വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
प्रभातायां तु शर्वर्यां विश्वामित्रो महामुनिः ।
अभ्यभाषत काकुत्स्थं शयानं पर्णसंस्तरे ॥ १.२३.१ ॥
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതമായപ്പോൾ, മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ ഇലപ്പായയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കാകുത്സ്ഥ രാമനോട് സംസാരിച്ചു.
1.23.2
कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १.२३.२ ॥
രാമാ! കൗസല്യ നല്ലൊരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു; പൂർവ സന്ധ്യ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. എഴുന്നേൽക്കൂ, നരശാർദൂലാ! ചെയ്യേണ്ട ദൈവികമായ നിത്യകർമ്മമുണ്ട്.
1.23.3
तस्यर्षेः परमोदारं वचः श्रुत्वा नरोत्तमौ ।
स्नात्वा कृतोदकौ वीरौ जेपतुः परमं जपम् ॥ १.२३.३ ॥
ആ ഋഷിയുടെ ഉദാത്തമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രണ്ടു നരോത്തമരായ വീരന്മാർ കുളിച്ച്, ജലതർപ്പണം ചെയ്ത്, പരമമായ ജപം ജപിച്ചു.
1.23.4
कृताह्निकौ महावीर्यौ विश्वामित्रं तपोधनम् ।
अभिवाद्यातिसंहृष्टौ गमनायाभितस्थतुः ॥ १.२३.४ ॥
നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത മഹാവീര്യരായ ഇരുവരും, തപസ്സു തന്നെ ധനമായ വിശ്വാമിത്രനെ വന്ദിച്ച്, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
1.23.5
तौ प्रयान्तौ महावीर्यौ दिव्यां त्रिपथगां नदीम् ।
ददृशाते ततस्तत्र सरय्वाः संगमे शुभे ॥ १.२३.५ ॥
ആ മഹാവീര്യരായ ഇരുവരും പോകുമ്പോൾ ദിവ്യമായ ത്രിപഥഗയെ (ഗംഗയെ) കണ്ടു; പിന്നെ അവിടെ സരയൂവിന്റെ ശുഭകരമായ സംഗമത്തിൽ.
1.23.6
तत्राश्रमपदं पुण्यमृषीणां भावितात्मनाम् ।
बहुवर्षसहस्राणि तप्यतां परमं तपः ॥ १.२३.६ ॥
അവിടെ ശുദ്ധമനസ്സുള്ള ഋഷിമാരുടെ പുണ്യമായ ആശ്രമസ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു; അവർ പല ആയിരം വർഷങ്ങളായി പരമമായ തപസ്സ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
1.23.7
तं दृष्ट्वा परमप्रीतौ राघवौ पुण्यमाश्रमम् ।
ऊचतुस्तं महात्मानं विश्वामित्रमिदं वचः ॥ १.२३.७ ॥
ആ പുണ്യാശ്രമം കണ്ട് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടരായ ആ രണ്ടു രാഘവന്മാർ മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.23.8
कस्यायमाश्रमः पुण्यः को न्वस्मिन्वसते पुमान् ।
भगवञ्श्रोतुमिच्छावः परं कौतूहलं हि नौ ॥ १.२३.८ ॥
ഈ പുണ്യാശ്രമം ആരുടേതാണ്? ഇവിടെ ഏത് പുരുഷനാണ് വസിക്കുന്നത്? ഭഗവാനേ, കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.
1.23.9
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुङ्गवः ।
अब्रवीच्छ्रूयतां राम यस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.२३.९ ॥
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്വാമിത്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "രാമാ, കേട്ടാലും; ഈ ആശ്രമം മുൻപ് ആരുടേതായിരുന്നു എന്ന്."
1.23.10
कन्दर्पो मूर्तिमानासीत्काम इत्युच्यते बुधैः ।
तपस्यन्तमिह स्थाणुं नियमेन समाहितम् ॥ १.२३.१० ॥
കന്ദർപ്പൻ — ബുധന്മാർ "കാമൻ" എന്നു വിളിക്കുന്നവൻ — മൂർത്തിമാനായിരുന്നു. ഇവിടെ നിയമത്തോടെ തപസ്സ് ചെയ്തുകൊണ്ട് സമാഹിതനായ സ്ഥാണു (ശിവൻ) ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.23.11
कृतोद्वाहं तु देवेशं गच्छन्तं समरुद्गणम् ।
धर्षयामास दुर्मेधा हुंकृतश्च महात्मना ॥ १.२३.११ ॥
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മരുദ്ഗണങ്ങളോടൊപ്പം പോകുന്ന ദേവേശനെ ആ ദുർബുദ്ധി ആക്രമിച്ചു; ആ മഹാത്മാവ് "ഹും" എന്നു വിലക്കി.
1.23.12
अवध्यातश्च रुद्रेण चक्षुषा रघुनन्दन ।
व्यशीर्यन्त शरीरात् स्वात् सर्वगात्राणि दुर्मतेः ॥ १.२३.१२ ॥
രഘുനന്ദനാ, രുദ്രന്റെ കണ്ണിന്റെ നോട്ടത്താൽ ശപിക്കപ്പെട്ട് ആ ദുർമതിയുടെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് അവയവങ്ങളെല്ലാം അഴുകി വീണു.
1.23.13
तस्य गात्रं हतं तत्र निर्दग्धस्य महात्मना ।
अशरीरः कृतः कामः क्रोधाद् देवेश्वरेण ह ॥ १.२३.१३ ॥
മഹാത്മാവിനാൽ അവിടെവെച്ച് അവന്റെ ശരീരം ദഹിച്ചു നശിച്ചു; ദേവേശ്വരൻ കോപത്താൽ കാമനെ അശരീരനാക്കി.
1.23.14
अनङ्ग इति विख्यातस्तदा प्रभृति राघव ।
स चाङ्गविषयः श्रीमान् यत्राङ्गं स मुमोच ह ॥ १.२३.१४ ॥
രാഘവാ, അന്നുമുതൽ അവൻ 'അനംഗൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി. ആ ശ്രീമാൻ തന്റെ അംഗം ഉപേക്ഷിച്ച സ്ഥലം അംഗരാജ്യമായി.
1.23.15
तस्यायमाश्रमः पुण्यस्तस्येमे मुनयः पुरा ।
शिष्या धर्मपरा वीर तेषां पापं न विद्यते ॥ १.२३.१५ ॥
ഇത് അവന്റെ പുണ്യാശ്രമമാണ്; പണ്ട് ഈ മുനിമാർ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരായിരുന്നു. ഇവർ ധർമ്മനിഷ്ഠരാണ്. വീരാ, ഇവരിൽ പാപമില്ല.
1.23.16
इहाद्य रजनीं राम वसेम शुभदर्शन ।
पुण्ययोः सरितोर्मध्ये श्वस्तरिष्यामहे वयम् ॥ १.२३.१६ ॥
രാമാ, ശുഭദർശനാ, ഇന്നു രാത്രി നമുക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാം. രണ്ടു പുണ്യനദികളുടെ മധ്യത്തിൽ, നാളെ നാം കടക്കും.
1.23.17
अभिगच्छामहे सर्वे शुचयः पुण्यमाश्रमम् ।
इह वासः परोऽस्माकं सुखं वस्त्यामहे निशाम् ॥ १.२३.१७ ॥
നാമെല്ലാവരും ശുദ്ധരായി ഈ പുണ്യാശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാം. ഇവിടെ താമസം നമുക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത്; സുഖമായി രാത്രി കഴിക്കാം.
1.23.18
स्नाताश्च कृतजप्याश्च हुतहव्या नरोत्तम ।
तेषां संवदतां तत्र तपोदीर्घेण चक्षुषा ॥ १.२३.१८ ॥
നരോത്തമാ, സ്നാനം ചെയ്തും ജപം ചെയ്തും ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ചും, അവിടെ അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ദീർഘമായ തപസ്സിന്റെ ദൃഷ്ടികൊണ്ട് (അവർ നോക്കി).
1.23.19
विज्ञाय परमप्रीता मुनयो हर्षमागमन् ।
अर्घ्यं पाद्यं तथाऽऽतिथ्यं निवेद्य कुशिकात्मजे ॥ १.२३.१९ ॥
അതറിഞ്ഞ് അത്യധികം സന്തുഷ്ടരായ മുനിമാർ ആഹ്ലാദിച്ചു. കുശികപുത്രന് അർഘ്യവും പാദ്യവും അതിഥിസത്കാരവും അർപ്പിച്ചു.
1.23.20
रामलक्ष्मणयोः पश्चादकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ।
सत्कारं समनुप्राप्य कथाभिरभिरञ्जयन् ॥ १.२३.२० ॥
പിന്നീട് രാമലക്ഷ്മണന്മാർക്ക് അതിഥിസത്കാരക്രിയ ചെയ്തു. സത്കാരം സ്വീകരിച്ച അവർ കഥകളാൽ അവരെ രസിപ്പിച്ചു.
1.23.21
यथार्हमजपन् संध्यामृषयस्ते समाहिताः ।
तत्र वासिभिरानीता मुनिभिः सुव्रतैः सह ॥ १.२३.२१ ॥
യഥായോഗ്യം ആ ഋഷിമാർ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി സന്ധ്യാജപം ചെയ്തു. അവിടത്തെ വാസികളാൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട സുവ്രതരായ മുനിമാരോടൊപ്പം.
1.23.22
न्यवसन् सुसुखं तत्र कामाश्रमपदे तथा ।
कथाभिरभिरामभिरभिरमौ नृपात्मजौ ।
रमयामास धर्मात्मा कौशिको मुनिपुङ्गवः ॥ १.२३.२२ ॥
അവർ അവിടെ കാമാശ്രമപദത്തിൽ അത്യന്തം സുഖമായി പാർത്തു. മനോഹരമായ കഥകളാൽ ആ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരെയും ധർമ്മാത്മാവായ, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ കൗശികൻ രസിപ്പിച്ചു.