รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
प्रभातायां तु शर्वर्यां विश्वामित्रो महामुनिः ।
अभ्यभाषत काकुत्स्थं शयानं पर्णसंस्तरे ॥ १.२३.१ ॥
เมื่อราตรีผ่านพ้นไปสู่รุ่งอรุณ พระมหามุนีวิศวามิตรได้ตรัสกับพระรามผู้สืบเชื้อสายกากุตสถ์ ซึ่งบรรทมอยู่บนที่นอนใบไม้
1.23.2
कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १.२३.२ ॥
พระราม เกาศัลยาได้ให้กำเนิดบุตรผู้ประเสริฐแล้ว สนธยาทางทิศตะวันออกกำลังเริ่มขึ้น ลุกขึ้นเถิด ผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ พิธีประจำวันอันศักดิ์สิทธิ์ต้องกระทำ
1.23.3
तस्यर्षेः परमोदारं वचः श्रुत्वा नरोत्तमौ ।
स्नात्वा कृतोदकौ वीरौ जेपतुः परमं जपम् ॥ १.२३.३ ॥
เมื่อสองวีรบุรุษผู้เป็นยอดของมนุษย์ได้ฟังถ้อยคำอันเอื้อเฟื้อยิ่งของฤๅษีแล้ว ก็อาบน้ำ ถวายน้ำ และสวดมนต์บทสูงสุด
1.23.4
कृताह्निकौ महावीर्यौ विश्वामित्रं तपोधनम् ।
अभिवाद्यातिसंहृष्टौ गमनायाभितस्थतुः ॥ १.२३.४ ॥
เมื่อสองพี่น้องผู้มีฤทธิ์มหาศาลกระทำพิธีประจำวันเสร็จแล้ว ก็น้อมกราบพระวิศวามิตรผู้มีตบะเป็นทรัพย์ แล้วด้วยความปีติยินดียิ่ง ก็ยืนพร้อมจะออกเดินทาง
1.23.5
तौ प्रयान्तौ महावीर्यौ दिव्यां त्रिपथगां नदीम् ।
ददृशाते ततस्तत्र सरय्वाः संगमे शुभे ॥ १.२३.५ ॥
ขณะที่สองพี่น้องผู้มีฤทธิ์มหาศาลเดินทางไป ก็ได้เห็นแม่น้ำทิพย์ตริปถคา (แม่น้ำคงคา) และที่นั่น ณ จุดบรรจบอันเป็นมงคลกับแม่น้ำสรยู
1.23.6
तत्राश्रमपदं पुण्यमृषीणां भावितात्मनाम् ।
बहुवर्षसहस्राणि तप्यतां परमं तपः ॥ १.२३.६ ॥
ที่นั่นมีอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าฤๅษีผู้มีจิตบริสุทธิ์ ผู้ได้บำเพ็ญตบะสูงสุดมาเป็นเวลาหลายพันปี
1.23.7
तं दृष्ट्वा परमप्रीतौ राघवौ पुण्यमाश्रमम् ।
ऊचतुस्तं महात्मानं विश्वामित्रमिदं वचः ॥ १.२३.७ ॥
เมื่อเห็นอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์นั้น สองพระองค์แห่งราฆวะ ผู้มีความยินดียิ่ง ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้กับพระวิศวามิตรผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
1.23.8
कस्यायमाश्रमः पुण्यः को न्वस्मिन्वसते पुमान् ।
भगवञ्श्रोतुमिच्छावः परं कौतूहलं हि नौ ॥ १.२३.८ ॥
อาศรมอันศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นของผู้ใด และมีบุรุษผู้ใดพำนักอยู่ที่นี่ ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พวกเรามีความปรารถนาจะฟัง เพราะความอยากรู้ของพวกเรานั้นยิ่งนัก
1.23.9
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुङ्गवः ।
अब्रवीच्छ्रूयतां राम यस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.२३.९ ॥
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของทั้งสองแล้ว ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดก็ยิ้มและกล่าวว่า "พระราม จงฟังเถิดว่า อาศรมนี้แต่กาลก่อนเป็นของผู้ใด"
1.23.10
कन्दर्पो मूर्तिमानासीत्काम इत्युच्यते बुधैः ।
तपस्यन्तमिह स्थाणुं नियमेन समाहितम् ॥ १.२३.१० ॥
กันทรรปะ ผู้ซึ่งปราชญ์เรียกว่ากาม เคยมีรูปกาย ณ ที่นี่มีพระสถาณุ (พระศิวะ) ผู้บำเพ็ญตบะ ดำรงอยู่ในสมาธิด้วยการสำรวมระวัง
1.23.11
कृतोद्वाहं तु देवेशं गच्छन्तं समरुद्गणम् ।
धर्षयामास दुर्मेधा हुंकृतश्च महात्मना ॥ १.२३.११ ॥
ผู้มีจิตชั่วร้ายนั้นได้รุกรานเจ้าแห่งเทวดา ผู้เพิ่งอภิเษกสมรสและกำลังเสด็จไปพร้อมหมู่มรุตทั้งหลาย และถูกผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ตวาดด้วยเสียง "หุม"
1.23.12
अवध्यातश्च रुद्रेण चक्षुषा रघुनन्दन ।
व्यशीर्यन्त शरीरात् स्वात् सर्वगात्राणि दुर्मतेः ॥ १.२३.१२ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของราฆุ ผู้ถูกรุทระจ้องด้วยพระเนตรแช่ง อวัยวะทั้งหมดของผู้มีจิตชั่วนั้นก็เหี่ยวเฉาและหลุดร่วงออกจากกายของตนเอง
1.23.13
तस्य गात्रं हतं तत्र निर्दग्धस्य महात्मना ।
अशरीरः कृतः कामः क्रोधाद् देवेश्वरेण ह ॥ १.२३.१३ ॥
ร่างของเขาถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน ณ ที่นั้นโดยผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ด้วยความโกรธ เจ้าแห่งเทวดาได้ทำให้กามไม่มีร่างกาย
1.23.14
अनङ्ग इति विख्यातस्तदा प्रभृति राघव ।
स चाङ्गविषयः श्रीमान् यत्राङ्गं स मुमोच ह ॥ १.२३.१४ ॥
ตั้งแต่บัดนั้น ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายราฆุ เขาก็เป็นที่รู้จักในนาม อนังคะ (ผู้ไร้กาย) และแคว้นอังคะซึ่งเป็นอาณาเขตของผู้รุ่งเรืองนั้น ก็คือที่ซึ่งเขาได้สละร่างของตน
1.23.15
तस्यायमाश्रमः पुण्यस्तस्येमे मुनयः पुरा ।
शिष्या धर्मपरा वीर तेषां पापं न विद्यते ॥ १.२३.१५ ॥
อาศรมอันศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นของเขา และฤๅษีเหล่านี้เคยเป็นศิษย์ของเขาในกาลก่อน ผู้ยึดมั่นในธรรม ข้าแต่วีรบุรุษ ความบาปไม่มีอยู่ในพวกเขา
1.23.16
इहाद्य रजनीं राम वसेम शुभदर्शन ।
पुण्ययोः सरितोर्मध्ये श्वस्तरिष्यामहे वयम् ॥ १.२३.१६ ॥
ข้าแต่พระราม ข้าแต่ผู้มีรูปโฉมอันเป็นมงคล ขอให้พวกเราพักค้างคืนนี้ที่นี่ ท่ามกลางแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง พรุ่งนี้พวกเราจะข้ามไป
1.23.17
अभिगच्छामहे सर्वे शुचयः पुण्यमाश्रमम् ।
इह वासः परोऽस्माकं सुखं वस्त्यामहे निशाम् ॥ १.२३.१७ ॥
ขอให้พวกเราทุกคนซึ่งบริสุทธิ์แล้ว เข้าไปยังอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์นี้ การพำนักที่นี่เป็นสิ่งประเสริฐสำหรับพวกเรา ขอให้พวกเราพักค้างคืนอย่างสุขสบาย
1.23.18
स्नाताश्च कृतजप्याश्च हुतहव्या नरोत्तम ।
तेषां संवदतां तत्र तपोदीर्घेण चक्षुषा ॥ १.२३.१८ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดของมนุษย์ เมื่อทั้งสองได้อาบน้ำ สวดมนต์ และถวายเครื่องบูชาเข้าสู่กองไฟแล้ว ขณะที่กำลังสนทนากันอยู่ที่นั่น พวกฤๅษีก็มองด้วยดวงตาแห่งตบะอันยาวนาน
1.23.19
विज्ञाय परमप्रीता मुनयो हर्षमागमन् ।
अर्घ्यं पाद्यं तथाऽऽतिथ्यं निवेद्य कुशिकात्मजे ॥ १.२३.१९ ॥
เมื่อรู้เช่นนั้นแล้ว เหล่าฤๅษีผู้มีความปีติยินดียิ่งก็เปี่ยมด้วยความร่าเริง จึงถวายอรรฆยะ น้ำล้างพระบาท และการต้อนรับแขกแด่โอรสของกุศิกะ
1.23.20
रामलक्ष्मणयोः पश्चादकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ।
सत्कारं समनुप्राप्य कथाभिरभिरञ्जयन् ॥ १.२३.२० ॥
ต่อมา พวกฤๅษีได้กระทำพิธีต้อนรับแขกแด่พระรามและพระลักษมณ์ ครั้นได้รับความเคารพแล้ว ก็ทำให้ทั้งสองพระองค์เพลิดเพลินด้วยการสนทนา
1.23.21
यथार्हमजपन् संध्यामृषयस्ते समाहिताः ।
तत्र वासिभिरानीता मुनिभिः सुव्रतैः सह ॥ १.२३.२१ ॥
ฤๅษีเหล่านั้นผู้มีจิตตั้งมั่นสวดสันธยาตามที่ควรแก่กาลเวลา พร้อมกับมุนีผู้มีวัตรอันมั่นคงซึ่งชาวเมืองนำมาที่นั่น
1.23.22
न्यवसन् सुसुखं तत्र कामाश्रमपदे तथा ।
कथाभिरभिरामभिरभिरमौ नृपात्मजौ ।
रमयामास धर्मात्मा कौशिको मुनिपुङ्गवः ॥ १.२३.२२ ॥
ทั้งสองอยู่ที่นั่นอย่างมีความสุขยิ่ง ณ อาศรมของกามะ และพระเกาศิกะผู้มีจิตใจประเสริฐ ผู้เป็นยอดแห่งมุนีทั้งหลาย ได้ทำให้เจ้าชายทั้งสองเพลิดเพลินด้วยเรื่องเล่าอันน่ารื่นรมย์