Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
ततः प्रभाते विमले कृताह्निकमरिन्दमौ ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य नद्यास्तीरमुपागतौ ॥ १.२४.१ ॥
Então, na aurora límpida, os dois subjugadores de inimigos, tendo cumprido os ritos matinais, chegaram à margem do rio, com Viśvāmitra à frente.
1.24.2
ते च सर्वे महात्मानो मुनयः संशितव्रताः ।
उपस्थाप्य शुभां नावं विश्वामित्रमथाब्रुवन् ॥ १.२४.२ ॥
E todos aqueles sábios magnânimos, firmes em seus votos, trouxeram um barco auspicioso e falaram a Viśvāmitra.
1.24.3
आरोहतु भवान् नावं राजपुत्रपुरस्कृतः ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ १.२४.३ ॥
Que Vossa Senhoria suba ao barco, com os príncipes reais à sua frente; siga por um caminho seguro, e que não haja atraso.
1.24.4
विश्वामित्रस्तथेत्युक्त्वा तानृषीन् प्रतिपूज्य च ।
ततार सहितस्ताभ्यां सरितं सागरङ्गमाम् ॥ १.२४.४ ॥
Viśvāmitra disse: «Assim seja», honrou aqueles sábios e, junto com os dois, atravessou o rio que flui para o oceano.
1.24.5
तत्र शुश्राव वै शब्दं तोयसंरम्भवर्धितम् ।
मध्यमागम्य तोयस्य तस्य शब्दस्य निश्चयम् ॥ १.२४.५ ॥
Ali ouviu um som avolumado pela força das águas; chegando ao meio do rio, quis certificar-se da origem daquele som.
1.24.6
ज्ञातुकामो महातेजाः सह रामः कनीयसा ।
अथ रामः सरिन्मध्ये पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.२४.६ ॥
Rāma, de grande esplendor, junto com seu irmão mais novo, desejando saber, perguntou ao melhor dos sábios no meio do rio.
1.24.7
वारिणो भिद्यमानस्य किमयं तुमुलो ध्वनिः ।
राघवस्य वचः श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.२४.७ ॥
"O que é este estrondo da água sendo fendida?" Ao ouvir as palavras do Rāghava, cheio de curiosidade.
1.24.8
कथयामास धर्मात्मा तस्य शब्दस्य निश्चयम् ।
कैलासपर्वते राम मनसा निर्मितं परम् ॥ १.२४.८ ॥
O de alma justa explicou a certeza daquele som: "Ó Rāma, no monte Kailāsa, o lago supremo criado pela mente."
1.24.9
ब्रह्मणा नरशार्दूल तेनेदं मानसं सरः ।
तस्मात् सुस्राव सरसः सायोध्यामुपगूहते ॥ १.२४.९ ॥
Por Brahmā foi criado este lago Mānasa. Ó tigre entre os homens, dele fluindo, ele circunda Ayodhyā.
1.24.10
सरःप्रवृत्ता सरयूः पुण्या ब्रह्मसरश्च्युता ।
तस्यायमतुलः शब्दो जाह्नवीमभिवर्तते ॥ १.२४.१० ॥
O sagrado Sarayū, que brota do lago, caído do lago de Brahmā: seu som incomparável flui em direção ao Gaṅgā.
1.24.11
वारिसंक्षोभजो राम प्रणामं नियतः कुरु ।
ताभ्यां तु तावुभौ कृत्वा प्रणाममतिधार्मिकौ ॥ १.२४.११ ॥
Ó Rāma, este som nasce do agitar das águas. Presta-lhes homenagem com contenção. Tendo feito reverência àqueles dois, os dois muito justos...
1.24.12
तीरं दक्षिणमासाद्य जग्मतुर्लघुविक्रमौ ।
स वनं घोरसंकाशं दृष्ट्वा नरवरात्मजः ॥ १.२४.१२ ॥
Ao alcançar a margem sul, os dois de passos velozes seguiram. O filho do melhor dos homens viu aquela floresta, que parecia algo terrível.
1.24.13
अविप्रहतमैक्ष्वाकः पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ।
अहो वनमिदं दुर्गं झिल्लिकागणसंयुतम् ॥ १.२४.१३ ॥
Sem impedimento, o descendente de Ikṣvāku perguntou ao melhor dos sábios: "Ah, como é intransitável esta floresta, cheia de multidões de grilos!"
1.24.14
भैरवैः श्वापदैः कीर्णं शकुन्तैर्दारुणारवैः ।
नानाप्रकारैः शकुनैर्वाश्यद्भिर्भैरवस्वनैः ॥ १.२४.१४ ॥
Cheio de feras aterradoras, com aves de gritos horríveis, e aves de muitas espécies gritando com vozes terríveis.
1.24.15
सिंहव्याघ्रवराहैश्च वारणैश्चापि शोभितम् ।
धवाश्वकर्णककुभैर्बिल्वतिन्दुकपाटलैः ॥ १.२४.१५ ॥
Adornado com leões, tigres, javalis e elefantes, com árvores dhava, aśvakarṇa e kakubha, com árvores bilva, tinduka e pāṭala.
1.24.16
संकीर्णं बदरीभिश्च किं न्विदं दारुणं वनम् ।
तमुवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.२४.१६ ॥
"Por que, afinal, esta floresta terrível está tão densamente cheia de jujubeiros?" Respondeu-lhe Viśvāmitra, o grande sábio de grande esplendor.
1.24.17
श्रूयतां वत्स काकुत्स्थ यस्यैतद् दारुणं वनम् ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ पूर्वमास्तां नरोत्तम ॥ १.२४.१७ ॥
"Ouve, querido filho de Kakutstha: as duas regiões às quais esta floresta terrível pertencia foram outrora prósperas, ó melhor dos homens."
1.24.18
मलदाश्च करूषाश्च देवनिर्माणनिर्मितौ ।
पुरा वृत्रवधे राम मलेन समभिप्लुतम् ॥ १.२४.१८ ॥
Os Malada e os Karūṣa, criados pelos deuses, ó Rāma, foram outrora completamente encharcados de impureza no abate de Vṛtra.
1.24.19
क्षुधा चैव सहस्राक्षं ब्रह्महत्या समाविशत् ।
तमिन्द्रं मलिनं देवा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १.२४.१९ ॥
A fome e o pecado de matar um brâmane entraram em Indra, o de mil olhos. Os deuses e os sábios, cuja riqueza é a austeridade, viram Indra maculado.
1.24.20
कलशैः स्नापयामासुर्मलं चास्य प्रमोचयन् ।
इह भूम्यां मलं दत्त्वा देवाः कारूषमेव च ॥ १.२४.२० ॥
Os deuses o banharam com jarras e removeram sua mancha, entregando aqui à terra a mancha e o Kārūṣa.
1.24.21
शरीरजं महेन्द्रस्य ततो हर्षं प्रपेदिरे ।
निर्मलो निष्करूषश्च शुद्ध इन्द्रो यथाभवत् ॥ १.२४.२१ ॥
Então os deuses se alegraram com a mancha nascida do corpo de Mahendra. Imaculado e livre de Kārūṣa, Indra tornou-se puro novamente, como antes.
1.24.22
ददौ देशस्य सुप्रीतो वरं प्रादातनुत्तमम् ।
इमौ जनपदौ स्फीतौ ख्यातिं लोके गमिष्यतः ॥ १.२४.२२ ॥
Muito satisfeito, concedeu àquela região uma bênção suprema: estes dois territórios prósperos alcançarão fama no mundo.
1.24.23
मलदाश्च करूषाश्च ममाङ्गमलधारिणौ ।
साधु साध्विति तं देवाः पाकशासनमब्रुवन् ॥ १.२४.२३ ॥
"Os Malada e os Karūṣa, que carregam a mancha do meu corpo — bem, bem!" Assim disseram os deuses a Indra, o punidor de Paka.
1.24.24
देशस्य पूजां तां दृष्ट्वा कृतां शक्रेण धीमता ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ दीर्घकालमरिंदम ॥ १.२४.२४ ॥
Ao ver a honra que o sábio Śakra concedeu àquela região, ó domador de inimigos, estes dois territórios prósperos perduraram por muito tempo.
1.24.25
मलदाश्च करूषाश्च मुदिता धनधान्यतः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षिणी कामरूपिणी ॥ १.२४.२५ ॥
Os Maladas e os Karūṣas viviam felizes com riqueza e grãos. Passado algum tempo, chegou uma yakṣiṇī capaz de tomar qualquer forma à vontade.
1.24.26
बलं नागसहस्रस्य धारयन्ती तदा ह्यभूत् ।
ताटका नाम भद्रं ते भार्या सुन्दस्य धीमतः ॥ १.२४.२६ ॥
Ela, que possuía a força de mil elefantes, chamava-se Tāṭakā, esposa do sábio Sunda. Que o bem te acompanhe.
1.24.27
मारीचो राक्षसः पुत्रो यस्याः शक्रपराक्रमः ।
वृत्तबाहुर्महाशीर्षो विपुलास्यतनुर्महान् ॥ १.२४.२७ ॥
Seu filho é o rākṣasa Mārīca, de valor igual ao de Indra, de braços arredondados, grande cabeça, boca larga e corpo imenso.
1.24.28
राक्षसो भैरवाकारो नित्यं त्रासयते प्रजाः ।
इमौ जनपदौ नित्यं विनाशयति राघव ॥ १.२४.२८ ॥
Esse rākṣasa de aspecto terrível aterroriza constantemente o povo. Ó Rāghava, ele devasta sem cessar estas duas terras.
1.24.29
मलदांश्च करूषांश्च ताटका दुष्टचारिणी ।
सेयं पन्थानमावृत्य वसत्यत्यर्धयोजने ॥ १.२४.२९ ॥
A malvada Tāṭakā atormenta os Maladas e os Karūṣas. Ela bloqueia esta estrada e vive a apenas meia yojana de distância.
1.24.30
अत एव च गन्तव्यं ताटकाया वनं यतः ।
स्वबाहुबलमाश्रित्य जहीमां दुष्टचारिणीम् ॥ १.२४.३० ॥
Portanto, é preciso ir à floresta de Tāṭakā. Confiando na força dos teus próprios braços, mata esta malvada.
1.24.31
मन्नियोगादिमं देशं कुरु निष्कण्टकं पुनः ।
नहि कश्चिदिमं देशं शक्तो ह्यागन्तुमीदृशम् ॥ १.२४.३१ ॥
Por minha ordem, torna novamente esta região livre de espinhos, pois ninguém é capaz de vir a uma região como esta.
1.24.32
यक्षिण्या घोरया राम उत्सादितमसह्यया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथैतद् दारुणं वनम् ।
यक्ष्या चोत्सादितं सर्वमद्यापि न निवर्तते ॥ १.२४.३२ ॥
Ó Rāma, esta terrível e insuportável yakṣiṇī devastou tudo. Contei-te tudo sobre como é esta floresta terrível. O que a yakṣī devastou ainda não se recuperou até hoje.