Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
ततः प्रभाते विमले कृताह्निकमरिन्दमौ ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य नद्यास्तीरमुपागतौ ॥ १.२४.१ ॥
Entonces, en el claro amanecer, los dos vencedores de enemigos, habiendo cumplido sus ritos matinales, llegaron a la orilla del río con Viśvāmitra al frente.
1.24.2
ते च सर्वे महात्मानो मुनयः संशितव्रताः ।
उपस्थाप्य शुभां नावं विश्वामित्रमथाब्रुवन् ॥ १.२४.२ ॥
Y todos aquellos sabios magnánimos, firmes en sus votos, trajeron una barca auspiciosa y hablaron a Viśvāmitra.
1.24.3
आरोहतु भवान् नावं राजपुत्रपुरस्कृतः ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ १.२४.३ ॥
Suba su señoría a la barca, con los príncipes reales delante; vaya por un camino seguro, y que no haya demora.
1.24.4
विश्वामित्रस्तथेत्युक्त्वा तानृषीन् प्रतिपूज्य च ।
ततार सहितस्ताभ्यां सरितं सागरङ्गमाम् ॥ १.२४.४ ॥
Viśvāmitra dijo: «Así sea», honró a aquellos sabios y, junto con los dos, cruzó el río que fluye hacia el océano.
1.24.5
तत्र शुश्राव वै शब्दं तोयसंरम्भवर्धितम् ।
मध्यमागम्य तोयस्य तस्य शब्दस्य निश्चयम् ॥ १.२४.५ ॥
Allí oyó un sonido aumentado por la fuerza del agua; al llegar al centro del río quiso asegurarse del origen de aquel sonido.
1.24.6
ज्ञातुकामो महातेजाः सह रामः कनीयसा ।
अथ रामः सरिन्मध्ये पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.२४.६ ॥
Rāma, de gran esplendor, junto a su hermano menor, deseando saber, preguntó al mejor de los sabios en medio del río.
1.24.7
वारिणो भिद्यमानस्य किमयं तुमुलो ध्वनिः ।
राघवस्य वचः श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.२४.७ ॥
«¿Qué es este estruendo del agua al ser partida?» Al oír las palabras del Rāghava, lleno de curiosidad.
1.24.8
कथयामास धर्मात्मा तस्य शब्दस्य निश्चयम् ।
कैलासपर्वते राम मनसा निर्मितं परम् ॥ १.२४.८ ॥
El de alma justa explicó la certeza de aquel sonido: «Oh Rāma, en el monte Kailāsa, el lago supremo creado por la mente.»
1.24.9
ब्रह्मणा नरशार्दूल तेनेदं मानसं सरः ।
तस्मात् सुस्राव सरसः सायोध्यामुपगूहते ॥ १.२४.९ ॥
Por Brahmā fue creado este lago Mānasa. Oh tigre entre los hombres, de él fluyendo, rodea Ayodhyā.
1.24.10
सरःप्रवृत्ता सरयूः पुण्या ब्रह्मसरश्च्युता ।
तस्यायमतुलः शब्दो जाह्नवीमभिवर्तते ॥ १.२४.१० ॥
El sagrado Sarayū, que brota del lago y cae del lago de Brahmā: su sonido incomparable se dirige hacia el Gaṅgā.
1.24.11
वारिसंक्षोभजो राम प्रणामं नियतः कुरु ।
ताभ्यां तु तावुभौ कृत्वा प्रणाममतिधार्मिकौ ॥ १.२४.११ ॥
Oh Rāma, este sonido nace del agitarse de las aguas. Rinde homenaje a ellos con respeto. Habiendo hecho reverencia a esos dos, los dos muy justos...
1.24.12
तीरं दक्षिणमासाद्य जग्मतुर्लघुविक्रमौ ।
स वनं घोरसंकाशं दृष्ट्वा नरवरात्मजः ॥ १.२४.१२ ॥
Al llegar a la orilla meridional, los dos de paso veloz siguieron adelante. El hijo del mejor de los hombres vio aquel bosque, que parecía algo terrible.
1.24.13
अविप्रहतमैक्ष्वाकः पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ।
अहो वनमिदं दुर्गं झिल्लिकागणसंयुतम् ॥ १.२४.१३ ॥
Sin obstáculo, el descendiente de Ikṣvāku preguntó al mejor de los sabios: "¡Ah, qué impenetrable es este bosque, lleno de multitudes de grillos!"
1.24.14
भैरवैः श्वापदैः कीर्णं शकुन्तैर्दारुणारवैः ।
नानाप्रकारैः शकुनैर्वाश्यद्भिर्भैरवस्वनैः ॥ १.२४.१४ ॥
Lleno de fieras aterradoras, con aves de gritos espantosos, y aves de muchas especies que chillan con voces terribles.
1.24.15
सिंहव्याघ्रवराहैश्च वारणैश्चापि शोभितम् ।
धवाश्वकर्णककुभैर्बिल्वतिन्दुकपाटलैः ॥ १.२४.१५ ॥
Adornado con leones, tigres, jabalíes y elefantes, con árboles dhava, aśvakarṇa y kakubha, con árboles bilva, tinduka y pāṭala.
1.24.16
संकीर्णं बदरीभिश्च किं न्विदं दारुणं वनम् ।
तमुवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.२४.१६ ॥
"¿Por qué, en verdad, este bosque terrible está tan densamente lleno de árboles de azufaifo?" Le habló Viśvāmitra, el gran sabio de gran esplendor.
1.24.17
श्रूयतां वत्स काकुत्स्थ यस्यैतद् दारुणं वनम् ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ पूर्वमास्तां नरोत्तम ॥ १.२४.१७ ॥
"Escucha, querido hijo de Kakutstha: las dos regiones a las que pertenecía este bosque terrible fueron antes prósperas, oh mejor de los hombres."
1.24.18
मलदाश्च करूषाश्च देवनिर्माणनिर्मितौ ।
पुरा वृत्रवधे राम मलेन समभिप्लुतम् ॥ १.२४.१८ ॥
Los Malada y los Karūṣa, creados por los dioses, oh Rāma, fueron en otro tiempo completamente empapados de impureza en la muerte de Vṛtra.
1.24.19
क्षुधा चैव सहस्राक्षं ब्रह्महत्या समाविशत् ।
तमिन्द्रं मलिनं देवा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १.२४.१९ ॥
El hambre y el pecado de matar a un brahmán entraron en Indra, el de los mil ojos. Los dioses y los sabios, cuya riqueza es el austeridad, vieron a Indra mancillado.
1.24.20
कलशैः स्नापयामासुर्मलं चास्य प्रमोचयन् ।
इह भूम्यां मलं दत्त्वा देवाः कारूषमेव च ॥ १.२४.२० ॥
Los dioses lo bañaron con vasijas y le quitaron la mancha, entregando aquí a la tierra la mancha y el Kārūṣa.
1.24.21
शरीरजं महेन्द्रस्य ततो हर्षं प्रपेदिरे ।
निर्मलो निष्करूषश्च शुद्ध इन्द्रो यथाभवत् ॥ १.२४.२१ ॥
Entonces los dioses se alegraron por la mancha nacida del cuerpo de Mahendra. Inmaculado y libre de Kārūṣa, Indra volvió a ser puro como antes.
1.24.22
ददौ देशस्य सुप्रीतो वरं प्रादातनुत्तमम् ।
इमौ जनपदौ स्फीतौ ख्यातिं लोके गमिष्यतः ॥ १.२४.२२ ॥
Muy complacido, concedió a aquella región un bendición suprema: estos dos territorios prósperos alcanzarán fama en el mundo.
1.24.23
मलदाश्च करूषाश्च ममाङ्गमलधारिणौ ।
साधु साध्विति तं देवाः पाकशासनमब्रुवन् ॥ १.२४.२३ ॥
"¡Los Malada y los Karūṣa, que cargan la mancha de mi cuerpo — bien, bien!" Así dijeron los dioses a Indra, el castigador de Paka.
1.24.24
देशस्य पूजां तां दृष्ट्वा कृतां शक्रेण धीमता ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ दीर्घकालमरिंदम ॥ १.२४.२४ ॥
Al ver el honor que el sabio Śakra concedió a aquella región, oh domador de enemigos, estos dos territorios prósperos perduraron por mucho tiempo.
1.24.25
मलदाश्च करूषाश्च मुदिता धनधान्यतः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षिणी कामरूपिणी ॥ १.२४.२५ ॥
Los Maladas y los Karūṣas vivían alegres por la riqueza y el grano. Tiempo después llegó una yakṣiṇī capaz de tomar cualquier forma a voluntad.
1.24.26
बलं नागसहस्रस्य धारयन्ती तदा ह्यभूत् ।
ताटका नाम भद्रं ते भार्या सुन्दस्य धीमतः ॥ १.२४.२६ ॥
Ella, que poseía la fuerza de mil elefantes, se llamaba Tāṭakā, esposa del sabio Sunda. Que te vaya bien.
1.24.27
मारीचो राक्षसः पुत्रो यस्याः शक्रपराक्रमः ।
वृत्तबाहुर्महाशीर्षो विपुलास्यतनुर्महान् ॥ १.२४.२७ ॥
Su hijo es el rākṣasa Mārīca, de valor igual al de Indra, de brazos redondeados, gran cabeza, boca ancha y cuerpo vasto.
1.24.28
राक्षसो भैरवाकारो नित्यं त्रासयते प्रजाः ।
इमौ जनपदौ नित्यं विनाशयति राघव ॥ १.२४.२८ ॥
Ese rākṣasa de aspecto terrible aterroriza sin cesar a la gente. Oh Rāghava, él arrasa siempre estas dos tierras.
1.24.29
मलदांश्च करूषांश्च ताटका दुष्टचारिणी ।
सेयं पन्थानमावृत्य वसत्यत्यर्धयोजने ॥ १.२४.२९ ॥
La malvada Tāṭakā atormenta a los Maladas y a los Karūṣas. Bloquea este camino y habita a apenas medio yojana de distancia.
1.24.30
अत एव च गन्तव्यं ताटकाया वनं यतः ।
स्वबाहुबलमाश्रित्य जहीमां दुष्टचारिणीम् ॥ १.२४.३० ॥
Por tanto, debemos ir al bosque de Tāṭakā. Confiando en la fuerza de tus propios brazos, mata a esta malvada.
1.24.31
मन्नियोगादिमं देशं कुरु निष्कण्टकं पुनः ।
नहि कश्चिदिमं देशं शक्तो ह्यागन्तुमीदृशम् ॥ १.२४.३१ ॥
Por mi orden, vuelve a dejar libre de espinas esta región, pues nadie es capaz de venir a una región como esta.
1.24.32
यक्षिण्या घोरया राम उत्सादितमसह्यया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथैतद् दारुणं वनम् ।
यक्ष्या चोत्सादितं सर्वमद्यापि न निवर्तते ॥ १.२४.३२ ॥
¡Oh Rāma!, esta terrible e insoportable yakṣiṇī lo ha devastado todo. Te he contado todo sobre cómo es este terrible bosque. Lo que la yakṣī arrasó aún no se ha recuperado hoy.