رامايانا فالميكي · السارغا 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम् ।
हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.१९.१ ॥
لمّا سمع فيشفاميترا، عظيم البهاء، تلك الكلمات المسهبة العجيبة لأسد الملوك، وقد قام شعر جسده فرحًا، تكلّم.
1.19.2
सदृशं राजशार्दूल तवैवं भुवि नान्यतः ।
महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः ॥ १.१९.२ ॥
إنه لمناسب لك، يا نمر الملوك، أن تقول مثل هذا على الأرض لا غير، فأنت من نسل عظيم وتلميذ فاسيشتا.
1.19.3
यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम् ।
कुरुष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.१९.३ ॥
أنجز ما في قلبي من كلام وعزم ذلك الأمر، يا نمر الملوك، وكن وفيًّا بوعدك.
1.19.4
अहं नियममातिष्ठे सिद्ध्यर्थं पुरुषर्षभ ।
तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ ॥ १.१९.४ ॥
إنني أقوم بنذرٍ لأجل إتمامه، يا ثور الرجال؛ وإن عقبته اثنان من الراكشاسا قادران على اتخاذ أي هيئة شاءا.
1.19.5
व्रते तु बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ ।
मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ ॥ १.१९.५ ॥
عندما يُؤدّى النذر مرارًا ويقترب من إتمامه، فإن هذين الراكشاسين، مارِيتشا وسُباهو، قويّان ومدرّبان جيدًا.
1.19.6
तौ मांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम् ।
अवधूते तथाभूते तस्मिन् नियमनिश्चये ॥ १.१९.६ ॥
فأمطرا ذلك المذبح بسيلٍ من اللحم والدم، فانهدم عزم ذلك النذر على هذا النحو.
1.19.7
कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद् देशादपाक्रमे ।
न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव ॥ १.१९.७ ॥
وقد أعياني التعب وفتر حماسي، سأنصرف من ذلك المكان؛ ولكن أيها الملك، لا أنوي أن أتخلى عن غضبي.
1.19.8
तथाभूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते ।
स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.८ ॥
فهكذا هو سلوكهم، ولا يُرفع اللعن هناك. أيها النمر بين الملوك، ابنك راما صاحب البأس الحق...
1.19.9
काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि ।
शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा ॥ १.१९.९ ॥
ينبغي أن تعطيني ابنك الأكبر الشجاع الذي يحمل جناح الغراب؛ فإنه إذا حماه ي صار قادرا بنوره الإلهي الخاص.
1.19.10
राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने ।
श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः ॥ १.१९.१० ॥
وفي إهلاك أولئك الراكشاسا المُمَثِّلين، سأهب له الخير والنعمة ذات الأشكال المتعددة؛ لا شك في ذلك.
1.19.11
त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति ।
न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथञ्चन ॥ १.१९.११ ॥
وبه سينال الشهرة في العوالم الثلاثة؛ وإذا لقيا راما، لن يقدر الاثنان بأي حال على الثبات.
1.19.12
न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान् ।
वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ ॥ १.१९.१२ ॥
لا يجرؤ رجل غير الراغافا على قتلهما؛ فهؤلاء الآثمون المنتفخون بقوتهم قد وقعوا في قبضة حبل الموت.
1.19.13
रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः ।
न च पुत्रगतं स्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव ॥ १.१९.१३ ॥
يا نمر الملوك، ليسوا كفئًا للرامة العظيم النفس. وليس عليك أن تُبدي محبة لابنك أيها الملك.
1.19.14
अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ ।
अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.१४ ॥
أعدك: اعلم أن هذين الراكشسين قد قُتلا. أنا أعرف الرامة العظيم النفس، صاحب البأس الحق.
1.19.15
वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः ।
यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि ॥ १.१९.१५ ॥
وكذلك الفصيح الوسيط فاسيشتا وهؤلاء الثابتون في التقشف، إن كنت تبتغي ثواب الدارما والشهرة العليا على الأرض.
1.19.16
स्थिरमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि ।
यद्यभ्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः ॥ १.१९.१६ ॥
يا سيد الملوك، إن كنت تريد الدائم، فينبغي أن تهب لي الرامة — إن أذن وزراؤك، يا كاكوتستها.
1.19.17
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय ।
अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि ॥ १.१९.१७ ॥
ثم، بمشورة فاسيشتا وجميع المقربين، أرسِل الرامة. ينبغي أن تهب ابنك الحبيب الذي لا عائق له.
1.19.18
दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम् ।
नात्येति कालो यज्ञस्य यथायं मम राघव ॥ १.१९.१८ ॥
يا راغافا، لم يبقَ من الذبيحة إلا عشر ليالٍ؛ فأرسِل الرامة ذا العينين اللوتسيتين، لئلا يفوت وقت ذبيحتي.
1.19.19
तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः ।
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः ॥ १.१९.१९ ॥
افعل ذلك، فليكن لك الخير، ولا تُلقِ بقلبك في الحزن. وبعد أن قال هذا، تكلم صاحب النفس الصالحة بكلمات مقرونة بالدharma والمنفعة.
1.19.20
विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामतिः ।
स तन्निशम्य राजेन्द्रो विश्वामित्रवचः शुभम् ॥ १.१९.२० ॥
صمت فيشفاميترا العظيم الضياء والعظيم الحكمة. ولما سمع ملك الملوك كلمات فيشفاميترا المباركة...
1.19.21
शोकेन महताविष्टश्चचाल च मुमोह च ।
लब्धसंज्ञस्तदोत्थाय व्यषीदत भयान्वितः ॥ १.१९.२१ ॥
اعتراه حزن عظيم فارتجف وأُغمي عليه. ولما استعاد وعيه نهض، ثم جلس منكسرًا مملوءًا بالخوف.
1.19.22
मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान् ।
नरपतिरभवन्महान् महात्मा
व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात् ॥ १.१९.२२ ॥
ولما سمع كلام الحكيم كله، ارتجف ملك البشر العظيم النفس، مضطرب القلب، من مجلسه.