ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम् ।
हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.१९.१ ॥
ରାଜସିଂହଙ୍କର ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ବିସ୍ତୃତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ରୋମାଞ୍ଚିତ ମହାତେଜା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ।
1.19.2
सदृशं राजशार्दूल तवैवं भुवि नान्यतः ।
महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः ॥ १.१९.२ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ପାଇଁ ଏପରି ବାକ୍ୟ ହିଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଅନ୍ୟଠାରୁ ନୁହେଁ; ତୁମେ ମହାବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ଏବଂ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ।
1.19.3
यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम् ।
कुरुष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.१९.३ ॥
ମୋ ହୃଦୟରେ ଥିବା ସେହି ବାକ୍ୟ ଓ ସେ କାର୍ଯ୍ୟର ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ହୁଅ।
1.19.4
अहं नियममातिष्ठे सिद्ध्यर्थं पुरुषर्षभ ।
तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ ॥ १.१९.४ ॥
ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ, ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ନିୟମ ଆଚରଣ କରୁଛି; ତାହାର ବିଘ୍ନ ଘଟାଉଥିବା ଦୁଇ ରାକ୍ଷସ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
1.19.5
व्रते तु बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ ।
मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ ॥ १.१९.५ ॥
ବ୍ରତ ବହୁବାର ଆଚରଣ କରି ସମାପ୍ତି ସମୟରେ ଏହି ଦୁଇ ରାକ୍ଷସ — ମାରୀଚ ଓ ସୁବାହୁ — ବଳବାନ ଓ ସୁଶିକ୍ଷିତ।
1.19.6
तौ मांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम् ।
अवधूते तथाभूते तस्मिन् नियमनिश्चये ॥ १.१९.६ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର ସ୍ରୋତରେ ସେହି ଯଜ୍ଞବେଦୀ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ; ସେ ନିୟମର ନିଶ୍ଚୟ ଏପରି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ବେଳେ।
1.19.7
कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद् देशादपाक्रमे ।
न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव ॥ १.१९.७ ॥
କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ସାହହୀନ ହୋଇ ମୁଁ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ଫେରିଯିବି; କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜନ୍, ମୋ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ିବାର ବୁଦ୍ଧି ମୋର ନାହିଁ।
1.19.8
तथाभूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते ।
स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.८ ॥
ସେମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ସେପରି; ସେଠାରେ ଅଭିଶାପ ମୁକ୍ତି ପାଏ ନାହିଁ। ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ତୁମ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ...
1.19.9
काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि ।
शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा ॥ १.१९.९ ॥
କାକପକ୍ଷଧାରୀ ଶୂର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତୁମେ ମୋତେ ଦେବା ଉଚିତ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ସମର୍ଥ ହେବ।
1.19.10
राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने ।
श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः ॥ १.१९.१० ॥
ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ବିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏହାକୁ ଶ୍ରେୟ ଓ ବହୁରୂପ ବର ଦେବି; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
1.19.11
त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति ।
न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथञ्चन ॥ १.१९.११ ॥
ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଖ୍ୟାତି ପାଇବ; ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି ସେ ଦୁଇଜଣ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
1.19.12
न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान् ।
वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ ॥ १.१९.१२ ॥
ରାଘବ ଛଡ଼ା ଆଉ କୌଣସି ପୁରୁଷ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ସାହସ କରିବ ନାହିଁ; ବୀର୍ଯ୍ୟମଦରେ ଫୁଲିଥିବା ସେହି ପାପୀମାନେ କାଳପାଶର ବଶରେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି।
1.19.13
रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः ।
न च पुत्रगतं स्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव ॥ १.१९.१३ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ସେମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି। ହେ ରାଜନ୍, ପୁତ୍ର ପ୍ରତି ସ୍ନେହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.19.14
अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ ।
अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.१४ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଉଛି, ସେହି ଦୁଇ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ହତ ବୋଲି ଜାଣ। ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କୁ ମୁଁ ଜାଣେ।
1.19.15
वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः ।
यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि ॥ १.१९.१५ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବଶିଷ୍ଠ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ଥିତ ଏମାନେ, ଯଦି ତୁମକୁ ଧର୍ମଲାଭ ଓ ପୃଥିବୀରେ ପରମ ଯଶ ଚାହିଁବାର ଥାଏ।
1.19.16
स्थिरमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि ।
यद्यभ्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः ॥ १.१९.१६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସ୍ଥିର (ଫଳ) ଚାହିଁଲେ ରାମଙ୍କୁ ମୋତେ ଦେବା ଉଚିତ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଯଦି ତୁମର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତି।
1.19.17
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय ।
अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि ॥ १.१९.१७ ॥
ବଶିଷ୍ଠ ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ ରାମଙ୍କୁ ପଠାଅ। ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଅବାଧ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
1.19.18
दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम् ।
नात्येति कालो यज्ञस्य यथायं मम राघव ॥ १.१९.१८ ॥
ହେ ରାଘବ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦଶ ରାତ୍ରି ମାତ୍ର ଅଛି; କମଳନୟନ ରାମଙ୍କୁ ପଠାଅ। ମୋ ଏ ଯଜ୍ଞର ସମୟ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ନ ହେଉ।
1.19.19
तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः ।
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः ॥ १.१९.१९ ॥
ସେହିପରି କର, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମନକୁ ଶୋକରେ ପକାଅ ନାହିଁ। ଏପରି କହି ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.19.20
विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामतिः ।
स तन्निशम्य राजेन्द्रो विश्वामित्रवचः शुभम् ॥ १.१९.२० ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଓ ମହାମତି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ନୀରବ ହେଲେ। ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି...
1.19.21
शोकेन महताविष्टश्चचाल च मुमोह च ।
लब्धसंज्ञस्तदोत्थाय व्यषीदत भयान्वितः ॥ १.१९.२१ ॥
ମହାଶୋକରେ ଆବୃତ ସେ କମ୍ପିଲେ ଓ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲେ। ଚେତନା ଫେରି ଉଠିଲେ, ତା'ପରେ ଭୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବସି ପଡ଼ିଲେ।
1.19.22
मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान् ।
नरपतिरभवन्महान् महात्मा
व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात् ॥ १.१९.२२ ॥
ମୁନିଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକ ଶୁଣି ସେହି ମହାତ୍ମା ନରପତି ମନରେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ଆସନରୁ କମ୍ପିଲେ।