வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम् ।
हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.१९.१ ॥
அரசர்களில் சிங்கம் போன்றவனின் அற்புதமாக விரிந்த அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மயிர்க்கூச்செறிந்த மகாதேஜஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் பேசினார்.
1.19.2
सदृशं राजशार्दूल तवैवं भुवि नान्यतः ।
महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः ॥ १.१९.२ ॥
அரசர்களில் புலியே, பூமியில் உனக்கு இப்படிப்பட்ட பேச்சுதான் பொருத்தம், வேறெங்கிருந்தும் அல்ல; நீ மகத்தான வம்சத்தில் பிறந்தவன், வசிஷ்டரின் சீடன்.
1.19.3
यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम् ।
कुरुष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.१९.३ ॥
என் இதயத்தில் உள்ள அந்த வார்த்தையையும், அந்த செயலின் உறுதியையும் நீ நிறைவேற்று; அரசர்களில் புலியே, வாக்கு தவறாதவனாக இரு.
1.19.4
अहं नियममातिष्ठे सिद्ध्यर्थं पुरुषर्षभ ।
तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ ॥ १.१९.४ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, நான் சித்திக்காக ஒரு விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன்; அதற்கு இடையூறு செய்யும் இரண்டு ராட்சதர்கள் விருப்பப்படி உருவம் எடுக்க வல்லவர்கள்.
1.19.5
व्रते तु बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ ।
मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ ॥ १.१९.५ ॥
விரதம் பலமுறை நிறைவேற்றப்பட்டு முடியும் தருணத்தில், இந்த இரண்டு ராட்சதர்களும் — மாரீசனும் சுபாகுவும் — பலமிக்கவர்களும் நன்கு பயிற்சி பெற்றவர்களும் ஆவர்.
1.19.6
तौ मांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम् ।
अवधूते तथाभूते तस्मिन् नियमनिश्चये ॥ १.१९.६ ॥
அவ்விருவரும் இறைச்சியும் இரத்தமும் பெருக்கெடுக்கும்படி அந்த யாகபீடத்தின்மேல் பொழிந்தனர்; அந்த விரதத்தின் உறுதி இவ்வாறு சிதைக்கப்பட்டபோது.
1.19.7
कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद् देशादपाक्रमे ।
न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव ॥ १.१९.७ ॥
களைப்பும் சோர்வும் அடைந்த நான் அந்த இடத்திலிருந்து திரும்பிச் செல்வேன்; ஆனால், அரசே, என் கோபத்தை விட்டுவிட எனக்கு மனமில்லை.
1.19.8
तथाभूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते ।
स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.८ ॥
அவர்களின் நடத்தை அத்தகையது; அங்கே சாபம் விலகாது. அரசர்களில் புலியே, உன் மகன் வாய்மைப் பராக்கிரமம் கொண்ட ராமனை...
1.19.9
काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि ।
शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा ॥ १.१९.९ ॥
காக்கைச் சிறகு சடை கொண்ட வீரனாகிய மூத்த மகனை நீ எனக்குத் தரவேண்டும்; இவன் என்னால் காக்கப்பட்டு தன் தெய்வீக ஒளியால் வல்லமை பெறுவான்.
1.19.10
राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने ।
श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः ॥ १.१९.१० ॥
அழிவை விளைவிக்கும் அரக்கர்களை அழிப்பதிலும் இவனுக்கு நலன் அளிப்பேன்; பல வடிவ வரம் தருவேன்; ஐயமில்லை.
1.19.11
त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति ।
न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथञ्चन ॥ १.१९.११ ॥
இதனால் மூன்று உலகங்களிலும் அவன் புகழ் பெறுவான்; ராமனை எதிர்கொண்டால் அவ்விருவரும் எவ்வகையிலும் நிற்க வல்லவர்கள் அல்லர்.
1.19.12
न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान् ।
वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ ॥ १.१९.१२ ॥
ராகவனைத் தவிர வேறு எவரும் அவர்களைக் கொல்லத் துணியமாட்டார்; வீரத்தால் செருக்கடைந்த அப்பாவிகள் காலபாசத்தின் வசமாகிவிட்டனர்.
1.19.13
रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः ।
न च पुत्रगतं स्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव ॥ १.१९.१३ ॥
அரசர்களில் புலியே, மகாத்மா ராமனுக்கு அவர்கள் எதிரில் ஈடாக மாட்டார்கள். அரசே, மகனிடம் பற்று கொள்ளாதே.
1.19.14
अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ ।
अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.१४ ॥
நான் உறுதியளிக்கிறேன், அந்த இரு அரக்கர்களும் கொல்லப்பட்டவர்கள் என்று அறி. சத்திய பராக்கிரமம் கொண்ட மகாத்மா ராமனை நான் அறிவேன்.
1.19.15
वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः ।
यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि ॥ १.१९.१५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான வசிஷ்டரும், தவத்தில் நிலைத்திருக்கும் இவர்களும், உனக்கு தர்மப்பலனும் இப்புவியில் உயர்ந்த புகழும் வேண்டுமெனில்.
1.19.16
स्थिरमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि ।
यद्यभ्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः ॥ १.१९.१६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, நிலையானதை நீ விரும்பினால், ராமனை எனக்குத் தர வேண்டும். காகுத்ஸ்தனே, உன் அமைச்சர்கள் அனுமதி அளித்தால்.
1.19.17
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय ।
अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि ॥ १.१९.१७ ॥
வசிஷ்டர் தலைமையிலான அனைவரும் சம்மதித்த பின் ராமனை அனுப்பு. விருப்பமானவனும் தடையற்றவனுமான உன் மகனை எனக்குத் தர வேண்டும்.
1.19.18
दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम् ।
नात्येति कालो यज्ञस्य यथायं मम राघव ॥ १.१९.१८ ॥
ராகவனே, யாகத்திற்கு பத்து இரவுகளே உள்ளன; தாமரைக்கண்ணன் ராமனை அனுப்பு. என் இந்த யாகத்தின் காலம் கடந்து போகக்கூடாது.
1.19.19
तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः ।
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः ॥ १.१९.१९ ॥
அவ்வாறே செய்வாயாக, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; மனதைத் துயரில் ஆழ்த்தாதே. இவ்வாறு சொன்னபின், அறமுள்ளவர் தர்மமும் பொருளும் கூடிய சொற்களைக் கூறினார்.
1.19.20
विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामतिः ।
स तन्निशम्य राजेन्द्रो विश्वामित्रवचः शुभम् ॥ १.१९.२० ॥
மாபெரும் ஒளியுடைய, பேரறிவுள்ள விश्वாமித்திரர் பேச்சை நிறுத்தினார். மன்னர்களின் தலைவன் விश्वாமித்திரரின் நற்சொற்களைக் கேட்டு...
1.19.21
शोकेन महताविष्टश्चचाल च मुमोह च ।
लब्धसंज्ञस्तदोत्थाय व्यषीदत भयान्वितः ॥ १.१९.२१ ॥
பெருந்துயரால் சூழப்பட்டவர் நடுங்கினார், மயக்கமுற்றார். உணர்வு திரும்பி எழுந்தார்; பின் அச்சத்துடன் அமர்ந்தார்.
1.19.22
मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान् ।
नरपतिरभवन्महान् महात्मा
व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात् ॥ १.१९.२२ ॥
முனிவரின் அந்தச் சொற்களை மிகவும் கேட்ட அந்த மாமனிதத் தலைவர் மனம் கலங்கி தம் ஆசனத்திலிருந்து நடுங்கினார்.