รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
ततः प्रभाते विमले कृताह्निकमरिन्दमौ ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य नद्यास्तीरमुपागतौ ॥ १.२४.१ ॥
ต่อมา เมื่อรุ่งอรุณอันแจ่มใส ทั้งสองผู้ปราบศัตรูได้ประกอบพิธีในยามเช้าแล้ว มีพระวิศวามิตรนำหน้า ก็เสด็จมาถึงฝั่งแม่น้ำ
1.24.2
ते च सर्वे महात्मानो मुनयः संशितव्रताः ।
उपस्थाप्य शुभां नावं विश्वामित्रमथाब्रुवन् ॥ १.२४.२ ॥
ฝ่ายมุนีผู้ยิ่งใหญ่ทั้งปวงซึ่งมั่นคงในพรตของตน ได้นำเรือที่เป็นมงคลมาเตรียมไว้ แล้วกล่าวกับพระวิศวามิตร
1.24.3
आरोहतु भवान् नावं राजपुत्रपुरस्कृतः ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ १.२४.३ ॥
ขอท่านจงขึ้นเรือ โดยมีพระราชโอรสทั้งสองนำหน้า จงไปตามทางที่ปลอดภัย อย่าให้เสียเวลาไปเลย
1.24.4
विश्वामित्रस्तथेत्युक्त्वा तानृषीन् प्रतिपूज्य च ।
ततार सहितस्ताभ्यां सरितं सागरङ्गमाम् ॥ १.२४.४ ॥
พระวิศวามิตรตรัสว่า ดีแล้ว ทรงให้เกียรติแก่บรรดาฤๅษีเหล่านั้น แล้วพร้อมด้วยพระราชโอรสทั้งสอง ก็ข้ามแม่น้ำที่ไหลลงสู่มหาสมุทร
1.24.5
तत्र शुश्राव वै शब्दं तोयसंरम्भवर्धितम् ।
मध्यमागम्य तोयस्य तस्य शब्दस्य निश्चयम् ॥ १.२४.५ ॥
ที่นั่น พระองค์ได้ยินเสียงดังขึ้นจากการไหลเชี่ยวของน้ำ เมื่อเสด็จมาถึงกลางแม่น้ำ จึงทรงประสงค์จะรู้แน่ชัดถึงต้นเหตุของเสียงนั้น
1.24.6
ज्ञातुकामो महातेजाः सह रामः कनीयसा ।
अथ रामः सरिन्मध्ये पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.२४.६ ॥
พระรามผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ทั้งกับพระอนุชา ทรงปรารถนาจะทราบเรื่อง จึงทูลถามมุนีผู้ประเสริฐที่สุดท่ามกลางแม่น้ำ
1.24.7
वारिणो भिद्यमानस्य किमयं तुमुलो ध्वनिः ।
राघवस्य वचः श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.२४.७ ॥
เสียงอึกทึกที่เกิดจากการแหวกของน้ำนี้คืออะไร เมื่อได้ยินถ้อยคำของพระราฆพ ซึ่งเต็มไปด้วยความอยากรู้
1.24.8
कथयामास धर्मात्मा तस्य शब्दस्य निश्चयम् ।
कैलासपर्वते राम मनसा निर्मितं परम् ॥ १.२४.८ ॥
ผู้มีจิตใจประกอบด้วยธรรมได้อธิบายให้แน่ชัดถึงต้นเหตุของเสียงนั้นว่า "ดูก่อนพระราม บนเขาไกรลาส ทะเลสาบอันยอดเยี่ยมนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยใจ"
1.24.9
ब्रह्मणा नरशार्दूल तेनेदं मानसं सरः ।
तस्मात् सुस्राव सरसः सायोध्यामुपगूहते ॥ १.२४.९ ॥
ดูก่อนบุรุษผู้ประเสริฐดังพยัคฆ์ ทะเลสาบมานสะนี้ถูกสร้างขึ้นโดยพระพรหม จากทะเลสาบนั้นไหลออกมา และล้อมรอบเมืองอโยธยา
1.24.10
सरःप्रवृत्ता सरयूः पुण्या ब्रह्मसरश्च्युता ।
तस्यायमतुलः शब्दो जाह्नवीमभिवर्तते ॥ १.२४.१० ॥
แม่น้ำสรยูอันศักดิ์สิทธิ์ ไหลออกจากทะเลสาบ ตกลงมาจากทะเลสาบของพระพรหม เสียงอันไม่มีใครเทียบได้นั้นกำลังไหลมุ่งไปยังแม่น้ำคงคา
1.24.11
वारिसंक्षोभजो राम प्रणामं नियतः कुरु ।
ताभ्यां तु तावुभौ कृत्वा प्रणाममतिधार्मिकौ ॥ १.२४.११ ॥
ดูก่อนพระราม เสียงนี้เกิดจากการปั่นป่วนของน้ำ จงไหว้แม่น้ำทั้งสองนั้นด้วยความสำรวม เมื่อทั้งสองผู้มีธรรมอย่างยิ่งได้ไหว้แม่น้ำทั้งสองแล้ว...
1.24.12
तीरं दक्षिणमासाद्य जग्मतुर्लघुविक्रमौ ।
स वनं घोरसंकाशं दृष्ट्वा नरवरात्मजः ॥ १.२४.१२ ॥
ทั้งสองผู้มีฝีก้าวว่องไวได้มาถึงฝั่งใต้แล้วเสด็จต่อไป พระราชโอรสของบุรุษผู้ประเสริฐทอดพระเนตรป่าที่คล้ายสิ่งน่าสะพรึงกลัว
1.24.13
अविप्रहतमैक्ष्वाकः पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ।
अहो वनमिदं दुर्गं झिल्लिकागणसंयुतम् ॥ १.२४.१३ ॥
ราชวงศ์อิกษวากุทรงไม่มีอุปสรรค ทูลถามมุนีผู้ประเสริฐว่า "ว้าว ป่านี้ช่างทึบและผ่านได้ยาก เต็มไปด้วยฝูงจิ้งหรีดเสียจริง"
1.24.14
भैरवैः श्वापदैः कीर्णं शकुन्तैर्दारुणारवैः ।
नानाप्रकारैः शकुनैर्वाश्यद्भिर्भैरवस्वनैः ॥ १.२४.१४ ॥
เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายที่น่ากลัว มีนกที่ส่งเสียงน่าหวาดหวั่น และมีนกหลายชนิดร้องขึ้นด้วยเสียงอันน่ากลัว
1.24.15
सिंहव्याघ्रवराहैश्च वारणैश्चापि शोभितम् ।
धवाश्वकर्णककुभैर्बिल्वतिन्दुकपाटलैः ॥ १.२४.१५ ॥
งดงามด้วยราชสีห์ เสือ หมู และช้าง และยังมีต้นธวะ อัศวกรรณ และกกุภ ต้นพิลวะ ตินทุกะ และปาฏลา
1.24.16
संकीर्णं बदरीभिश्च किं न्विदं दारुणं वनम् ।
तमुवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.२४.१६ ॥
"ป่าอันน่ากลัวนี้ เหตุใดจึงเต็มไปด้วยต้นพุทราป่าเช่นนี้" พระวิศวามิตรผู้เป็นมุนีใหญ่ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ตรัสตอบแก่พระองค์
1.24.17
श्रूयतां वत्स काकुत्स्थ यस्यैतद् दारुणं वनम् ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ पूर्वमास्तां नरोत्तम ॥ १.२४.१७ ॥
"ดูก่อนลูกรักแห่งกากุตสถ จงฟังเถิด ป่าอันน่ากลัวนี้เคยเป็นของสองแคว้นที่รุ่งเรืองในกาลก่อน ดูก่อนบุรุษผู้ประเสริฐ"
1.24.18
मलदाश्च करूषाश्च देवनिर्माणनिर्मितौ ।
पुरा वृत्रवधे राम मलेन समभिप्लुतम् ॥ १.२४.१८ ॥
ชาวมลทะและชาวกรูษะ ผู้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้า ดูก่อนพระราม ในกาลก่อนเมื่อวฤตรถูกสังหาร แคว้นทั้งสองก็ถูกมลทินท่วมท้นไปทั้งหมด
1.24.19
क्षुधा चैव सहस्राक्षं ब्रह्महत्या समाविशत् ।
तमिन्द्रं मलिनं देवा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १.२४.१९ ॥
ความหิวและบาปแห่งการฆ่าพราหมณ์ได้เข้าสิงพระอินทร์ผู้มีพันเนตร เหล่าเทพและฤๅษีผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ได้เห็นพระอินทร์ผู้มลทิน
1.24.20
कलशैः स्नापयामासुर्मलं चास्य प्रमोचयन् ।
इह भूम्यां मलं दत्त्वा देवाः कारूषमेव च ॥ १.२४.२० ॥
เหล่าเทพได้ทรงสรงพระองค์ด้วยหม้อน้ำ และชำระมลทินของพระองค์ออกไป แล้วทรงมอบมลทินและชาวกรูษะให้แก่แผ่นดินนี้
1.24.21
शरीरजं महेन्द्रस्य ततो हर्षं प्रपेदिरे ।
निर्मलो निष्करूषश्च शुद्ध इन्द्रो यथाभवत् ॥ १.२४.२१ ॥
ครั้นแล้วเหล่าเทวดาก็เปรมปรีดิ์ในมลทินที่เกิดจากพระกายของพระมเหนทร์ มลทินนั้นปราศจากคราบและบริสุทธิ์ พระอินทร์จึงกลับบริสุทธิ์ดังเดิม
1.24.22
ददौ देशस्य सुप्रीतो वरं प्रादातनुत्तमम् ।
इमौ जनपदौ स्फीतौ ख्यातिं लोके गमिष्यतः ॥ १.२४.२२ ॥
พระองค์ทรงพอพระทัยยิ่งนัก จึงประทานพรอันประเสริฐแก่แคว้นนั้นว่า แคว้นทั้งสองนี้จะรุ่งเรืองและมีชื่อเสียงขจรไปทั่วโลก
1.24.23
मलदाश्च करूषाश्च ममाङ्गमलधारिणौ ।
साधु साध्विति तं देवाः पाकशासनमब्रुवन् ॥ १.२४.२३ ॥
"มลทะและกรูษะผู้แบกรับมลทินจากกายของเรา ดีแล้ว ดีแล้ว!" ดังนั้นเหล่าเทวดาจึงกล่าวแก่พระอินทร์ ผู้ปราบปากะ
1.24.24
देशस्य पूजां तां दृष्ट्वा कृतां शक्रेण धीमता ।
एतौ जनपदौ स्फीतौ दीर्घकालमरिंदम ॥ १.२४.२४ ॥
โอ้ผู้ปราบศัตรู เมื่อเห็นการยกย่องที่พระศักระผู้มีปัญญาแสดงต่อแคว้นนั้น แคว้นทั้งสองก็รุ่งเรืองอยู่เป็นเวลานาน
1.24.25
मलदाश्च करूषाश्च मुदिता धनधान्यतः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षिणी कामरूपिणी ॥ १.२४.२५ ॥
ชาวมลทะและกรูษะต่างเปรมปรีดิ์ด้วยทรัพย์และธัญญาหาร ต่อมาเมื่อกาลเวลาผ่านไปนานพอสมควร ยักษิณีผู้แปลงกายได้ตามใจปรารถนาก็มาสู่ที่นั้น
1.24.26
बलं नागसहस्रस्य धारयन्ती तदा ह्यभूत् ।
ताटका नाम भद्रं ते भार्या सुन्दस्य धीमतः ॥ १.२४.२६ ॥
นางมีกำลังเท่าช้างหนึ่งพันเชือก และในเวลานั้นนางชื่อตาฏกา ขอให้เจ้าจงโชคดี นางเป็นภรรยาของสุนทะผู้มีปัญญา
1.24.27
मारीचो राक्षसः पुत्रो यस्याः शक्रपराक्रमः ।
वृत्तबाहुर्महाशीर्षो विपुलास्यतनुर्महान् ॥ १.२४.२७ ॥
บุตรของนางคือรากษสมารีจะ มีวิกรมเท่าพระอินทร์ แขนกลม ศีรษะใหญ่ ปากกว้าง และร่างกายใหญ่โต
1.24.28
राक्षसो भैरवाकारो नित्यं त्रासयते प्रजाः ।
इमौ जनपदौ नित्यं विनाशयति राघव ॥ १.२४.२८ ॥
รากษสผู้มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้ประชาชนหวาดหวั่นอยู่เป็นนิตย์ โอ้ราฆพ มันทำลายแคว้นทั้งสองนี้อยู่เป็นนิตย์
1.24.29
मलदांश्च करूषांश्च ताटका दुष्टचारिणी ।
सेयं पन्थानमावृत्य वसत्यत्यर्धयोजने ॥ १.२४.२९ ॥
ตาฏกาผู้มีความประพฤติชั่วร้ายคอยรังควานชาวมลทะและกรูษะ นางปิดกั้นทางนี้ และอาศัยอยู่ห่างออกไปเพียงครึ่งโยชน์
1.24.30
अत एव च गन्तव्यं ताटकाया वनं यतः ।
स्वबाहुबलमाश्रित्य जहीमां दुष्टचारिणीम् ॥ १.२४.३० ॥
เพราะเหตุนั้นจึงต้องไปยังป่าของตาฏกา จงอาศัยกำลังแขนของตนเองสังหารหญิงผู้มีความประพฤติชั่วร้ายนี้เถิด
1.24.31
मन्नियोगादिमं देशं कुरु निष्कण्टकं पुनः ।
नहि कश्चिदिमं देशं शक्तो ह्यागन्तुमीदृशम् ॥ १.२४.३१ ॥
ตามคำสั่งของเรา จงทำให้แคว้นนี้ปราศจากหนามอีกครั้งเถิด เพราะไม่มีผู้ใดสามารถเข้ามาในแคว้นเช่นนี้ได้
1.24.32
यक्षिण्या घोरया राम उत्सादितमसह्यया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथैतद् दारुणं वनम् ।
यक्ष्या चोत्सादितं सर्वमद्यापि न निवर्तते ॥ १.२४.३२ ॥
โอ้พระราม ยักษิณีผู้น่ากลัวและทนไม่ไหวนี้ได้ทำลายทุกสิ่ง ข้าพเจ้าได้เล่าทุกอย่างให้ท่านฟังแล้วว่าป่าอันน่ากลัวนี้เป็นอย่างไร สิ่งที่ยักษิณีทำลายไว้ยังไม่ฟื้นคืนมาแม้จนวันนี้