വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम् ।
हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.१९.१ ॥
രാജസിംഹന്റെ അത്ഭുതകരമായി വിസ്തരിച്ച ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രോമാഞ്ചം കൊണ്ട മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു.
1.19.2
सदृशं राजशार्दूल तवैवं भुवि नान्यतः ।
महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः ॥ १.१९.२ ॥
രാജശാർദൂലാ, ഭൂമിയിൽ നിനക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ തന്നെയാണ് യോജിക്കുന്നത്, മറ്റൊന്നല്ല; നീ മഹത്തായ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും വസിഷ്ഠന്റെ ശിഷ്യനുമാണ്.
1.19.3
यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम् ।
कुरुष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.१९.३ ॥
എന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ആ വാക്കും ആ കാര്യത്തിന്റെ നിശ്ചയവും നീ നിറവേറ്റുക; രാജശാർദൂലാ, സത്യപ്രതിജ്ഞനായിരിക്കുക.
1.19.4
अहं नियममातिष्ठे सिद्ध्यर्थं पुरुषर्षभ ।
तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ ॥ १.१९.४ ॥
പുരുഷർഷഭാ, സിദ്ധിക്കായി ഞാൻ ഒരു നിയമം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; അതിന് വിഘ്നം ചെയ്യുന്ന രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം മാറ്റുന്നവരാണ്.
1.19.5
व्रते तु बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ ।
मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ ॥ १.१९.५ ॥
വ്രതം പലതവണ അനുഷ്ഠിച്ച് പൂർത്തിയാക്കുന്ന സമയത്ത് ഈ രണ്ടു രാക്ഷസന്മാർ — മാരീചനും സുബാഹുവും — ശക്തരും നല്ല പരിശീലനം നേടിയവരുമാണ്.
1.19.6
तौ मांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम् ।
अवधूते तथाभूते तस्मिन् नियमनिश्चये ॥ १.१९.६ ॥
അവർ ഇരുവരും മാംസവും രക്തവും കൊണ്ടുള്ള പ്രവാഹത്താൽ ആ യാഗവേദിയെ വർഷിച്ചു; ആ നിയമനിശ്ചയം ഇങ്ങനെ തകർക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ.
1.19.7
कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद् देशादपाक्रमे ।
न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव ॥ १.१९.७ ॥
ക്ഷീണിതനും ഉത്സാഹം നഷ്ടപ്പെട്ടവനുമായി ഞാൻ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് മടങ്ങിപ്പോകും; എന്നാൽ ഹേ രാജാവേ, എന്റെ കോപം ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല.
1.19.8
तथाभूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते ।
स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.८ ॥
അവരുടെ പെരുമാറ്റം അങ്ങനെയാണ്; അവിടെ ശാപം മോചിക്കപ്പെടുന്നില്ല. രാജശാർദൂലാ, സത്യപരാക്രമനായ നിന്റെ പുത്രൻ രാമനെ...
1.19.9
काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि ।
शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा ॥ १.१९.९ ॥
കാകപക്ഷം ധരിച്ച ശൂരനായ മൂത്ത പുത്രനെ നീ എനിക്ക് തരേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ എന്നാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഇവൻ തന്റെ ദിവ്യതേജസ്സിനാൽ ശക്തനാകും.
1.19.10
राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने ।
श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः ॥ १.१९.१० ॥
വികർത്താക്കളായ രാക്ഷസരെ നശിപ്പിക്കുന്നതിലും ഇവന് ശ്രേയസ്സും ബഹുരൂപവരവും ഞാൻ നൽകും; സംശയമില്ല.
1.19.11
त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति ।
न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथञ्चन ॥ १.१९.११ ॥
ഇതിനാൽ അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും കീർത്തി നേടും; രാമനെ എതിർത്ത് ആ രണ്ടുപേർക്കും ഒരു വിധത്തിലും നിൽക്കാനാവില്ല.
1.19.12
न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान् ।
वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ ॥ १.१९.१२ ॥
രാഘവനല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷനും അവരെ കൊല്ലാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല; വീര്യമദത്താൽ ഉയർന്ന ആ പാപികൾ കാലപാശത്തിന് വശപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു.
1.19.13
रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः ।
न च पुत्रगतं स्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव ॥ १.१९.१३ ॥
രാജശാർദൂലാ, മഹാത്മാവായ രാമന് അവർ തുല്യരല്ല. രാജാവേ, പുത്രനോടുള്ള സ്നേഹം കാണിക്കരുത്.
1.19.14
अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ ।
अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ १.१९.१४ ॥
ഞാൻ നിനക്ക് വാക്ക് നൽകുന്നു, ആ രണ്ട് രാക്ഷസന്മാരും വധിക്കപ്പെട്ടതായി അറിയുക. സത്യപരാക്രമിയായ മഹാത്മാവായ രാമനെ ഞാൻ അറിയുന്നു.
1.19.15
वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः ।
यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि ॥ १.१९.१५ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ വസിഷ്ഠനും, തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഇവരും, നിനക്ക് ധർമ്മലാഭവും ഭൂമിയിൽ പരമമായ യശസ്സും വേണമെങ്കിൽ.
1.19.16
स्थिरमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि ।
यद्यभ्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः ॥ १.१९.१६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, സ്ഥിരമായത് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ രാമനെ എനിക്ക് തരണം. കാകുത്സ്ഥാ, നിന്റെ മന്ത്രിമാർ അനുവാദം നൽകിയാൽ.
1.19.17
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय ।
अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि ॥ १.१९.१७ ॥
വസിഷ്ഠൻ പ്രമുഖരായ എല്ലാവരോടും കൂടി രാമനെ അയക്കുക. നിനക്ക് പ്രിയനും തടസ്സമില്ലാത്തവനുമായ പുത്രനെ നൽകണം.
1.19.18
दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम् ।
नात्येति कालो यज्ञस्य यथायं मम राघव ॥ १.१९.१८ ॥
രാഘവാ, യജ്ഞത്തിന് പത്തു രാത്രികൾ മാത്രമേയുള്ളൂ; താമരക്കണ്ണനായ രാമനെ അയക്കുക. എന്റെ ഈ യജ്ഞകാലം കഴിഞ്ഞുപോകരുത്.
1.19.19
तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः ।
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः ॥ १.१९.१९ ॥
അങ്ങനെ ചെയ്യുക, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; മനസ്സ് ദുഃഖത്തിൽ ആഴ്ത്തരുത്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ധർമ്മാത്മാവ് ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചേർന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.19.20
विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामतिः ।
स तन्निशम्य राजेन्द्रो विश्वामित्रवचः शुभम् ॥ १.१९.२० ॥
മഹാതേജസ്വിയും മഹാമതിയുമായ വിശ്വാമിത്രൻ മൗനമായി. രാജേന്ദ്രൻ വിശ്വാമിത്രന്റെ ശുഭവചനങ്ങൾ കേട്ട്...
1.19.21
शोकेन महताविष्टश्चचाल च मुमोह च ।
लब्धसंज्ञस्तदोत्थाय व्यषीदत भयान्वितः ॥ १.१९.२१ ॥
മഹാദുഃഖത്താൽ ബാധിക്കപ്പെട്ടവൻ വിറച്ചു, മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു. ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് എഴുന്നേറ്റ്, ഭയത്തോടെ ഇരുന്നുപോയി.
1.19.22
मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान् ।
नरपतिरभवन्महान् महात्मा
व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात् ॥ १.१९.२२ ॥
മുനിയുടെ ആ വാക്കുകൾ അത്യധികം കേട്ട ആ മഹാത്മാവായ നരപതി മനസ്സ് വ്യാകുലമായി ആസനത്തിൽ നിന്ന് വിറച്ചു.