.
1.18.12
कौसल्या शुशुभे तेन पुत्रेणामिततेजसा ।
यथा वरेण देवानामदितिर्वज्रपाणिना ॥ १.१८.१२ ॥
Kausalyā erstrahlte durch jenen Sohn von unermesslichem Glanz, wie Aditi, die Mutter der Götter, durch die Gabe des Blitzträgers erstrahlte.
1.18.13
भरतो नाम कैकेय्यां जज्ञे सत्यपराक्रमः ।
साक्षाद् विष्णोश्चतुर्भागः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ १.१८.१३ ॥
Bharata, von wahrhaftiger Tapferkeit, wurde von Kaikeyī geboren; er war der vierte Teil Viṣṇus selbst, mit allen Tugenden ausgestattet.
1.18.14
अथ लक्ष्मणशत्रुघ्नौ सुमित्राजनयत् सुतौ ।
वीरौ सर्वास्त्रकुशलौ विष्णोरर्धसमन्वितौ ॥ १.१८.१४ ॥
Dann gebar Sumitrā zwei Söhne, Lakṣmaṇa und Śatrughna, Helden, geübt in allen Waffen, mit der Hälfte Viṣṇus begabt.
1.18.15
पुष्ये जातस्तु भरतो मीनलग्ने प्रसन्नधीः ।
सार्पे जातौ तु सौमित्री कुलीरेऽभ्युदिते रवौ ॥ १.१८.१५ ॥
Bharata wurde unter dem Stern Puṣya, im Aszendenten der Fische, mit heiterem Sinn geboren; und die beiden Söhne Sumitrās wurden unter dem Stern Āśleṣā, im Aszendenten des Krebses, bei aufgehender Sonne geboren.
1.18.16
राज्ञः पुत्रा महात्मानश्चत्वारो जज्ञिरे पृथक् ।
गुणवन्तोऽनुरूपाश्च रुच्या प्रोष्ठपदोपमाः ॥ १.१८.१६ ॥
Des Königs vier großherzige Söhne wurden einzeln geboren; sie waren tugendhaft und angemessen, an Glanz den Proṣṭhapadā-Sternen gleich.
1.18.17
जगुः कलं च गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खात् पतत् ॥ १.१८.१७ ॥
Die Gandharvas sangen lieblich, die Scharen der Apsarās tanzten, die göttlichen Trommeln erklangen und ein Blütenregen fiel vom Himmel.
1.18.18
उत्सवश्च महानासीदयोध्यायां जनाकुलः ।
रथ्याश्च जनसम्बाधा नटनर्तकसंकुलाः ॥ १.१८.१८ ॥
In Ayodhyā herrschte ein großes Fest, voller Menschen; die Straßen waren von Menschenmengen überfüllt, erfüllt von Schauspielern und Tänzern.
1.18.19
गायनैश्च विराविण्यो वादनैश्च तथापरैः ।
विरेजुर्विपुलास्तत्र सर्वरत्नसमन्विताः ॥ १.१८.१९ ॥
Widerhallend vom Gesang der Sänger und vom Spiel der Musikanten strahlte die weite Stadt dort, erfüllt von allerlei Edelsteinen.
1.18.20
प्रदेयांश्च ददौ राजा सूतमागधवन्दिनाम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तम् गोधनानि सहस्रशः ॥ १.१८.२० ॥
Der König gab den Sūtas, Māgadhas und Vandins die gebührenden Gaben; den Brahmanen gab er Reichtum und tausendfach Rinderherden.
1.18.21
अतीत्यैकादशाहं तु नामकर्म तथाकरोत् ।
ज्येष्ठं रामं महात्मानं भरतं कैकयीसुतम् ॥ १.१८.२१ ॥
Als elf Tage vergangen waren, vollzog er die Namensgebung: für den Ältesten, den großherzigen Rāma, und für Bharata, den Sohn Kaikeyīs.
1.18.22
सौमित्रिं लक्ष्मणमिति शत्रुघ्नमपरं तथा ।
वसिष्ठः परमप्रीतो नामानि कुरुते तदा ॥ १.१८.२२ ॥
Dem Sohn Sumitrās gab er den Namen Lakṣmaṇa, dem anderen Śatrughna; so gab der hocherfreute Vasiṣṭha damals die Namen.
1.18.23
ब्राह्मणान् भोजयामास पौराजानपदानपि ।
अददद् ब्राह्मणानां च रत्नौघमलं बहु ॥ १.१८.२३ ॥
Er ließ die Brahmanen, die Stadtbewohner und auch die Landbevölkerung speisen und gab den Brahmanen reichlich, einen Haufen Edelsteine.
1.18.24
तेषां जन्मक्रियादीनि सर्वकर्माण्यकारयत् ।
तेषां केतुरिव ज्येष्ठो रामो रतिकरः पितुः ॥ १.१८.२४ ॥
Er ließ für sie alle Riten vollziehen, beginnend mit den Geburtsriten; und unter ihnen war der Älteste, Rāma, wie ein Banner, eine Freude für seinen Vater.
1.18.25
बभूव भूयो भूतानां स्वयम्भूरिव सम्मतः ।
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे लोकहिते रताः ॥ १.१८.२५ ॥
Sie wurden unter den Wesen wieder geachtet, wie der Selbstgeborene (Brahmā). Alle waren Kenner der Veden, Helden und dem Wohl der Welt ergeben.
1.18.26
सर्वे ज्ञानोपसम्पन्नाः सर्वे समुदिता गुणैः ।
तेषामपि महातेजा रामः सत्यपराक्रमः ॥ १.१८.२६ ॥
Alle waren mit Wissen begabt und voller Tugenden. Doch unter ihnen ragte Rāma hervor, von großer Strahlkraft und wahrer Tapferkeit.
1.18.27
इष्टः सर्वस्य लोकस्य शशाङ्क इव निर्मलः ।
गजस्कन्धेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु सम्मतः ॥ १.१८.२७ ॥
Er war allen Welten lieb, makellos wie der Mond. Auf dem Rücken der Elefanten, zu Pferde und im Lenken des Wagens war er geachtet.
1.18.28
धनुर्वेदे च निरतः पितुः शुश्रूषणे रतः ।
बाल्यात् प्रभृति सुस्निग्धो लक्ष्मणो लक्ष्मिवर्धनः ॥ १.१८.२८ ॥
Er war der Bogenkunst ergeben und diente gern dem Vater. Von Kindheit an war Lakṣmaṇa sehr liebevoll, ein Mehrer des Glücks.
1.18.29
रामस्य लोकरामस्य भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
सर्वप्रियकरस्तस्य रामस्यापि शरीरतः ॥ १.१८.२९ ॥
Er tat stets alles, was dem älteren Bruder Rāma, der Freude der Welt, in jeder Weise gefiel; er war Rāma so lieb wie dessen eigener Leib.
1.18.30
लक्ष्मणो लक्ष्मिसम्पन्नो बहिःप्राण इवापरः ।
न च तेन विना निद्रां लभते पुरुषोत्तमः ॥ १.१८.३० ॥
Lakṣmaṇa, mit Glanz begabt, war wie ein zweiter Lebensatem außerhalb Rāmas. Ohne ihn fand der beste der Menschen nicht einmal Schlaf.
1.18.31
मृष्टमन्नमुपानीतमश्नाति न हि तं विना ।
यदा हि हयमारूढो मृगयां याति राघवः ॥ १.१८.३१ ॥
Auch wenn ihm köstliches Essen gebracht wird, isst er es nicht ohne ihn; wenn Rāghava zu Pferde zur Jagd reitet.
1.18.32
अथैनं पृष्ठतोऽभ्येति सधनुः परिपालयन् ।
भरतस्यापि शत्रुघ्नो लक्ष्मणावरजो हि सः ॥ १.१८.३२ ॥
Dann folgt er ihm von hinten, den Bogen in der Hand, ihn beschützend: Śatrughna, der jüngere Bruder Bharatas und in der Tat der jüngste Bruder Lakṣmaṇas.
1.18.33
प्राणैः प्रियतरो नित्यं तस्य चासीत् तथा प्रियः ।
स चतुर्भिर्महाभागैः पुत्रैर्दशरथः प्रियैः ॥ १.१८.३३ ॥
Er war ihm stets lieber als das Leben, und ebenso war er ihm lieb. Daśaratha, der vier hochgesegnete, geliebte Söhne hatte.
1.18.34
बभूव परमप्रीतो देवैरिव पितामहः ।
ते यदा ज्ञानसंपन्नाः सर्वे समुदिता गुणैः ॥ १.१८.३४ ॥
Er wurde überaus erfreut, wie der Großvater Brahmā durch die Götter erfreut wird, als sie alle mit Wissen begabt und in Tugenden vereint waren.
1.18.35
ह्रीमन्तः कीर्तिमन्तश्च सर्वज्ञा दीर्घदर्शिनः ।
तेषामेवंप्रभावाणां सर्वेषां दीप्ततेजसाम् ॥ १.१८.३५ ॥
Sie waren bescheiden, berühmt, allwissend und weitsichtig — von all diesen so mächtigen, von strahlendem Glanz.
1.18.36
पिता दशरथो हृष्टो ब्रह्मा लोकाधिपो यथा ।
ते चापि मनुजव्याघ्रा वैदिकाध्ययने रताः ॥ १.१८.३६ ॥
Vater Daśaratha freute sich, wie Brahmā, der Herr der Welten, sich freut. Auch sie, Tiger unter den Menschen, widmeten sich dem Studium der Veden.
1.18.37
पितृशुश्रूषणरता धनुर्वेदे च निष्ठिताः ।
अथ राजा दशरथस्तेषां दारक्रियां प्रति ॥ १.१८.३७ ॥
Die dem Dienst an ihrem Vater ergeben und in der Bogenkunst vollendet waren — da begann König Daśaratha über ihre Heirat nachzudenken.
1.18.38
चिन्तयामास धर्मात्मा सोपाध्यायः सबान्धवः ।
तस्य चिन्तयमानस्य मन्त्रिमध्ये महात्मनः ॥ १.१८.३८ ॥
Der rechtschaffene König überlegte die Angelegenheit mit seinem Lehrer und seinen Verwandten. Während der hochherzige König inmitten seiner Minister nachdachte —
1.18.39
अभ्यागच्छन्महातेजो विश्वामित्रो महामुनिः ।
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी द्वाराध्यक्षानुवाच ह ॥ १.१८.३९ ॥
Der große Weise Viśvāmitra, von gewaltiger Strahlkraft, kam herbei. Begierig, den König zu sehen, sprach er zu den Torhütern.
1.18.40
शीघ्रमाख्यात मां प्राप्तं कौशिकं गाधिनः सुतम् ।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य राज्ञो वेश्म प्रदुद्रुवुः ॥ १.१८.४० ॥
"Melde dem König schnell, dass ich, Kauśika, der Sohn Gādhis, angekommen bin." Als sie seine Worte hörten, eilten sie zum Palast des Königs.
1.18.41
संभ्रान्तमनसः सर्वे तेन वाक्येन चोदिताः ।
ते गत्वा राजभवनं विश्वामित्रमृषिं तदा ॥ १.१८.४१ ॥
Von diesen Worten angetrieben, gingen sie alle mit verwirrtem Sinn zum königlichen Palast und meldeten da die Ankunft des Weisen Viśvāmitra.
1.18.42
प्राप्तमावेदयामासुर्नृपायेक्ष्वाकवे तदा ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सपुरोधाः समाहितः ॥ १.१८.४२ ॥
Sie meldeten dem Ikṣvāku-König da die Ankunft des Weisen. Als er ihre Worte hörte, wurde der König mit seinem Priester aufmerksam und gefasst.
1.18.43
प्रत्युज्जगाम संहृष्टो ब्रह्माणमिव वासवः ।
स दृष्ट्वा ज्वलितं दीप्त्या तापसं संशितव्रतम् ॥ १.१८.४३ ॥
Hocherfreut ging der König ihm entgegen, wie Indra Brahmā entgegengeht. Als er den Asketen sah, strahlend im Glanz und mit strengen Gelübden,
1.18.44
प्रहृष्टवदनो राजा ततोऽर्घ्यमुपहारयत् ।
स राज्ञः प्रतिगृह्यार्घ्यं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१८.४४ ॥
Der König, das Gesicht voller Freude, brachte ihm darauf das Arghya dar. Nachdem er das Arghya vom König angenommen hatte, vollzog er den Ritus gemäß der Schrift.
1.18.45
कुशलं चाव्ययं चैव पर्यपृच्छन्नराधिपम् ।
पुरे कोशे जनपदे बान्धवेषु सुहृत्सु च ॥ १.१८.४५ ॥
Sie fragten nach dem Wohlergehen des Königs und seinem ungeschmälerten Wohlstand: nach der Stadt, dem Schatz, dem Reich, seinen Verwandten und Freunden.
1.18.46
कुशलं कौशिको राज्ञः पर्यपृच्छत् सुधार्मिकः ।
अपि ते संनताः सर्वे सामन्तरिपवो जिताः ॥ १.१८.४६ ॥
Kauśika, der sehr Rechtschaffene, fragte nach dem Wohl des Königs: »Haben sich alle deine benachbarten Feinde gebeugt und sind besiegt worden?«
1.18.47
दैवं च मानुषं चैव कर्म ते साध्वनुष्ठितम् ।
वसिष्ठं च समागम्य कुशलं मुनिपुङ्गवः ॥ १.१८.४७ ॥
»Sind deine Taten, göttliche wie menschliche, wohl vollbracht?« Als er Vasiṣṭha traf, fragte der beste der Weisen nach seinem Wohl.
1.18.48
ऋषींश्च तान् यथान्यायं महाभाग उवाच ह ।
ते सर्वे हृष्टमनसस्तस्य राज्ञो निवेशनम् ॥ १.१८.४८ ॥
Auch zu jenen Weisen sprach der Hochbegnadete, wie es sich gehörte. Alle gingen mit frohem Herzen zur Wohnung des Königs.
1.18.49
विविशुः पूजितास्तेन निषेदुश्च यथार्हतः ।
अथ हृष्टमना राजा विश्वामित्रं महामुनिम् ॥ १.१८.४९ ॥
Von ihm geehrt, traten sie ein und setzten sich, jeder seinem Rang gemäß. Da sprach der König, froh gestimmt, zu dem großen Weisen Viśvāmitra.
1.18.50
उवाच परमोदारो हृष्टस्तमभिपूजयन् ।
यथामृतस्य सम्प्राप्तिर्यथा वर्षमनूदके ॥ १.१८.५० ॥
Der überaus großmütige König, erfreut und ihn ehrend, sprach: "Wie das Erlangen von Nektar, wie Regen auf wasserloses Land."
1.18.51
यथा सदृशदारेषु पुत्रजन्माप्रजस्य वै ।
प्रणष्टस्य यथा लाभो यथा हर्षो महोदयः ॥ १.१८.५१ ॥
Wie die Geburt eines Sohnes für den Kinderlosen durch passende Gattinnen, wie die Wiedererlangung des Verlorenen, wie die Freude großen Gedeihens.
1.18.52
तथैवागमनं मन्ये स्वागतं ते महामुने ।
कं च ते परमं कामं करोमि किमु हर्षितः ॥ १.१८.५२ ॥
Ebenso betrachte ich euer Kommen. Willkommen, großer Weiser. Erfreut, welchen höchsten Wunsch von euch soll ich erfüllen?
1.18.53
पात्रभूतोऽसि मे विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम् ॥ १.१८.५३ ॥
Ihr seid ein würdiger Empfänger für mich, Brahmane; durch Glück seid ihr gekommen, o Spender der Ehre. Heute hat meine Geburt Früchte getragen und mein Leben ist wohl gelebt.
1.18.54
यस्माद् विप्रेन्द्रमद्राक्षं सुप्रभाता निशा मम ।
पूर्वं राजर्षिशब्देन तपसा द्योतितप्रभः ॥ १.१८.५४ ॥
Weil ich euch, den Ersten unter den Brahmanen, gesehen habe, ist meine Nacht zu einem schönen Morgen geworden. Einst, mit dem Namen Königsweiser und durch Askese, strahlte euer Glanz.
1.18.55
ब्रह्मर्षित्वमनुप्राप्तः पूज्योऽसि बहुधा मया ।
तदद्भुतमभूद् विप्र पवित्रं परमं मम ॥ १.१८.५५ ॥
O Brahmane, du hast den Rang eines Brahmarṣi erlangt, und auf vielerlei Weise habe ich dich als verehrungswürdig geehrt. O Brahmane, dies ist für mich wunderbar und höchst heilig geworden.
1.18.56
शुभक्षेत्रगतश्चाहं तव संदर्शनात् प्रभो ।
ब्रूहि यत् प्रार्थितं तुभ्यं कार्यमागमनं प्रति ॥ १.१८.५६ ॥
O Herr, da ich durch deinen Anblick an diesen gesegneten Ort gekommen bin, sag, was du von mir erbittest, den Zweck deines Kommens.
1.18.57
इच्छाम्यनुगृहीतोऽहं त्वदर्थं परिवृद्धये ।
कार्यस्य न विमर्शं च गन्तुमर्हसि सुव्रत ॥ १.१८.५७ ॥
Ich wünsche, von dir begünstigt zu werden, um deinetwillen und zur Mehrung deines Wohls. O du von guten Gelübden, zögere nicht in der Sache, sondern geh ohne Zweifel.
1.18.58
कर्ता चाहमशेषेण दैवतं हि भवान् मम ।
मम च अयमनुप्राप्तो महानभ्युदयो द्विज ।
तवागमनजः कृत्स्नो धर्मश्चानुत्तमो द्विज ॥ १.१८.५८ ॥
Ich bin ganz dein Diener, und du bist wahrlich meine Gottheit. O Zweimalgeborener, dieser mein großer Aufstieg ist eingetreten. O Zweimalgeborener, auch das vollkommene und unübertreffliche Dharma, das aus deinem Kommen entstand, ist mir zuteil geworden.
1.18.59
श्रुतिसुखमात्मवता विनीतमुक्तम् ।
प्रथितगुणयशा गुणैर्विशिष्टः
परमऋषिः परमं जगाम हर्षम् ॥ १.१८.५९ ॥
Als er die angenehm zu hörenden, demütig gesprochenen Worte des Selbstbeherrschten vernahm, geriet jener höchste Weise, berühmt durch seine Tugenden und seinen Ruhm und ausgezeichnet durch seine Eigenschaften, in höchste Freude.