Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
अथ तस्याप्रमेयस्य मुनेर्वचनमुत्तमम्।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलः प्रत्युवाच शुभां गिरम् ॥ १.२५.१ ॥
Entonces, al escuchar las excelentes palabras de aquel sabio inconmensurable, Rāma, tigre entre los hombres, respondió con palabras auspiciosas.
1.25.2
अल्पवीर्या यदा यक्षी श्रूयते मुनिपुङ्गव ।
कथं नागसहस्रस्य धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.२ ॥
Mejor de los sabios, se oye que una yakṣī es de poca fuerza; ¿cómo puede esta mujer débil portar la fuerza de mil elefantes?
1.25.3
इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा राघवस्यामितौजसः ।
हर्षयञ्श्लक्ष्णया वाचा सलक्ष्मणमरिन्दमम् ॥ १.२५.३ ॥
Al oír estas palabras del Rāghava de inmenso esplendor, alegrando con voz suave al domador de enemigos junto a Lakṣmaṇa…
1.25.4
विश्वामित्रोऽब्रवीद् वाक्यं शृणु येन बलोत्कटा ।
वरदानकृतं वीर्यं धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.४ ॥
Viśvāmitra dijo: Escucha: por el vigor concedido mediante un don, esta mujer débil porta una fuerza inmensa.
1.25.5
पूर्वमासीन्महायक्षः सुकेतुर्नाम वीर्यवान् ।
अनपत्यः शुभाचारः स च तेपे महत्तपः ॥ १.२५.५ ॥
Hace tiempo hubo un gran y poderoso yakṣa llamado Sukētu. No tenía descendencia, era de buena conducta y practicó una gran austeridad.
1.25.6
पितामहस्तु सुप्रीतस्तस्य यक्षपतेस्तदा ।
कन्यारत्नं ददौ राम ताटकां नाम नामतः ॥ १.२५.६ ॥
Entonces el abuelo (Brahmā), muy complacido con aquel señor de los yakṣas, le dio una joya entre las hijas llamada Tāṭakā, ¡oh Rāma!
1.25.7
ददौ नागसहस्रस्य बलं चास्याः पितामहः ।
न त्वेव पुत्रं यक्षाय ददौ चासौ महायशाः ॥ १.२५.७ ॥
El abuelo le dio la fuerza de mil elefantes, pero aquel de gran renombre no dio un hijo al yakṣa.
1.25.8
तां तु बालां विवर्धन्तीं रूपयौवनशालिनीम् ।
जम्भपुत्राय सुन्दाय ददौ भार्यां यशस्विनीम् ॥ १.२५.८ ॥
A aquella muchacha, que crecía radiante de belleza y juventud, la dio por esposa a Sunda, hijo de Jambha; era ilustre.
1.25.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षी पुत्रं व्यजायत ।
मारीचं नाम दुर्धर्षं यः शापाद् राक्षसोऽभवत् ॥ १.२५.९ ॥
Tiempo después, la yakṣī dio a luz a un hijo llamado Mārīca, invencible, que por una maldición se hizo rākṣasa.
1.25.10
सुन्दे तु निहते राम अगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ताटका सहपुत्रेण प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.२५.१० ॥
Rāma, muerto Sunda, Tāṭakā, junto con su hijo, quiere atacar al mejor de los sabios, Agastya.
1.25.11
भक्षार्थं जातसंरम्भा गर्जन्ती साभ्यधावत ।
आपतन्तीं तु तां दृष्ट्वा अगस्त्यो भगवानृषिः ॥ १.२५.११ ॥
Llena de furia por la comida, avanzó rugiendo; al verla abalanzarse sobre él, el venerable sabio Agastya...
1.25.12
राक्षसत्वं भजस्वेति मारीचं व्याजहार सः ।
अगस्त्यः परमामर्षस्ताटकामपि शप्तवान् ॥ १.२५.१२ ॥
Dijo a Mārīca: «Adopta la condición de rākṣasa»; y, en el mayor enojo, también maldijo a Tāṭakā.
1.25.13
पुरुषादी महायक्षी विकृता विकृतानना ।
इदं रूपम् विहायाशु दारुणं रूपमस्तु ते ॥ १.२५.१३ ॥
Gran yakṣī devoradora de hombres, deforme de figura y de rostro distorsionado, abandona esta forma; que pronto tengas una forma terrible.
1.25.14
सैषा शापकृतामर्षा ताटका क्रोधमूर्छिता ।
देशमुत्सादयत्येनमगस्त्याचरितं शुभम् ॥ १.२५.१४ ॥
Esta Tāṭakā, encolerizada por la maldición y ofuscada por la ira, está devastando esta región auspiciosa que frecuentó Agastya.
1.25.15
एनां राघव दुर्वृत्तां यक्षीं परमदारुणाम् ।
गोब्राह्मणहितार्थाय जहि दुष्टपराक्रमाम् ॥ १.२५.१५ ॥
¡Oh Rāghava! Para el bien de las vacas y los brāhmaṇas, mata a esta yakṣī de mala conducta, extremadamente terrible, cuyo poder es perverso.
1.25.16
नह्येनां शापसंसृष्टां कश्चिदुत्सहते पुमान् ।
निहन्तुं त्रिषु लोकेषु त्वामृते रघुनन्दन ॥ १.२५.१६ ॥
Sometida por la maldición, a esta ninguno de los hombres en los tres mundos osaría matarla, salvo tú, ¡oh deleite de los Raghus!
1.25.17
नहि ते स्त्रीवधकृते घृणा कार्या नरोत्तम ।
चातुर्वर्ण्यहितार्थं कर्तव्यं राजसूनुना ॥ १.२५.१७ ॥
¡Oh mejor de los hombres! No debes mostrar compasión por tratarse de una mujer. Para el bien de las cuatro castas, es deber del hijo del rey.
1.25.18
नृशंसमनृशंसं वा प्रजारक्षणकारणात् ।
पातकं वा सदोषं वा कर्तव्यं रक्षता सदा ॥ १.२५.१८ ॥
Por la protección del pueblo, el protector debe hacer siempre lo que haya que hacer, sea cruel o no cruel, pecado o con falta.
1.25.19
राज्यभारनियुक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
अधर्म्यां जहि काकुत्स्थ धर्मो ह्यस्यां न विद्यते ॥ १.२५.१९ ॥
Este es el deber eterno de quienes han sido designados para cargar con el peso del reino. Oh Kākutstha, mata a esta mujer injusta, pues en ella no hay dharma.
1.25.20
श्रूयते हि पुरा शक्रो विरोचनसुतां नृप ।
पृथिवीं हन्तुमिच्छन्तीं मन्थरामभ्यसूदयत् ॥ १.२५.२० ॥
Se cuenta que en tiempos antiguos Indra abatió a Mantharā, hija de Virocana, que deseaba destruir la tierra.
1.25.21
विष्णुना च पुरा राम भृगुपत्नी पतिव्रता ।
अनिन्द्रं लोकमिच्छन्ती काव्यमाता निषूदिता ॥ १.२५.२१ ॥
Y, oh Rāma, en tiempos antiguos Viṣṇu mató a la esposa devota de Bhṛgu, que deseaba un mundo sin Indra; ella era la madre de Kāvya (Uśanas).
1.25.22
एतैश्चान्यैश्च बहुभी राजपुत्रैर्महात्मभिः ।
अधर्मसहिता नार्यो हताः पुरुषसत्तमैः ।
तस्मादेनां घृणां त्यक्त्वा जहि मच्छासनान्नृप ॥ १.२५.२२ ॥
Por estos y otros muchos príncipes magnánimos, los mejores de los hombres, han sido muertas mujeres que obraban injustamente. Por tanto, abandona la compasión por ella y, por mi mandato, mátala, oh rey.