Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
प्रभातायां तु शर्वर्यां विश्वामित्रो महामुनिः ।
अभ्यभाषत काकुत्स्थं शयानं पर्णसंस्तरे ॥ १.२३.१ ॥
Quando a noite cedeu lugar à aurora, o grande sábio Viśvāmitra falou a Rāma, descendente de Kakutstha, que dormia sobre um leito de folhas.
1.23.2
कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १.२३.२ ॥
Rāma, Kausalyā deu à luz um filho nobre. O crepúsculo do leste começa. Levanta-te, tigre entre os homens; o rito diário divino deve ser cumprido.
1.23.3
तस्यर्षेः परमोदारं वचः श्रुत्वा नरोत्तमौ ।
स्नात्वा कृतोदकौ वीरौ जेपतुः परमं जपम् ॥ १.२३.३ ॥
Ao ouvir as palavras generosíssimas do sábio, os dois heróis, os melhores dos homens, banharam-se, fizeram a oferenda de água e recitaram o japa supremo.
1.23.4
कृताह्निकौ महावीर्यौ विश्वामित्रं तपोधनम् ।
अभिवाद्यातिसंहृष्टौ गमनायाभितस्थतुः ॥ १.२३.४ ॥
Tendo cumprido os ritos diários, os dois irmãos de grande poder saudaram Viśvāmitra, cuja riqueza é a austeridade, e, muito alegres, puseram-se prontos para partir.
1.23.5
तौ प्रयान्तौ महावीर्यौ दिव्यां त्रिपथगां नदीम् ।
ददृशाते ततस्तत्र सरय्वाः संगमे शुभे ॥ १.२३.५ ॥
Enquanto os dois irmãos de grande poder seguiam viagem, avistaram o rio divino Tripathagā (o Ganges); e ali, na confluência auspiciosa com o Sarayū.
1.23.6
तत्राश्रमपदं पुण्यमृषीणां भावितात्मनाम् ।
बहुवर्षसहस्राणि तप्यतां परमं तपः ॥ १.२३.६ ॥
Ali havia um sagrado local de ermida de sábios de mente purificada, que há muitos milhares de anos praticavam a suprema austeridade.
1.23.7
तं दृष्ट्वा परमप्रीतौ राघवौ पुण्यमाश्रमम् ।
ऊचतुस्तं महात्मानं विश्वामित्रमिदं वचः ॥ १.२३.७ ॥
Vendo aquele sagrado eremitério, os dois Rāghavas, muito satisfeitos, dirigiram estas palavras ao grande Viśvāmitra.
1.23.8
कस्यायमाश्रमः पुण्यः को न्वस्मिन्वसते पुमान् ।
भगवञ्श्रोतुमिच्छावः परं कौतूहलं हि नौ ॥ १.२३.८ ॥
De quem é este sagrado eremitério e que homem nele habita? Venerável senhor, desejamos ouvir; nossa curiosidade é grande.
1.23.9
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुङ्गवः ।
अब्रवीच्छ्रूयतां राम यस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.२३.९ ॥
Ao ouvir as palavras deles, o melhor dos sábios sorriu e disse: "Ouve, Rāma, a quem pertencia este eremitério outrora."
1.23.10
कन्दर्पो मूर्तिमानासीत्काम इत्युच्यते बुधैः ।
तपस्यन्तमिह स्थाणुं नियमेन समाहितम् ॥ १.२३.१० ॥
Kandarpa, a quem os sábios chamam Kāma, outrora teve forma corpórea. Aqui estava Sthāṇu (Śiva), absorto na austeridade e na disciplina.
1.23.11
कृतोद्वाहं तु देवेशं गच्छन्तं समरुद्गणम् ।
धर्षयामास दुर्मेधा हुंकृतश्च महात्मना ॥ १.२३.११ ॥
Aquele de mente insensata atacou o senhor dos deuses, que acabara de casar-se e seguia com a hoste dos Marutas; e foi repreendido com um «huṃ» pelo de alma grande.
1.23.12
अवध्यातश्च रुद्रेण चक्षुषा रघुनन्दन ।
व्यशीर्यन्त शरीरात् स्वात् सर्वगात्राणि दुर्मतेः ॥ १.२३.१२ ॥
Ó alegria dos Raghus, amaldiçoado pelo olhar do olho de Rudra, todos os membros daquele insensato murcharam e se desprenderam de seu próprio corpo.
1.23.13
तस्य गात्रं हतं तत्र निर्दग्धस्य महात्मना ।
अशरीरः कृतः कामः क्रोधाद् देवेश्वरेण ह ॥ १.२३.१३ ॥
Ali, pelo magnânimo, seu corpo foi queimado e destruído; em sua ira, o senhor dos deuses tornou Kāma sem corpo.
1.23.14
अनङ्ग इति विख्यातस्तदा प्रभृति राघव ।
स चाङ्गविषयः श्रीमान् यत्राङ्गं स मुमोच ह ॥ १.२३.१४ ॥
Desde então, ó descendente de Raghu, ele ficou conhecido como Anaṅga; e o país de Aṅga tornou-se o domínio daquele glorioso, onde deixou seu corpo.
1.23.15
तस्यायमाश्रमः पुण्यस्तस्येमे मुनयः पुरा ।
शिष्या धर्मपरा वीर तेषां पापं न विद्यते ॥ १.२३.१५ ॥
Este sagrado eremitério foi dele; estes sábios foram outrora seus discípulos, devotados ao dharma. Ó herói, neles não há pecado.
1.23.16
इहाद्य रजनीं राम वसेम शुभदर्शन ।
पुण्ययोः सरितोर्मध्ये श्वस्तरिष्यामहे वयम् ॥ १.२३.१६ ॥
Aqui, ó Rāma, ó de vista auspiciosa, passemos esta noite entre os dois rios sagrados; amanhã atravessaremos.
1.23.17
अभिगच्छामहे सर्वे शुचयः पुण्यमाश्रमम् ।
इह वासः परोऽस्माकं सुखं वस्त्यामहे निशाम् ॥ १.२३.१७ ॥
Vamos todos, purificados, a este sagrado eremitério; morar aqui é o melhor para nós. Passemos a noite com conforto.
1.23.18
स्नाताश्च कृतजप्याश्च हुतहव्या नरोत्तम ।
तेषां संवदतां तत्र तपोदीर्घेण चक्षुषा ॥ १.२३.१८ ॥
Tendo banhado, recitado suas orações e oferecido as oblações, ó melhor dos homens, enquanto conversavam ali, olharam com o olho de sua longa austeridade.
1.23.19
विज्ञाय परमप्रीता मुनयो हर्षमागमन् ।
अर्घ्यं पाद्यं तथाऽऽतिथ्यं निवेद्य कुशिकात्मजे ॥ १.२३.१९ ॥
Ao saber disso, os sábios, muito contentes, alegraram-se; tendo oferecido ao filho de Kuśika o arghya, a água para os pés e a hospitalidade,
1.23.20
रामलक्ष्मणयोः पश्चादकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ।
सत्कारं समनुप्राप्य कथाभिरभिरञ्जयन् ॥ १.२३.२० ॥
Depois, realizaram o rito de hospitalidade para Rāma e Lakṣmaṇa; tendo recebido a honra, deleitaram-nos com conversas.
1.23.21
यथार्हमजपन् संध्यामृषयस्ते समाहिताः ।
तत्र वासिभिरानीता मुनिभिः सुव्रतैः सह ॥ १.२३.२१ ॥
Como convinha, aqueles sábios recolhidos recitaram a oração do crepúsculo, junto com os sábios de votos firmes trazidos ali pelos habitantes.
1.23.22
न्यवसन् सुसुखं तत्र कामाश्रमपदे तथा ।
कथाभिरभिरामभिरभिरमौ नृपात्मजौ ।
रमयामास धर्मात्मा कौशिको मुनिपुङ्गवः ॥ १.२३.२२ ॥
Permaneceram ali muito felizes, no eremitério de Kāma; e Kauśika, de alma justa, o melhor dos sábios, deleitou os dois príncipes com narrativas encantadoras.